Lord Shiva

ଅନାମଯ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Anamaya Stotram in Odia)

Dandin

Also known as Dandi Anamaya Stotram · anamaya stotra · shiva anamaya stotram

Thirty-five verses to Shiva in the mandakranta metre, composed by the poet Dandin, who names himself in the closing verse and states the hymn's purpose plainly: by the reciting of this praise, take away the diseases of men. It begins in self-doubt — how can a creature like me, mind clouded in the dark, reach that highest light? — and answers that the words come of themselves. Dandin then sets Shiva above the other gods by argument rather than assertion, holding that speech touches only their gross portion, and that devotion, not learning, is what qualifies a person to praise the lord of the three worlds. Recited for health and for freedom from illness.

ତୃଷ୍ଣାତନ୍ତ୍ରେ ମନସି ତମସା ଦୁର୍ଦିନେ ବନ୍ଧୁଵର୍ତୀ
ମାଦୃଗ୍ଜନ୍ତୁଃ କଥମଧିକରୋତ୍ଯୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଯୋତିରଗ୍ର୍ଯମ୍ ।
ଵାଚଃ ସ୍ଫୀତା ଭଗଵତି ହରେସ୍ସନ୍ନିକୃଷ୍ଟାତ୍ମରୂପା-
ସ୍ସ୍ତୁତ୍ଯାତ୍ମାନସ୍ସ୍ଵଯମିଵମୁଖାଦସ୍ଯ ମେ ନିଷ୍ପତନ୍ତି ॥ ୧ ॥
ଵେଧା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵରୁଣଧନଦୌ ଵାସଵୋ ଜୀଵିତେଶ-
ଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ଵସଵ ଇତି ଯା ଦେଵତା ଭିନ୍ନକକ୍ଷ୍ଯାଃ ।
ମନ୍ଯେ ତାସାମପି ନ ଭଜତେ ଭାରତୀ ତେ ସ୍ଵରୂପଂ
ସ୍ଥୂଲେ ତ୍ଵଂଶେ ସ୍ପୃଶତି ସଦୃଶଂ ତତ୍ପୁନର୍ମାଦୃଶୋଽପି ॥ ୨ ॥
ତନ୍ନସ୍ଥାଣୋସ୍ସ୍ତୁତିରତିଭରା ଭକ୍ତିରୁଚ୍ଚୈର୍ମୁଖୀ ଚେ-
ଦ୍ଗ୍ରାମ୍ଯସ୍ତୋତା ଭଵତି ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିଦାରଣ୍ଯକୋ ଵା ।
ନୋ ଚେଦ୍ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯି ଚ ଯଦି ଵା ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାତ୍ଵଧୀତେ
ନାନୁଧ୍ଯେଯସ୍ତଵ ପଶୁରସାଵାତ୍ମକର୍ମାନଭିଜ୍ଞଃ ॥ ୩ ॥
ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵତି ଲଭତେ ତ୍ଵାମଧିଷ୍ଠାଯକଂ ଚେ-
ନ୍ନେହ୍ଯୁତ୍ପତ୍ତିର୍ଯଯଦି ଜନଯିତା ନାସ୍ତି ଚୈତନ୍ଯଯୁକ୍ତଃ ।
କ୍ଷିତ୍ଯାଦୀନାଂ ଭଵ ନିଜକଲାଵତ୍ତଯା ଜନ୍ମଵତ୍ତା
ସିଧ୍ଯତ୍ଯେଵଂ ସତି ଭଗଵତସ୍ସର୍ଵଲୋକାଧିପତ୍ଯମ୍ ॥ ୪ ॥
ଭୋଗ୍ଯାମାହୁଃ ପ୍ରକୃତିମୃଷଯଶ୍ଚେତନାଶକ୍ତିଶୂନ୍ଯାଂ
ଭୋକ୍ତା ଚୈନାଂ ପରିଣମଯିତୁଂ ବୁଦ୍ଧିଵର୍ତୀ ସମର୍ଥଃ ।
ଭୋଗୋପ୍ଯସ୍ମିନ୍ ଭଵତି ମିଥୁନେ ପୁଷ୍କଲସ୍ତତ୍ର ହେତୁ-
ର୍ନୀଲଗ୍ରୀଵ ତ୍ଵମସି ଭୁଵନସ୍ଥାପନାସୂତ୍ରଧାରଃ ॥ ୫ ॥
ଭିନ୍ନାଵସ୍ଥଂ ଜଗତି ବହୁନା ଦେଶକାଲପ୍ରଭେଦା-
ଦ୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ପାପାନ୍ଯଭିଗିରି ହରନ୍ ଯୋନଵଦ୍ଯଃ କ୍ରମାଭ୍ଯାମ୍ ।
ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯାରୂଢସ୍ସୃଜତି ନିଯମାଦସ୍ଯ ସର୍ଵଂ ହି ଯତ୍ତ-
ତ୍ସର୍ଵଜ୍ଞତ୍ଵଂ ତ୍ରିଭୁଵନ ସୃଜା ଯତ୍ର ସୂତ୍ରଂ ନ କିଞ୍ଚିତ୍ ॥ ୬ ॥
ଚାରୂଦ୍ରେକେ ରଜସି ଜଗତାଂ ଜନ୍ମସତ୍ଵେ ପ୍ରକୃଷ୍ଟେ
ଯାତ୍ରାଂ ଭୂଯସ୍ତମସି ବହୁଲେ ବିଭ୍ରତସ୍ସଂହୃତିଂ ଚ ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈତତ୍ପ୍ରକୃତିଗହନଂ ସ୍ତଂଭପର୍ଯନ୍ତମାସୀ-
ତ୍କ୍ରୀଡାଵସ୍ତୁ ତ୍ରିନଯନ ମନୋଵୃତ୍ତିମାତ୍ରାନୁଗଂ ତେ ॥ ୭ ॥
କୃତ୍ତିଶ୍ଚିତ୍ରା ନିଵସନପଦେ କଲ୍ପିତା ପୌଣ୍ଡରୀକୀ
ଵାସାଗାରଂ ପିତୃଵନଭୁଵଂ ଵାହନଂ କଶ୍ଚିଦୁକ୍ଷା ।
ଏଵଂ ପ୍ରାହୁଃ ପ୍ରଲଘୁହୃଦଯା ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଵାର୍ଥପୋଷଂ
ତ୍ଵାଂ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଧ୍ଵନତି ଭଗଵନ୍ନୀଶ ଇତ୍ଯେଷ ଶବ୍ଦଃ ॥ ୮ ॥
କ୍ଲୃପ୍ତାକଲ୍ପଃ କିମଯମଶିଵୈରସ୍ଥିମୁଖ୍ଯୈଃ ପଦାର୍ଥୈଃ
କସ୍ସ୍ଯାଦସ୍ଯ ସ୍ତନକଲଶଯୋର୍ଭାରନମ୍ରା ଭଵାନୀ ।
ପାଣୌ ଖଣ୍ଡଃ ପରଶୁରିଦମପ୍ଯକ୍ଷସୂତ୍ରଂ କିମସ୍ଯେ-
ତ୍ଯା ଚକ୍ଷାଣୋ ହର କୃତଧିଯାମସ୍ତୁ ହାସ୍ଯୈକଵେଦ୍ଯଃ ॥ ୯ ॥
ଯତ୍କାପାଲଵ୍ରତମପି ମହଦ୍ଦୃଷ୍ଟମେକାନ୍ତଘୋରଂ
ମୁକ୍ତେରଧ୍ଵା ସ ପୁନରମଲଃ ପାଵନଃ କିଂ ନ ଜାତଃ ।
ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯାଂ ପ୍ରିଯତମତଯା ଵର୍ତତେ ଯୋଗମାଯା
ସା ସ୍ଯାଦ୍ଧତ୍ତେ ମିଥୁନଚରିତଂ ଵୃଦ୍ଧିମୂଲଂ ପ୍ରଜାନାମ୍ ॥ ୧୦ ॥
କଶ୍ଚିନ୍ମର୍ତ୍ଯଃ କ୍ରତୁକୃଶତନୁର୍ନୀଲକଣ୍ଠ ତ୍ଵଯା ଚେ-
ଦ୍ଦୃଷ୍ଟିସ୍ନିଗ୍ଧସ୍ସ ପୁନରମରସ୍ତ୍ରୀଭୁଜଗ୍ରାହ୍ଯକଣ୍ଠଃ ।
ଅପ୍ଯାରୂଢସ୍ସୁରପରିଵୃତଂ ସ୍ଥାନମାଖଣ୍ଡଲୀଯଂ
ତ୍ଵଂ ଚେତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ସ ପତତି ନିରାଲଂବନୋ ଧ୍ଵାନ୍ତଜାଲେ ॥ ୧୧ ॥
ଶଶ୍ଵଦ୍ବାଲ୍ଯଂ ଶରଵଣଭଵଂ ଷଣ୍ମୁଖଂ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷଂ
ତେଜୋ ଯତ୍ତେ କନକନଲିନୀପଦ୍ମପତ୍ରାଵଦାତମ୍ ।
ଵିସ୍ମାର୍ଯନ୍ତେ ସୁରଯୁଵତଯସ୍ତେନ ସେନ୍ଦ୍ରାଵରୋଧା
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଣାମସୁରଜଯିନାଂ ବନ୍ଧନାଗାରଵାସମ୍ ॥ ୧୨ ॥
ଵେଗାକୃଷ୍ଟଗ୍ରହରଵିଶଶିଵ୍ଯଶ୍ନୁଵାନଂ ଦିଗନ୍ତା-
ନ୍ନ୍ଯକ୍କୁର୍ଵାଣଂ ପ୍ରଲଯପଯସାମୂର୍ମିଭଙ୍ଗାଵଲେପମ୍ ।
ମୁକ୍ତାକାରଂ ହର ତଵ ଜଟାବଦ୍ଧସଂସ୍ପର୍ଶି ସଦ୍ଯୋ
ଜଜ୍ଞେ ଚୂଡା କୁସୁମସୁଭଗଂ ଵାରି ଭାଗୀରଥୀଯମ୍ ॥ ୧୩ ॥
କଲ୍ମାଷସ୍ତେ ମରକତଶିଲାଭଙ୍ଗକାନ୍ତିର୍ନ କଣ୍ଠେ
ନ ଵ୍ଯାଚଷ୍ଟେ ଭୁଵନଵିଷଯାଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦପ୍ରଵୃତ୍ତିମ୍ ।
ଵାରାଂ ଗର୍ଭସ୍ସହି ଵିଷମଯୋ ମନ୍ଦରକ୍ଷୋଭଜନ୍ମା
ନୈଵଂ ରୁଦ୍ଧୋ ଯଦି ନ ଭଵତି ସ୍ଥାଵରଂ ଜଙ୍ଗମଂ ଵା ॥ ୧୪ ॥
ସନ୍ଧାଯାସ୍ତ୍ରଂ ଧନୁଷି ନିଯମୋନ୍ମାଥି ସମ୍ମୋହନାଖ୍ଯଂ
ପାର୍ଶ୍ଵେ ତିଷ୍ଠନ୍ ଗିରିଶସଦୃଶେ ପଞ୍ଚବାଣୋ ମୁହୂର୍ତମ୍ ।
ତସ୍ମାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଦହନପରିଧୌ ରୋଷଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରସୂତେ
ରକ୍ତାଶୋକସ୍ତବକିତ ଇଵ ପ୍ରାନ୍ତଧୂମଦ୍ଵିରେଫଃ ॥ ୧୫ ॥
ଲଙ୍କାନାଥଂ ଲଵଣଜଲଧିସ୍ଥୂଲଵେଲୋର୍ମିଦୀର୍ଘୈଃ
କୈଲାସଂ ତେ ନିଲଯନଗରୀଂ ବାହୁଭିଃ କମ୍ପଯନ୍ତମ୍ ।
ଆକ୍ରୋଶଦ୍ଭିର୍ଵମିତରୁଧିରୈରାନନୈରାପ୍ଲୁତାକ୍ଷୈ-
ରାପାତାଲାନଯଦଲସାବଦ୍ଧମଙ୍ଗୁଷ୍ଠକର୍ମ ॥ ୧୬ ॥
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ତେଽପ୍ଯଵୃଣତପତନ୍ନେକମୂର୍ଧାଵଶେଷଃ
ପାଦଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଦଶମୁଖଶିରଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୋପହାରଃ ।
ଯେନୈଵାସାଵଧିଗତଫଲୋ ରାକ୍ଷସଶ୍ରୀଵିଧେଯ-
ଶ୍ଚକ୍ରେ ଦେଵାସୁରପରିଷଦୋ ଲୋକପାଲୈକଶତ୍ରୁଃ ॥ ୧୭ ॥
ଭକ୍ତିର୍ବାଣା ସୁରମପି ଭଵତ୍ପାଦପଦ୍ମଂ ସ୍ପୃଶନ୍ତଂ
ସ୍ଥାନଂ ଚନ୍ଦ୍ରାଭରଣ ଗମଯାମାସ ଲୋକସ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନି ।
ସହ୍ଯସ୍ଯାପି ଭ୍ରୁକୁଟିନଯନାଦଗ୍ନିଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଂ
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ କଶ୍ଚିଦ୍ଵଦନମଶକଦ୍ଦେଵଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରେଷୁ ॥ ୧୮ ॥
ପାଦନ୍ଯାସାନ୍ନମତି ଵସୁଧା ପନ୍ନଗସ୍କନ୍ଧଲଗ୍ନା
ବାହୁକ୍ଷେପାଦ୍ଗ୍ରହଗଣଯୁତଂ ଘୂର୍ଣତେ ମେଘବୃନ୍ଦମ୍ ।
ଉତ୍ସାଦ୍ଯନ୍ତେ କ୍ଷଣମିଵ ଦିଶୋ ହୁଙ୍କୃତେନାତିମାତ୍ରଂ
ଭିନ୍ନାଵସ୍ଥଂ ଭଵତି ଭୁଵନଂ ତ୍ଵଯ୍ଯୁପକ୍ରାନ୍ତନୃତ୍ତେ ॥ ୧୯ ॥
ନୋର୍ଧ୍ଵଂ ଗମ୍ଯଂ ସରସିଜଭୁଵୋ ନାପ୍ଯଧଶ୍ଶାର୍ଙ୍ଗପାଣେ-
ରାସୀଦନ୍ତସ୍ତଵ ହୁତଵହସ୍ତଂ ଭମୂର୍ତ୍ଯା ସ୍ଥିତସ୍ଯ ।
ଭୂଯସ୍ତାଭ୍ଯାମୁପରି ଲଘୁନା ଵିସ୍ମଯେନ ସ୍ତୁଵଦ୍ଭ୍ଯାଂ
କଣ୍ଠେ କାଲଂ କପିଲନଯନଂ ରୂପମାଵିର୍ବଭୂଵ ॥ ୨୦ ॥
ଶ୍ଲାଘ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟିଂ ଦୁହିତରି ଗିରେର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଚାପୋର୍ଧ୍ଵକୋଟ୍ଯାଂ
କୃତ୍ଵା ବାହୁଂ ତ୍ରିପୁରଵିଜଯାନନ୍ତରଂ ତେ ସ୍ଥିତସ୍ଯ ।
ମନ୍ଦାରାଣାଂ ମଧୁରସୁରଭଯୋ ଵୃଷ୍ଟଯଃ ପେତୁରାର୍ଦ୍ରା-
ସ୍ସ୍ଵର୍ଗୋଦ୍ଯାନଭ୍ରମରଵନିତାଦତ୍ତଦୀର୍ଘାନୁଯାତାଃ ॥ ୨୧ ॥
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯୈକଂ ନଯନମରୁଣଂ ସ୍ନିଗ୍ଧତାରାପରାଗଂ
ପୂର୍ଣେଥାଦ୍ଯଃ ପରମସୁଲଭେ ଦୁଷ୍କରାଣାଂ ସହସ୍ରେ ।
ଚକ୍ରଂ ଭେଜେ ଦହନଜଟିଲଂ ଦକ୍ଷିଣଂ ତସ୍ଯ ହସ୍ତଂ
ବାଲସ୍ଯେଵ ଦ୍ଯୂତିଵଲଯିତଂ ମଣ୍ଡଲଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ॥ ୨୨ ॥
ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚକ୍ରେ କରତଲଗତେ ଵିଷ୍ଟପାନାଂ ତ୍ରଯାଣାଂ
ଦତ୍ତାଶ୍ଵାସୋ ଦନୁସୁତଶିରଶ୍ଛେଦଦୀକ୍ଷାଂ ବବନ୍ଧ ।
ପ୍ରତ୍ଯାସନ୍ନଂ ତଦପି ନଯନଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାନୁକାରି
ଶ୍ଲାଘ୍ଯା ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ରିନଯନ ଭଵତ୍ଯର୍ପିତା କିଂ ନ ସୂତେ ॥ ୨୩ ॥
ସଵ୍ଯେ ଶୂଲଂ ତ୍ରିଶିଖମପରେ ଦୋଷ୍ଣି ଭିକ୍ଷାକପାଲଂ
ସୋମୋ ମୁଗ୍ଧଶ୍ଶିରସି ଭୁଜଗଃ କଶ୍ଚିଦଂସୋତ୍ତରୀଯଃ ।
କୋଽଯଂ ଵେଷସ୍ତ୍ରିନଯନ କୁତୋ ଦୃଷ୍ଟ ଇତ୍ଯଦ୍ରିକନ୍ଯା
ପ୍ରାଯେଣ ତ୍ଵାଂ ହସତି ଭଗଵନ୍ ପ୍ରେମନିର୍ଯନ୍ତ୍ରିତାତ୍ମା ॥ ୨୪ ॥
ଆର୍ଦ୍ରଂ ନାଗାଜିନମଵଯଵଗ୍ରନ୍ଥିମଦ୍ବିଭ୍ରଦଂସେ
ରୂପଂ ପ୍ରାଵୃଡ୍ଘନରୁଚିମହାଭୈରଵଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ।
ପଶ୍ଯନ୍ ଗୌରୀଂ ଭଯଚଲ କରାଲଂବିତ ସ୍କନ୍ଧହସ୍ତାଂ
ମନ୍ଯେ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦୃଢ ଇତି ଭଵାନ୍ ଵଜ୍ରଦେହେଽପି ଜାତଃ ॥ ୨୫ ॥
ଵ୍ଯାଲାକଲ୍ପା ଵିଷମନଯନା ଵିଦ୍ରୁମାତାମ୍ରଭାସୋ
ଜାଯାମିଶ୍ରା ଜଟିଲଶିରସଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେଖାଵତଂସାଃ ।
ନିତ୍ଯାନନ୍ଦା ନିଯତଲଲିତାସ୍ସ୍ନିଗ୍ଧକଲ୍ମାଷକଣ୍ଠାଃ
ଦେଵା ରୁଦ୍ରା ଧୃତପରଶଵସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତାଃ ॥ ୨୬ ॥
ମନ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାସୋ ନିଯମଵିଧଯସ୍ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁରୋଧୋ
ଗ୍ରାମେ ଭିକ୍ଷାଚରଣମୁଟଜେ ବୀଜଵୃତ୍ତିର୍ଵନେ ଵା
ଇତ୍ଯାଯାସେ ମହତି ରମତାମପ୍ରଗଲ୍ଭଃ ଫଲାର୍ଥେ
ସ୍ମୃତ୍ଵେଵାହଂ ତଵଚରଣଯୋର୍ନିର୍ଵୃତିଂ ସାଧଯାମି ॥ ୨୭ ॥
ଆସ୍ତାଂ ତାଵତ୍ସ୍ନପନମୁପରିକ୍ଷୀରଧାରାପ୍ରଵାହୈ-
ସ୍ସ୍ନେହାଭ୍ଯଙ୍ଗୋ ଭଵନକରଣଂ ଗନ୍ଧଧୂପାର୍ପଣଂ ଵା ।
ଯସ୍ତେ କଶ୍ଚିତ୍କିରତି କୁସୁମାନ୍ଯୁଦ୍ଦିଶନ୍ ପାଦପୀଠଂ
ଭୂଯୋ ନୈଷ ଭ୍ରମତି ଜନନୀଗର୍ଭକାରାଗୃହେଷୁ ॥ ୨୮ ॥
ମୁକ୍ତାକାରଂ ମୁନିଭିରନିଶଂ ଚେତସି ଧ୍ଯାଯମାନଂ
ମୁକ୍ତାଗୌରଂ ଶିରସିଜଟିଲେ ଜାହ୍ନଵୀମୁଦ୍ଵହନ୍ତମ୍ ।
ନାନାକାରଂ ନମ୍ରଶଶିକଲାଶେଖରଂ ନାଗହାରଂ
ନାରୀମିଶ୍ରଂ ଧୃତନରଶିରୋମାଲ୍ଯମୀଶଂ ନମାମି ॥ ୨୯ ॥
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନୌ ତ୍ରିଦଶନିଲଯେ ମାନୁଷେ ରାକ୍ଷସେ ଵା
ଯକ୍ଷାଵାସେ ଵିଷଧରପୁରେ ଦେଵ ଵିଦ୍ଯାଧରେ ଵା ।
ଯସ୍ମିନ୍ କସ୍ମିଂତ୍ସୁକୃତନିଲଯେ ଜନ୍ମନି ଶ୍ରେଯସେ ଵା
ଭୂଯାଦ୍ଯୁଷ୍ମଚ୍ଚରଣକମଲଧ୍ଯାଯିନୀ ଚିତ୍ତଵୃତ୍ତିଃ ॥ ୩୦ ॥
ଵନ୍ଦେ ରୁଦ୍ରଂ ଵରଦମମଲଂ ଦଣ୍ଡିନଂ ମୁଣ୍ଡଧାରିଂ
ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନଂ ତ୍ରିପୁରଦହନଂ ଶଙ୍କରଂ ଶୂଲପାଣିମ୍ ।
ତେଜୋରାଶିଂ ତ୍ରିଭୁଵନଗୁରୁଂ ତୀର୍ଥମୌଲିଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ
କୈଲାସସ୍ଥଂ ଧନପତିସଖଂ ପାର୍ଵତୀନାଥମୀଶମ୍ ॥ ୩୧ ॥
ଯୋଗୀ ଭୋଗୀ ଵିଷଭୁଗମୃତଶ୍ଶସ୍ତ୍ରପାଣିଃ ତପସ୍ଵୀ
ଶାନ୍ତଃ କ୍ରୂରଃ ଶମିତଵିଷଯଃ ଶୈଲକନ୍ଯାସହାଯଃ ।
ଭିକ୍ଷାଵୃତ୍ତିସ୍ତ୍ରିଭୁଵନପତିଃ ଶୁଦ୍ଧିମାନସ୍ଥିମାଲୀ
ଶକ୍ଯୋ ଜ୍ଞାତୁଂ କଥମିଵ ଶିଵ ତ୍ଵଂ ଵିରୁଦ୍ଧସ୍ଵଭାଵଃ ॥ ୩୨ ॥
ଉପଦିଶତୀ ଯଦୁଚ୍ଚୈର୍ଜ୍ଯୋତିରାମ୍ନାଯଵିଦ୍ଯାଂ
ପରମ ପରମଦୂରଂ ଦୂରମାଦ୍ଯନ୍ତଶୂନ୍ଯାମ୍ ।
ତ୍ରିପୁରଜଯିନୀ ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵଦେଵେ ନିଵିଷ୍ଟାଂ
ଭଗଵତି ପରିଵର୍ତୋନ୍ମାଦିନୀ ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ॥ ୩୩ ॥
ଇତି ଵିରଚିତମେତଚ୍ଚାରୁଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧମୌଲେ-
ର୍ଲଲିତପଦମୁଦାରଂ ଦଣ୍ଡିନା ପଣ୍ଡିତେନ ।
ସ୍ତଵନମଵନକାମେନାତ୍ମନୋଽନାମଯାଖ୍ଯଂ
ଭଵତି ଵିଗତରୋଗୋ ଜନ୍ତୁରେତଜ୍ଜପେନ ॥ ୩୪ ॥
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ଯକ୍ପରମଵିଦୁଷା ଦଣ୍ଡିନା ଵାଚ୍ଯଵୃତ୍ତା-
ନ୍ମନ୍ଦାକ୍ରାନ୍ତାନ୍ ତ୍ରିଭୁଵନଗୁରୋଃ ପାର୍ଵତୀଵଲ୍ଲଭସ୍ଯ ।
କୃତ୍ଵା ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦି ସୁଭଗମାପ୍ନୋତି ନିତ୍ଯଂ ହି ପୁଣ୍ଯଂ
ତେନ ଵ୍ଯାଧିଂ ହର ହର ନୃଣାଂ ସ୍ତୋତ୍ରପାଠେନ ସତ୍ଯମ୍ ॥ ୩୫ ॥
॥ ଇତି ଦଣ୍ଡିଵିରଚିତଂ ଅନାମଯସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More