Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൭൪

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 74 — The Rājasūya, and the End of Śiśupāla in Malayalam)

Vyasa

Also known as evam yudhisthiro raja jarasandhavadham vibho

The Rājasūya, and the End of Śiśupāla. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 74 (The Life of Kṛṣṇa), 54 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം യുധിഷ്ഠിരോ രാജാ ജരാസന്ധവധം വിഭോഃ ।
കൃഷ്ണസ്യ ചാനുഭാവം തം ശ്രുത്വാ പ്രീതസ്തമബ്രവീത് ॥ ൧ ॥
ശ്രീയുധിഷ്ഠിര ഉവാച
യേ സ്യുസ്ത്രൈലോക്യഗുരവഃ സര്വേ ലോകാമഹേശ്വരാഃ ।
വഹന്തി ദുര്ലഭം ലബ്ധ്വാ ശിരസൈവാനുശാസനമ് ॥ ൨ ॥
സ ഭവാനരവിന്ദാക്ഷോ ദീനാനാമീശമാനിനാമ് ।
ധത്തേഽനുശാസനം ഭൂമംസ്തദത്യന്തവിഡമ്ബനമ് ॥ ൩ ॥
ന ഹ്യേകസ്യാദ്വിതീയസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമാത്മനഃ ।
കര്മഭിര്വര്ധതേ തേജോ ഹ്രസതേ ച യഥാ രവേഃ ॥ ൪ ॥
ന വൈ തേഽജിത ഭക്താനാം മമാഹമിതി മാധവ ।
ത്വം തവേതി ച നാനാധീഃ പശൂനാമിവ വൈകൃതീ ॥ ൫ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യുക്ത്വാ യജ്ഞിയേ കാലേ വവ്രേ യുക്താന് സ ഋത്വിജഃ ।
കൃഷ്ണാനുമോദിതഃ പാര്ഥോ ബ്രാഹ്മണാന് ബ്രഹ്മവാദിനഃ ॥ ൬ ॥
ദ്വൈപായനോ ഭരദ്വാജഃ സുമന്തുര്ഗോതമോഽസിതഃ ।
വസിഷ്ഠശ്ച്യവനഃ കണ്വോ മൈത്രേയഃ കവഷസ്ത്രിതഃ ॥ ൭ ॥
വിശ്വാമിത്രോ വാമദേവഃ സുമതിര്ജൈമിനിഃ ക്രതുഃ ।
പൈലഃ പരാശരോ ഗര്ഗോ വൈശമ്പായന ഏവ ച ॥ ൮ ॥
അഥര്വാ കശ്യപോ ധൌമ്യോ രാമോ ഭാര്ഗവ ആസുരിഃ ।
വീതിഹോത്രോ മധുച്ഛന്ദാ വീരസേനോഽകൃതവ്രണഃ ॥ ൯ ॥
ഉപഹൂതാസ്തഥാ ചാന്യേ ദ്രോണഭീഷ്മകൃപാദയഃ ।
ധൃതരാഷ്ട്രഃ സഹസുതോ വിദുരശ്ച മഹാമതിഃ ॥ ൧൦ ॥
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാ യജ്ഞദിദൃക്ഷവഃ ।
തത്രേയുഃ സര്വരാജാനോ രാജ്ഞാം പ്രകൃതയോ നൃപ ॥ ൧൧ ॥
തതസ്തേ ദേവയജനം ബ്രാഹ്മണാഃ സ്വര്ണലാങ്ഗലൈഃ ।
കൃഷ്ട്വാ തത്ര യഥാമ്നായം ദീക്ഷയാം ചക്രിരേ നൃപമ് ॥ ൧൨ ॥
ഹൈമാഃ കിലോപകരണാ വരുണസ്യ യഥാ പുരാ ।
ഇന്ദ്രാദയോ ലോകപാലാ വിരിഞ്ചിഭവസംയുതാഃ ॥ ൧൩ ॥
സഗണാഃ സിദ്ധഗന്ധര്വാ വിദ്യാധരമഹോരഗാഃ ।
മുനയോ യക്ഷരക്ഷാംസി ഖഗകിന്നരചാരണാഃ ॥ ൧൪ ॥
രാജാനശ്ച സമാഹൂതാ രാജപത്ന്യശ്ച സര്വശഃ ।
രാജസൂയം സമീയുഃ സ്മ രാജ്ഞഃ പാണ്ഡുസുതസ്യ വൈ ।
മേനിരേ കൃഷ്ണഭക്തസ്യ സൂപപന്നമവിസ്മിതാഃ ॥ ൧൫ ॥
അയാജയന് മഹാരാജം യാജകാ ദേവവര്ചസഃ ।
രാജസൂയേന വിധിവത് പ്രചേതസമിവാമരാഃ ॥ ൧൬ ॥
സൂത്യേഽഹന്യവനീപാലോ യാജകാന് സദസസ്പതീന് ।
അപൂജയന് മഹാഭാഗാന് യഥാവത് സുസമാഹിതഃ ॥ ൧൭ ॥
സദസ്യാഗ്ര്യാര്ഹണാര്ഹം വൈ വിമൃശന്തഃ സഭാസദഃ ।
നാധ്യഗച്ഛന്നനൈകാന്ത്യാത് സഹദേവസ്തദാബ്രവീത് ॥ ൧൮ ॥
അര്ഹതി ഹ്യച്യുതഃ ശ്രൈഷ്ഠ്യം ഭഗവാന് സാത്വതാം പതിഃ ।
ഏഷ വൈ ദേവതാഃ സര്വാ ദേശകാലധനാദയഃ ॥ ൧൯ ॥
യദാത്മകമിദം വിശ്വം ക്രതവശ്ച യദാത്മകാഃ ।
അഗ്നിരാഹുതയോ മന്ത്രാ സാങ്ഖ്യം യോഗശ്ച യത്പരഃ ॥ ൨൦ ॥
ഏക ഏവാദ്വിതീയോഽസാവൈതദാത്മ്യമിദം ജഗത് ।
ആത്മനാത്മാശ്രയഃ സഭ്യാഃ സൃജത്യവതി ഹന്ത്യജഃ ॥ ൨൧ ॥
വിവിധാനീഹ കര്മാണി ജനയന് യദവേക്ഷയാ ।
ഈഹതേ യദയം സര്വഃ ശ്രേയോ ധര്മാദിലക്ഷണമ് ॥ ൨൨ ॥
തസ്മാത് കൃഷ്ണായ മഹതേ ദീയതാം പരമാര്ഹണമ് ।
ഏവം ചേത് സര്വഭൂതാനാമാത്മനശ്ചാര്ഹണം ഭവേത് ॥ ൨൩ ॥
സര്വഭൂതാത്മഭൂതായ കൃഷ്ണായാനന്യദര്ശിനേ ।
ദേയം ശാന്തായ പൂര്ണായ ദത്തസ്യാനന്ത്യമിച്ഛതാ ॥ ൨൪ ॥
ഇത്യുക്ത്വാ സഹദേവോഽഭൂത് തൂഷ്ണീം കൃഷ്ണാനുഭാവവിത് ।
തച്ഛ്രുത്വാ തുഷ്ടുവുഃ സര്വേ സാധു സാധ്വിതി സത്തമാഃ ॥ ൨൫ ॥
ശ്രുത്വാ ദ്വിജേരിതം രാജാ ജ്ഞാത്വാ ഹാര്ദം സഭാസദാമ് ।
സമര്ഹയദ്ധൃഷീകേശം പ്രീതഃ പ്രണയവിഹ്വലഃ ॥ ൨൬ ॥
തത്പാദാവവനിജ്യാപഃ ശിരസാ ലോകപാവനീഃ ।
സഭാര്യഃ സാനുജാമാത്യഃ സകുടുമ്ബോ വഹന്മുദാ ॥ ൨൭ ॥
വാസോഭിഃ പീതകൌഷേയൈര്ഭൂഷണൈശ്ച മഹാധനൈഃ ।
അര്ഹയിത്വാശ്രുപൂര്ണാക്ഷോ നാശകത് സമവേക്ഷിതുമ് ॥ ൨൮ ॥
ഇത്ഥം സഭാജിതം വീക്ഷ്യ സര്വേ പ്രാഞ്ജലയോ ജനാഃ ।
നമോ ജയേതി നേമുസ്തം നിപേതുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടയഃ ॥ ൨൯ ॥
ഇത്ഥം നിശമ്യ ദമഘോഷസുതഃ സ്വപീഠാ-
ദുത്ഥായ കൃഷ്ണഗുണവര്ണനജാതമന്യുഃ ।
ഉത്ക്ഷിപ്യ ബാഹുമിദമാഹ സദസ്യമര്ഷീ
സംശ്രാവയന് ഭഗവതേ പരുഷാണ്യഭീതഃ ॥ ൩൦ ॥
ഈശോ ദുരത്യയഃ കാല ഇതി സത്യവതീ ശ്രുതിഃ ।
വൃദ്ധാനാമപി യദ് ബുദ്ധിര്ബാലവാക്യൈര്വിഭിദ്യതേ ॥ ൩൧ ॥
യൂയം പാത്രവിദാം ശ്രേഷ്ഠാ മാ മന്ധ്വം ബാലഭാഷിതമ് ।
സദസസ്പതയഃ സര്വേ കൃഷ്ണോ യത് സമ്മതോഽര്ഹണേ ॥ ൩൨ ॥
തപോവിദ്യാവ്രതധരാന് ജ്ഞാനവിധ്വസ്തകല്മഷാന് ।
പരമഋഷീന്ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാല്ഁ ലോകപാലൈശ്ച പൂജിതാന് ॥ ൩൩ ॥
സദസ്പതീനതിക്രമ്യ ഗോപാലഃ കുലപാംസനഃ ।
യഥാ കാകഃ പുരോഡാശം സപര്യാം കഥമര്ഹതി ॥ ൩൪ ॥
വര്ണാശ്രമകുലാപേതഃ സര്വധര്മബഹിഷ്കൃതഃ ।
സ്വൈരവര്തീ ഗുണൈര്ഹീനഃ സപര്യാം കഥമര്ഹതി ॥ ൩൫ ॥
യയാതിനൈഷാം ഹി കുലം ശപ്തം സദ്ഭിര്ബഹിഷ്കൃതമ് ।
വൃഥാപാനരതം ശശ്വത് സപര്യാം കഥമര്ഹതി ॥ ൩൬ ॥
ബ്രഹ്മര്ഷിസേവിതാന് ദേശാന് ഹിത്വൈതേഽബ്രഹ്മവര്ചസമ് ।
സമുദ്രം ദുര്ഗമാശ്രിത്യ ബാധന്തേ ദസ്യവഃ പ്രജാഃ ॥ ൩൭ ॥
ഏവമാദീന്യഭദ്രാണി ബഭാഷേ നഷ്ടമങ്ഗലഃ ।
നോവാച കിഞ്ചിദ്ഭഗവാന്യഥാ സിംഹഃ ശിവാരുതമ് ॥ ൩൮ ॥
ഭഗവന്നിന്ദനം ശ്രുത്വാ ദുഃസഹം തത് സഭാസദഃ ।
കര്ണൌ പിധായ നിര്ജഗ്മുഃ ശപന്തശ്ചേദിപം രുഷാ ॥ ൩൯ ॥
നിന്ദാം ഭഗവതഃ ശൃണ്വംസ്തത്പരസ്യ ജനസ്യ വാ ।
തതോ നാപൈതി യഃ സോഽപി യാത്യധഃ സുകൃതാച്ച്യുതഃ ॥ ൪൦ ॥
തതഃ പാണ്ഡുസുതാഃ ക്രുദ്ധാ മത്സ്യകൈകയസൃഞ്ജയാഃ ।
ഉദായുധാഃ സമുത്തസ്ഥുഃ ശിശുപാലജിഘാംസവഃ ॥ ൪൧ ॥
തതശ്ചൈദ്യസ്ത്വസമ്ഭ്രാന്തോ ജഗൃഹേ ഖഡ്ഗചര്മണീ ।
ഭര്ത്സയന് കൃഷ്ണപക്ഷീയാന് രാജ്ഞഃ സദസി ഭാരത ॥ ൪൨ ॥
താവദുത്ഥായ ഭഗവാന് സ്വാന് നിവാര്യ സ്വയം രുഷാ ।
ശിരഃ ക്ഷുരാന്തചക്രേണ ജഹാരപതതോ രിപോഃ ॥ ൪൩ ॥
ശബ്ദഃ കോലാഹലോഽഥാസീച്ഛിശുപാലേ ഹതേ മഹാന് ।
തസ്യാനുയായിനോ ഭൂപാ ദുദ്രുവുര്ജീവിതൈഷിണഃ ॥ ൪൪ ॥
ചൈദ്യദേഹോത്ഥിതം ജ്യോതിര്വാസുദേവമുപാവിശത് ।
പശ്യതാം സര്വഭൂതാനാമുല്കേവ ഭുവി ഖാച്ച്യുതാ ॥ ൪൫ ॥
ജന്മത്രയാനുഗുണിതവൈരസംരബ്ധയാ ധിയാ ।
ധ്യായംസ്തന്മയതാം യാതോ ഭാവോ ഹി ഭവകാരണമ് ॥ ൪൬ ॥
ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ സസദസ്യേഭ്യോ ദക്ഷിണാം വിപുലാമദാത് ।
സര്വാന് സമ്പൂജ്യ വിധിവച്ചക്രേഽവഭൃഥമേകരാട് ॥ ൪൭ ॥
സാധയിത്വാ ക്രതുഃ രാജ്ഞഃ കൃഷ്ണോ യോഗേശ്വരേശ്വരഃ ।
ഉവാസ കതിചിന്മാസാന് സുഹൃദ്ഭിരഭിയാചിതഃ ॥ ൪൮ ॥
തതോഽനുജ്ഞാപ്യ രാജാനമനിച്ഛന്തമപീശ്വരഃ ।
യയൌ സഭാര്യഃ സാമാത്യഃ സ്വപുരം ദേവകീസുതഃ ॥ ൪൯ ॥
വര്ണിതം തദുപാഖ്യാനം മയാ തേ ബഹുവിസ്തരമ് ।
വൈകുണ്ഠവാസിനോര്ജന്മ വിപ്രശാപാത് പുനഃ പുനഃ ॥ ൫൦ ॥
രാജസൂയാവഭൃഥ്യേന സ്നാതോ രാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ ।
ബ്രഹ്മക്ഷത്രസഭാമധ്യേ ശുശുഭേ സുരരാഡിവ ॥ ൫൧ ॥
രാജ്ഞാ സഭാജിതാഃ സര്വേ സുരമാനവഖേചരാഃ ।
കൃഷ്ണം ക്രതും ച ശംസന്തഃ സ്വധാമാനി യയുര്മുദാ ॥ ൫൨ ॥
ദുര്യോധനമൃതേ പാപം കലിം കുരുകുലാമയമ് ।
യോ ന സേഹേ ശ്രിയം സ്ഫീതാം ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡുസുതസ്യ താമ് ॥ ൫൩ ॥
യ ഇദം കീര്തയേദ് വിഷ്ണോഃ കര്മ ചൈദ്യവധാദികമ് ।
രാജമോക്ഷം വിതാനം ച സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥ ൫൪ ॥

Explore More