Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൮൮

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 88 — Vṛkāsura and the Boon That Turned on Him in Malayalam)

Vyasa

Also known as devasuramanusyesu ye bhajantyasivam sivam

Vṛkāsura and the Boon That Turned on Him. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 88 (The Life of Kṛṣṇa), 40 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീരാജോവാച
ദേവാസുരമനുഷ്യേഷു യേ ഭജന്ത്യശിവം ശിവമ് ।
പ്രായസ്തേ ധനിനോ ഭോജാ ന തു ലക്ഷ്മ്യാഃ പതിം ഹരിമ് ॥ ൧ ॥
ഏതദ് വേദിതുമിച്ഛാമഃ സന്ദേഹോഽത്ര മഹാന് ഹി നഃ ।
വിരുദ്ധശീലയോഃ പ്രഭ്വോര്വിരുദ്ധാ ഭജതാം ഗതിഃ ॥ ൨ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ശിവഃ ശക്തിയുതഃ ശശ്വത് ത്രിലിങ്ഗോ ഗുണസംവൃതഃ ।
വൈകാരികസ്തൈജസശ്ച താമസശ്ചേത്യഹം ത്രിധാ ॥ ൩ ॥
തതോ വികാരാ അഭവന് ഷോഡശാമീഷു കഞ്ചന ।
ഉപധാവന് വിഭൂതീനാം സര്വാസാമശ്നുതേ ഗതിമ് ॥ ൪ ॥
ഹരിര്ഹി നിര്ഗുണഃ സാക്ഷാത് പുരുഷഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ ।
സ സര്വദൃഗുപദ്രഷ്ടാ തം ഭജന് നിര്ഗുണോ ഭവേത് ॥ ൫ ॥
നിവൃത്തേഷ്വശ്വമേധേഷു രാജാ യുഷ്മത്പിതാമഹഃ ।
ശൃണ്വന് ഭഗവതോ ധര്മാനപൃച്ഛദിദമച്യുതമ് ॥ ൬ ॥
സ ആഹ ഭഗവാംസ്തസ്മൈ പ്രീതഃ ശുശ്രൂഷവേ പ്രഭുഃ ।
നൃണാം നിഃശ്രേയസാര്ഥായ യോഽവതീര്ണോ യദോഃ കുലേ ॥ ൭ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
യസ്യാഹമനുഗൃഹ്ണാമി ഹരിഷ്യേ തദ്ധനം ശനൈഃ ।
തതോഽധനം ത്യജന്ത്യസ്യ സ്വജനാ ദുഃഖദുഃഖിതമ് ॥ ൮ ॥
സ യദാ വിതഥോദ്യോഗോ നിര്വിണ്ണഃ സ്യാദ് ധനേഹയാ ।
മത്പരൈഃ കൃതമൈത്രസ്യ കരിഷ്യേ മദനുഗ്രഹമ് ॥ ൯ ॥
തദ് ബ്രഹ്മ പരമം സൂക്ഷ്മം ചിന്മാത്രം സദനന്തകമ് ।
വിജ്ഞായാത്മതയാ ധീരഃ സംസാരാത്പരിമുച്യതേ ॥ ൧൦ ॥
അതോ മാം സുദുരാരാധ്യം ഹിത്വാന്യാന് ഭജതേ ജനഃ ।
തതസ്ത ആശുതോഷേഭ്യോ ലബ്ധരാജ്യശ്രിയോദ്ധതാഃ ।
മത്താഃ പ്രമത്താ വരദാന് വിസ്മയന്ത്യവജാനതേ ॥ ൧൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ശാപപ്രസാദയോരീശാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ ।
സദ്യഃശാപപ്രസാദോഽങ്ഗ ശിവോ ബ്രഹ്മാ ന ചാച്യുതഃ ॥ ൧൨ ॥
അത്ര ചോദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് ।
വൃകാസുരായ ഗിരിശോ വരം ദത്ത്വാപ സങ്കടമ് ॥ ൧൩ ॥
വൃകോ നാമാസുരഃ പുത്രഃ ശകുനേഃ പഥി നാരദമ് ।
ദൃഷ്ട്വാശുതോഷം പപ്രച്ഛ ദേവേഷു ത്രിഷു ദുര്മതിഃ ॥ ൧൪ ॥
സ ആഹ ദേവം ഗിരിശമുപാധാവാശു സിദ്ധ്യസി ।
യോഽല്പാഭ്യാം ഗുണദോഷാഭ്യാമാശു തുഷ്യതി കുപ്യതി ॥ ൧൫ ॥
ദശാസ്യബാണയോസ്തുഷ്ടഃ സ്തുവതോര്വന്ദിനോരിവ ।
ഐശ്വര്യമതുലം ദത്ത്വാ തത ആപ സുസങ്കടമ് ॥ ൧൬ ॥
ഇത്യാദിഷ്ടസ്തമസുര ഉപാധാവത് സ്വഗാത്രതഃ ।
കേദാര ആത്മക്രവ്യേണ ജുഹ്വാനോഽഗ്നിമുഖം ഹരമ് ॥ ൧൭ ॥
ദേവോപലബ്ധിമപ്രാപ്യ നിര്വേദാത് സപ്തമേഽഹനി ।
ശിരോഽവൃശ്ചത് സുധിതിനാ തത്തീര്ഥക്ലിന്നമൂര്ധജമ് ॥ ൧൮ ॥
തദാ മഹാകാരുണികോ സ ധൂര്ജടി-
ര്യഥാ വയം ചാഗ്നിരിവോത്ഥിതോഽനലാത് ।
നിഗൃഹ്യ ദോര്ഭ്യാം ഭുജയോര്ന്യവാരയത്
തത്സ്പര്ശനാദ് ഭൂയ ഉപസ്കൃതാകൃതിഃ ॥ ൧൯ ॥
തമാഹ ചാങ്ഗാലമലം വൃണീഷ്വ മേ
യഥാഭികാമം വിതരാമി തേ വരമ് ।
പ്രീയേയ തോയേന നൃണാം പ്രപദ്യതാ-
മഹോ ത്വയാത്മാ ഭൃശമര്ദ്യതേ വൃഥാ ॥ ൨൦ ॥
ദേവം സ വവ്രേ പാപീയാന് വരം ഭൂതഭയാവഹമ് ।
യസ്യ യസ്യ കരം ശീര്ഷ്ണി ധാസ്യേ സ മ്രിയതാമിതി ॥ ൨൧ ॥
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന് രുദ്രോ ദുര്മനാ ഇവ ഭാരത ।
ഓം ഇതി പ്രഹസംസ്തസ്മൈ ദദേഽഹേരമൃതം യഥാ ॥ ൨൨ ॥
സ തദ്വരപരീക്ഷാര്ഥം ശമ്ഭോര്മൂര്ധ്നി കിലാസുരഃ ।
സ്വഹസ്തം ധാതുമാരേഭേ സോഽബിഭ്യത് സ്വകൃതാച്ഛിവഃ ॥ ൨൩ ॥
തേനോപസൃഷ്ടഃ സന്ത്രസ്തഃ പരാധാവന് സവേപഥുഃ ।
യാവദന്തം ദിവോ ഭൂമേഃ കഷ്ഠാനാമുദഗാദുദക് ॥ ൨൪ ॥
അജാനന്തഃ പ്രതിവിധിം തൂഷ്ണീമാസന് സുരേശ്വരാഃ ।
തതോ വൈകുണ്ഠമഗമദ് ഭാസ്വരം തമസഃ പരമ് ॥ ൨൫ ॥
യത്ര നാരായണഃ സാക്ഷാന്ന്യാസിനാം പരമോ ഗതിഃ ।
ശാന്താനാം ന്യസ്തദണ്ഡാനാം യതോ നാവര്തതേ ഗതഃ ॥ ൨൬ ॥
തം തഥാവ്യസനം ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാന് വൃജിനാര്ദനഃ ।
ദൂരാത് പ്രത്യുദിയാദ് ഭൂത്വാ ബടുകോ യോഗമായയാ ॥ ൨൭ ॥
മേഖലാജിനദണ്ഡാക്ഷൈസ്തേജസാഗ്നിരിവ ജ്വലന് ।
അഭിവാദയാമാസ ച തം കുശപാണിര്വിനീതവത് ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ശാകുനേയ ഭവാന് വ്യക്തം ശ്രാന്തഃ കിം ദൂരമാഗതഃ ।
ക്ഷണം വിശ്രമ്യതാം പുംസ ആത്മായം സര്വകാമധുക് ॥ ൨൯ ॥
യദി നഃ ശ്രവണായാലം യുഷ്മദ്വ്യവസിതം വിഭോ ।
ഭണ്യതാം പ്രായശഃ പുമ്ഭിര്ധൃതൈഃ സ്വാര്ഥാന് സമീഹതേ ॥ ൩൦ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം ഭഗവതാ പൃഷ്ടോ വചസാമൃതവര്ഷിണാ ।
ഗതക്ലമോഽബ്രവീത്തസ്മൈ യഥാപൂര്വമനുഷ്ഠിതമ് ॥ ൩൧ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഏവം ചേത്തര്ഹി തദ്വാക്യം ന വയം ശ്രദ്ദധീമഹി ।
യോ ദക്ഷശാപാത് പൈശാച്യം പ്രാപ്തഃ പ്രേതപിശാചരാട് ॥ ൩൨ ॥
യദി വസ്തത്ര വിശ്രമ്ഭോ ദാനവേന്ദ്ര ജഗദ്ഗുരൌ ।
തര്ഹ്യങ്ഗാശു സ്വശിരസി ഹസ്തം ന്യസ്യ പ്രതീയതാമ് ॥ ൩൩ ॥
യദ്യസത്യം വചഃ ശമ്ഭോഃ കഥഞ്ചിദ് ദാനവര്ഷഭ ।
തദൈനം ജഹ്യസദ്വാചം ന യദ വക്താനൃതം പുനഃ ॥ ൩൪ ॥
ഇത്ഥം ഭഗവതശ്ചിത്രൈര്വചോഭിഃ സ സുപേശലൈഃ ।
ഭിന്നധീര്വിസ്മൃതഃ ശീര്ഷ്ണി സ്വഹസ്തം കുമതിര്ന്യധാത് ॥ ൩൫ ॥
അഥാപതദ് ഭിന്നശിരാഃ വജ്രാഹത ഇവ ക്ഷണാത് ।
ജയശബ്ദോ നമഃശബ്ദഃ സാധുശബ്ദോഽഭവദ് ദിവി ॥ ൩൬ ॥
മുമുചുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ഹതേ പാപേ വൃകാസുരേ ।
ദേവര്ഷിപിതൃഗന്ധര്വാ മോചിതഃ സങ്കടാച്ഛിവഃ ॥ ൩൭ ॥
മുക്തം ഗിരിശമഭ്യാഹ ഭഗവാന് പുരുഷോത്തമഃ ।
അഹോ ദേവ മഹാദേവ പാപോഽയം സ്വേന പാപ്മനാ ॥ ൩൮ ॥
ഹതഃ കോ നു മഹത്സ്വീശ ജന്തുര്വൈ കൃതകില്ബിഷഃ ।
ക്ഷേമീ സ്യാത് കിമു വിശ്വേശേ കൃതാഗസ്കോ ജഗദ്ഗുരൌ ॥ ൩൯ ॥
യ ഏവമവ്യാകൃതശക്ത്യുദന്വതഃ
പരസ്യ സാക്ഷാത് പരമാത്മനോ ഹരേഃ ।
ഗിരിത്രമോക്ഷം കഥയേച്ഛൃണോതി വാ
വിമുച്യതേ സംസൃതിഭിസ്തഥാരിഭിഃ ॥ ൪൦ ॥

Explore More