Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൨൮

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 28 — Meditation on the Lord, Limb by Limb in Malayalam)

Vyasa

Also known as yogasya laksanam vaksye sabijasya nrpatmaje

Meditation on the Lord, Limb by Limb. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 28 — 44 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഭഗവാനുവാച
യോഗസ്യ ലക്ഷണം വക്ഷ്യേ സബീജസ്യ നൃപാത്മജേ ।
മനോ യേനൈവ വിധിനാ പ്രസന്നം യാതി സത്പഥമ് ॥ ൧ ॥
സ്വധര്മാചരണം ശക്ത്യാ വിധര്മാച്ച നിവര്തനമ് ।
ദൈവാല്ലബ്ധേന സന്തോഷ ആത്മവിച്ചരണാര്ചനമ് ॥ ൨ ॥
ഗ്രാമ്യധര്മനിവൃത്തിശ്ച മോക്ഷധര്മരതിസ്തഥാ ।
മിതമേധ്യാദനം ശശ്വദ്വിവിക്തക്ഷേമസേവനമ് ॥ ൩ ॥
അഹിംസാ സത്യമസ്തേയം യാവദര്ഥപരിഗ്രഹഃ ।
ബ്രഹ്മചര്യം തപഃ ശൌചം സ്വാധ്യായഃ പുരുഷാര്ചനമ് ॥ ൪ ॥
മൌനം സദാസനജയഃ സ്ഥൈര്യം പ്രാണജയഃ ശനൈഃ ।
പ്രത്യാഹാരശ്ചേന്ദ്രിയാണാം വിഷയാന്മനസാ ഹൃദി ॥ ൫ ॥
സ്വധിഷ്ണ്യാനാമേകദേശേ മനസാ പ്രാണധാരണമ് ।
വൈകുണ്ഠലീലാഭിധ്യാനം സമാധാനം തഥാത്മനഃ ॥ ൬ ॥
ഏതൈരന്യൈശ്ച പഥിഭിര്മനോ ദുഷ്ടമസത്പഥമ് ।
ബുദ്ധ്യാ യുഞ്ജീത ശനകൈര്ജിതപ്രാണോ ഹ്യതന്ദ്രിതഃ ॥ ൭ ॥
ശുചൌ ദേശേ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ വിജിതാസന ആസനമ് ।
തസ്മിന്സ്വസ്തി സമാസീന ഋജുകായഃ സമഭ്യസേത് ॥ ൮ ॥
പ്രാണസ്യ ശോധയേന്മാര്ഗം പൂരകുമ്ഭകരേചകൈഃ ।
പ്രതികൂലേന വാ ചിത്തം യഥാ സ്ഥിരമചഞ്ചലമ് ॥ ൯ ॥
മനോഽചിരാത്സ്യാദ്വിരജം ജിതശ്വാസസ്യ യോഗിനഃ ।
വായ്വഗ്നിഭ്യാം യഥാ ലോഹം ധ്മാതം ത്യജതി വൈ മലമ് ॥ ൧൦ ॥
പ്രാണായാമൈര്ദഹേദ്ദോഷാന്ധാരണാഭിശ്ച കില്ബിഷാന് ।
പ്രത്യാഹാരേണ സംസര്ഗാന്ധ്യാനേനാനീശ്വരാന്ഗുണാന് ॥ ൧൧ ॥
യദാ മനഃ സ്വം വിരജം യോഗേന സുസമാഹിതമ് ।
കാഷ്ഠാം ഭഗവതോ ധ്യായേത്സ്വനാസാഗ്രാവലോകനഃ ॥ ൧൨ ॥
പ്രസന്നവദനാമ്ഭോജം പദ്മഗര്ഭാരുണേക്ഷണമ് ।
നീലോത്പലദലശ്യാമം ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ് ॥ ൧൩ ॥
ലസത്പങ്കജകിഞ്ജല്കപീതകൌശേയവാസസമ് ।
ശ്രീവത്സവക്ഷസം ഭ്രാജത്കൌസ്തുഭാമുക്തകന്ധരമ് ॥ ൧൪ ॥
മത്തദ്വിരേഫകലയാ പരീതം വനമാലയാ ।
പരാര്ധ്യഹാരവലയകിരീടാങ്ഗദനൂപുരമ് ॥ ൧൫ ॥
കാഞ്ചീഗുണോല്ലസച്ഛ്രോണിം ഹൃദയാമ്ഭോജവിഷ്ടരമ് ।
ദര്ശനീയതമം ശാന്തം മനോനയനവര്ധനമ് ॥ ൧൬ ॥
അപീച്യദര്ശനം ശശ്വത്സര്വലോകനമസ്കൃതമ് ।
സന്തം വയസി കൈശോരേ ഭൃത്യാനുഗ്രഹകാതരമ് ॥ ൧൭ ॥
കീര്തന്യതീര്ഥയശസം പുണ്യശ്ലോകയശസ്കരമ് ।
ധ്യായേദ്ദേവം സമഗ്രാങ്ഗം യാവന്ന ച്യവതേ മനഃ ॥ ൧൮ ॥
സ്ഥിതം വ്രജന്തമാസീനം ശയാനം വാ ഗുഹാശയമ് ।
പ്രേക്ഷണീയേഹിതം ധ്യായേച്ഛുദ്ധഭാവേന ചേതസാ ॥ ൧൯ ॥
തസ്മിഁല്ലബ്ധപദം ചിത്തം സര്വാവയവസംസ്ഥിതമ് ।
വിലക്ഷ്യൈകത്ര സംയുജ്യാദങ്ഗേ ഭഗവതോ മുനിഃ ॥ ൨൦ ॥
സഞ്ചിന്തയേദ്ഭഗവതശ്ചരണാരവിന്ദം
വജ്രാങ്കുശധ്വജസരോരുഹലാഞ്ഛനാഢ്യമ് ।
ഉത്തുങ്ഗരക്തവിലസന്നഖചക്രവാല-
ജ്യോത്സ്നാഭിരാഹതമഹദ്ധൃദയാന്ധകാരമ് ॥ ൨൧ ॥
യച്ഛൌചനിഃസൃതസരിത്പ്രവരോദകേന
തീര്ഥേന മൂര്ധ്ന്യധികൃതേന ശിവഃ ശിവോഽഭൂത് ।
ധ്യാതുര്മനഃശമലശൈലനിസൃഷ്ടവജ്രം
ധ്യായേച്ചിരം ഭഗവതശ്ചരണാരവിന്ദമ് ॥ ൨൨ ॥
ജാനുദ്വയം ജലജലോചനയാ ജനന്യാ
ലക്ഷ്മ്യാഖിലസ്യ സുരവന്ദിതയാ വിധാതുഃ ।
ഊര്വോര്നിധായ കരപല്ലവരോചിഷാ യത്
സംലാലിതം ഹൃദി വിഭോരഭവസ്യ കുര്യാത് ॥ ൨൩ ॥
ഊരൂ സുപര്ണഭുജയോരധിശോഭമാനാവ്-
ഓജോനിധീ അതസികാകുസുമാവഭാസൌ ।
വ്യാലമ്ബിപീതവരവാസസി വര്തമാന
കാഞ്ചീകലാപപരിരമ്ഭി നിതമ്ബബിമ്ബമ് ॥ ൨൪ ॥
നാഭിഹ്രദം ഭുവനകോശഗുഹോദരസ്ഥം
യത്രാത്മയോനിധിഷണാഖിലലോകപദ്മമ് ।
വ്യൂഢം ഹരിന്മണിവൃഷസ്തനയോരമുഷ്യ
ധ്യായേദ്ദ്വയം വിശദഹാരമയൂഖഗൌരമ് ॥ ൨൫ ॥
വക്ഷോഽധിവാസമൃഷഭസ്യ മഹാവിഭൂതേഃ
പുംസാം മനോനയനനിര്വൃതിമാദധാനമ് ।
കണ്ഠം ച കൌസ്തുഭമണേരധിഭൂഷണാര്ഥം
കുര്യാന്മനസ്യഖിലലോകനമസ്കൃതസ്യ ॥ ൨൬ ॥
ബാഹൂംശ്ച മന്ദരഗിരേഃ പരിവര്തനേന
നിര്ണിക്തബാഹുവലയാനധിലോകപാലാന് ।
സഞ്ചിന്തയേദ്ദശശതാരമസഹ്യതേജഃ
ശങ്ഖം ച തത്കരസരോരുഹരാജഹംസമ് ॥ ൨൭ ॥
കൌമോദകീം ഭഗവതോ ദയിതാം സ്മരേത
ദിഗ്ധാമരാതിഭടശോണിതകര്ദമേന ।
മാലാം മധുവ്രതവരൂഥഗിരോപഘുഷ്ടാം
ചൈത്യസ്യ തത്ത്വമമലം മണിമസ്യ കണ്ഠേ ॥ ൨൮ ॥
ഭൃത്യാനുകമ്പിതധിയേഹ ഗൃഹീതമൂര്തേഃ
സഞ്ചിന്തയേദ്ഭഗവതോ വദനാരവിന്ദമ് ।
യദ്വിസ്ഫുരന്മകരകുണ്ഡലവല്ഗിതേന
വിദ്യോതിതാമലകപോലമുദാരനാസമ് ॥ ൨൯ ॥
യച്ഛ്രീനികേതമലിഭിഃ പരിസേവ്യമാനം
ഭൂത്യാ സ്വയാ കുടിലകുന്തലവൃന്ദജുഷ്ടമ് ।
മീനദ്വയാശ്രയമധിക്ഷിപദബ്ജനേത്രം
ധ്യായേന്മനോമയമതന്ദ്രിത ഉല്ലസദ്ഭ്രു ॥ ൩൦ ॥
തസ്യാവലോകമധികം കൃപയാതിഘോര-
താപത്രയോപശമനായ നിസൃഷ്ടമക്ഷ്ണോഃ ।
സ്നിഗ്ധസ്മിതാനുഗുണിതം വിപുലപ്രസാദം
ധ്യായേച്ചിരം വിപുലഭാവനയാ ഗുഹായാമ് ॥ ൩൧ ॥
ഹാസം ഹരേരവനതാഖിലലോകതീവ്ര-
ശോകാശ്രുസാഗരവിശോഷണമത്യുദാരമ് ।
സമ്മോഹനായ രചിതം നിജമായയാസ്യ
ഭ്രൂമണ്ഡലം മുനികൃതേ മകരധ്വജസ്യ ॥ ൩൨ ॥
ധ്യാനായനം പ്രഹസിതം ബഹുലാധരോഷ്ഠ-
ഭാസാരുണായിതതനുദ്വിജകുന്ദപങ്ക്തി ।
ധ്യായേത്സ്വദേഹകുഹരേഽവസിതസ്യ വിഷ്ണോര്
ഭക്ത്യാര്ദ്രയാര്പിതമനാ ന പൃഥഗ്ദിദൃക്ഷേത് ॥ ൩൩ ॥
ഏവം ഹരൌ ഭഗവതി പ്രതിലബ്ധഭാവോ
ഭക്ത്യാ ദ്രവദ്ധൃദയ ഉത്പുലകഃ പ്രമോദാത് ।
ഔത്കണ്ഠ്യബാഷ്പകലയാ മുഹുരര്ദ്യമാനസ്
തച്ചാപി ചിത്തബഡിശം ശനകൈര്വിയുങ്ക്തേ ॥ ൩൪ ॥
മുക്താശ്രയം യര്ഹി നിര്വിഷയം വിരക്തം
നിര്വാണമൃച്ഛതി മനഃ സഹസാ യഥാര്ചിഃ ।
ആത്മാനമത്ര പുരുഷോഽവ്യവധാനമേകമ്
അന്വീക്ഷതേ പ്രതിനിവൃത്തഗുണപ്രവാഹഃ ॥ ൩൫ ॥
സോഽപ്യേതയാ ചരമയാ മനസോ നിവൃത്ത്യാ
തസ്മിന്മഹിമ്ന്യവസിതഃ സുഖദുഃഖബാഹ്യേ ।
ഹേതുത്വമപ്യസതി കര്തരി ദുഃഖയോര്യത്
സ്വാത്മന്വിധത്ത ഉപലബ്ധപരാത്മകാഷ്ഠഃ ॥ ൩൬ ॥
ദേഹം ച തം ന ചരമഃ സ്ഥിതമുത്ഥിതം വാ
സിദ്ധോ വിപശ്യതി യതോഽധ്യഗമത്സ്വരൂപമ് ।
ദൈവാദുപേതമഥ ദൈവവശാദപേതം
വാസോ യഥാ പരികൃതം മദിരാമദാന്ധഃ ॥ ൩൭ ॥
ദേഹോഽപി ദൈവവശഗഃ ഖലു കര്മ യാവത്
സ്വാരമ്ഭകം പ്രതിസമീക്ഷത ഏവ സാസുഃ ।
തം സപ്രപഞ്ചമധിരൂഢസമാധിയോഗഃ
സ്വാപ്നം പുനര്ന ഭജതേ പ്രതിബുദ്ധവസ്തുഃ ॥ ൩൮ ॥
യഥാ പുത്രാച്ച വിത്താച്ച പൃഥങ്മര്ത്യഃ പ്രതീയതേ ।
അപ്യാത്മത്വേനാഭിമതാദ്ദേഹാദേഃ പുരുഷസ്തഥാ ॥ ൩൯ ॥
യഥോല്മുകാദ്വിസ്ഫുലിങ്ഗാദ്ധൂമാദ്വാപി സ്വസമ്ഭവാത് ।
അപ്യാത്മത്വേനാഭിമതാദ്യഥാഗ്നിഃ പൃഥഗുല്മുകാത് ॥ ൪൦ ॥
ഭൂതേന്ദ്രിയാന്തഃകരണാത്പ്രധാനാജ്ജീവസംജ്ഞിതാത് ।
ആത്മാ തഥാ പൃഥഗ്ദ്രഷ്ടാ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതഃ ॥ ൪൧ ॥
സര്വഭൂതേഷു ചാത്മാനം സര്വഭൂതാനി ചാത്മനി ।
ഈക്ഷേതാനന്യഭാവേന ഭൂതേഷ്വിവ തദാത്മതാമ് ॥ ൪൨ ॥
സ്വയോനിഷു യഥാ ജ്യോതിരേകം നാനാ പ്രതീയതേ ।
യോനീനാം ഗുണവൈഷമ്യാത്തഥാത്മാ പ്രകൃതൌ സ്ഥിതഃ ॥ ൪൩ ॥
തസ്മാദിമാം സ്വാം പ്രകൃതിം ദൈവീം സദസദാത്മികാമ് ।
ദുര്വിഭാവ്യാം പരാഭാവ്യ സ്വരൂപേണാവതിഷ്ഠതേ ॥ ൪൪ ॥

Explore More