Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൨൭

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 27 — How the Soul Stands Free of Nature's Modes in Malayalam)

Vyasa

Also known as prakrtistho pi puruso najyate prakrtairgunai

How the Soul Stands Free of Nature's Modes. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 27 — 30 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഭഗവാനുവാച
പ്രകൃതിസ്ഥോഽപി പുരുഷോ നാജ്യതേ പ്രാകൃതൈര്ഗുണൈഃ ।
അവികാരാദകര്തൃത്വാന്നിര്ഗുണത്വാജ്ജലാര്കവത് ॥ ൧ ॥
സ ഏഷ യര്ഹി പ്രകൃതേര്ഗുണേഷ്വഭിവിഷജ്ജതേ ।
അഹംക്രിയാവിമൂഢാത്മാ കര്താസ്മീത്യഭിമന്യതേ ॥ ൨ ॥
തേന സംസാരപദവീമവശോഽഭ്യേത്യനിര്വൃതഃ ।
പ്രാസങ്ഗികൈഃ കര്മദോഷൈഃ സദസന്മിശ്രയോനിഷു ॥ ൩ ॥
അര്ഥേ ഹ്യവിദ്യമാനേഽപി സംസൃതിര്ന നിവര്തതേ ।
ധ്യായതോ വിഷയാനസ്യ സ്വപ്നേഽനര്ഥാഗമോ യഥാ ॥ ൪ ॥
അത ഏവ ശനൈശ്ചിത്തം പ്രസക്തമസതാം പഥി ।
ഭക്തിയോഗേന തീവ്രേണ വിരക്ത്യാ ച നയേദ്വശമ് ॥ ൫ ॥
യമാദിഭിര്യോഗപഥൈരഭ്യസന്ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ ।
മയി ഭാവേന സത്യേന മത്കഥാശ്രവണേന ച ॥ ൬ ॥
സര്വഭൂതസമത്വേന നിര്വൈരേണാപ്രസങ്ഗതഃ ।
ബ്രഹ്മചര്യേണ മൌനേന സ്വധര്മേണ ബലീയസാ ॥ ൭ ॥
യദൃച്ഛയോപലബ്ധേന സന്തുഷ്ടോ മിതഭുങ്മുനിഃ ।
വിവിക്തശരണഃ ശാന്തോ മൈത്രഃ കരുണ ആത്മവാന് ॥ ൮ ॥
സാനുബന്ധേ ച ദേഹേഽസ്മിന്നകുര്വന്നസദാഗ്രഹമ് ।
ജ്ഞാനേന ദൃഷ്ടതത്ത്വേന പ്രകൃതേഃ പുരുഷസ്യ ച ॥ ൯ ॥
നിവൃത്തബുദ്ധ്യവസ്ഥാനോ ദൂരീഭൂതാന്യദര്ശനഃ ।
ഉപലഭ്യാത്മനാത്മാനം ചക്ഷുഷേവാര്കമാത്മദൃക് ॥ ൧൦ ॥
മുക്തലിങ്ഗം സദാഭാസമസതി പ്രതിപദ്യതേ ।
സതോ ബന്ധുമസച്ചക്ഷുഃ സര്വാനുസ്യൂതമദ്വയമ് ॥ ൧൧ ॥
യഥാ ജലസ്ഥ ആഭാസഃ സ്ഥലസ്ഥേനാവദൃശ്യതേ ।
സ്വാഭാസേന തഥാ സൂര്യോ ജലസ്ഥേന ദിവി സ്ഥിതഃ ॥ ൧൨ ॥
ഏവം ത്രിവൃദഹങ്കാരോ ഭൂതേന്ദ്രിയമനോമയൈഃ ।
സ്വാഭാസൈര്ലക്ഷിതോഽനേന സദാഭാസേന സത്യദൃക് ॥ ൧൩ ॥
ഭൂതസൂക്ഷ്മേന്ദ്രിയമനോബുദ്ധ്യാദിഷ്വിഹ നിദ്രയാ ।
ലീനേഷ്വസതി യസ്തത്ര വിനിദ്രോ നിരഹംക്രിയഃ ॥ ൧൪ ॥
മന്യമാനസ്തദാത്മാനമനഷ്ടോ നഷ്ടവന്മൃഷാ ।
നഷ്ടേഽഹങ്കരണേ ദ്രഷ്ടാ നഷ്ടവിത്ത ഇവാതുരഃ ॥ ൧൫ ॥
ഏവം പ്രത്യവമൃശ്യാസാവാത്മാനം പ്രതിപദ്യതേ ।
സാഹങ്കാരസ്യ ദ്രവ്യസ്യ യോഽവസ്ഥാനമനുഗ്രഹഃ ॥ ൧൬ ॥
ദേവഹൂതിരുവാച
പുരുഷം പ്രകൃതിര്ബ്രഹ്മന്ന വിമുഞ്ചതി കര്ഹിചിത് ।
അന്യോന്യാപാശ്രയത്വാച്ച നിത്യത്വാദനയോഃ പ്രഭോ ॥ ൧൭ ॥
യഥാ ഗന്ധസ്യ ഭൂമേശ്ച ന ഭാവോ വ്യതിരേകതഃ ।
അപാം രസസ്യ ച യഥാ തഥാ ബുദ്ധേഃ പരസ്യ ച ॥ ൧൮ ॥
അകര്തുഃ കര്മബന്ധോഽയം പുരുഷസ്യ യദാശ്രയഃ ।
ഗുണേഷു സത്സു പ്രകൃതേഃ കൈവല്യം തേഷ്വതഃ കഥമ് ॥ ൧൯ ॥
ക്വചിത്തത്ത്വാവമര്ശേന നിവൃത്തം ഭയമുല്ബണമ് ।
അനിവൃത്തനിമിത്തത്വാത്പുനഃ പ്രത്യവതിഷ്ഠതേ ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അനിമിത്തനിമിത്തേന സ്വധര്മേണാമലാത്മനാ ।
തീവ്രയാ മയി ഭക്ത്യാ ച ശ്രുതസമ്ഭൃതയാ ചിരമ് ॥ ൨൧ ॥
ജ്ഞാനേന ദൃഷ്ടതത്ത്വേന വൈരാഗ്യേണ ബലീയസാ ।
തപോയുക്തേന യോഗേന തീവ്രേണാത്മസമാധിനാ ॥ ൨൨ ॥
പ്രകൃതിഃ പുരുഷസ്യേഹ ദഹ്യമാനാ ത്വഹര്നിശമ് ।
തിരോഭവിത്രീ ശനകൈരഗ്നേര്യോനിരിവാരണിഃ ॥ ൨൩ ॥
ഭുക്തഭോഗാ പരിത്യക്താ ദൃഷ്ടദോഷാ ച നിത്യശഃ ।
നേശ്വരസ്യാശുഭം ധത്തേ സ്വേ മഹിമ്നി സ്ഥിതസ്യ ച ॥ ൨൪ ॥
യഥാ ഹ്യപ്രതിബുദ്ധസ്യ പ്രസ്വാപോ ബഹ്വനര്ഥഭൃത് ।
സ ഏവ പ്രതിബുദ്ധസ്യ ന വൈ മോഹായ കല്പതേ ॥ ൨൫ ॥
ഏവം വിദിതതത്ത്വസ്യ പ്രകൃതിര്മയി മാനസമ് ।
യുഞ്ജതോ നാപകുരുത ആത്മാരാമസ്യ കര്ഹിചിത് ॥ ൨൬ ॥
യദൈവമധ്യാത്മരതഃ കാലേന ബഹുജന്മനാ ।
സര്വത്ര ജാതവൈരാഗ്യ ആബ്രഹ്മഭുവനാന്മുനിഃ ॥ ൨൭ ॥
മദ്ഭക്തഃ പ്രതിബുദ്ധാര്ഥോ മത്പ്രസാദേന ഭൂയസാ ।
നിഃശ്രേയസം സ്വസംസ്ഥാനം കൈവല്യാഖ്യം മദാശ്രയമ് ॥ ൨൮ ॥
പ്രാപ്നോതീഹാഞ്ജസാ ധീരഃ സ്വദൃശാച്ഛിന്നസംശയഃ ।
യദ്ഗത്വാ ന നിവര്തേത യോഗീ ലിങ്ഗാദ്വിനിര്ഗമേ ॥ ൨൯ ॥
യദാ ന യോഗോപചിതാസു ചേതോ
മായാസു സിദ്ധസ്യ വിഷജ്ജതേഽങ്ഗ ।
അനന്യഹേതുഷ്വഥ മേ ഗതിഃ സ്യാദ്
ആത്യന്തികീ യത്ര ന മൃത്യുഹാസഃ ॥ ൩൦ ॥

Explore More