Goddess Devi

ದೇವೀ ಮಹಿಮ್ನಸ್ತೋತ್ರಮ್

(Devi Mahimna Stotram in Kannada)

Also known as devi mahimna stotra · tvamantastvam pascattvamasi puratastvam ca parata

Thirty-four verses spoken by the moon-crested one, and the first sets the method: you are within, you are behind, you are in front, you are beyond, you are above, you are below, you move between the worlds; you are Indra, you are the moon, you are the Upanishad of the Vedas — I am your servant, show me grace. The greatness of the title is argued by exhausting the positions a thing can occupy rather than by listing deeds. The closing verse is the finest in it: by whom this moving and unmoving was made, by whom it is always kept, by whom lit up in its order and by whom always withdrawn — by those eyes of yours, wet with pity, who has not been carried over the great sea of becoming? Let them break my poverty.

॥ ದೇವೀ ಮಹಿಮ್ನಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥
ಚನ್ದ್ರಚೂಡ ಉವಾಚ-
ತ್ವಮನ್ತಸ್ತ್ವಂ ಪಶ್ಚಾತ್ತ್ವಮಸಿ ಪುರತಸ್ತ್ವಂ ಚ ಪರತ-
ಸ್ತ್ವಮೂರ್ಧ್ವಂ ತ್ವಂ ಚಾಧಸ್ತ್ವಮಸಿ ಖಲುಲೋಕಾನ್ತರ ಚರೀ ।
ತ್ವಮಿನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಮಸಿ ನಿಗಮಾನಾಮುಪನಿಷತ್
ತವಾಹಂ ದಾಸೋಽಸ್ಮಿ ತ್ರಿಪುರಹರರಾಮೇ ಕುರು ಕೃಪಾಮ್ ॥ ೧॥
ಇಯಾನ್ ಕಾಲಃ ಸೃಷ್ಟೇಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಬಹುಕಷ್ಟೇನ ಗಮಿತೋ
ವಿನಾ ಯತ್ತ್ವತ್ಸೇವಾಂ ಕರುಣರಸಕಲ್ಲೋಲಿನಿ ಶಿವೇ ।
ತದೇತದ್ದೌರ್ಭಾಗ್ಯಂ ವಿಷಯತೃಷ್ಣಾಖ್ಯರಿಪುಣಾ
ಹತಃ ಶುದ್ಧಾನನ್ದಂ ಸ್ಪೃಶಿಮಿ ತವ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಿ ಪದಮ್ ॥ ೨॥
ಸುಧಾಧಾರಾವೃಷ್ಟೇಸ್ತವ ಜನನಿ ದೃಷ್ಟೇರ್ವಿಷಯತಾಂ
ವಯಂ ಯಾಮೋ ದಾಮೋದರ ಭಗಿನಿ ಭಾಗ್ಯೇನ ಫಲಿತಮ್ ।
ಇದಾನೀಂ ಭೂತಾನಾಂ ಧ್ರುವಮುಪರಿ ಭೂತಾಃ ಪರಮುದಾ
ನ ವಾಞ್ಛಾಮೋ ಮೋಕ್ಷಂ ವಿಪಿನ ಪಥಿ ಕಕ್ಷಂ ಜರದಿವ ॥ ೩॥
ಜಪಾದೌ ನೋ ಸಕ್ತಾ ಹರಗೃಹಿಣಿ ಭಕ್ತಾಃ ಕರುಣಯಾ
ಭವತ್ಯಾ ಹೋಮತ್ಯಾ ಕತಿ ಕತಿ ನ ಭಾವೇನ ಗಮಿತಾಃ ।
ಚಿದಾನನ್ದಾಕಾರಂ ಭವಜಲಧಿಪಾರಂ ನಿಜಪದಂ
ನ ತೇ ಮಾತುರ್ಗರ್ಭೇ ಜನನಿ ತವ ಗರ್ಭೇ ಯದಿ ಗತಾಃ ॥ ೪॥
ಚಿದೇವೇದಂ ಸರ್ವಂ ಶ್ರುತಿರಿತಿ ಭವತ್ಯಾಃ ಸ್ತುತಿಕಥಾ
ಪ್ರಿಯಂ ಭಾತ್ಯಸ್ತೀತಿ ತ್ರಿವಿಧಮಪಿ ರೂಪಂ ತವ ಶಿವೇ ।
ಅಣುರ್ದೀರ್ಘಂ ಹ್ರಸ್ವಂ ಮಹದಜರಮನ್ತಾದಿರಹಿತಂ
ತ್ವಮೇವ ಬ್ರಹ್ಮಾಸಿ ತ್ವದಪರಮುದಾರಂ ನ ಗಿರಿಜೇ ॥ ೫॥
ತ್ವಯಾಽನ್ತರ್ಯಾಮಿನ್ಯಾ ಭಗವತಿ ವಶಿನ್ಯಾಽಽದಿಸಹಿತೇ
ವಿಧೀಯನ್ತೇ ಭಾವಾ ಮನಸಿ ಜಗತಾಮಿತ್ಯುಪನಿಷತ್ ।
ಅಹಂ ಕರ್ತೇತ್ಯನ್ತರ್ವಿಶತು ಮಮ ಬುದ್ಧಿಃ ಕಥಮುಮೇ
ಸುಬುದ್ಧಿಸ್ತ್ವದ್ಭಕ್ತೋ ನ ಭವತಿ ಕುಬುದ್ಧಿಃ ಕ್ವಚಿದಪಿ ॥ ೬॥
ನ ಮನ್ತ್ರಂ ತನ್ತ್ರಂ ವಾ ಕಿಮಪಿ ಖಲು ವಿದ್ಮೋ ಗಿರಿಸುತೇ
ಕ್ವ ಯಾಮಃ ಕಿಂ ಕುರ್ಮಸ್ತವ ಚರಣಸೇವಾ ನ ರಚಿತಾ ।
ಅಯೇ ಮಾತಃ ಪ್ರಾತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ದಿವಸಾಸ್ತಾವಧಿ ವಯಂ
ಕುಬುಧ್ಯಾಽಹಙ್ಕಾರ್ಯೀ ಶಿವ ಶಿವ ನ ಯಾಮೋ ನಿಜ ವಯಃ ॥ ೭॥
ಇಹಾಮುಷ್ಮಿಁಲ್ಲೋಕೇ ಹ್ಯಪಿ ನ ವಿಷಯೇ ಪ್ರೇಮಕರವೇ
ನ ಮೇ ವೈರೀ ಕಶ್ಚಿದ್ಭಗವತಿ ಭವಾನಿ ತ್ರಿಭುವನೇ ।
ಗುಣಾನ್ನಾಮಾಧಾರಂ ನಿಗಮ ಗಣಸಾರಂ ತವ ಪದಂ
ಮನೋ ವಾರಂ ವಾರಂ ಜಪತಿ ಚ ವಿನೋದಂ ಚ ಭಜತೇ ॥ ೮॥
ಮಹಾಮಾಯೇ ಕಾಯೇ ಮಮ ಭವತಿ ಯಾದೃಕ್ಖಲು ಮನೋ
ಮನಸ್ತೇ ಸಙ್ಖ್ಯಾನೇ ನ ಹಿ ತಾದೃಕ್ಕಥಮುಮೇ ।
ತ್ವಮೇವಾನ್ತರ್ಮಾತರ್ನಿಗಮಯಸಿ ಬುದ್ಧಿಂ ತ್ರಿಜಗತಾಂ
ನ ಜಾನೇ ಶ್ರೀಜಾನೇರಪಿ ನ ವಿದಿತಸ್ತೇಽತ್ರ ಮಹಿಮಾ ॥ ೯॥
ಅಮೀಷಾಂ ವರ್ಣಾನಾಂ ಕ್ರತುಕರಣಸಮ್ಪೂರ್ಣವಯಸಾಂ
ನಿಕಾಮ್ಯಂ ಕಾವ್ಯಾನಾಮುರಸಿ ಸಮುದಾಯಂ ಪ್ರಕಟಿತಮ್ ।
ಸ್ತನೌ ಮೇರೂ ಮತ್ವಾ ಸ್ಥಗಿತಮಮೃತೋಪಾಖ್ಯಮುಭಯಂ
ದಯಾಧಾರಾಧಾರಂ ಮಮ ಜನನಿ ಹಾರಂ ತವ ಭಜೇ ॥ ೧೦॥
ಸ್ತನದ್ವನ್ದ್ವಂ ಸ್ಕನ್ದದ್ವಿಪಮುಖಮುಖೇ ಯತ್ಸ್ನುತಮುಖಂ
ಕದಾಚಿನ್ಮೇ ಮಾತರ್ವಿತರತು ಮುಖೇ ಸ್ತನ್ಯಕಣಿಕಾಮ್ ।
ಅನೇನಾಯಂ ಧನ್ಯೋ ಜಗದುಪರಿ ಮಾನ್ಯೋಽಪಿ ಭವತಾಂ
ಕುಪುತ್ರೇ ಸತ್ಪುತ್ರೇ ನ ಹಿ ಭವತಿ ಮಾತುರ್ವಿಷಮತಾ ॥ ೧೧॥
ಜಗನ್ಮೂಲಂ ಶೂಲಂ ಹ್ಯನುಭವತಿ ಕೂಲಂ ಕಥಮಿದಂ
ದ್ವಿಧಾಕುರ್ವೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ ಮಮ ತು ಗರ್ವೇಣ ಫಲಿತಮ್ ।
ಪದದ್ವನ್ದ್ವಂ ದ್ವನ್ದ್ವಂ ವ್ಯತಿಕರಹರಂ ದ್ವನ್ದ್ವಸುಖದಂ
ಗುಣಾ ರಾಮೇ ರಾಮೇ ಕಲಯ ಹೃದಿ ಕಾಮೇಶ್ವರಿ ಸದಾ ॥ ೧೨॥
ಅಹೋರಾತ್ರಂ ಗಾತ್ರಂ ಸಮಜನಿ ನ ಪಾತ್ರಂ ಮಮ ಮುದಾ
ಧನಾಯತ್ತಂ ಚಿತ್ತಂ ತೃಣಮಪಿ ತು ನಿಶ್ಚಿತ್ತಮಭವತ್ ।
ಇದಾನೀಮಾನೀತಾ ಕಥಮಪಿ ಭವಾನೀ ಹೃದಿ ಮಯಾ
ಸ್ಥಿತಂ ಮನ್ಯೇ ಧನ್ಯೇ ಪಥಿ ಕಥಮಧನ್ಯೇಹ ಮುಚಿತಃ ॥ ೧೩॥
ನಿರಾಕಾರಾಮಾರಾದಧಿ ಹೃದಯಮಾರಾಧಿತವತಾ
ಮಯಾ ಮಾಯಾತೀತಾ ಸಿತಸಕಲಕಾಯಾಪಹತಯೇ ।
ಅಹಂ ಕೋಽಹಂ ಸೋಽಹಂ ಮತಿರಿತಿ ವಿಮೋಹಂ ಹತವತಿ
ಕೃತಾಹನ್ತಾನನ್ತಾಮುಪನಯತಿ ಸನ್ತಾನಕವತಿ ॥ ೧೪॥
ತ್ವದಙ್ಘ್ರೇರುದ್ದ್ಯೋತಾದರುಣಕಿರಣಶ್ರೇಣಿಗಮನಾ-
ತ್ಸಮುದ್ಭೂತಾ ಯೇ ಯೇ ಜಗತಿ ಜಯಿನಃ ಶೋಣಮಣಯಃ ।
ತ ಏತೇ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಶಿರಸಿ ವಿದುಷಾಂ ಭಾನ್ತಿ ಭುವನೇ
ತ್ವದೀಯಾದನ್ಯಃ ಕೋ ಭವತಿ ಜನವನ್ದ್ಯೋಽದ್ಯ ಗಿರಿಜೇ ॥ ೧೫॥
ಅಕಾರ್ಷೀತ್ಸೋಽಮರ್ಷೀ ಭುವನಮಪರಂ ಗಾಧಿತನಯಃ
ಶಶಾ ಪಾನ್ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಪಿಬದಪರೋ ಹ್ಯರ್ಣವಮಿತಿ ।
ಸಪರ್ಯಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತವ ಜನನಿ ತಾದಾತ್ಮ್ಯಫಲದಂ
ಕಿಯದ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಯಕ್ಷೇಶ್ವರಕಿರಣದತ್ತಂ ಭಗವತಿ ॥ ೧೬॥
ಅಮೀ ದೇವಾಃ ಸೇವಾಂ ವಿದಧತಿ ಯತೋ ಮಞ್ಚಕತಯಾ
ಶಿವೋಽಪ್ಯಚ್ಛಚ್ಛಾಯಾರಚಿತರುಚಿರ ಪ್ರಚ್ಛದತಯಾ ।
ಕೃತಾರ್ಥೀಕರ್ತುಂ ಮಾಂ ಪರಮಶಿವ ವಾಮಾಙ್ಕನಿಲಯಾ
ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ಫೂರ್ತಿಸ್ತವ ಜಯತಿ ಮೂರ್ತಿಃ ಸಕರುಣಾ ॥ ೧೭॥
ಸಮುದ್ಧರ್ತುಂ ಭಕ್ತಾನ್ ಪ್ರಭವತಿ ವಿಹರ್ತುಂ ಜಗದಿದಂ
ಗತಿಂ ವಾಯೋರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ವಿನಿಮಯತಿ ರೂಪಂ ಚ ನಿಯಮಾತ್ ।
ಯದೃಚ್ಛಾ ಯಸ್ಯೇಚ್ಛಾ ನ ಚ ಭಜನ ವಿಚ್ಛೇದ ಭಯತೋ
ನಮಸ್ತೇ ಭಕ್ತಾಯ ಧ್ರುವಭಜನಸಕ್ತಾಯ ಗಿರಿಜೇ ॥ ೧೮॥
ಉಮಾ ಮಾಯಾ ಮಾತಾ ಕಮಲನಯನಾ ಕೃಷ್ಣಭಗಿನೀ
ಭವಾನೀ ದುರ್ಗಾಽಮ್ಬಾ ಮತಿರಮರಲಕ್ಷ್ಮೀತಿ ತರಲಾ ।
ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ದೇವೀ ಪ್ರಕೃತಿರಜಜಾಯೇತಿ ಜಪತಾಂ
ಭವನ್ತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯೇ ತವ ಜನನಿ ನಾಮಾನಿ ನಿಧಯಃ ॥ ೧೯॥
ದಿಶಾಂ ಪಾಲಾ ಬಾಲಾ ಹರಹರಿಸರೋಜಾಸನಮುಖಾ-
ಸ್ತ್ವಯಾ ದುರ್ಗೇ ಸರ್ವೇ ಕತಿ ಕತಿ ನ ಭಕ್ತಾ ಅಧಿಕೃತಾಃ ।
ಸ್ವಯಂ ರಕ್ತಾ ಭಕ್ತಾವಹಮಧಿಕೃತೋ ನಾಧಿಮಗಮಂ
ಸುಖೇ ವಾ ದುಃಖೇ ವಾ ಮಮ ಸಮತಯಾ ಯಾನ್ತು ದಿವಸಾಃ ॥ ೨೦॥
ಭವತ್ಯಾ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಯದಿ ಕಿಮಪಿ ಕಶ್ಚಿದ್ವಿಧಿಕೃತೇ
ಪುರೋ ವಾ ಪಶ್ಚಾದ್ವಾ ಕಪಟದುರಿತೇರ್ಷಾಪರವಶಃ ।
ಜನಶ್ಚೇತ್ಸಂನ್ಯಾಸಾದಪಿ ಜಪತಿ ನಾರಾಯಣಪದಂ
ತತೋಽಪ್ಯೇನಂ ದೇವೀ ನಯನಪಥವೀಥೀಂ ಗಮಯತಿ ॥ ೨೧॥
ಕ್ರಿಯಾ ವ ಕರ್ತಾ ವಾ ಕರಣಮಪಿ ವಾ ಕರ್ಮ ಯದಿ ವಾ
ಪ್ರಣೀಯನ್ತೇ ಚೇಷ್ಟಾ ಜಗತಿ ಪುರುಷೈರ್ಭಾವಕಲುಷೈಃ ।
ಸಮರ್ಪ್ಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ತವ ತು ಪದಯೋರಿನ್ದ್ರಪದವೀ-
ಮಿದಂ ವಾ ತದ್ವಿಷ್ಣೋರ್ಗಣಯತಿ ನ ಭಕ್ತೋಽಯಮಚಲಃ ॥ ೨೨॥
ಸ್ವಯಂ ಮಾಯಾ ಕಾರ್ಯಾದ್ಯುದಯಕರಣೇ ಕೌತುಕವತೀ
ಶಿವಾದೀನಾಂ ಸರ್ಗಸ್ಥಿತಿವಿಲಯಕರ್ಮಾಣಿ ಬಿಭೃಷೇ ।
ಅಯಂ ಭಕ್ತೋ ನಾಮ್ನಾಂ ಭಗವತಿ ಶುಭಃ ಸ್ಯಾತ್ತವ ಯದಾ
ಭವಾನ್ಯಾ ಭಕ್ತಾನಾಮಶುಭಮಪರಂ ತೇಽಪಿ ನ ಕೃತಮ್ ॥ ೨೩॥
ಧರಿತ್ರೀ ಹ್ಯಮ್ಭೋಧಿಸ್ತ್ವಮಪಿ ದಹನಸ್ತ್ವಂ ಚ ಪವನ-
ಸ್ತ್ವಮಾಕಾಶಸ್ತ್ವಂ ಚ ಗ್ರಸತಿ ಪುರುಷಸ್ತೇನ ಸಹಿತಮ್ ।
ಗ್ರಸನ್ತೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಪ್ರಕೃತಿರಪಿ ದಾಸೀ ಪಶುಪತೇ-
ರ್ಯದಾಸೀತ್ಸಂಹಾರೇ ಜನನಿ ತವ ಸಂಹಾರಮಹಿಮಾ ॥ ೨೪॥
ಸ್ಫುರತ್ತಾರಾ ಮಾಲ್ಯಂ ಗ್ರಹನಿವಹನೀರಾಜನವಿಧಿ-
ರ್ಹವಿರ್ಧೂಮೋ ಧೂಪೋ ಮಲಯಪವಮಾನಃ ಪರಿಮಲಃ ।
ಇದಂ ತೇ ನೈವೇದ್ಯಂ ವಿವಿಧ ರಸವೇದ್ಯಂ ಖಲು ಸುಖಂ
ಸಪರ್ಯಾ ಮರ್ಯಾದಾ ಧ್ರುವಮಿಯಮುಮೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಲಯೇ ॥ ೨೫॥
ನವಾಧಾರಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಫುಟಿತನವಧಾಶಬ್ದರಚನಾ
ನವಾನಾಂ ಖೇಟಾನಾಮುಪರಿ ನವಧಾಽಪ್ಯರ್ಚಿತಪದೇ ।
ನವಾನಾಂ ಸಙ್ಖ್ಯಾನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿರಗರಾಜನ್ಯತನಯೇ
ನವದ್ವೀಪೀ ದೇವೀ ತ್ವಮಸಿ ನವಚಕ್ರೇಶ್ವರಿ ಶಿವೇ ॥ ೨೬॥
ಯದಾಽಕೃಷ್ಯಾಕೃಷ್ಯಾತಪತಿ ಭವದಮ್ಬಾ ಕ್ವ ನು ಗತಾ
ಬಲಾತ್ಕಾರಾದಾರಾದಿತಿ ಯಮಭಟೇ ನಾಮ ವಿಧಯಾ ।
ತದೈವೈನಂ ದೀನಂ ಸ್ಪೃಶತಿ ವದನೇ ಪ್ರಶ್ರಯವತೀ
ವಿಧೂಯಾಮ್ಬಾ ಧೂರ್ತಂ ಗುಹಮಪಿ ಧಯನ್ತಂ ಭಗವತೀ ॥ ೨೭॥
ಹವಿರ್ಧಾನೇ ಗೀತಂ ಶ್ರುತಿಶಿರಸಿ ನಿರ್ಧಾರಿತಮಿತಂ
ಶಿವಸ್ಯಾರ್ಧಾಙ್ಗಸ್ಥಂ ಪರಮಮಹದದ್ಧಾ ಮಮ ಮನಃ ।
ಯದಾಽಽಚಕ್ಷಾಣಸ್ತೇ ಚರಣತಲಲಾಕ್ಷಾಸಜಲೈ-
ರ್ಮುಖಂ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯಾಯಂ ಗಣಯತಿ ನ ಲಕ್ಷಾಣಿ ಕೃತಿನಾಮ್ ॥ ೨8॥
ಗುರೂಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಯಮುಪರಿ ವಿದ್ಯಾಗುರುರಭೂನ್
ಮನೂನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಯಮುಪರಿ ಜಾತೋ ಭುವಮನುಃ ।
ಕಲಾನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಮಿಯಮುಪರಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಪರಕಲಾ
ಮಹಿಮ್ನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಯಮುಪರಿ ಜಾಗರ್ತಿ ಮಹಿಮಾ ॥ ೨೯॥
ಯದಾಽಽಲಾಪಾದಾಪಾದಿತವಿವಿಧವಿದ್ಯಾಪರಿಣತಿಃ
ಕರೇ ಕೃತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಂ ವ್ಯವಹರತಿ ಲೋಕಂ ಪ್ರಭುತಯಾ ।
ಪ್ರಣಾದೇವಾಶಾಯೇ ಪ್ರಭವತಿ ದುರಾಪೇ ಚ ಪುರುಷ-
ಸ್ತದೇತನ್ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಿರಲಜನಸಾರಮ್ಯಂ ತವ ಶಿವೇ ॥ ೩೦॥
ಯಾಭಿಃ ಶಙ್ಕರ ಕಾಲಕೃತ್ಯದಹನಜ್ವಾಲಾಸಮುತ್ಸಾರಣಂ
ಯಾಭಿಃ ಶುಮ್ಭನಿಶುಮ್ಭದರ್ಪದಲನಂ ಯಾಭಿರ್ಜಗನ್ಮೋಹನಮ್ ।
ಯಾಭಿಭೈರವಭೀಮರೂಪದಲನಂ ಸದ್ಯಃ ಕೃತಂ ಮೇಽನ್ವಹಂ
ದಾರಿದ್ಯಂ ದಲಯನ್ತು ತಾಸ್ತವ ದೃಶೋ ದುರ್ಗೇ ದಯಾಮೇದುರಾಃ ॥ ೩೧॥
ಯಾಭಿರ್ದುರ್ಗತಯಾ ಕುಶಾಸನಪುನಃಸ್ವಾರಾಜ್ಯದಾನಂ ಕೃತಂ
ಯಾಭಿರ್ಭಾರತಸಂಸದಿ ದ್ರುಪದಜಾ ಲಜ್ಜಾ ಜವಾದ್ರಕ್ಷಿತಾ ।
ಯಾಭಿಃ ಕೃಷ್ಣಗೃಹೀತಹಸ್ತಕಮಲೈಸ್ತ್ರಾಣಂ ಕೃತಂ ಮೇಽನ್ವಹಂ
ದಾರಿದ್ಯಂ ದಲಯನ್ತು ತಾಸ್ತವ ದೃಶೋ ದುರ್ಗೇ ದಯಾಮೇದುರಾಃ ॥ ೩೨॥
ಯಾಭಿರ್ವಿಷ್ಣುಕೃತೇ ಕೃತಂ ಕುರುಕುಲಪ್ರಧ್ವಂಸನಂ ಸಙ್ಗರೇ
ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನೇರ್ಹೃದಿ ಮುದ್ಗರಸ್ಯ ಕುಸುಮಸ್ರಗ್ಯಾಭಿರಾಕಲ್ಪಿತಾ ।
ಕಂಸಾದ್ಯಾಭಿರಪಿ ವ್ಯಧಾಯಿ ವಸುಧಾ ಗೋಪಾಲಗೋಪಾಯನಂ
ದಾರಿದ್ಯಂ ದಲಯನ್ತು ತಾಸ್ತವ ದೃಶೋ ದುರ್ಗೇ ದಯಾಮೇದುರಾಃ ॥ ೩೩॥
ಯಾಭಿಃ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಂ ಕೃತಮಿದಂ ಯಾಭಿಃ ಸದಾ ಪಾಲಿತಂ
ಯಾಭಿರ್ಭಾಸಿತಮಾಕ್ರಮೇಣ ಚ ಪುನರ್ಯಾಭಿಃ ಸದಾ ಸಂಹೃತಮ್ ।
ಯಾಭಿರ್ದುಃಖಮಹಾಮ್ಭಸೋ ಭವಮಹಾಸಿನ್ಧೋರ್ನ ಕೇ ತಾರಿತಾ
ದಾರಿದ್ಯಂ ದಲಯನ್ತು ತಾಸ್ತವ ದೃಶೋ ದುರ್ಗೇ ದಯಾಮೇದುರಾಃ ॥ ೩೪॥
॥ ಇತಿ ದೇವೀ ಮಹಿಮ್ನಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Explore More