Lord Shiva

ಅನಾಮಯ ಸ್ತೋತ್ರಮ್

(Anamaya Stotram in Kannada)

Dandin

Also known as Dandi Anamaya Stotram · anamaya stotra · shiva anamaya stotram

Thirty-five verses to Shiva in the mandakranta metre, composed by the poet Dandin, who names himself in the closing verse and states the hymn's purpose plainly: by the reciting of this praise, take away the diseases of men. It begins in self-doubt — how can a creature like me, mind clouded in the dark, reach that highest light? — and answers that the words come of themselves. Dandin then sets Shiva above the other gods by argument rather than assertion, holding that speech touches only their gross portion, and that devotion, not learning, is what qualifies a person to praise the lord of the three worlds. Recited for health and for freedom from illness.

ತೃಷ್ಣಾತನ್ತ್ರೇ ಮನಸಿ ತಮಸಾ ದುರ್ದಿನೇ ಬನ್ಧುವರ್ತೀ
ಮಾದೃಗ್ಜನ್ತುಃ ಕಥಮಧಿಕರೋತ್ಯೈಶ್ವರಂ ಜ್ಯೋತಿರಗ್ರ್ಯಮ್ ।
ವಾಚಃ ಸ್ಫೀತಾ ಭಗವತಿ ಹರೇಸ್ಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟಾತ್ಮರೂಪಾ-
ಸ್ಸ್ತುತ್ಯಾತ್ಮಾನಸ್ಸ್ವಯಮಿವಮುಖಾದಸ್ಯ ಮೇ ನಿಷ್ಪತನ್ತಿ ॥ ೧ ॥
ವೇಧಾ ವಿಷ್ಣುರ್ವರುಣಧನದೌ ವಾಸವೋ ಜೀವಿತೇಶ-
ಶ್ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ವಸವ ಇತಿ ಯಾ ದೇವತಾ ಭಿನ್ನಕಕ್ಷ್ಯಾಃ ।
ಮನ್ಯೇ ತಾಸಾಮಪಿ ನ ಭಜತೇ ಭಾರತೀ ತೇ ಸ್ವರೂಪಂ
ಸ್ಥೂಲೇ ತ್ವಂಶೇ ಸ್ಪೃಶತಿ ಸದೃಶಂ ತತ್ಪುನರ್ಮಾದೃಶೋಽಪಿ ॥ ೨ ॥
ತನ್ನಸ್ಥಾಣೋಸ್ಸ್ತುತಿರತಿಭರಾ ಭಕ್ತಿರುಚ್ಚೈರ್ಮುಖೀ ಚೇ-
ದ್ಗ್ರಾಮ್ಯಸ್ತೋತಾ ಭವತಿ ಪುರುಷಃ ಕಶ್ಚಿದಾರಣ್ಯಕೋ ವಾ ।
ನೋ ಚೇದ್ಭಕ್ತಿಸ್ತ್ವಯಿ ಚ ಯದಿ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾತ್ವಧೀತೇ
ನಾನುಧ್ಯೇಯಸ್ತವ ಪಶುರಸಾವಾತ್ಮಕರ್ಮಾನಭಿಜ್ಞಃ ॥ ೩ ॥
ವಿಶ್ವಂ ಪ್ರಾದುರ್ಭವತಿ ಲಭತೇ ತ್ವಾಮಧಿಷ್ಠಾಯಕಂ ಚೇ-
ನ್ನೇಹ್ಯುತ್ಪತ್ತಿರ್ಯಯದಿ ಜನಯಿತಾ ನಾಸ್ತಿ ಚೈತನ್ಯಯುಕ್ತಃ ।
ಕ್ಷಿತ್ಯಾದೀನಾಂ ಭವ ನಿಜಕಲಾವತ್ತಯಾ ಜನ್ಮವತ್ತಾ
ಸಿಧ್ಯತ್ಯೇವಂ ಸತಿ ಭಗವತಸ್ಸರ್ವಲೋಕಾಧಿಪತ್ಯಮ್ ॥ ೪ ॥
ಭೋಗ್ಯಾಮಾಹುಃ ಪ್ರಕೃತಿಮೃಷಯಶ್ಚೇತನಾಶಕ್ತಿಶೂನ್ಯಾಂ
ಭೋಕ್ತಾ ಚೈನಾಂ ಪರಿಣಮಯಿತುಂ ಬುದ್ಧಿವರ್ತೀ ಸಮರ್ಥಃ ।
ಭೋಗೋಪ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಭವತಿ ಮಿಥುನೇ ಪುಷ್ಕಲಸ್ತತ್ರ ಹೇತು-
ರ್ನೀಲಗ್ರೀವ ತ್ವಮಸಿ ಭುವನಸ್ಥಾಪನಾಸೂತ್ರಧಾರಃ ॥ ೫ ॥
ಭಿನ್ನಾವಸ್ಥಂ ಜಗತಿ ಬಹುನಾ ದೇಶಕಾಲಪ್ರಭೇದಾ-
ದ್ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಪಾಪಾನ್ಯಭಿಗಿರಿ ಹರನ್ ಯೋನವದ್ಯಃ ಕ್ರಮಾಭ್ಯಾಮ್ ।
ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾರೂಢಸ್ಸೃಜತಿ ನಿಯಮಾದಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ಹಿ ಯತ್ತ-
ತ್ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಂ ತ್ರಿಭುವನ ಸೃಜಾ ಯತ್ರ ಸೂತ್ರಂ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ॥ ೬ ॥
ಚಾರೂದ್ರೇಕೇ ರಜಸಿ ಜಗತಾಂ ಜನ್ಮಸತ್ವೇ ಪ್ರಕೃಷ್ಟೇ
ಯಾತ್ರಾಂ ಭೂಯಸ್ತಮಸಿ ಬಹುಲೇ ಬಿಭ್ರತಸ್ಸಂಹೃತಿಂ ಚ ।
ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈತತ್ಪ್ರಕೃತಿಗಹನಂ ಸ್ತಂಭಪರ್ಯನ್ತಮಾಸೀ-
ತ್ಕ್ರೀಡಾವಸ್ತು ತ್ರಿನಯನ ಮನೋವೃತ್ತಿಮಾತ್ರಾನುಗಂ ತೇ ॥ ೭ ॥
ಕೃತ್ತಿಶ್ಚಿತ್ರಾ ನಿವಸನಪದೇ ಕಲ್ಪಿತಾ ಪೌಣ್ಡರೀಕೀ
ವಾಸಾಗಾರಂ ಪಿತೃವನಭುವಂ ವಾಹನಂ ಕಶ್ಚಿದುಕ್ಷಾ ।
ಏವಂ ಪ್ರಾಹುಃ ಪ್ರಲಘುಹೃದಯಾ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ವಾರ್ಥಪೋಷಂ
ತ್ವಾಂ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಧ್ವನತಿ ಭಗವನ್ನೀಶ ಇತ್ಯೇಷ ಶಬ್ದಃ ॥ ೮ ॥
ಕ್ಲೃಪ್ತಾಕಲ್ಪಃ ಕಿಮಯಮಶಿವೈರಸ್ಥಿಮುಖ್ಯೈಃ ಪದಾರ್ಥೈಃ
ಕಸ್ಸ್ಯಾದಸ್ಯ ಸ್ತನಕಲಶಯೋರ್ಭಾರನಮ್ರಾ ಭವಾನೀ ।
ಪಾಣೌ ಖಣ್ಡಃ ಪರಶುರಿದಮಪ್ಯಕ್ಷಸೂತ್ರಂ ಕಿಮಸ್ಯೇ-
ತ್ಯಾ ಚಕ್ಷಾಣೋ ಹರ ಕೃತಧಿಯಾಮಸ್ತು ಹಾಸ್ಯೈಕವೇದ್ಯಃ ॥ ೯ ॥
ಯತ್ಕಾಪಾಲವ್ರತಮಪಿ ಮಹದ್ದೃಷ್ಟಮೇಕಾನ್ತಘೋರಂ
ಮುಕ್ತೇರಧ್ವಾ ಸ ಪುನರಮಲಃ ಪಾವನಃ ಕಿಂ ನ ಜಾತಃ ।
ದಾಕ್ಷಾಯಣ್ಯಾಂ ಪ್ರಿಯತಮತಯಾ ವರ್ತತೇ ಯೋಗಮಾಯಾ
ಸಾ ಸ್ಯಾದ್ಧತ್ತೇ ಮಿಥುನಚರಿತಂ ವೃದ್ಧಿಮೂಲಂ ಪ್ರಜಾನಾಮ್ ॥ ೧೦ ॥
ಕಶ್ಚಿನ್ಮರ್ತ್ಯಃ ಕ್ರತುಕೃಶತನುರ್ನೀಲಕಣ್ಠ ತ್ವಯಾ ಚೇ-
ದ್ದೃಷ್ಟಿಸ್ನಿಗ್ಧಸ್ಸ ಪುನರಮರಸ್ತ್ರೀಭುಜಗ್ರಾಹ್ಯಕಣ್ಠಃ ।
ಅಪ್ಯಾರೂಢಸ್ಸುರಪರಿವೃತಂ ಸ್ಥಾನಮಾಖಣ್ಡಲೀಯಂ
ತ್ವಂ ಚೇತ್ಕ್ರುದ್ಧಸ್ಸ ಪತತಿ ನಿರಾಲಂಬನೋ ಧ್ವಾನ್ತಜಾಲೇ ॥ ೧೧ ॥
ಶಶ್ವದ್ಬಾಲ್ಯಂ ಶರವಣಭವಂ ಷಣ್ಮುಖಂ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷಂ
ತೇಜೋ ಯತ್ತೇ ಕನಕನಲಿನೀಪದ್ಮಪತ್ರಾವದಾತಮ್ ।
ವಿಸ್ಮಾರ್ಯನ್ತೇ ಸುರಯುವತಯಸ್ತೇನ ಸೇನ್ದ್ರಾವರೋಧಾ
ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಾಣಾಮಸುರಜಯಿನಾಂ ಬನ್ಧನಾಗಾರವಾಸಮ್ ॥ ೧೨ ॥
ವೇಗಾಕೃಷ್ಟಗ್ರಹರವಿಶಶಿವ್ಯಶ್ನುವಾನಂ ದಿಗನ್ತಾ-
ನ್ನ್ಯಕ್ಕುರ್ವಾಣಂ ಪ್ರಲಯಪಯಸಾಮೂರ್ಮಿಭಙ್ಗಾವಲೇಪಮ್ ।
ಮುಕ್ತಾಕಾರಂ ಹರ ತವ ಜಟಾಬದ್ಧಸಂಸ್ಪರ್ಶಿ ಸದ್ಯೋ
ಜಜ್ಞೇ ಚೂಡಾ ಕುಸುಮಸುಭಗಂ ವಾರಿ ಭಾಗೀರಥೀಯಮ್ ॥ ೧೩ ॥
ಕಲ್ಮಾಷಸ್ತೇ ಮರಕತಶಿಲಾಭಙ್ಗಕಾನ್ತಿರ್ನ ಕಣ್ಠೇ
ನ ವ್ಯಾಚಷ್ಟೇ ಭುವನವಿಷಯಾಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಪ್ರವೃತ್ತಿಮ್ ।
ವಾರಾಂ ಗರ್ಭಸ್ಸಹಿ ವಿಷಮಯೋ ಮನ್ದರಕ್ಷೋಭಜನ್ಮಾ
ನೈವಂ ರುದ್ಧೋ ಯದಿ ನ ಭವತಿ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮಂ ವಾ ॥ ೧೪ ॥
ಸನ್ಧಾಯಾಸ್ತ್ರಂ ಧನುಷಿ ನಿಯಮೋನ್ಮಾಥಿ ಸಮ್ಮೋಹನಾಖ್ಯಂ
ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತಿಷ್ಠನ್ ಗಿರಿಶಸದೃಶೇ ಪಞ್ಚಬಾಣೋ ಮುಹೂರ್ತಮ್ ।
ತಸ್ಮಾದೂರ್ಧ್ವಂ ದಹನಪರಿಧೌ ರೋಷದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಸೂತೇ
ರಕ್ತಾಶೋಕಸ್ತಬಕಿತ ಇವ ಪ್ರಾನ್ತಧೂಮದ್ವಿರೇಫಃ ॥ ೧೫ ॥
ಲಙ್ಕಾನಾಥಂ ಲವಣಜಲಧಿಸ್ಥೂಲವೇಲೋರ್ಮಿದೀರ್ಘೈಃ
ಕೈಲಾಸಂ ತೇ ನಿಲಯನಗರೀಂ ಬಾಹುಭಿಃ ಕಮ್ಪಯನ್ತಮ್ ।
ಆಕ್ರೋಶದ್ಭಿರ್ವಮಿತರುಧಿರೈರಾನನೈರಾಪ್ಲುತಾಕ್ಷೈ-
ರಾಪಾತಾಲಾನಯದಲಸಾಬದ್ಧಮಙ್ಗುಷ್ಠಕರ್ಮ ॥ ೧೬ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯಂ ತೇಽಪ್ಯವೃಣತಪತನ್ನೇಕಮೂರ್ಧಾವಶೇಷಃ
ಪಾದದ್ವನ್ದ್ವೇ ದಶಮುಖಶಿರಃ ಪುಣ್ಡರೀಕೋಪಹಾರಃ ।
ಯೇನೈವಾಸಾವಧಿಗತಫಲೋ ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೀವಿಧೇಯ-
ಶ್ಚಕ್ರೇ ದೇವಾಸುರಪರಿಷದೋ ಲೋಕಪಾಲೈಕಶತ್ರುಃ ॥ ೧೭ ॥
ಭಕ್ತಿರ್ಬಾಣಾ ಸುರಮಪಿ ಭವತ್ಪಾದಪದ್ಮಂ ಸ್ಪೃಶನ್ತಂ
ಸ್ಥಾನಂ ಚನ್ದ್ರಾಭರಣ ಗಮಯಾಮಾಸ ಲೋಕಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ।
ಸಹ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಭ್ರುಕುಟಿನಯನಾದಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ
ದ್ರಷ್ಟುಂ ಕಶ್ಚಿದ್ವದನಮಶಕದ್ದೇವದೈತ್ಯೇಶ್ವರೇಷು ॥ ೧೮ ॥
ಪಾದನ್ಯಾಸಾನ್ನಮತಿ ವಸುಧಾ ಪನ್ನಗಸ್ಕನ್ಧಲಗ್ನಾ
ಬಾಹುಕ್ಷೇಪಾದ್ಗ್ರಹಗಣಯುತಂ ಘೂರ್ಣತೇ ಮೇಘಬೃನ್ದಮ್ ।
ಉತ್ಸಾದ್ಯನ್ತೇ ಕ್ಷಣಮಿವ ದಿಶೋ ಹುಙ್ಕೃತೇನಾತಿಮಾತ್ರಂ
ಭಿನ್ನಾವಸ್ಥಂ ಭವತಿ ಭುವನಂ ತ್ವಯ್ಯುಪಕ್ರಾನ್ತನೃತ್ತೇ ॥ ೧೯ ॥
ನೋರ್ಧ್ವಂ ಗಮ್ಯಂ ಸರಸಿಜಭುವೋ ನಾಪ್ಯಧಶ್ಶಾರ್ಙ್ಗಪಾಣೇ-
ರಾಸೀದನ್ತಸ್ತವ ಹುತವಹಸ್ತಂ ಭಮೂರ್ತ್ಯಾ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ।
ಭೂಯಸ್ತಾಭ್ಯಾಮುಪರಿ ಲಘುನಾ ವಿಸ್ಮಯೇನ ಸ್ತುವದ್ಭ್ಯಾಂ
ಕಣ್ಠೇ ಕಾಲಂ ಕಪಿಲನಯನಂ ರೂಪಮಾವಿರ್ಬಭೂವ ॥ ೨೦ ॥
ಶ್ಲಾಘ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ದುಹಿತರಿ ಗಿರೇರ್ನ್ಯಸ್ಯ ಚಾಪೋರ್ಧ್ವಕೋಟ್ಯಾಂ
ಕೃತ್ವಾ ಬಾಹುಂ ತ್ರಿಪುರವಿಜಯಾನನ್ತರಂ ತೇ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ।
ಮನ್ದಾರಾಣಾಂ ಮಧುರಸುರಭಯೋ ವೃಷ್ಟಯಃ ಪೇತುರಾರ್ದ್ರಾ-
ಸ್ಸ್ವರ್ಗೋದ್ಯಾನಭ್ರಮರವನಿತಾದತ್ತದೀರ್ಘಾನುಯಾತಾಃ ॥ ೨೧ ॥
ಉದ್ಧೃತ್ಯೈಕಂ ನಯನಮರುಣಂ ಸ್ನಿಗ್ಧತಾರಾಪರಾಗಂ
ಪೂರ್ಣೇಥಾದ್ಯಃ ಪರಮಸುಲಭೇ ದುಷ್ಕರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರೇ ।
ಚಕ್ರಂ ಭೇಜೇ ದಹನಜಟಿಲಂ ದಕ್ಷಿಣಂ ತಸ್ಯ ಹಸ್ತಂ
ಬಾಲಸ್ಯೇವ ದ್ಯೂತಿವಲಯಿತಂ ಮಣ್ಡಲಂ ಭಾಸ್ಕರಸ್ಯ ॥ ೨೨ ॥
ವಿಷ್ಣುಶ್ಚಕ್ರೇ ಕರತಲಗತೇ ವಿಷ್ಟಪಾನಾಂ ತ್ರಯಾಣಾಂ
ದತ್ತಾಶ್ವಾಸೋ ದನುಸುತಶಿರಶ್ಛೇದದೀಕ್ಷಾಂ ಬಬನ್ಧ ।
ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನಂ ತದಪಿ ನಯನಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾನುಕಾರಿ
ಶ್ಲಾಘ್ಯಾ ಭಕ್ತಿಸ್ತ್ರಿನಯನ ಭವತ್ಯರ್ಪಿತಾ ಕಿಂ ನ ಸೂತೇ ॥ ೨೩ ॥
ಸವ್ಯೇ ಶೂಲಂ ತ್ರಿಶಿಖಮಪರೇ ದೋಷ್ಣಿ ಭಿಕ್ಷಾಕಪಾಲಂ
ಸೋಮೋ ಮುಗ್ಧಶ್ಶಿರಸಿ ಭುಜಗಃ ಕಶ್ಚಿದಂಸೋತ್ತರೀಯಃ ।
ಕೋಽಯಂ ವೇಷಸ್ತ್ರಿನಯನ ಕುತೋ ದೃಷ್ಟ ಇತ್ಯದ್ರಿಕನ್ಯಾ
ಪ್ರಾಯೇಣ ತ್ವಾಂ ಹಸತಿ ಭಗವನ್ ಪ್ರೇಮನಿರ್ಯನ್ತ್ರಿತಾತ್ಮಾ ॥ ೨೪ ॥
ಆರ್ದ್ರಂ ನಾಗಾಜಿನಮವಯವಗ್ರನ್ಥಿಮದ್ಬಿಭ್ರದಂಸೇ
ರೂಪಂ ಪ್ರಾವೃಡ್ಘನರುಚಿಮಹಾಭೈರವಂ ದರ್ಶಯಿತ್ವಾ ।
ಪಶ್ಯನ್ ಗೌರೀಂ ಭಯಚಲ ಕರಾಲಂಬಿತ ಸ್ಕನ್ಧಹಸ್ತಾಂ
ಮನ್ಯೇ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೃಢ ಇತಿ ಭವಾನ್ ವಜ್ರದೇಹೇಽಪಿ ಜಾತಃ ॥ ೨೫ ॥
ವ್ಯಾಲಾಕಲ್ಪಾ ವಿಷಮನಯನಾ ವಿದ್ರುಮಾತಾಮ್ರಭಾಸೋ
ಜಾಯಾಮಿಶ್ರಾ ಜಟಿಲಶಿರಸಶ್ಚನ್ದ್ರರೇಖಾವತಂಸಾಃ ।
ನಿತ್ಯಾನನ್ದಾ ನಿಯತಲಲಿತಾಸ್ಸ್ನಿಗ್ಧಕಲ್ಮಾಷಕಣ್ಠಾಃ
ದೇವಾ ರುದ್ರಾ ಧೃತಪರಶವಸ್ತೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಭಕ್ತಾಃ ॥ ೨೬ ॥
ಮನ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸೋ ನಿಯಮವಿಧಯಸ್ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾನುರೋಧೋ
ಗ್ರಾಮೇ ಭಿಕ್ಷಾಚರಣಮುಟಜೇ ಬೀಜವೃತ್ತಿರ್ವನೇ ವಾ
ಇತ್ಯಾಯಾಸೇ ಮಹತಿ ರಮತಾಮಪ್ರಗಲ್ಭಃ ಫಲಾರ್ಥೇ
ಸ್ಮೃತ್ವೇವಾಹಂ ತವಚರಣಯೋರ್ನಿರ್ವೃತಿಂ ಸಾಧಯಾಮಿ ॥ ೨೭ ॥
ಆಸ್ತಾಂ ತಾವತ್ಸ್ನಪನಮುಪರಿಕ್ಷೀರಧಾರಾಪ್ರವಾಹೈ-
ಸ್ಸ್ನೇಹಾಭ್ಯಙ್ಗೋ ಭವನಕರಣಂ ಗನ್ಧಧೂಪಾರ್ಪಣಂ ವಾ ।
ಯಸ್ತೇ ಕಶ್ಚಿತ್ಕಿರತಿ ಕುಸುಮಾನ್ಯುದ್ದಿಶನ್ ಪಾದಪೀಠಂ
ಭೂಯೋ ನೈಷ ಭ್ರಮತಿ ಜನನೀಗರ್ಭಕಾರಾಗೃಹೇಷು ॥ ೨೮ ॥
ಮುಕ್ತಾಕಾರಂ ಮುನಿಭಿರನಿಶಂ ಚೇತಸಿ ಧ್ಯಾಯಮಾನಂ
ಮುಕ್ತಾಗೌರಂ ಶಿರಸಿಜಟಿಲೇ ಜಾಹ್ನವೀಮುದ್ವಹನ್ತಮ್ ।
ನಾನಾಕಾರಂ ನಮ್ರಶಶಿಕಲಾಶೇಖರಂ ನಾಗಹಾರಂ
ನಾರೀಮಿಶ್ರಂ ಧೃತನರಶಿರೋಮಾಲ್ಯಮೀಶಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೨೯ ॥
ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನೌ ತ್ರಿದಶನಿಲಯೇ ಮಾನುಷೇ ರಾಕ್ಷಸೇ ವಾ
ಯಕ್ಷಾವಾಸೇ ವಿಷಧರಪುರೇ ದೇವ ವಿದ್ಯಾಧರೇ ವಾ ।
ಯಸ್ಮಿನ್ ಕಸ್ಮಿಂತ್ಸುಕೃತನಿಲಯೇ ಜನ್ಮನಿ ಶ್ರೇಯಸೇ ವಾ
ಭೂಯಾದ್ಯುಷ್ಮಚ್ಚರಣಕಮಲಧ್ಯಾಯಿನೀ ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿಃ ॥ ೩೦ ॥
ವನ್ದೇ ರುದ್ರಂ ವರದಮಮಲಂ ದಣ್ಡಿನಂ ಮುಣ್ಡಧಾರಿಂ
ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನಂ ತ್ರಿಪುರದಹನಂ ಶಙ್ಕರಂ ಶೂಲಪಾಣಿಮ್ ।
ತೇಜೋರಾಶಿಂ ತ್ರಿಭುವನಗುರುಂ ತೀರ್ಥಮೌಲಿಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ
ಕೈಲಾಸಸ್ಥಂ ಧನಪತಿಸಖಂ ಪಾರ್ವತೀನಾಥಮೀಶಮ್ ॥ ೩೧ ॥
ಯೋಗೀ ಭೋಗೀ ವಿಷಭುಗಮೃತಶ್ಶಸ್ತ್ರಪಾಣಿಃ ತಪಸ್ವೀ
ಶಾನ್ತಃ ಕ್ರೂರಃ ಶಮಿತವಿಷಯಃ ಶೈಲಕನ್ಯಾಸಹಾಯಃ ।
ಭಿಕ್ಷಾವೃತ್ತಿಸ್ತ್ರಿಭುವನಪತಿಃ ಶುದ್ಧಿಮಾನಸ್ಥಿಮಾಲೀ
ಶಕ್ಯೋ ಜ್ಞಾತುಂ ಕಥಮಿವ ಶಿವ ತ್ವಂ ವಿರುದ್ಧಸ್ವಭಾವಃ ॥ ೩೨ ॥
ಉಪದಿಶತೀ ಯದುಚ್ಚೈರ್ಜ್ಯೋತಿರಾಮ್ನಾಯವಿದ್ಯಾಂ
ಪರಮ ಪರಮದೂರಂ ದೂರಮಾದ್ಯನ್ತಶೂನ್ಯಾಮ್ ।
ತ್ರಿಪುರಜಯಿನೀ ತಸ್ಮಿನ್ ದೇವದೇವೇ ನಿವಿಷ್ಟಾಂ
ಭಗವತಿ ಪರಿವರ್ತೋನ್ಮಾದಿನೀ ಭಕ್ತಿರಸ್ತು ॥ ೩೩ ॥
ಇತಿ ವಿರಚಿತಮೇತಚ್ಚಾರುಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಮೌಲೇ-
ರ್ಲಲಿತಪದಮುದಾರಂ ದಣ್ಡಿನಾ ಪಣ್ಡಿತೇನ ।
ಸ್ತವನಮವನಕಾಮೇನಾತ್ಮನೋಽನಾಮಯಾಖ್ಯಂ
ಭವತಿ ವಿಗತರೋಗೋ ಜನ್ತುರೇತಜ್ಜಪೇನ ॥ ೩೪ ॥
ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಯಕ್ಪರಮವಿದುಷಾ ದಣ್ಡಿನಾ ವಾಚ್ಯವೃತ್ತಾ-
ನ್ಮನ್ದಾಕ್ರಾನ್ತಾನ್ ತ್ರಿಭುವನಗುರೋಃ ಪಾರ್ವತೀವಲ್ಲಭಸ್ಯ ।
ಕೃತ್ವಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯದಿ ಸುಭಗಮಾಪ್ನೋತಿ ನಿತ್ಯಂ ಹಿ ಪುಣ್ಯಂ
ತೇನ ವ್ಯಾಧಿಂ ಹರ ಹರ ನೃಣಾಂ ಸ್ತೋತ್ರಪಾಠೇನ ಸತ್ಯಮ್ ॥ ೩೫ ॥
॥ ಇತಿ ದಣ್ಡಿವಿರಚಿತಂ ಅನಾಮಯಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Explore More