Lord Krishna

মুকুন্দমালাস্তোত্ৰম্

(Mukundamala Stotram in Assamese)

Kulasekhara Alwar

Also known as samskaran sloka samkhya

The Mukundamala Stotram, composed by the Alwar saint-king Kulasekhara, is a profound and heartfelt outpouring of devotion to Lord Vishnu (Mukunda). It transcends the desire for worldly gains, heavenly pleasures, or even liberation, focusing solely on the unyielding remembrance of the Lord's lotus feet. The stotram eloquently articulates a devotee's yearning for steadfast Bhakti, irrespective of the circumstances of life or death, or the nature of future births. It beautifully portrays the Lord as the ultimate refuge and the indispensable boat to navigate the treacherous ocean of samsara, offering solace and guidance to those seeking a deeper connection with the divine.

মুকুন্দমালাস্তোত্ৰম্ কুলশেখৰৱিৰচিতম্
সংস্কৰণ্ - ১ শ্লোক সংখ্যা ৪০
শ্ৰীৱল্লভেতি ৱৰদেতি দযাপৰেতি
ভক্তপ্ৰিযেতি ভৱলুণ্ঠনকোৱিদেতি ।
নাথেতি নাগশযনেতি জগন্নিৱাসেত্য্
আলাপিনং প্ৰতিদিনং কুৰু মাং মুকুন্দ ॥ ১॥
জযতু জযতু দেৱো দেৱকীনন্দনোঽযং
জযতু জযতু কৃষ্ণো ৱৃষ্ণিৱংশপ্ৰদীপঃ ।
জযতু জযতু মেঘশ্যামলঃ কোমলাঙ্গো
জযতু জযতু পৃথ্ৱীভাৰনাশো মুকুন্দঃ ॥ ২॥॥ কা ২॥
মুকুন্দ মূৰ্ধ্না প্ৰণিপত্য যাচে
ভৱন্তমেকান্তমিযন্তমৰ্থম্ ।
অৱিস্মৃতিস্ত্ৱচ্চৰণাৰৱিন্দে
ভৱে ভৱে মেঽস্তু ভৱত্প্ৰসাদাত্ ॥ ৩॥॥ কা ৩॥
নাহং ৱন্দে তৱ চৰণযোৰ্দ্ৱন্দ্ৱমদ্ৱন্দ্ৱহেতোঃ
কুম্ভীপাকং গুৰুমপি হৰে নাৰকং নাপনেতুম্ ।
ৰম্যাৰামামৃদুতনুলতা নন্দনে নাপি ৰন্তুং
ভাৱে ভাৱে হৃদযভৱনে ভাৱযেযং ভৱন্তম্ ॥ ৪॥॥ কা ৫॥
নাস্থা ধৰ্মে ন ৱসুনিচযে নৈৱ কামোপভোগে
যদ্ ভাৱ্যং তদ্ ভৱতু ভগৱন্পূৰ্ৱকৰ্মানুৰূপম্ ।
এতত্প্ৰাৰ্থ্যং মম বহুমতং জন্মজন্মান্তৰেঽপি
ত্ৱত্পাদাম্ভোৰুহযুগগতা নিশ্চলা ভক্তিৰস্তু ॥ ৫॥॥ কা ৬॥
দিৱি ৱা ভুৱি ৱা মমাস্তু ৱাসো
নৰকে ৱা নৰকান্তক প্ৰকামম্ ।
অৱধীৰিতশাৰদাৰৱিন্দৌ
চৰণৌ তে মৰণেঽপি চিন্তযামি ॥ ৬॥॥ কা ৭॥
কৃষ্ণ ত্ৱদীযপদপঙ্কজপঞ্জৰান্তং
অদ্যৈৱ মে ৱিশতু মানসৰাজহংসঃ ।
প্ৰাণপ্ৰযাণসমযে কফৱাতপিত্তৈঃ
কণ্ঠাৱৰোধনৱিধৌ স্মৰণং কুতস্তে ॥ ৭॥
চিন্তযামি হৰিমেৱ সন্ততং
মন্দহাসমুদিতাননাম্বুজং
নন্দগোপতনযং পৰাত্ পৰং
নাৰদাদিমুনিৱৃন্দৱন্দিতম্ ॥ ৮॥
কৰচৰণসৰোজে কান্তিমন্নেত্ৰমীনে
শ্ৰমমুষি ভুজৱীচিৱ্যাকুলেঽগাধমাৰ্গে ।
হৰিসৰসি ৱিগাহ্যাপীয তেজোজলৌঘং
ভৱমৰুপৰিখিন্নঃ ক্লেশমদ্য ত্যজামি ॥ ৯॥
সৰসিজনযনে সশঙ্খচক্ৰে
মুৰভিদি মা ৱিৰমস্ৱ চিত্ত ৰন্তুম্ ।
সুখতৰমপৰং ন জাতু জানে
হৰিচৰণস্মৰণামৃতেন তুল্যম্ ॥ ১০॥॥ কা ৮॥
মাভীৰ্মন্দমনো ৱিচিন্ত্য বহুধা যামীশ্চিৰং যাতনাঃ
নামী নঃ প্ৰভৱন্তি পাপৰিপৱঃ স্ৱামী ননু শ্ৰীধৰঃ ।
আলস্যং ৱ্যপনীয ভক্তিসুলভং ধ্যাযস্ৱ নাৰাযণং
লোকস্য ৱ্যসনাপনোদনকৰো দাসস্য কিং ন ক্ষমঃ ॥ ১১॥॥ কা ৯॥
ভৱজলধিগতানাং দ্ৱন্দ্ৱৱাতাহতানাং
সুতদুহিতৃকলত্ৰত্ৰাণভাৰাৰ্দিতানাম্ ।
ৱিষমৱিষযতোযে মজ্জতামপ্লৱানাং
ভৱতু শৰণমেকো ৱিষ্ণুপোতো নৰাণাম্ ॥ ১২॥
ভৱজলধিমগাধং দুস্তৰং নিস্তৰেযং
কথমহমিতি চেতো মা স্ম গাঃ কাতৰত্ৱম্ ।
সৰসিজদৃশি দেৱে তাৰকী ভক্তিৰেকা
নৰকভিদি নিষণ্ণা তাৰযিষ্যত্যৱশ্যম্ ॥ ১৩॥॥ কা ১০॥
তৃষ্ণাতোযে মদনপৱনোদ্ধূতমোহোৰ্মিমালে
দাৰাৱৰ্তে তনযসহজগ্ৰাহসঙ্ঘাকুলে চ ।
সংসাৰাখ্যে মহতি জলধৌ মজ্জতাং নস্ত্ৰিধামন্
পাদাম্ভোজে ৱৰদ ভৱতো ভক্তিনাৱং প্ৰযচ্ছ ॥ ১৪॥॥ কা ১১॥
মাদ্ৰাক্ষং ক্ষীণপুণ্যান্ক্ষণমপি ভৱতো ভক্তিহীনান্পদাব্জে
মাশ্ৰৌষং শ্ৰাৱ্যবন্ধং তৱ চৰিতমপাস্যান্যদাখ্যানজাতম্ ।
মাস্মাৰ্ষং মাধৱ ত্ৱামপি ভুৱনপতে চেতসাপহ্নুৱানান্
মাভূৱং ত্ৱত্সপৰ্যাপৰিকৰৰহিতো জন্মজন্মান্তৰেঽপি ॥ ১৫॥॥ কা ২৩॥
জিহ্ৱে কীৰ্তয কেশৱং মুৰৰিপুং চেতো ভজ শ্ৰীধৰং
পাণিদ্ৱন্দ্ৱ সমৰ্চযাচ্যুতকথাঃ শ্ৰোত্ৰদ্ৱয ত্ৱং শৃণু ।
কৃষ্ণং লোকয লোচনদ্ৱয হৰেৰ্গচ্ছাঙ্ঘ্ৰিযুগ্মালযং
জিঘ্ৰ ঘ্ৰাণ মুকুন্দপাদতুলসীং মূৰ্ধন্ নমাধোক্ষজম্ ॥ ১৬॥॥ কা ২৬॥
হে লোকাঃ শ্ৰুণুত প্ৰসূতিমৰণৱ্যাধেশ্চিকিত্সামিমাং
যোগজ্ঞাঃ সমুদাহৰন্তি মুনযো যাং যাজ্ঞৱল্ক্যাদযঃ ।
অন্তৰ্জ্যোতিৰমেযমেকমমৃতং কৃষ্ণাখ্যমাপীযতাং
তত্পীতং পৰমৌষধং ৱিতনুতে নিৰ্ৱানমত্যন্তিকম্ ॥ ১৭॥॥ কা ১৮॥
হে মৰ্ত্যাঃ পৰমং হিতং শ্ৰুণুত ৱো ৱক্ষ্যামি সঙ্ক্ষেপতঃ
সংসাৰাৰ্ণৱমাপদূৰ্মিবহুলং সম্যক্ প্ৰৱিশ্য স্থিতাঃ ।
নানাজ্ঞানমপাস্য চেতসি নমো নাৰাযণাযেত্যমুং
মন্ত্ৰং সপ্ৰণৱং প্ৰণামসহিতং প্ৰাৱৰ্তযধ্ৱং মুহুঃ ॥ ১৮॥
পৃথ্ৱীৰেণুৰণুঃ পযাংসি কণিকাঃ ফল্গুস্ফুলিঙ্গোঽনল -
স্তেজো নিঃশ্ৱসনং মৰুত্ তনুতৰং ৰন্ধ্ৰং সুসূক্ষ্মং নভঃ ।
ক্ষুদ্ৰা ৰুদ্ৰপিতামহপ্ৰভৃতযঃ কীটাঃ সমস্তাঃ সুৰা
দৃষ্টে যত্ৰ স তাৱকো ৱিজযতে ভূমাৱধূতাৱধিঃ ॥ ১৯॥॥ কা ১২॥
বদ্ধেনাঞ্জলিনা নতেন শিৰসা গাত্ৰৈঃ সৰোমোদ্গমৈঃ
কণ্ঠেন স্ৱৰগদ্গদেন নযনেনোদ্গীৰ্ণবাষ্পাম্বুনা ।
নিত্যং ত্ৱচ্চৰণাৰৱিন্দযুগলধ্যানামৃতাস্ৱাদিনাং
অস্মাকং সৰসীৰুহাক্ষ সততং সম্পদ্যতাং জীৱিতম্ ॥ ২০॥॥ কা ১৯॥
হে গোপালক হে কৃপাজলনিধে হে সিন্ধুকন্যাপতে
হে কংসান্তক হে গজেন্দ্ৰকৰুণাপাৰীণ হে মাধৱ ।
হে ৰামানুজ হে জগত্ত্ৰযগুৰো হে পুণ্ডৰীকাক্ষ মাং
হে গোপীজননাথ পালয পৰং জানামি ন ত্ৱাং ৱিনা ॥ ২১॥
ভক্তাপাযভুজঙ্গগাৰুডমণিস্ত্ৰৈলোক্যৰক্ষামণিৰ্
গোপীলোচনচাতকাম্বুদমণিঃ সৌন্দৰ্যমুদ্ৰামণিঃ
যঃ কান্তামণিৰুক্মিণীঘনকুচদ্ৱন্দ্ৱৈকভূষামণিঃ
শ্ৰেযো দেৱশিখামণিৰ্দিশতু নো গোপালচূডামণিঃ ॥ ২২॥॥ কা ২৮॥
শত্ৰুচ্ছেদৈকমন্ত্ৰং সকলমুপনিষদ্ৱাক্যসম্পূজ্যমন্ত্ৰং
সংসাৰোত্তাৰমন্ত্ৰং সমুচিততমসঃ সঙ্ঘনিৰ্যাণমন্ত্ৰম্ ।
সৰ্ৱৈশ্ৱৰ্যৈকমন্ত্ৰং ৱ্যসনভুজগসন্দষ্টসন্ত্ৰাণমন্ত্ৰং
জিহ্ৱে শ্ৰীকৃষ্ণমন্ত্ৰং জপ জপ সততং জন্মসাফল্যমন্ত্ৰম্ ॥ ২৩॥॥ কা ২৯ ॥
ৱ্যামোহপ্ৰশমৌষধং মুনিমনোৱৃত্তিপ্ৰৱৃত্ত্যৌষধং
দৈত্যেন্দ্ৰাৰ্তিকৰৌষধং ত্ৰিজগতাং সঞ্জীৱনৈকৌষধম্ ।
ভক্তাত্যন্তহিতৌষধং ভৱভযপ্ৰধ্ৱংসনৈকৌষধং
শ্ৰেযঃপ্ৰাপ্তিকৰৌষধং পিব মনঃ শ্ৰীকৃষ্ণদিৱ্যৌষধম্ ॥ ২৪॥॥ কা ৩০ ॥
আম্নাযাভ্যসনান্যৰণ্যৰুদিতং ৱেদৱ্ৰতান্যন্ৱহং
মেদশ্ছেদফলানি পূৰ্তৱিধযঃ সৰ্ৱং হুতং ভস্মনি ।
তীৰ্থানামৱগাহনানি চ গজস্নানং ৱিনা যত্পদ -
দ্ৱন্দ্ৱাম্ভোৰুহসংস্মৃতিং ৱিজযতে দেৱঃ স নাৰাযণঃ ॥ ২৫॥॥ কা ১৩॥
শ্ৰীমন্নাম প্ৰোচ্য নাৰাযণাখ্যং
কেন প্ৰাপুৰ্ৱাঞ্ছিতং পাপিনোঽপি ।
হা নঃ পূৰ্ৱং ৱাক্প্ৰৱৃত্তা ন তস্মিং -
স্তেন প্ৰাপ্তং গৰ্ভৱাসাদিদুঃখম্ ॥ ২৬॥॥ কা ২২॥
মজ্জন্মনঃ ফলমিদং মধুকৈটভাৰে
মত্প্ৰাৰ্থনীযমদনুগ্ৰহ এষ এৱ ।
ত্ৱদ্ভৃত্যভৃত্যপৰিচাৰকভৃত্যভৃত্য-
ভৃত্যস্য ভৃত্য ইতি মাং স্মৰ লোকনাথ ॥ ২৭॥
নাথে নঃপুৰুষোত্তমে ত্ৰিজগতামেকাধিপে চেতসা
সেৱ্যে স্ৱস্য পদস্য দাতৰি পৰে নাৰাযণে তিষ্ঠতি ।
যং কঞ্চিত্পুৰুষাধমং কতিপযগ্ৰামেশমল্পাৰ্থদং
সেৱাযৈ মৃগযামহে নৰমহো মূঢা ৱৰাকা ৱযম্ ॥ ২৮॥॥ কা ১৭॥
মদন পৰিহৰ স্থিতিং মদীযে
মনসি মুকুন্দপদাৰৱিন্দধাম্নি ।
হৰনযনকৃশানুনা কৃশোঽসি
স্মৰসি ন চক্ৰপৰাক্ৰমং মুৰাৰেঃ ॥ ২৯॥॥ কা ২৪॥
তত্ত্ৱং ব্ৰুৱাণানি পৰং পৰস্তান্
মধু ক্ষৰন্তীৱ মুদাৱহানি ।
প্ৰৱৰ্তয প্ৰাঞ্জলিৰস্মি জিহ্ৱে
নামানি নাৰাযণগোচৰাণি ॥ ৩০॥॥ কা ২০॥
ইদং শৰীৰং পৰিণামপেশলং
পতত্যৱশ্যং পৰিণামপেশলম্ ।
কিমৌষধৈঃ ক্লিশ্যসি মূঢ দুৰ্মতে
নিৰামযং কৃষ্ণৰসাযনং পিব ॥ ৩১॥॥ কা ২১॥
দাৰা ৱাৰাকৰৱৰসুতা তে তনূজো ৱিৰিঞ্চিঃ
স্তোতা ৱেদস্তৱ সুৰগণো ভৃত্যৱৰ্গঃ প্ৰসাদঃ ।
মুক্তিৰ্মাযা জগদ্ অৱিকলং তাৱকী দেৱকী তে
মাতা মিত্ৰং বলৰিপুসুতস্তত্ত্ৱদন্যংন জানে ॥ ৩২॥॥ কা ২৫॥
কৃষ্ণো ৰক্ষতু নো জগত্ত্ৰযগুৰুঃ কৃষ্ণং নমধ্ৱং সদা
কৃষ্ণেনাখিলশত্ৰৱো ৱিনিহতাঃ কৃষ্ণায তস্মৈ নমঃ ।
কৃষ্ণাদেৱ সমুত্থিতং জগদিদং কৃষ্ণস্য দাসোঽস্ম্যহং
কৃষ্ণে তিষ্ঠতি ৱিশ্ৱমেতদ্ অখিলং হে! কৃষ্ণ ৰক্ষস্ৱ মাম্ ॥ ৩৩॥
তত্ ত্ৱং প্ৰসীদ ভগৱন্ কুৰু ময্যনাথে
ৱিষ্ণো কৃপাং পৰমকাৰুণিকঃ খলু ত্ৱম্ ।
সংসাৰসাগৰনিমগ্নমনন্ত দীনং
উদ্ধৰ্তুমৰ্হসি হৰে পুৰুষোত্তমোঽসি ॥ ৩৪॥
নমামি নাৰাযণপাদপঙ্কজং
কৰোমি নাৰাযণপূজনং সদা ।
ৱদামি নাৰাযণনাম নিৰ্মলং
স্মৰামি নাৰাযণতত্ত্ৱমৱ্যযম্ ॥ ৩৫॥
শ্ৰীনাথ নাৰাযণ ৱাসুদেৱ
শ্ৰীকৃষ্ণ ভক্তপ্ৰিয চক্ৰপাণে ।
শ্ৰীপদ্মনাভাচ্যুত কৈটভাৰে
শ্ৰীৰাম পদ্মাক্ষ হৰে মুৰাৰে ॥ ৩৬॥
অনন্ত ৱৈকুণ্ঠ মুকুন্দ কৃষ্ণ
গোৱিন্দ দামোদৰ মাধৱেতি ।
ৱক্তুং সমৰ্থোঽপি ন ৱক্তি কশ্চিত্
অহো জনানাং ৱ্যসনাভিমুখ্যম্ ॥ ৩৭॥ ॥ কা ১৪ ॥
ধ্যাযন্তি যে ৱিষ্ণুমনন্তমৱ্যযং
হৃত্পদ্মমধ্যে সততং ৱ্যৱস্থিতম্ ।
সমাহিতানাং সততাভযপ্ৰদং
তে যান্তি সিদ্ধিং পৰমাং তু ৱৈষ্ণৱীম্ ॥ ৩৮॥
ক্ষীৰসাগৰতৰঙ্গশীকৰা -
সাৰতাৰকিতচাৰুমূৰ্তযে ।
ভোগিভোগশযনীযশাযিনে
মাধৱায মধুৱিদ্ৱিষে নমঃ ॥ ৩৯॥ ॥ কা ১৫॥
যস্য প্ৰিযৌ শ্ৰুতিধৰৌ কৱিলোকৱীৰৌ
মিত্ৰে দ্ৱিজন্মৱৰপদ্মশৰাৱভূতাম্ ।
তেনাম্বুজাক্ষচৰণাম্বুজষট্পদেন
ৰাজ্ঞা কৃতা কৃতিৰিযং কুলশেখৰেণ ॥ ৪০॥॥ কা ৩৪॥
॥ ইতি শ্ৰীকুলশেখৰেণ ৱিৰচিতা মুকুন্দমালা সম্পূৰ্ণা ॥

Explore More