Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൧.൧൦

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 10 — How the Soul Is Bound and Set Free in Malayalam)

Vyasa

Also known as mayoditesvavahita svadharmesu madasraya

How the Soul Is Bound and Set Free. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 10 — 37 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഭഗവാനുവാച
മയോദിതേഷ്വവഹിതഃ സ്വധര്മേഷു മദാശ്രയഃ ।
വര്ണാശ്രമകുലാചാരമകാമാത്മാ സമാചരേത് ॥ ൧ ॥
അന്വീക്ഷേത വിശുദ്ധാത്മാ ദേഹിനാം വിഷയാത്മനാമ് ।
ഗുണേഷു തത്ത്വധ്യാനേന സര്വാരമ്ഭവിപര്യയമ് ॥ ൨ ॥
സുപ്തസ്യ വിഷയാലോകോ ധ്യായതോ വാ മനോരഥഃ ।
നാനാത്മകത്വാദ് വിഫലസ്തഥാ ഭേദാത്മധീര്ഗുണൈഃ ॥ ൩ ॥
നിവൃത്തം കര്മ സേവേത പ്രവൃത്തം മത്പരസ്ത്യജേത് ।
ജിജ്ഞാസായാം സമ്പ്രവൃത്തോ നാദ്രിയേത് കര്മചോദനാമ് ॥ ൪ ॥
യമാനഭീക്ഷ്ണം സേവേത നിയമാന് മത്പരഃ ക്വചിത് ।
മദഭിജ്ഞം ഗുരും ശാന്തമുപാസീത മദാത്മകമ് ॥ ൫ ॥
അമാന്യമത്സരോ ദക്ഷോ നിര്മമോദൃഢസൌഹൃദഃ ।
അസത്വരോഽര്ഥജിജ്ഞാസുരനസൂയുരമോഘവാക് ॥ ൬ ॥
ജായാപത്യഗൃഹക്ഷേത്രസ്വജനദ്രവിണാദിഷു ।
ഉദാസീനഃ സമം പശ്യന് സര്വേഷ്വര്ഥമിവാത്മനഃ ॥ ൭ ॥
വിലക്ഷണഃ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മാദ് ദേഹാദാത്മേക്ഷിതാ സ്വദൃക് ।
യഥാഗ്നിര്ദാരുണോ ദാഹ്യാദ് ദാഹകോഽന്യഃ പ്രകാശകഃ ॥ ൮ ॥
നിരോധോത്പത്ത്യണുബൃഹന്നാനാത്വം തത്കൃതാന് ഗുണാന് ।
അന്തഃപ്രവിഷ്ട ആധത്ത ഏവം ദേഹഗുണാന് പരഃ ॥ ൯ ॥
യോഽസൌ ഗുണൈര്വിരചിതോ ദേഹോഽയം പുരുഷസ്യ ഹി ।
സംസാരസ്തന്നിബന്ധോഽയം പുംസോ വിദ്യാച്ഛിദാത്മനഃ ॥ ൧൦ ॥
തസ്മാജ്ജിജ്ഞാസയാത്മാനമാത്മസ്ഥം കേവലം പരമ് ।
സങ്ഗമ്യ നിരസേദേതദ്വസ്തുബുദ്ധിം യഥാക്രമമ് ॥ ൧൧ ॥
ആചാര്യോഽരണിരാദ്യഃ സ്യാദന്തേവാസ്യുത്തരാരണിഃ ।
തത്സന്ധാനം പ്രവചനം വിദ്യാസന്ധിഃ സുഖാവഹഃ ॥ ൧൨ ॥
വൈശാരദീ സാതിവിശുദ്ധബുദ്ധി-
ര്ധുനോതി മായാം ഗുണസമ്പ്രസൂതാമ് ।
ഗുണാംശ്ച സന്ദഹ്യ യദാത്മമേതത്
സ്വയം ച ശാമ്യത്യസമിദ് യഥാഗ്നിഃ ॥ ൧൩ ॥
അഥൈഷാമ് കര്മകര്തൃണാം ഭോക്തൃണാം സുഖദുഃഖയോഃ ।
നാനാത്വമഥ നിത്യത്വം ലോകകാലാഗമാത്മനാമ് ॥ ൧൪ ॥
മന്യസേ സര്വഭാവാനാം സംസ്ഥാ ഹ്യൌത്പത്തികീ യഥാ ।
തത്തദാകൃതിഭേദേന ജായതേ ഭിദ്യതേ ച ധീഃ ॥ ൧൫ ॥
ഏവമപ്യങ്ഗ സര്വേഷാം ദേഹിനാം ദേഹയോഗതഃ ।
കാലാവയവതഃ സന്തി ഭാവാ ജന്മാദയോഽസകൃത് ॥ ൧൬ ॥
തത്രാപി കര്മണാം കര്തുരസ്വാതന്ത്ര്യം ച ലക്ഷ്യതേ ।
ഭോക്തുശ്ച ദുഃഖസുഖയോഃ കോ ന്വര്ഥോ വിവശം ഭജേത് ॥ ൧൭ ॥
ന ദേഹിനാം സുഖം കിഞ്ചിദ് വിദ്യതേ വിദുഷാമപി ।
തഥാ ച ദുഃഖം മൂഢാനാം വൃഥാഹങ്കരണം പരമ് ॥ ൧൮ ॥
യദി പ്രാപ്തിം വിഘാതം ച ജാനന്തി സുഖദുഃഖയോഃ ।
തേഽപ്യദ്ധാ ന വിദുര്യോഗം മൃത്യുര്ന പ്രഭവേദ് യഥാ ॥ ൧൯ ॥
കോഽന്വര്ഥഃ സുഖയത്യേനം കാമോ വാ മൃത്യുരന്തികേ ।
ആഘാതം നീയമാനസ്യ വധ്യസ്യേവ ന തുഷ്ടിദഃ ॥ ൨൦ ॥
ശ്രുതം ച ദൃഷ്ടവദ് ദുഷ്ടം സ്പര്ധാസൂയാത്യയവ്യയൈഃ ।
ബഹ്വന്തരായകാമത്വാത് കൃഷിവച്ചാപി നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨൧ ॥
അന്തരായൈരവിഹിതോ യദി ധര്മഃ സ്വനുഷ്ഠിതഃ ।
തേനാപി നിര്ജിതം സ്ഥാനം യഥാ ഗച്ഛതി തച്ഛൃണു ॥ ൨൨ ॥
ഇഷ്ട്വേഹ ദേവതാ യജ്ഞൈഃ സ്വര്ലോകം യാതി യാജ്ഞികഃ ।
ഭുഞ്ജീത ദേവവത്തത്ര ഭോഗാന് ദിവ്യാന് നിജാര്ജിതാന് ॥ ൨൩ ॥
സ്വപുണ്യോപചിതേ ശുഭ്രേ വിമാന ഉപഗീയതേ ।
ഗന്ധര്വൈര്വിഹരന് മധ്യേ ദേവീനാം ഹൃദ്യവേഷധൃക് ॥ ൨൪ ॥
സ്ത്രീഭിഃ കാമഗയാനേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ ।
ക്രീഡന് ന വേദാത്മപാതം സുരാക്രീഡേഷു നിര്വൃതഃ ॥ ൨൫ ॥
താവത് സ മോദതേ സ്വര്ഗേ യാവത് പുണ്യം സമാപ്യതേ ।
ക്ഷീണപുണ്യഃ പതത്യര്വാഗനിച്ഛന് കാലചാലിതഃ ॥ ൨൬ ॥
യദ്യധര്മരതഃ സങ്ഗാദസതാം വാജിതേന്ദ്രിയഃ ।
കാമാത്മാ കൃപണോ ലുബ്ധഃ സ്ത്രൈണോ ഭൂതവിഹിംസകഃ ॥ ൨൭ ॥
പശൂനവിധിനാലഭ്യ പ്രേതഭൂതഗണാന് യജന് ।
നരകാനവശോ ജന്തുര്ഗത്വാ യാത്യുല്ബണം തമഃ ॥ ൨൮ ॥
കര്മാണി ദുഃഖോദര്കാണി കുര്വന് ദേഹേന തൈഃ പുനഃ ।
ദേഹമാഭജതേ തത്ര കിം സുഖം മര്ത്യധര്മിണഃ ॥ ൨൯ ॥
ലോകാനാം ലോകപാലാനാം മദ്ഭയം കല്പജീവിനാമ് ।
ബ്രഹ്മണോഽപി ഭയം മത്തോ ദ്വിപരാര്ധപരായുഷഃ ॥ ൩൦ ॥
ഗുണാഃ സൃജന്തി കര്മാണി ഗുണോഽനുസൃജതേ ഗുണാന് ।
ജീവസ്തു ഗുണസംയുക്തോ ഭുങ്ക്തേ കര്മഫലാന്യസൌ ॥ ൩൧ ॥
യാവത് സ്യാദ് ഗുണവൈഷമ്യം താവന്നാനാത്വമാത്മനഃ ।
നാനാത്വമാത്മനോ യാവത് പാരതന്ത്ര്യം തദൈവ ഹി ॥ ൩൨ ॥
യാവദസ്യാസ്വതന്ത്രത്വം താവദീശ്വരതോ ഭയമ് ।
യ ഏതത് സമുപാസീരംസ്തേ മുഹ്യന്തി ശുചാര്പിതാഃ ॥ ൩൩ ॥
കാല ആത്മാഗമോ ലോകഃ സ്വഭാവോ ധര്മ ഏവ ച ।
ഇതി മാം ബഹുധാ പ്രാഹുര്ഗുണവ്യതികരേ സതി ॥ ൩൪ ॥
ശ്രീഉദ്ധവ ഉവാച
ഗുണേഷു വര്തമാനോഽപി ദേഹജേഷ്വനപാവൃതഃ ।
ഗുണൈര്ന ബധ്യതേ ദേഹീ ബധ്യതേ വാ കഥം വിഭോ ॥ ൩൫ ॥
കഥം വര്തേത വിഹരേത് കൈര്വാ ജ്ഞായേത ലക്ഷണൈഃ ।
കിം ഭുഞ്ജീതോത വിസൃജേച്ഛയീതാസീത യാതി വാ ॥ ൩൬ ॥
ഏതദച്യുത മേ ബ്രൂഹി പ്രശ്നം പ്രശ്നവിദാം വര ।
നിത്യബദ്ധോ നിത്യമുക്ത ഏക ഏവേതി മേ ഭ്രമഃ ॥ ൩൭ ॥

Explore More