Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൧൪

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 14 — Diti's Untimely Desire at Twilight in Malayalam)

Vyasa

Also known as nisamya kausaravinopavarnitam

Diti's Untimely Desire at Twilight. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 14 — 51 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
നിശമ്യ കൌഷാരവിണോപവര്ണിതാം
ഹരേഃ കഥാം കാരണസൂകരാത്മനഃ ।
പുനഃ സ പപ്രച്ഛ തമുദ്യതാഞ്ജലി-
ര്ന ചാതിതൃപ്തോ വിദുരോ ധൃതവ്രതഃ ॥ ൧ ॥
വിദുര ഉവാച
തേനൈവ തു മുനിശ്രേഷ്ഠ ഹരിണാ യജ്ഞമൂര്തിനാ ।
ആദിദൈത്യോ ഹിരണ്യാക്ഷോ ഹത ഇത്യനുശുശ്രുമ ॥ ൨ ॥
തസ്യ ചോദ്ധരതഃ ക്ഷൌണീം സ്വദംഷ്ട്രാഗ്രേണ ലീലയാ ।
ദൈത്യരാജസ്യ ച ബ്രഹ്മന് കസ്മാദ്ധേതോരഭൂന്മൃധഃ ॥ ൩ ॥
ശ്രദ്ദധാനായ ഭക്തായ ബ്രൂഹി തജ്ജന്മവിസ്തരമ് ।
ഋഷേ ന തൃപ്യതി മനഃ പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ ॥ ൪ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
സാധു വീര ത്വയാ പൃഷ്ടമവതാരകഥാം ഹരേഃ ।
യത്ത്വം പൃച്ഛസി മര്ത്യാനാം മൃത്യുപാശവിശാതനീമ് ॥ ൫ ॥
യയോത്താനപദഃ പുത്രോ മുനിനാ ഗീതയാര്ഭകഃ ।
മൃത്യോഃ കൃത്വൈവ മൂര്ധ്ന്യങ്ഘ്രി മാരുരോഹ ഹരേഃ പദമ് ॥ ൬ ॥
അഥാത്രാപീതിഹാസോഽയം ശ്രുതോ മേ വര്ണിതഃ പുരാ ।
ബ്രഹ്മണാ ദേവദേവേന ദേവാനാമനുപൃച്ഛതാമ് ॥ ൭ ॥
ദിതിര്ദാക്ഷായണീ ക്ഷത്തര്മാരീചം കശ്യപം പതിമ് ।
അപത്യകാമാ ചകമേ സന്ധ്യായാം ഹൃച്ഛയാര്ദിതാ ॥ ൮ ॥
ഇഷ്ട്വാഗ്നിജിഹ്വം പയസാ പുരുഷം യജുഷാം പതിമ് ।
നിമ്ലോചത്യര്ക ആസീനമഗ്ന്യഗാരേ സമാഹിതമ് ॥ ൯ ॥
ദിതിരുവാച
ഏഷ മാം ത്വത്കൃതേ വിദ്വന് കാമ ആത്തശരാസനഃ ।
ദുനോതി ദീനാം വിക്രമ്യ രമ്ഭാമിവ മതങ്ഗജഃ ॥ ൧൦ ॥
തദ്ഭവാന്ദഹ്യമാനായാം സപത്നീനാം സമൃദ്ധിഭിഃ ।
പ്രജാവതീനാം ഭദ്രം തേ മയ്യായുങ്ക്താമനുഗ്രഹമ് ॥ ൧൧ ॥
ഭര്തര്യാപ്തോരുമാനാനാം ലോകാനാവിശതേ യശഃ ।
പതിര്ഭവദ്വിധോ യാസാം പ്രജയാ നനു ജായതേ ॥ ൧൨ ॥
പുരാ പിതാ നോ ഭഗവാന്ദക്ഷോ ദുഹിതൃവത്സലഃ ।
കം വൃണീത വരം വത്സാ ഇത്യപൃച്ഛത നഃ പൃഥക് ॥ ൧൩ ॥
സ വിദിത്വാത്മജാനാം നോ ഭാവം സന്താനഭാവനഃ ।
ത്രയോദശാദദാത്താസാം യാസ്തേ ശീലമനുവ്രതാഃ ॥ ൧൪ ॥
അഥ മേ കുരു കല്യാണം കാമം കമലലോചന ।
ആര്തോപസര്പണം ഭൂമന്നമോഘം ഹി മഹീയസി ॥ ൧൫ ॥
ഇതി താം വീര മാരീചഃ കൃപണാം ബഹുഭാഷിണീമ് ।
പ്രത്യാഹാനുനയന് വാചാ പ്രവൃദ്ധാനങ്ഗകശ്മലാമ് ॥ ൧൬ ॥
ഏഷ തേഽഹം വിധാസ്യാമി പ്രിയം ഭീരു യദിച്ഛസി ।
തസ്യാഃ കാമം ന കഃ കുര്യാത്സിദ്ധിസ്ത്രൈവര്ഗിക യതഃ ॥ ൧൭ ॥
സര്വാശ്രമാനുപാദായ സ്വാശ്രമേണ കലത്രവാന് ।
വ്യസനാര്ണവമത്യേതി ജലയാനൈര്യഥാര്ണവമ് ॥ ൧൮ ॥
യാമാഹുരാത്മനോ ഹ്യര്ധം ശ്രേയസ്കാമസ്യ മാനിനി ।
യസ്യാം സ്വധുരമധ്യസ്യ പുമാംശ്ചരതി വിജ്വരഃ ॥ ൧൯ ॥
യാമാശ്രിത്യേന്ദ്രിയാരാതീന്ദുര്ജയാനിതരാശ്രമൈഃ ।
വയം ജയേമ ഹേലാഭിര്ദസ്യൂന്ദുര്ഗപതിര്യഥാ ॥ ൨൦ ॥
ന വയം പ്രഭവസ്താം ത്വാമനുകര്തും ഗൃഹേശ്വരി ।
അപ്യായുഷാ വാ കാര്ത്സ്ന്യേന യേ ചാന്യേ ഗുണഗൃധ്നവഃ ॥ ൨൧ ॥
അഥാപി കാമമേതം തേ പ്രജാത്യൈ കരവാണ്യലമ് ।
യഥാ മാം നാതിരോചന്തി മുഹൂര്തം പ്രതിപാലയ ॥ ൨൨ ॥
ഏഷാ ഘോരതമാ വേലാ ഘോരാണാം ഘോരദര്ശനാ ।
ചരന്തി യസ്യാം ഭൂതാനി ഭൂതേശാനുചരാണി ഹ ॥ ൨൩ ॥
ഏതസ്യാം സാധ്വി സന്ധ്യായാം ഭഗവാന് ഭൂതഭാവനഃ ।
പരീതോ ഭൂതപര്ഷദ്ഭിര്വൃഷേണാടതി ഭൂതരാട് ॥ ൨൪ ॥
ശ്മശാനചക്രാനിലധൂലിധൂമ്ര-
വികീര്ണവിദ്യോതജടാകലാപഃ ।
ഭസ്മാവഗുണ്ഠാമലരുക്മദേഹോ
ദേവസ്ത്രിഭിഃ പശ്യതി ദേവരസ്തേ ॥ ൨൫ ॥
ന യസ്യ ലോകേ സ്വജനഃ പരോ വാ
നാത്യാദൃതോ നോത കശ്ചിദ്വിഗര്ഹ്യഃ ।
വയം വ്രതൈര്യച്ചരണാപവിദ്ധാ-
മാശാസ്മഹേഽജാം ബത ഭുക്തഭോഗാമ് ॥ ൨൬ ॥
യസ്യാനവദ്യാചരിതം മനീഷിണോ
ഗൃണന്ത്യവിദ്യാപടലം ബിഭിത്സവഃ ।
നിരസ്തസാമ്യാതിശയോഽപി യത്സ്വയം
പിശാചചര്യാമചരദ്ഗതിഃ സതാമ് ॥ ൨൭ ॥
ഹസന്തി യസ്യാചരിതം ഹി ദുര്ഭഗാഃ
സ്വാത്മന്-രതസ്യാവിദുഷഃ സമീഹിതമ് ।
യൈര്വസ്ത്രമാല്യാഭരണാനുലേപനൈഃ
ശ്വഭോജനം സ്വാത്മതയോപലാലിതമ് ॥ ൨൮ ॥
ബ്രഹ്മാദയോ യത്കൃതസേതുപാലാ
യത്കാരണം വിശ്വമിദം ച മായാ ।
ആജ്ഞാകരീ യസ്യ പിശാചചര്യാ
അഹോ വിഭൂമ്നശ്ചരിതം വിഡമ്ബനമ് ॥ ൨൯ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
സൈവം സംവിദിതേ ഭര്ത്രാ മന്മഥോന്മഥിതേന്ദ്രിയാ ।
ജഗ്രാഹ വാസോ ബ്രഹ്മര്ഷേര്വൃഷലീവ ഗതത്രപാ ॥ ൩൦ ॥
സ വിദിത്വാഥ ഭാര്യായാസ്തം നിര്ബന്ധം വികര്മണി ।
നത്വാ ദിഷ്ടായ രഹസി തയാഥോപവിവേശ ഹി ॥ ൩൧ ॥
അഥോപസ്പൃശ്യ സലിലം പ്രാണാനായമ്യ വാഗ്യതഃ ।
ധ്യായഞ്ജജാപ വിരജം ബ്രഹ്മ ജ്യോതിഃ സനാതനമ് ॥ ൩൨ ॥
ദിതിസ്തു വ്രീഡിതാ തേന കര്മാവദ്യേന ഭാരത ।
ഉപസങ്ഗമ്യ വിപ്രര്ഷിമധോമുഖ്യഭ്യഭാഷത ॥ ൩൩ ॥
ദിതിരുവാച
ന മേ ഗര്ഭമിമം ബ്രഹ്മന് ഭൂതാനാമൃഷഭോഽവധീത് ।
രുദ്രഃ പതിര്ഹി ഭൂതാനാം യസ്യാകരവമംഹസമ് ॥ ൩൪ ॥
നമോ രുദ്രായ മഹതേ ദേവായോഗ്രായ മീഢുഷേ ।
ശിവായ ന്യസ്തദണ്ഡായ ധൃതദണ്ഡായ മന്യവേ ॥ ൩൫ ॥
സ നഃ പ്രസീദതാം ഭാമോ ഭഗവാനുര്വനുഗ്രഹഃ ।
വ്യാധസ്യാപ്യനുകമ്പ്യാനാം സ്ത്രീണാം ദേവഃ സതീപതിഃ ॥ ൩൬ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
സ്വസര്ഗസ്യാശിഷം ലോക്യാമാശാസാനാം പ്രവേപതീമ് ।
നിവൃത്തസന്ധ്യാനിയമോ ഭാര്യാമാഹ പ്രജാപതിഃ ॥ ൩൭ ॥
കശ്യപ ഉവാച
അപ്രായത്യാദാത്മനസ്തേ ദോഷാന്മൌഹൂര്തികാദുത ।
മന്നിദേശാതിചാരേണ ദേവാനാം ചാതിഹേലനാത് ॥ ൩൮ ॥
ഭവിഷ്യതസ്തവാഭദ്രാവഭദ്രേ ജാഠരാധമൌ ।
ലോകാന് സപാലാംസ്ത്രീംശ്ചണ്ഡി മുഹുരാക്രന്ദയിഷ്യതഃ ॥ ൩൯ ॥
പ്രാണിനാം ഹന്യമാനാനാം ദീനാനാമകൃതാഗസാമ് ।
സ്ത്രീണാം നിഗൃഹ്യമാണാനാം കോപിതേഷു മഹാത്മസു ॥ ൪൦ ॥
തദാ വിശ്വേശ്വരഃ ക്രുദ്ധോ ഭഗവാല്ലോകഭാവനഃ ।
ഹനിഷ്യത്യവതീര്യാസൌ യഥാദ്രീന് ശതപര്വധൃക് ॥ ൪൧ ॥
ദിതിരുവാച
വധം ഭഗവതാ സാക്ഷാത്സുനാഭോദാരബാഹുനാ ।
ആശാസേ പുത്രയോര്മഹ്യം മാ ക്രുദ്ധാദ്ബ്രാഹ്മണാദ്പ്രഭോ ॥ ൪൨ ॥
ന ബ്രഹ്മദണ്ഡദഗ്ധസ്യ ന ഭൂതഭയദസ്യ ച ।
നാരകാശ്ചാനുഗൃഹ്ണന്തി യാം യാം യോനിമസൌ ഗതഃ ॥ ൪൩ ॥
കശ്യപ ഉവാച
കൃതശോകാനുതാപേന സദ്യഃ പ്രത്യവമര്ശനാത് ।
ഭഗവത്യുരുമാനാച്ച ഭവേ മയ്യപി ചാദരാത് ॥ ൪൪ ॥
പുത്രസ്യൈവ ച പുത്രാണാം ഭവിതൈകഃ സതാം മതഃ ।
ഗാസ്യന്തി യദ്യശഃ ശുദ്ധം ഭഗവദ്യശസാ സമമ് ॥ ൪൫ ॥
യോഗൈര്ഹേമേവ ദുര്വര്ണം ഭാവയിഷ്യന്തി സാധവഃ ।
നിര്വൈരാദിഭിരാത്മാനം യച്ഛീലമനുവര്തിതുമ് ॥ ൪൬ ॥
യത്പ്രസാദാദിദം വിശ്വം പ്രസീദതി യദാത്മകമ് ।
സ സ്വദൃഗ്ഭഗവാന് യസ്യ തോഷ്യതേഽനന്യയാ ദൃശാ ॥ ൪൭ ॥
സ വൈ മഹാഭാഗവതോ മഹാത്മാ
മഹാനുഭാവോ മഹതാം മഹിഷ്ഠഃ ।
പ്രവൃദ്ധഭക്ത്യാ ഹ്യനുഭാവിതാശയേ
നിവേശ്യ വൈകുണ്ഠമിമം വിഹാസ്യതി ॥ ൪൮ ॥
അലമ്പടഃ ശീലധരോ ഗുണാകരോ
ഹൃഷ്ടഃ പരര്ദ്ധ്യാ വ്യഥിതോ ദുഃഖിതേഷു ।
അഭൂതശത്രുര്ജഗതഃ ശോകഹര്താ
നൈദാഘികം താപമിവോഡുരാജഃ ॥ ൪൯ ॥
അന്തര്ബഹിശ്ചാമലമബ്ജനേത്രം
സ്വപൂരുഷേച്ഛാനുഗൃഹീതരൂപമ് ।
പൌത്രസ്തവ ശ്രീലലനാലലാമം
ദ്രഷ്ടാ സ്ഫുരത്കുണ്ഡലമണ്ഡിതാനനമ് ॥ ൫൦ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ശ്രുത്വാ ഭാഗവതം പൌത്രമമോദത ദിതിര്ഭൃശമ് ।
പുത്രയോശ്ച വധം കൃഷ്ണാദ്വിദിത്വാസീന്മഹാമനാഃ ॥ ൫൧ ॥

Explore More