Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൪

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 4 — The Yadus Perish and Uddhava Is Instructed in Malayalam)

Vyasa

Also known as atha te tadanujnata bhuktva pitva ca

The Yadus Perish and Uddhava Is Instructed. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 4 — 36 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ഉദ്ധവ ഉവാച
അഥ തേ തദനുജ്ഞാതാ ഭുക്ത്വാ പീത്വാ ച വാരുണീമ് ।
തയാ വിഭ്രംശിതജ്ഞാനാ ദുരുക്തൈര്മര്മ പസ്പൃശഃ ॥ ൧ ॥
തേഷാം മൈരേയദോഷേണ വിഷമീകൃതചേതസാമ് ।
നിമ്ലോചതി രവാവാസീദ്വേണൂനാമിവ മര്ദനമ് ॥ ൨ ॥
ഭഗവാന് സ്വാത്മമായായാ ഗതിം താമവലോക്യ സഃ ।
സരസ്വതീമുപസ്പൃശ്യ വൃക്ഷമൂലമുപാവിശത് ॥ ൩ ॥
അഹം ചോക്തോ ഭഗവതാ പ്രപന്നാര്തിഹരേണ ഹ ।
ബദരീം ത്വം പ്രയാഹീതി സ്വകുലം സംജിഹീര്ഷുണാ ॥ ൪ ॥
തഥാപി തദഭിപ്രേതം ജാനന്നഹമരിന്ദമ ।
പൃഷ്ഠതോഽന്വഗമം ഭര്തുഃ പാദവിശ്ലേഷണാക്ഷമഃ ॥ ൫ ॥
അദ്രാക്ഷമേകമാസീനം വിചിന്വന് ദയിതം പതിമ് ।
ശ്രീനികേതം സരസ്വത്യാം കൃതകേതമകേതനമ് ॥ ൬ ॥
ശ്യാമാവദാതം വിരജം പ്രശാന്താരുണലോചനമ് ।
ദോര്ഭിശ്ചതുര്ഭിര്വിദിതം പീതകൌശാമ്ബരേണ ച ॥ ൭ ॥
വാമ ഊരാവധിശ്രിത്യ ദക്ഷിണാങ്ഘ്രി സരോരുഹമ് ।
അപാശ്രിതാര്ഭകാശ്വത്ഥമകൃശം ത്യക്തപിപ്പലമ് ॥ ൮ ॥
തസ്മിന്മഹാഭാഗവതോ ദ്വൈപായനസുഹൃത്സഖാ ।
ലോകാനനുചരന് സിദ്ധ ആസസാദ യദൃച്ഛയാ ॥ ൯ ॥
തസ്യാനുരക്തസ്യ മുനേര്മുകുന്ദഃ
പ്രമോദഭാവാനതകന്ധരസ്യ ।
ആശൃണ്വതോ മാമനുരാഗഹാസ-
സമീക്ഷയാ വിശ്രമയന്നുവാച ॥ ൧൦ ॥
ശ്രീ ഭഗവാനുവാച
വേദാഹമന്തര്മനസീപ്സിതം തേ
ദദാമി യത്തദ് ദുരവാപമന്യൈഃ ।
സത്രേ പുരാ വിശ്വസൃജാം വസൂനാം
മത്സിദ്ധികാമേന വസോ ത്വയേഷ്ടഃ ॥ ൧൧ ॥
സ ഏഷ സാധോ ചരമോ ഭവാനാ-
മാസാദിതസ്തേ മദനുഗ്രഹോ യത് ।
യന്മാം നൃലോകാന് രഹ ഉത്സൃജന്തം
ദിഷ്ടയാ ദദൃശ്വാന് വിശദാനുവൃത്ത്യാ ॥ ൧൨ ॥
പുരാ മയാ പ്രോക്തമജായ നാഭ്യേ
പദ്മേ നിഷണ്ണായ മമാദിസര്ഗേ ।
ജ്ഞാനം പരം മന്മഹിമാവഭാസം
യത്സൂരയോ ഭാഗവതം വദന്തി ॥ ൧൩ ॥
ഇത്യാദൃതോക്തഃ പരമസ്യ പുംസഃ
പ്രതിക്ഷണാനുഗ്രഹഭാജനോഽഹമ് ।
സ്നേഹോത്ഥരോമാ സ്ഖലിതാക്ഷരസ്തം
മുഞ്ചഞ്ഛുചഃ പ്രാഞ്ജലിരാബഭാഷേ ॥ ൧൪ ॥
കോ ന്വീശ തേ പാദസരോജഭാജാം
സുദുര്ലഭോഽര്ഥേഷു ചതുര്ഷ്വപീഹ ।
തഥാപി നാഹം പ്രവൃണോമി ഭൂമന്
ഭവത്പദാമ്ഭോജനിഷേവണോത്സുകഃ ॥ ൧൫ ॥
കര്മാണ്യനീഹസ്യ ഭവോഽഭവസ്യ തേ
ദുര്ഗാശ്രയോഽഥാരിഭയാത്പലായനമ് ।
കാലാത്മനോ യത്പ്രമദായുതാശ്രമഃ
സ്വാത്മന്രതേഃ ഖിദ്യതി ധീര്വിദാമിഹ ॥ ൧൬ ॥
മന്ത്രേഷു മാം വാ ഉപഹൂയ യത്ത്വ-
മകുണ്ഠിതാഖണ്ഡസദാത്മബോധഃ ।
പൃച്ഛേഃ പ്രഭോ മുഗ്ധ ഇവാപ്രമത്ത-
സ്തന്നോ മനോ മോഹയതീവ ദേവ ॥ ൧൭ ॥
ജ്ഞാനം പരം സ്വാത്മരഹഃപ്രകാശം
പ്രോവാച കസ്മൈ ഭഗവാന് സമഗ്രമ് ।
അപി ക്ഷമം നോ ഗ്രഹണായ ഭര്ത-
ര്വദാഞ്ജസാ യദ് വൃജിനം തരേമ ॥ ൧൮ ॥
ഇത്യാവേദിതഹാര്ദായ മഹ്യം സ ഭഗവാന് പരഃ ।
ആദിദേശാരവിന്ദാക്ഷ ആത്മനഃ പരമാം സ്ഥിതിമ് ॥ ൧൯ ॥
സ ഏവമാരാധിതപാദതീര്ഥാ-
ദധീതതത്ത്വാത്മവിബോധമാര്ഗഃ
പ്രണമ്യ പാദൌ പരിവൃത്യ ദേവ-
മിഹാഗതോഽഹം വിരഹാതുരാത്മാ ॥ ൨൦ ॥
സോഽഹം തദ്ദര്ശനാഹ്ലാദവിയോഗാര്തിയുതഃ പ്രഭോ ।
ഗമിഷ്യേ ദയിതം തസ്യ ബദര്യാശ്രമമണ്ഡലമ് ॥ ൨൧ ॥
യത്ര നാരായണോ ദേവോ നരശ്ച ഭഗവാനൃഷിഃ ।
മൃദു തീവ്രം തപോ ദീര്ഘം തേപാതേ ലോകഭാവനൌ ॥ ൨൨ ॥
ശ്രീ ശുക ഉവാച
ഇത്യുദ്ധവാദുപാകര്ണ്യ സുഹൃദാം ദുഃസഹം വധമ് ।
ജ്ഞാനേനാശമയത്ക്ഷത്താ ശോകമുത്പതിതം ബുധഃ ॥ ൨൩ ॥
സ തം മഹാഭാഗവതം വ്രജന്തം കൌരവര്ഷഭഃ ।
വിശ്രമ്ഭാദഭ്യധത്തേദം മുഖ്യം കൃഷ്ണപരിഗ്രഹേ ॥ ൨൪ ॥
വിദുര ഉവാച
ജ്ഞാനം പരം സ്വാത്മരഹഃപ്രകാശം
യദാഹ യോഗേശ്വര ഈശ്വരസ്തേ ।
വക്തും ഭവാന്നോഽര്ഹതി യദ്ധി വിഷ്ണോ-
ര്ഭൃത്യാഃ സ്വഭൃത്യാര്ഥകൃതശ്ചരന്തി ॥ ൨൫ ॥
ഉദ്ധവ ഉവാച
നനു തേ തത്ത്വസംരാധ്യ ഋഷിഃ കൌഷാരവോഽന്തികേ ।
സാക്ഷാദ്ഭഗവതാദിഷ്ടോ മര്ത്യലോകം ജിഹാസതാ ॥ ൨൬ ॥
ശ്രീ ശുക ഉവാച
ഇതി സഹ വിദുരേണ വിശ്വമൂര്തേ-
ര്ഗുണകഥയാ സുധയാപ്ലാവിതോരുതാപഃ ।
ക്ഷണമിവ പുലിനേ യമസ്വസുസ്താം
സമുഷിത ഔപഗവിര്നിശാം തതോഽഗാത് ॥ ൨൭ ॥
രാജോവാച
നിധനമുപഗതേഷു വൃഷ്ണിഭോജേ-
ഷ്വധിരഥയൂഥപയൂഥപേഷു മുഖ്യഃ ।
സ തു കഥമവശിഷ്ട ഉദ്ധവോ യദ്ധരി-
രപി തത്യജ ആകൃതിം ത്ര്യധീശഃ ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീ ശുക ഉവാച
ബ്രഹ്മശാപാപദേശേന കാലേനാമോഘവാഞ്ഛിതഃ ।
സംഹൃത്യ സ്വകുലം സ്ഫീതം ത്യക്ഷ്യന്ദേഹമചിന്തയത് ॥ ൨൯ ॥
അസ്മാല്ലോകാദുപരതേ മയി ജ്ഞാനം മദാശ്രയമ് ।
അര്ഹത്യുദ്ധവ ഏവാദ്ധാ സമ്പ്രത്യാത്മവതാം വരഃ ॥ ൩൦ ॥
നോദ്ധവോഽണ്വപി മന്ന്യൂനോ യദ്ഗുണൈര്നാര്ദിതഃ പ്രഭുഃ ।
അതോ മദ്വയുനം ലോകം ഗ്രാഹയന്നിഹ തിഷ്ഠതു ॥ ൩൧ ॥
ഏവം ത്രിലോകഗുരുണാ സന്ദിഷ്ടഃ ശബ്ദയോനിനാ ।
ബദര്യാശ്രമമാസാദ്യ ഹരിമീജേ സമാധിനാ ॥ ൩൨ ॥
വിദുരോഽപ്യുദ്ധവാച്ഛ്രുത്വാ കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ ।
ക്രീഡയോപാത്തദേഹസ്യ കര്മാണി ശ്ലാഘിതാനി ച ॥ ൩൩ ॥
ദേഹന്യാസം ച തസ്യൈവം ധീരാണാം ധൈര്യവര്ധനമ് ।
അന്യേഷാം ദുഷ്കരതരം പശൂനാം വിക്ലവാത്മനാമ് ॥ ൩൪ ॥
ആത്മാനം ച കുരുശ്രേഷ്ഠ കൃഷ്ണേന മനസേക്ഷിതമ് ।
ധ്യായന് ഗതേ ഭാഗവതേ രുരോദ പ്രേമവിഹ്വലഃ ॥ ൩൫ ॥
കാലിന്ദ്യാഃ കതിഭിഃ സിദ്ധ അഹോഭിര്ഭരതര്ഷഭ ।
പ്രാപദ്യത സ്വഃസരിതം യത്ര മിത്രാസുതോ മുനിഃ ॥ ൩൬ ॥

Explore More