જયતિ શશાંક! કલા-નિધિ, તુમ હો નિત્ય સુધા-સાગર॥
જયતિ નિશાકર! શુભ-ઉજિયારી॥
તુમસે રાત્રિ શોભા પાતી,
કિરણ તુમ્હારી મન કો ભાતી॥
ક્ષીર-સિંધુ સે તુમ ઉપજાએ,
કહે જાત હો અત્રિ-સુત-આએ॥
વિષ્ણુ-વામ-દૃગ-અંશ સ્વરૂપા,
વિશ્વ-મોદ-કારક! તવ રૂપા॥
વિચરત નભ મેં સબકે પથ-રથ॥
અમૃત-કિરણોં સે મન હરતે,
સબકી પીડા તુમ હર લેતે॥
જબ તુમ ઉદિત ગગન મેં હોતે,
પુષ્પ, લતા સબ હર્ષિત હોતે॥
સભી જીવ-જંતુ સુખ પાતે,
શીતલ- મંદ-પવન-લહરાતે॥
તુમ હી હો સબ દેવ-મહેશ॥
તુમ હો સોલહ-કલા-યુક્ત-સ્વામી,
ઘટતે-બઢતે અન્તર્યામી॥
જબ-જબ તુમ પૂરે હો જાતે,
વિવિધ-ઉત્સવ તબ હૈં મનાતે॥
તુમ પર જબ રાહુ ચઢ આતા,
પૂર્ણ-ગ્રહણ જગ મેં કહલાતા॥
તેરે બિન સબ નિષ્ફલ હોતે॥
તુમ હો ઔષધિ-વન કે સ્વામી,
તુમ બિન વ્યર્થ સભી ફલ-કામી॥
તુમસે વર્ષા-ઋતુ કહલાતી,
તુમ્હારી કલા અન્ન ઉપજાતી॥
ફસલેં તુમસે બલ હૈં પાતી,
ધરતી પર હરિયાલી છાતી॥
તુમસે સબ હૈં ભાગ્ય-સઁવારે॥
હો મન કે સ્વામી તુમ દેવા,
કરતે સુર-નર-મુનિ સબ સેવા॥
રોહિણી-પ્રિય, દેવ! હમારે,
સબ સંકટ-વિપદા કો ટારે॥
જો કોઈ જપતા નામ તુમ્હારા,
હર લેતે હો સબ દુઃખ સારા॥
તુમ હર લેતે હો સબ ક્રંદન॥
જિસ પર હોવે કૃપા તુમ્હારી,
વિપદા ઉસે ન વ્યાપૈ ભારી॥
જો નર જપતા ચન્દ્ર-મંત્ર કો,
પાતા હૈ વહ સકલ-સુખ-તંત્ર કો॥
જિસકી હોવે દશા તુમ્હારી,
ઉસે ન કોઈ ચિંતા ભારી॥
ઉસકી તુમ પીડા સબ હરતા॥
શ્વેત-પુષ્પ, અક્ષત, દધિ-મેવા,
કરતે હૈં સબ તુમ્હારી સેવા॥
ચાલીસા જો પઢે-સુનાવે,
સબ સુખ-ભોગ, પરમ-પદ પાવે॥
‘લખિ’ દીન કી સુનો કહાની,
જય-જય ચન્દ્રદેવ! સુખખાની॥
શરણાગત કી રક્ષા કરો, હે અમૃત કી ખાન॥
