ଜଯତି ଶଶାଂକ! କଲା-ନିଧି, ତୁମ ହୋ ନିତ୍ଯ ସୁଧା-ସାଗର॥
ଜଯତି ନିଶାକର! ଶୁଭ-ଉଜିଯାରୀ॥
ତୁମସେ ରାତ୍ରି ଶୋଭା ପାତୀ,
କିରଣ ତୁମ୍ହାରୀ ମନ କୋ ଭାତୀ॥
କ୍ଷୀର-ସିଂଧୁ ସେ ତୁମ ଉପଜାଏ,
କହେ ଜାତ ହୋ ଅତ୍ରି-ସୁତ-ଆଏ॥
ଵିଷ୍ଣୁ-ଵାମ-ଦୃଗ-ଅଂଶ ସ୍ଵରୂପା,
ଵିଶ୍ଵ-ମୋଦ-କାରକ! ତଵ ରୂପା॥
ଵିଚରତ ନଭ ମେଂ ସବକେ ପଥ-ରଥ॥
ଅମୃତ-କିରଣୋଂ ସେ ମନ ହରତେ,
ସବକୀ ପୀଡା ତୁମ ହର ଲେତେ॥
ଜବ ତୁମ ଉଦିତ ଗଗନ ମେଂ ହୋତେ,
ପୁଷ୍ପ, ଲତା ସବ ହର୍ଷିତ ହୋତେ॥
ସଭୀ ଜୀଵ-ଜଂତୁ ସୁଖ ପାତେ,
ଶୀତଲ- ମଂଦ-ପଵନ-ଲହରାତେ॥
ତୁମ ହୀ ହୋ ସବ ଦେଵ-ମହେଶ॥
ତୁମ ହୋ ସୋଲହ-କଲା-ଯୁକ୍ତ-ସ୍ଵାମୀ,
ଘଟତେ-ବଢତେ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ॥
ଜବ-ଜବ ତୁମ ପୂରେ ହୋ ଜାତେ,
ଵିଵିଧ-ଉତ୍ସଵ ତବ ହୈଂ ମନାତେ॥
ତୁମ ପର ଜବ ରାହୁ ଚଢ ଆତା,
ପୂର୍ଣ-ଗ୍ରହଣ ଜଗ ମେଂ କହଲାତା॥
ତେରେ ବିନ ସବ ନିଷ୍ଫଲ ହୋତେ॥
ତୁମ ହୋ ଔଷଧି-ଵନ କେ ସ୍ଵାମୀ,
ତୁମ ବିନ ଵ୍ଯର୍ଥ ସଭୀ ଫଲ-କାମୀ॥
ତୁମସେ ଵର୍ଷା-ଋତୁ କହଲାତୀ,
ତୁମ୍ହାରୀ କଲା ଅନ୍ନ ଉପଜାତୀ॥
ଫସଲେଂ ତୁମସେ ବଲ ହୈଂ ପାତୀ,
ଧରତୀ ପର ହରିଯାଲୀ ଛାତୀ॥
ତୁମସେ ସବ ହୈଂ ଭାଗ୍ଯ-ସଁଵାରେ॥
ହୋ ମନ କେ ସ୍ଵାମୀ ତୁମ ଦେଵା,
କରତେ ସୁର-ନର-ମୁନି ସବ ସେଵା॥
ରୋହିଣୀ-ପ୍ରିଯ, ଦେଵ! ହମାରେ,
ସବ ସଂକଟ-ଵିପଦା କୋ ଟାରେ॥
ଜୋ କୋଈ ଜପତା ନାମ ତୁମ୍ହାରା,
ହର ଲେତେ ହୋ ସବ ଦୁଃଖ ସାରା॥
ତୁମ ହର ଲେତେ ହୋ ସବ କ୍ରଂଦନ॥
ଜିସ ପର ହୋଵେ କୃପା ତୁମ୍ହାରୀ,
ଵିପଦା ଉସେ ନ ଵ୍ଯାପୈ ଭାରୀ॥
ଜୋ ନର ଜପତା ଚନ୍ଦ୍ର-ମଂତ୍ର କୋ,
ପାତା ହୈ ଵହ ସକଲ-ସୁଖ-ତଂତ୍ର କୋ॥
ଜିସକୀ ହୋଵେ ଦଶା ତୁମ୍ହାରୀ,
ଉସେ ନ କୋଈ ଚିଂତା ଭାରୀ॥
ଉସକୀ ତୁମ ପୀଡା ସବ ହରତା॥
ଶ୍ଵେତ-ପୁଷ୍ପ, ଅକ୍ଷତ, ଦଧି-ମେଵା,
କରତେ ହୈଂ ସବ ତୁମ୍ହାରୀ ସେଵା॥
ଚାଲୀସା ଜୋ ପଢେ-ସୁନାଵେ,
ସବ ସୁଖ-ଭୋଗ, ପରମ-ପଦ ପାଵେ॥
‘ଲଖି’ ଦୀନ କୀ ସୁନୋ କହାନୀ,
ଜଯ-ଜଯ ଚନ୍ଦ୍ରଦେଵ! ସୁଖଖାନୀ॥
ଶରଣାଗତ କୀ ରକ୍ଷା କରୋ, ହେ ଅମୃତ କୀ ଖାନ॥
