Lord Krishna

శ్రీమద్భాగవతమ్ ౧౧.౨౮

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 28 — Seeing Beyond Praise and Blame in Telugu)

Vyasa

Also known as parasvabhavakarmani na prasamsenna garhayet

Seeing Beyond Praise and Blame. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 28 (Kṛṣṇa's Last Teaching to Uddhava), 49 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

శ్రీభగవానువాచ
పరస్వభావకర్మాణి న ప్రశంసేన్న గర్హయేత్ ।
విశ్వమేకాత్మకం పశ్యన్ ప్రకృత్యా పురుషేణ చ ॥ ౧ ॥
పరస్వభావకర్మాణి యః ప్రశంసతి నిన్దతి ।
స ఆశు భ్రశ్యతే స్వార్థాదసత్యభినివేశతః ॥ ౨ ॥
తైజసే నిద్రయాపన్నే పిణ్డస్థో నష్టచేతనః ।
మాయాం ప్రాప్నోతి మృత్యుం వా తద్వన్నానార్థదృక్ పుమాన్ ॥ ౩ ॥
కిం భద్రం కిమభద్రం వా ద్వైతస్యావస్తునః కియత్ ।
వాచోదితం తదనృతం మనసా ధ్యాతమేవ చ ॥ ౪ ॥
ఛాయాప్రత్యాహ్వయాభాసా హ్యసన్తోఽప్యర్థకారిణః ।
ఏవం దేహాదయో భావా యచ్ఛన్త్యామృత్యుతో భయమ్ ॥ ౫ ॥
ఆత్మైవ తదిదం విశ్వం సృజ్యతే సృజతి ప్రభుః ।
త్రాయతే త్రాతి విశ్వాత్మా హ్రియతే హరతీశ్వరః ॥ ౬ ॥
తస్మాన్న హ్యాత్మనోఽన్యస్మాదన్యో భావో నిరూపితః ।
నిరూపితేఽయం త్రివిధా నిర్మూలా భాతిరాత్మని ।
ఇదం గుణమయం విద్ధి త్రివిధం మాయయా కృతమ్ ॥ ౭ ॥
ఏతద్ విద్వాన్ మదుదితం జ్ఞానవిజ్ఞాననైపుణమ్ ।
న నిన్దతి న చ స్తౌతి లోకే చరతి సూర్యవత్ ॥ ౮ ॥
ప్రత్యక్షేణానుమానేన నిగమేనాత్మసంవిదా ।
ఆద్యన్తవదసజ్జ్ఞాత్వా నిఃసఙ్గో విచరేదిహ ॥ ౯ ॥
శ్రీఉద్ధవ ఉవాచ
నైవాత్మనో న దేహస్య సంసృతిర్ద్రష్టృదృశ్యయోః ।
అనాత్మస్వదృశోరీశ కస్య స్యాదుపలభ్యతే ॥ ౧౦ ॥
ఆత్మావ్యయోఽగుణః శుద్ధః స్వయంజ్యోతిరనావృతః ।
అగ్నివద్దారువదచిద్దేహః కస్యేహ సంసృతిః ॥ ౧౧ ॥
శ్రీభగవానువాచ
యావద్ దేహేన్ద్రియప్రాణైరాత్మనః సన్నికర్షణమ్ ।
సంసారః ఫలవాంస్తావదపార్థోఽప్యవివేకినః ॥ ౧౨ ॥
అర్థే హ్యవిద్యమానేఽపి సంసృతిర్న నివర్తతే ।
ధ్యాయతో విషయానస్య స్వప్నేఽనర్థాగమో యథా ॥ ౧౩ ॥
యథా హ్యప్రతిబుద్ధస్య ప్రస్వాపో బహ్వనర్థభృత్ ।
స ఏవ ప్రతిబుద్ధస్య న వై మోహాయ కల్పతే ॥ ౧౪ ॥
శోకహర్షభయక్రోధలోభమోహస్పృహాదయః ।
అహఙ్కారస్య దృశ్యన్తే జన్మ మృత్యుశ్చ నాత్మనః ॥ ౧౫ ॥
దేహేన్ద్రియప్రాణమనోఽభిమానో
జీవోఽన్తరాత్మా గుణకర్మమూర్తిః ।
సూత్రం మహానిత్యురుధేవ గీతః
సంసార ఆధావతి కాలతన్త్రః ॥ ౧౬ ॥
అమూలమేతద్ బహురూపరూపితం
మనోవచఃప్రాణశరీరకర్మ ।
జ్ఞానాసినోపాసనయా శితేన-
చ్ఛిత్త్వా మునిర్గాం విచరత్యతృష్ణః ॥ ౧౭ ॥
జ్ఞానం వివేకో నిగమస్తపశ్చ
ప్రత్యక్షమైతిహ్యమథానుమానమ్ ।
ఆద్యన్తయోరస్య యదేవ కేవలం
కాలశ్చ హేతుశ్చ తదేవ మధ్యే ॥ ౧౮ ॥
యథా హిరణ్యం స్వకృతం పురస్తాత్
పశ్చాచ్చ సర్వస్య హిరణ్మయస్య ।
తదేవ మధ్యే వ్యవహార్యమాణం
నానాపదేశైరహమస్య తద్వత్ ॥ ౧౯ ॥
విజ్ఞానమేతత్త్రియవస్థమఙ్గ
గుణత్రయం కారణకార్యకర్తృ ।
సమన్వయేన వ్యతిరేకతశ్చ
యేనైవ తుర్యేణ తదేవ సత్యమ్ ॥ ౨౦ ॥
న యత్ పురస్తాదుత యన్న పశ్చా-
న్మధ్యే చ తన్న వ్యపదేశమాత్రమ్ ।
భూతం ప్రసిద్ధం చ పరేణ యద్ యత్
తదేవ తత్ స్యాదితి మే మనీషా ॥ ౨౧ ॥
అవిద్యమానోఽప్యవభాసతే యో
వైకారికో రాజససర్గ ఏషః ।
బ్రహ్మ స్వయంజ్యోతిరతో విభాతి
బ్రహ్మేన్ద్రియార్థాత్మవికారచిత్రమ్ ॥ ౨౨ ॥
ఏవం స్ఫుటం బ్రహ్మవివేకహేతుభిః
పరాపవాదేన విశారదేన ।
ఛిత్త్వాత్మసన్దేహముపారమేత
స్వానన్దతుష్టోఽఖిలకాముకేభ్యః ॥ ౨౩ ॥
నాత్మా వపుః పార్థివమిన్ద్రియాణి
దేవా హ్యసుర్వాయుర్జలమ్ హుతాశః ।
మనోఽన్నమాత్రం ధిషణా చ సత్త్వ-
మహఙ్కృతిః ఖం క్షితిరర్థసామ్యమ్ ॥ ౨౪ ॥
సమాహితైః కః కరణైర్గుణాత్మభి-ర్గుణో భవేన్మత్సువివిక్తధామ్నః ।
విక్షిప్యమాణైరుత కిం ను దూషణంఘనైరుపేతైర్విగతై రవేః కిమ్ ॥ ౨౫ ॥
యథా నభో వాయ్వనలామ్బుభూగుణై-
ర్గతాగతైర్వర్తుగుణైర్న సజ్జతే ।
తథాక్షరం సత్త్వరజస్తమోమలై-
రహంమతేః సంసృతిహేతుభిః పరమ్ ॥ ౨౬ ॥
తథాపి సఙ్గః పరివర్జనీయో
గుణేషు మాయారచితేషు తావత్ ।
మద్భక్తియోగేన దృఢేన యావద్
రజో నిరస్యేత మనఃకషాయః ॥ ౨౭ ॥
యథామయోఽసాధుచికిత్సితో నృణాం
పునః పునః సన్తుదతి ప్రరోహన్ ।
ఏవం మనోఽపక్వకషాయకర్మ
కుయోగినం విధ్యతి సర్వసఙ్గమ్ ॥ ౨౮ ॥
కుయోగినో యే విహితాన్తరాయై-
ర్మనుష్యభూతైస్త్రిదశోపసృష్టైః ।
తే ప్రాక్తనాభ్యాసబలేన భూయో
యుఞ్జన్తి యోగం న తు కర్మతన్త్రమ్ ॥ ౨౯ ॥
కరోతి కర్మ క్రియతే చ జన్తుః
కేనాప్యసౌ చోదిత ఆనిపాతాత్ ।
న తత్ర విద్వాన్ ప్రకృతౌ స్థితోఽపి
నివృత్తతృష్ణః స్వసుఖానుభూత్యా ॥ ౩౦ ॥
తిష్ఠన్తమాసీనముత వ్రజన్తం
శయానముక్షన్తమదన్తమన్నమ్ ।
స్వభావమన్యత్ కిమపీహమాన-
మాత్మానమాత్మస్థమతిర్న వేద ॥ ౩౧ ॥
యది స్మ పశ్యత్యసదిన్ద్రియార్థం
నానానుమానేన విరుద్ధమన్యత్ ।
న మన్యతే వస్తుతయా మనీషీ
స్వాప్నం యథోత్థాయ తిరోదధానమ్ ॥ ౩౨ ॥
పూర్వం గృహీతం గుణకర్మచిత్ర-
మజ్ఞానమాత్మన్యవివిక్తమఙ్గ ।
నివర్తతే తత్ పునరీక్షయైవ
న గృహ్యతే నాపి విసృజ్య ఆత్మా ॥ ౩౩ ॥
యథా హి భానోరుదయో నృచక్షుషాం
తమో నిహన్యాన్న తు సద్ విధత్తే ।
ఏవం సమీక్షా నిపుణా సతీ మే
హన్యాత్తమిస్రం పురుషస్య బుద్ధేః ॥ ౩౪ ॥
ఏష స్వయంజ్యోతిరజోఽప్రమేయో
మహానుభూతిః సకలానుభూతిః ।
ఏకోఽద్వితీయో వచసాం విరామే
యేనేషితా వాగసవశ్చరన్తి ॥ ౩౫ ॥
ఏతావానాత్మసమ్మోహో యద్ వికల్పస్తు కేవలే ।
ఆత్మనృతే స్వమాత్మానమవలమ్బో న యస్య హి ॥ ౩౬ ॥
యన్నామాకృతిభిర్గ్రాహ్యం పఞ్చవర్ణమబాధితమ్ ।
వ్యర్థేనాప్యర్థవాదోఽయం ద్వయం పణ్డితమానినామ్ ॥ ౩౭ ॥
యోగినోఽపక్వయోగస్య యుఞ్జతః కాయ ఉత్థితైః ।
ఉపసర్గైర్విహన్యేత తత్రాయం విహితో విధిః ॥ ౩౮ ॥
యోగధారణయా కాంశ్చిదాసనైర్ధారణాన్వితైః ।
తపోమన్త్రౌషధైః కాంశ్చిదుపసర్గాన్ వినిర్దహేత్ ॥ ౩౯ ॥
కాంశ్చిన్మమానుధ్యానేన నామసఙ్కీర్తనాదిభిః ।
యోగేశ్వరానువృత్త్యా వా హన్యాదశుభదాన్ శనైః ॥ ౪౦ ॥
కేచిద్ దేహమిమం ధీరాః సుకల్పం వయసి స్థిరమ్ ।
విధాయ వివిధోపాయైరథ యుఞ్జన్తి సిద్ధయే ॥ ౪౧ ॥
న హి తత్ కుశలాదృత్యం తదాయాసో హ్యపార్థకః ।
అన్తవత్త్వాచ్ఛరీరస్య ఫలస్యేవ వనస్పతేః ॥ ౪౨ ॥
యోగం నిషేవతో నిత్యం కాయశ్చేత్ కల్పతామియాత్ ।
తచ్ఛ్రద్దధ్యాన్న మతిమాన్యోగముత్సృజ్య మత్పరః ॥ ౪౩ ॥
యోగచర్యామిమాం యోగీ విచరన్ మదపాశ్రయః ।
నాన్తరాయైర్విహన్యేత నిఃస్పృహః స్వసుఖానుభూః ॥ ౪౪ ॥
శ్రీశుక ఉవాచ।
స ఏవముక్తో హరిమేధసోద్ధవః
ప్రదక్షిణం తం పరిసృత్య పాదయోః ।
శిరో నిధాయాశ్రుకలాభిరార్ద్రధీ-
ర్న్యషిఞ్చదద్వన్ద్వపరోఽప్యపక్రమే
సుదుస్త్యజస్నేహవియోగకాతరో
న శక్నువంస్తం పరిహాతుమాతురః ।
కృచ్ఛ్రం యయౌ మూర్ధని భర్తృపాదుకే
బిభ్రన్నమస్కృత్య యయౌ పునః పునః
తతస్తమన్తర్హృది సన్నివేశ్య
గతో మహాభాగవతో విశాలామ్ ।
యథోపదిష్టాం జగదేకబన్ధునా
తపః సమాస్థాయ హరేరగాద్గతిమ్
య ఏతదానన్దసముద్రసమ్భృతం
జ్ఞానామృతం భాగవతాయ భాషితమ్ ।
కృష్ణేన యోగేశ్వరసేవితాఙ్ఘ్రిణా
సచ్ఛ్రద్ధయాఽఽసేవ్య జగద్విముచ్యతే
భవభయమపహన్తుం జ్ఞానవిజ్ఞానసారం
నిగమకృదుపజహ్రే భృఙ్గవద్వేదసారమ్ ।
అమృతముదధితశ్చాపాయయద్భృత్యవర్గాన్
పురుషమృషభమాద్యం కృష్ణసంజ్ఞం నతోఽస్మి

Explore More