Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൮൦

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 80 — Sudāmā Comes to Dvārakā in Malayalam)

Vyasa

Also known as bhagavan yani canyani mukundasya mahatmana

Sudāmā Comes to Dvārakā. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 80 (The Life of Kṛṣṇa), 45 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീരാജോവാച
ഭഗവന് യാനി ചാന്യാനി മുകുന്ദസ്യ മഹാത്മനഃ ।
വീര്യാണ്യനന്തവീര്യസ്യ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ഹേ പ്രഭോ ॥ ൧ ॥
കോ നു ശ്രുത്വാസകൃദ് ബ്രഹ്മന്നുത്തമഃശ്ലോകസത്കഥാഃ ।
വിരമേത വിശേഷജ്ഞോ വിഷണ്ണഃ കാമമാര്ഗണൈഃ ॥ ൨ ॥
സാ വാഗ് യയാ തസ്യ ഗുണാന് ഗൃണീതേ
കരൌ ച തത്കര്മകരൌ മനശ്ച ।
സ്മരേദ് വസന്തം സ്ഥിരജങ്ഗമേഷു
ശൃണോതി തത്പുണ്യകഥാഃ സ കര്ണഃ ॥ ൩ ॥
ശിരസ്തു തസ്യോഭയലിങ്ഗമാന-
മേത്തദേവ യത് പശ്യതി തദ്ധി ചക്ഷുഃ ।
അങ്ഗാനി വിഷ്ണോരഥ തജ്ജനാനാം
പാദോദകം യാനി ഭജന്തി നിത്യമ് ॥ ൪ ॥
സൂത ഉവാച
വിഷ്ണുരാതേന സമ്പൃഷ്ടോ ഭഗവാന് ബാദരായണിഃ ।
വാസുദേവേ ഭഗവതി നിമഗ്നഹൃദയോഽബ്രവീത് ॥ ൫ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
കൃഷ്ണസ്യാസീത് സഖാ കശ്ചിദ് ബ്രാഹ്മണോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।
വിരക്ത ഇന്ദ്രിയാര്ഥേഷു പ്രശാന്താത്മാ ജിതേന്ദ്രിയഃ ॥ ൬ ॥
യദൃച്ഛയോപപന്നേന വര്തമാനോ ഗൃഹാശ്രമീ ।
തസ്യ ഭാര്യാ കുചൈലസ്യ ക്ഷുത്ക്ഷാമാ ച തഥാവിധാ ॥ ൭ ॥
പതിവ്രതാ പതിം പ്രാഹ മ്ലായതാ വദനേന സാ ।
ദരിദ്രം സീദമാനാ വൈ വേപമാനാഭിഗമ്യ ച ॥ ൮ ॥
നനു ബ്രഹ്മന് ഭഗവതഃ സഖാ സാക്ഷാച്ഛ്രിയഃ പതിഃ ।
ബ്രഹ്മണ്യശ്ച ശരണ്യശ്ച ഭഗവാന് സാത്വതര്ഷഭഃ ॥ ൯ ॥
തമുപൈഹി മഹാഭാഗ സാധൂനാം ച പരായണമ് ।
ദാസ്യതി ദ്രവിണം ഭൂരി സീദതേ തേ കുടുമ്ബിനേ ॥ ൧൦ ॥
ആസ്തേഽധുനാ ദ്വാരവത്യാം ഭോജവൃഷ്ണ്യന്ധകേശ്വരഃ ।
സ്മരതഃ പാദകമലമാത്മാനമപി യച്ഛതി ।
കിം ന്വര്ഥകാമാന് ഭജതോ നാത്യഭീഷ്ടാന് ജഗദ്ഗുരുഃ ॥ ൧൧ ॥
സ ഏവം ഭാര്യയാ വിപ്രോ ബഹുശഃ പ്രാര്ഥിതോ മുഹുഃ ।
അയം ഹി പരമോ ലാഭ ഉത്തമഃശ്ലോകദര്ശനമ് ॥ ൧൨ ॥
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ മനസാ ഗമനായ മതിം ദധേ ।
അപ്യസ്ത്യുപായനം കിഞ്ചിദ് ഗൃഹേ കല്യാണി ദീയതാമ് ॥ ൧൩ ॥
യാചിത്വാ ചതുരോ മുഷ്ടീന് വിപ്രാന് പൃഥുകതണ്ഡുലാന് ।
ചൈലഖണ്ഡേന താന് ബദ്ധ്വാ ഭര്ത്രേ പ്രാദാദുപായനമ് ॥ ൧൪ ॥
സ താനാദായ വിപ്രാഗ്ര്യഃ പ്രയയൌ ദ്വാരകാം കില ।
കൃഷ്ണസന്ദര്ശനം മഹ്യം കഥം സ്യാദിതി ചിന്തയന് ॥ ൧൫ ॥
ത്രീണി ഗുല്മാന്യതീയായ തിസ്രഃ കക്ഷാശ്ച സദ്വിജഃ ।
വിപ്രോഽഗമ്യാന്ധകവൃഷ്ണീനാം ഗൃഹേഷ്വച്യുതധര്മിണാമ് ॥ ൧൬ ॥
ഗൃഹം ദ്വയഷ്ടസഹസ്രാണാം മഹിഷീണാം ഹരേര്ദ്വിജഃ ।
വിവേശൈകതമം ശ്രീമദ് ബ്രഹ്മാനന്ദം ഗതോ യഥാ ॥ ൧൭ ॥
തം വിലോക്യാച്യുതോ ദൂരാത് പ്രിയാപര്യങ്കമാസ്ഥിതഃ ।
സഹസോത്ഥായ ചാഭ്യേത്യ ദോര്ഭ്യാം പര്യഗ്രഹീന്മുദാ ॥ ൧൮ ॥
സഖ്യുഃ പ്രിയസ്യ വിപ്രര്ഷേരങ്ഗസങ്ഗാതിനിര്വൃതഃ ।
പ്രീതോ വ്യമുഞ്ചദബ്ബിന്ദൂന് നേത്രാഭ്യാം പുഷ്കരേക്ഷണഃ ॥ ൧൯ ॥
അഥോപവേശ്യ പര്യങ്കേ സ്വയം സഖ്യുഃ സമര്ഹണമ് ।
ഉപഹൃത്യാവനിജ്യാസ്യ പാദൌ പാദാവനേജനീഃ ॥ ൨൦ ॥
അഗ്രഹീച്ഛിരസാ രാജന് ഭഗവാഁല്ലോകപാവനഃ ।
വ്യലിമ്പദ് ദിവ്യഗന്ധേന ചന്ദനാഗുരുകുങ്കുമൈഃ ॥ ൨൧ ॥
ധൂപൈഃ സുരഭിഭിര്മിത്രം പ്രദീപാവലിഭിര്മുദാ ।
അര്ചിത്വാവേദ്യ താമ്ബൂലം ഗാം ച സ്വാഗതമബ്രവീത് ॥ ൨൨ ॥
കുചൈലം മലിനം ക്ഷാമം ദ്വിജം ധമനിസന്തതമ് ।
ദേവീ പര്യചരത് സാക്ഷാച്ചാമരവ്യജനേന വൈ ॥ ൨൩ ॥
അന്തഃപുരജനോ ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണേനാമലകീര്തിനാ ।
വിസ്മിതോഽഭൂദതിപ്രീത്യാ അവധൂതം സഭാജിതമ് ॥ ൨൪ ॥
കിമനേന കൃതം പുണ്യമവധൂതേന ഭിക്ഷുണാ ।
ശ്രിയാ ഹീനേന ലോകേഽസ്മിന് ഗര്ഹിതേനാധമേന ച ॥ ൨൫ ॥
യോഽസൌ ത്രിലോകഗുരുണാ ശ്രീനിവാസേന സമ്ഭൃതഃ ।
പര്യങ്കസ്ഥാം ശ്രിയം ഹിത്വാ പരിഷ്വക്തോഽഗ്രജോ യഥാ ॥ ൨൬ ॥
കഥയാം ചക്രതുര്ഗാഥാഃ പൂര്വാ ഗുരുകുലേ സതോഃ ।
ആത്മനോര്ലലിതാ രാജന് കരൌ ഗൃഹ്യ പരസ്പരമ് ॥ ൨൭ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അപി ബ്രഹ്മന് ഗുരുകുലാദ് ഭവതാ ലബ്ധദക്ഷിണാത് ।
സമാവൃത്തേന ധര്മജ്ഞ ഭാര്യോഢാ സദൃശീ ന വാ ॥ ൨൮ ॥
പ്രായോ ഗൃഹേഷു തേ ചിത്തമകാമവിഹിതം തഥാ ।
നൈവാതിപ്രീയസേ വിദ്വന് ധനേഷു വിദിതം ഹി മേ ॥ ൨൯ ॥
കേചിത് കുര്വന്തി കര്മാണി കാമൈരഹതചേതസഃ ।
ത്യജന്തഃ പ്രകൃതീര്ദൈവീര്യഥാഹം ലോകസങ്ഗ്രഹമ് ॥ ൩൦ ॥
കച്ചിദ് ഗുരുകുലേ വാസം ബ്രഹ്മന് സ്മരസി നൌ യതഃ ।
ദ്വിജോ വിജ്ഞായ വിജ്ഞേയം തമസഃ പാരമശ്നുതേ ॥ ൩൧ ॥
സ വൈ സത്കര്മണാം സാക്ഷാദ് ദ്വിജാതേരിഹ സമ്ഭവഃ ।
ആദ്യോഽങ്ഗ യത്രാശ്രമിണാം യഥാഹം ജ്ഞാനദോ ഗുരുഃ ॥ ൩൨ ॥
നന്വര്ഥകോവിദാ ബ്രഹ്മന് വര്ണാശ്രമവതാമിഹ ।
യേ മയാ ഗുരുണാ വാചാ തരന്ത്യഞ്ജോ ഭവാര്ണവമ് ॥ ൩൩ ॥
നാഹമിജ്യാപ്രജാതിഭ്യാം തപസോപശമേന വാ ।
തുഷ്യേയം സര്വഭൂതാത്മാ ഗുരുശുശ്രൂഷയാ യഥാ ॥ ൩൪ ॥
അപി നഃ സ്മര്യതേ ബ്രഹ്മന് വൃത്തം നിവസതാം ഗുരൌ ।
ഗുരുദാരൈശ്ചോദിതാനാമിന്ധനാനയനേ ക്വചിത് ॥ ൩൫ ॥
പ്രവിഷ്ടാനാം മഹാരണ്യമപര്തൌ സുമഹദ് ദ്വിജ ।
വാതവര്ഷമഭൂത്തീവ്രം നിഷ്ഠുരാഃ സ്തനയിത്നവഃ ॥ ൩൬ ॥
സൂര്യശ്ചാസ്തം ഗതസ്താവത് തമസാ ചാവൃതാ ദിശഃ ।
നിമ്നം കൂലം ജലമയം ന പ്രാജ്ഞായത കിഞ്ചന ॥ ൩൭ ॥
വയം ഭൃശം തത്ര മഹാനിലാമ്ബുഭി-
ര്നിഹന്യമാനാ മഹുരമ്ബുസമ്പ്ലവേ ।
ദിശോഽവിദന്തോഽഥ പരസ്പരം വനേ
ഗൃഹീതഹസ്താഃ പരിബഭ്രിമാതുരാഃ ॥ ൩൮ ॥
ഏതദ് വിദിത്വാ ഉദിതേ രവൌ സാന്ദീപനിര്ഗുരുഃ ।
അന്വേഷമാണോ നഃ ശിഷ്യാനാചാര്യോഽപശ്യദാതുരാന് ॥ ൩൯ ॥
അഹോ ഹേ പുത്രകാ യൂയമസ്മദര്ഥേഽതിദുഃഖിതാഃ ।
ആത്മാ വൈ പ്രാണിനാം പ്രേഷ്ഠസ്തമനാദൃത്യ മത്പരാഃ ॥ ൪൦ ॥
ഏതദേവ ഹി സച്ഛിഷ്യൈഃ കര്തവ്യം ഗുരുനിഷ്കൃതമ് ।
യദ് വൈ വിശുദ്ധഭാവേന സര്വാര്ഥാത്മാര്പണം ഗുരൌ ॥ ൪൧ ॥
തുഷ്ടോഽഹം ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ സത്യാഃ സന്തു മനോരഥാഃ ।
ഛന്ദാംസ്യയാതയാമാനി ഭവന്ത്വിഹ പരത്ര ച ॥ ൪൨ ॥
ഇത്ഥംവിധാന്യനേകാനി വസതാം ഗുരുവേശ്മനി ।
ഗുരോരനുഗ്രഹേണൈവ പുമാന് പൂര്ണഃ പ്രശാന്തയേ ॥ ൪൩ ॥
ശ്രീബ്രാഹ്മണ ഉവാച
കിമസ്മാഭിരനിര്വൃത്തം ദേവദേവ ജഗദ്ഗുരോ ।
ഭവതാ സത്യകാമേന യേഷാം വാസോ ഗുരോരഭൂത് ॥ ൪൪ ॥
യസ്യച്ഛന്ദോമയം ബ്രഹ്മ ദേഹ ആവപനം വിഭോ ।
ശ്രേയസാം തസ്യ ഗുരുഷു വാസോഽത്യന്തവിഡമ്ബനമ് ॥ ൪൫ ॥

Explore More