॥ દોહા ॥
અપના મસ્તક કાટ કર, લીન્હ હાથ મેં થામ।
કમલાસન પર પગ તલે, દલિત હુએ રતિકામ॥
જગતારણ હી કામ હૈ, રજરપ્પા હૈ ધામ।
છિન્નમસ્તકા કો કરૂં, બારંબાર પ્રણામ॥
કમલાસન પર પગ તલે, દલિત હુએ રતિકામ॥
જગતારણ હી કામ હૈ, રજરપ્પા હૈ ધામ।
છિન્નમસ્તકા કો કરૂં, બારંબાર પ્રણામ॥
॥ ચૌપાઈ ॥
જય ગણેશ જનની ગુણ ખાની।
જયતિ છિન્નમસ્તકા ભવાની॥
ગૌરી સતી ઉમા રુદ્રાણી।
જયતિ મહાવિદ્યા કલ્યાણી॥
સર્વમંગલા મંગલકારી।
મસ્તક ખડ્ગ ધરે અવિકારી॥
રજરપ્પા મેં વાસ તુમ્હારા।
તુમસે સદા જગત ઉજિયારા॥
જયતિ છિન્નમસ્તકા ભવાની॥
ગૌરી સતી ઉમા રુદ્રાણી।
જયતિ મહાવિદ્યા કલ્યાણી॥
સર્વમંગલા મંગલકારી।
મસ્તક ખડ્ગ ધરે અવિકારી॥
રજરપ્પા મેં વાસ તુમ્હારા।
તુમસે સદા જગત ઉજિયારા॥
તુમસે જગત ચરાચર માતા।
ભજેં તુમ્હેં શિવ વિષ્ણુ વિધાતા॥
યતિ મુનીન્દ્ર નિત ધ્યાન લગાવેં।
નારદ શેષ નિત્ય ગુણ ગાવેં॥
મેધા ઋષિ કો તુમને તારા।
સૂરથ કા સૌભાગ્ય નિખારા॥
વૈશ્ય સમાધિ જ્ઞાન સે મંડિત।
હુઆ અંબિકે પલ મેં પંડિત॥
ભજેં તુમ્હેં શિવ વિષ્ણુ વિધાતા॥
યતિ મુનીન્દ્ર નિત ધ્યાન લગાવેં।
નારદ શેષ નિત્ય ગુણ ગાવેં॥
મેધા ઋષિ કો તુમને તારા।
સૂરથ કા સૌભાગ્ય નિખારા॥
વૈશ્ય સમાધિ જ્ઞાન સે મંડિત।
હુઆ અંબિકે પલ મેં પંડિત॥
રજરપ્પા કા કણ-કણ ન્યારા।
દામોદર પાવન જલ ધારા॥
મિલી જહાં ભૈરવી ભવાની।
મહિમા અમિત ન જાત બખાની॥
જય શૈલેશ સુતા અતિ પ્યારી।
જયા ઔર વિજયા સખિ પ્યારી॥
સંગમ તટ પર ગઈ નહાને।
લગી સખિયોં કો ભૂખ સતાને॥
દામોદર પાવન જલ ધારા॥
મિલી જહાં ભૈરવી ભવાની।
મહિમા અમિત ન જાત બખાની॥
જય શૈલેશ સુતા અતિ પ્યારી।
જયા ઔર વિજયા સખિ પ્યારી॥
સંગમ તટ પર ગઈ નહાને।
લગી સખિયોં કો ભૂખ સતાને॥
તબ સખિયન ને ભોજન માંગા।
સુન ચિત્કાર જગા અનુરાગા॥
નિજ સિર કાટ તુરત દિખલાઈ।
અપના શોણિત ઉન્હેં પિલાઈ॥
તબસે કહેં સકલ બુધ જ્ઞાની।
જયતુ છિન્નમસ્તા વરદાની॥
તુમ જગદંબ અનાદિ અનન્તા।
ગાવત સતત વેદ મુનિ સન્તા॥
સુન ચિત્કાર જગા અનુરાગા॥
નિજ સિર કાટ તુરત દિખલાઈ।
અપના શોણિત ઉન્હેં પિલાઈ॥
તબસે કહેં સકલ બુધ જ્ઞાની।
જયતુ છિન્નમસ્તા વરદાની॥
તુમ જગદંબ અનાદિ અનન્તા।
ગાવત સતત વેદ મુનિ સન્તા॥
ઉડહુલ ફૂલ તુમ્હેં અતિ ભાયે।
સુમન કનેર ચરણ રજ પાયે॥
ભંડારદહ સંગમ તટ પ્યારે।
એક દિવસ એક વિપ્ર પધારે॥
લિએ શંખ ચૂડી કર માલા।
આયી એક મનોરમ બાલા॥
ગૌર બદન શશિ સુન્દર મજ્જિત।
રક્ત વસન શૃંગાર સુસજ્જિત॥
સુમન કનેર ચરણ રજ પાયે॥
ભંડારદહ સંગમ તટ પ્યારે।
એક દિવસ એક વિપ્ર પધારે॥
લિએ શંખ ચૂડી કર માલા।
આયી એક મનોરમ બાલા॥
ગૌર બદન શશિ સુન્દર મજ્જિત।
રક્ત વસન શૃંગાર સુસજ્જિત॥
બોલી વિપ્ર ઇધર તુમ આઓ।
મુઝે શંખ ચૂડી પહનાઓ॥
બાલા કો ચૂડી પહનાકર।
ચલા વિપ્ર અતિશય સુખ પાકર॥
સુનહુ વિપ્ર બાલા તબ બોલી।
જટિલ રહસ્ય પોટલી ખોલી॥
પરમ વિચિત્ર ચરિત્ર અખંડા।
મેરે જનક જગેશ્વર પંડા॥
મુઝે શંખ ચૂડી પહનાઓ॥
બાલા કો ચૂડી પહનાકર।
ચલા વિપ્ર અતિશય સુખ પાકર॥
સુનહુ વિપ્ર બાલા તબ બોલી।
જટિલ રહસ્ય પોટલી ખોલી॥
પરમ વિચિત્ર ચરિત્ર અખંડા।
મેરે જનક જગેશ્વર પંડા॥
દામ તોહિ ચૂડી કર દેંગે।
અતિ હર્ષિત સત્કાર કરેંગે॥
પહુંચે દ્વિજ પંડા કે ઘર પર।
ચકિત હુએ વહ ભી સબ સુનકર॥
દોનોં ભંડાર દહ પર આયે।
છિન્નમસ્તા કા દર્શન પાયે॥
ઉદિત ચંદ્રમુખ શોષિણ વસની।
જન મન કલુષ નિશાચર અસની॥
અતિ હર્ષિત સત્કાર કરેંગે॥
પહુંચે દ્વિજ પંડા કે ઘર પર।
ચકિત હુએ વહ ભી સબ સુનકર॥
દોનોં ભંડાર દહ પર આયે।
છિન્નમસ્તા કા દર્શન પાયે॥
ઉદિત ચંદ્રમુખ શોષિણ વસની।
જન મન કલુષ નિશાચર અસની॥
રક્ત કમલ આસન સિત જ્વાલા।
દિવ્ય રૂપિણી થી વહ બાલા॥
બોલી છિન્નમસ્તકા માઈ।
ભંડાર દહ હમરે મન ભાઈ॥
જાકો વિપદા બહુત સતાવે।
દુર્જન પ્રેત જિસે ધમકાવે॥
બઢે રોગ ઋણ રિપુ કી પીરા।
હોય કષ્ટ સે શિથિલ શરીરા॥
દિવ્ય રૂપિણી થી વહ બાલા॥
બોલી છિન્નમસ્તકા માઈ।
ભંડાર દહ હમરે મન ભાઈ॥
જાકો વિપદા બહુત સતાવે।
દુર્જન પ્રેત જિસે ધમકાવે॥
બઢે રોગ ઋણ રિપુ કી પીરા।
હોય કષ્ટ સે શિથિલ શરીરા॥
તો નર કબહૂં ન મન ભરમાવે।
તુરત ભાગ રજરપ્પા આવે॥
કરે ભક્તિ પૂર્વક જબ પૂજા।
સુખી ન હો ઉસકે સમ દૂજા॥
ઉભય વિપ્ર ને કિન્હ પ્રણામા।
પૂર્ણ ભયે ઉનકે સબ કામા॥
પઢે છિન્નમસ્તા ચાલીસા।
અંબહિ નિત્ય ઝુકાવહિં સીસા॥
તુરત ભાગ રજરપ્પા આવે॥
કરે ભક્તિ પૂર્વક જબ પૂજા।
સુખી ન હો ઉસકે સમ દૂજા॥
ઉભય વિપ્ર ને કિન્હ પ્રણામા।
પૂર્ણ ભયે ઉનકે સબ કામા॥
પઢે છિન્નમસ્તા ચાલીસા।
અંબહિ નિત્ય ઝુકાવહિં સીસા॥
તા પર કૃપા માતુ કી હોઈ।
ફિર વહ કરૈ ચહે મન જોઈ॥
મૈં અતિ નીચ લાલચી કામી।
નિત્ય સ્વાર્થરત દુર્જન નામી॥
છમહું છિન્નમસ્તા જગદમ્બા।
કરહું કૃપા મત કરહું વિલંબા॥
વિનય દીન આરત સુત જાની।
કરહું કૃપા જગદંબ ભવાની॥
ફિર વહ કરૈ ચહે મન જોઈ॥
મૈં અતિ નીચ લાલચી કામી।
નિત્ય સ્વાર્થરત દુર્જન નામી॥
છમહું છિન્નમસ્તા જગદમ્બા।
કરહું કૃપા મત કરહું વિલંબા॥
વિનય દીન આરત સુત જાની।
કરહું કૃપા જગદંબ ભવાની॥
॥ દોહા ॥
જયતુ વજ્ર વૈરોચની, જય ચંડિકા પ્રચંડ।
તીન લોક મેં વ્યાપ્ત હૈ, તેરી જ્યોતિ અખંડ॥
છિન્નમસ્તકે અમ્બિકે, તેરી કીર્તિ અપાર।
નમન તુમ્હેં શતબાર હૈ, કર મેરા ઉદ્ધાર॥
તીન લોક મેં વ્યાપ્ત હૈ, તેરી જ્યોતિ અખંડ॥
છિન્નમસ્તકે અમ્બિકે, તેરી કીર્તિ અપાર।
નમન તુમ્હેં શતબાર હૈ, કર મેરા ઉદ્ધાર॥