സ്ത്വമൂര്ധ്വം ത്വം ചാധസ്ത്വമസി ഖലുലോകാന്തര ചരീ ।
ത്വമിന്ദ്രസ്ത്വം ചന്ദ്രസ്ത്വമസി നിഗമാനാമുപനിഷത്
തവാഹം ദാസോഽസ്മി ത്രിപുരഹരരാമേ കുരു കൃപാമ് ॥ ൧॥
വിനാ യത്ത്വത്സേവാം കരുണരസകല്ലോലിനി ശിവേ ।
തദേതദ്ദൌര്ഭാഗ്യം വിഷയതൃഷ്ണാഖ്യരിപുണാ
ഹതഃ ശുദ്ധാനന്ദം സ്പൃശിമി തവ സിദ്ധേശ്വരി പദമ് ॥ ൨॥
വയം യാമോ ദാമോദര ഭഗിനി ഭാഗ്യേന ഫലിതമ് ।
ഇദാനീം ഭൂതാനാം ധ്രുവമുപരി ഭൂതാഃ പരമുദാ
ന വാഞ്ഛാമോ മോക്ഷം വിപിന പഥി കക്ഷം ജരദിവ ॥ ൩॥
ഭവത്യാ ഹോമത്യാ കതി കതി ന ഭാവേന ഗമിതാഃ ।
ചിദാനന്ദാകാരം ഭവജലധിപാരം നിജപദം
ന തേ മാതുര്ഗര്ഭേ ജനനി തവ ഗര്ഭേ യദി ഗതാഃ ॥ ൪॥
പ്രിയം ഭാത്യസ്തീതി ത്രിവിധമപി രൂപം തവ ശിവേ ।
അണുര്ദീര്ഘം ഹ്രസ്വം മഹദജരമന്താദിരഹിതം
ത്വമേവ ബ്രഹ്മാസി ത്വദപരമുദാരം ന ഗിരിജേ ॥ ൫॥
വിധീയന്തേ ഭാവാ മനസി ജഗതാമിത്യുപനിഷത് ।
അഹം കര്തേത്യന്തര്വിശതു മമ ബുദ്ധിഃ കഥമുമേ
സുബുദ്ധിസ്ത്വദ്ഭക്തോ ന ഭവതി കുബുദ്ധിഃ ക്വചിദപി ॥ ൬॥
ക്വ യാമഃ കിം കുര്മസ്തവ ചരണസേവാ ന രചിതാ ।
അയേ മാതഃ പ്രാതഃ പ്രഭൃതി ദിവസാസ്താവധി വയം
കുബുധ്യാഽഹങ്കാര്യീ ശിവ ശിവ ന യാമോ നിജ വയഃ ॥ ൭॥
ന മേ വൈരീ കശ്ചിദ്ഭഗവതി ഭവാനി ത്രിഭുവനേ ।
ഗുണാന്നാമാധാരം നിഗമ ഗണസാരം തവ പദം
മനോ വാരം വാരം ജപതി ച വിനോദം ച ഭജതേ ॥ ൮॥
മനസ്തേ സങ്ഖ്യാനേ ന ഹി താദൃക്കഥമുമേ ।
ത്വമേവാന്തര്മാതര്നിഗമയസി ബുദ്ധിം ത്രിജഗതാം
ന ജാനേ ശ്രീജാനേരപി ന വിദിതസ്തേഽത്ര മഹിമാ ॥ ൯॥
നികാമ്യം കാവ്യാനാമുരസി സമുദായം പ്രകടിതമ് ।
സ്തനൌ മേരൂ മത്വാ സ്ഥഗിതമമൃതോപാഖ്യമുഭയം
ദയാധാരാധാരം മമ ജനനി ഹാരം തവ ഭജേ ॥ ൧൦॥
കദാചിന്മേ മാതര്വിതരതു മുഖേ സ്തന്യകണികാമ് ।
അനേനായം ധന്യോ ജഗദുപരി മാന്യോഽപി ഭവതാം
കുപുത്രേ സത്പുത്രേ ന ഹി ഭവതി മാതുര്വിഷമതാ ॥ ൧൧॥
ദ്വിധാകുര്വേ സര്വേശ്വരി മമ തു ഗര്വേണ ഫലിതമ് ।
പദദ്വന്ദ്വം ദ്വന്ദ്വം വ്യതികരഹരം ദ്വന്ദ്വസുഖദം
ഗുണാ രാമേ രാമേ കലയ ഹൃദി കാമേശ്വരി സദാ ॥ ൧൨॥
ധനായത്തം ചിത്തം തൃണമപി തു നിശ്ചിത്തമഭവത് ।
ഇദാനീമാനീതാ കഥമപി ഭവാനീ ഹൃദി മയാ
സ്ഥിതം മന്യേ ധന്യേ പഥി കഥമധന്യേഹ മുചിതഃ ॥ ൧൩॥
മയാ മായാതീതാ സിതസകലകായാപഹതയേ ।
അഹം കോഽഹം സോഽഹം മതിരിതി വിമോഹം ഹതവതി
കൃതാഹന്താനന്താമുപനയതി സന്താനകവതി ॥ ൧൪॥
ത്സമുദ്ഭൂതാ യേ യേ ജഗതി ജയിനഃ ശോണമണയഃ ।
ത ഏതേ സര്വേഷാം ശിരസി വിദുഷാം ഭാന്തി ഭുവനേ
ത്വദീയാദന്യഃ കോ ഭവതി ജനവന്ദ്യോഽദ്യ ഗിരിജേ ॥ ൧൫॥
ശശാ പാന്യോ ലക്ഷ്മീമപിബദപരോ ഹ്യര്ണവമിതി ।
സപര്യാമാഹാത്മ്യം തവ ജനനി താദാത്മ്യഫലദം
കിയദ്വക്ഷ്യേ യക്ഷേശ്വരകിരണദത്തം ഭഗവതി ॥ ൧൬॥
ശിവോഽപ്യച്ഛച്ഛായാരചിതരുചിര പ്രച്ഛദതയാ ।
കൃതാര്ഥീകര്തും മാം പരമശിവ വാമാങ്കനിലയാ
പരബ്രഹ്മസ്ഫൂര്തിസ്തവ ജയതി മൂര്തിഃ സകരുണാ ॥ ൧൭॥
ഗതിം വായോര്ബദ്ധ്വാ വിനിമയതി രൂപം ച നിയമാത് ।
യദൃച്ഛാ യസ്യേച്ഛാ ന ച ഭജന വിച്ഛേദ ഭയതോ
നമസ്തേ ഭക്തായ ധ്രുവഭജനസക്തായ ഗിരിജേ ॥ ൧൮॥
ഭവാനീ ദുര്ഗാഽമ്ബാ മതിരമരലക്ഷ്മീതി തരലാ ।
മഹാവിദ്യാ ദേവീ പ്രകൃതിരജജായേതി ജപതാം
ഭവന്തി ശ്രീവിദ്യേ തവ ജനനി നാമാനി നിധയഃ ॥ ൧൯॥
സ്ത്വയാ ദുര്ഗേ സര്വേ കതി കതി ന ഭക്താ അധികൃതാഃ ।
സ്വയം രക്താ ഭക്താവഹമധികൃതോ നാധിമഗമം
സുഖേ വാ ദുഃഖേ വാ മമ സമതയാ യാന്തു ദിവസാഃ ॥ ൨൦॥
പുരോ വാ പശ്ചാദ്വാ കപടദുരിതേര്ഷാപരവശഃ ।
ജനശ്ചേത്സംന്യാസാദപി ജപതി നാരായണപദം
തതോഽപ്യേനം ദേവീ നയനപഥവീഥീം ഗമയതി ॥ ൨൧॥
പ്രണീയന്തേ ചേഷ്ടാ ജഗതി പുരുഷൈര്ഭാവകലുഷൈഃ ।
സമര്പ്യ സ്വാത്മാനം തവ തു പദയോരിന്ദ്രപദവീ-
മിദം വാ തദ്വിഷ്ണോര്ഗണയതി ന ഭക്തോഽയമചലഃ ॥ ൨൨॥
ശിവാദീനാം സര്ഗസ്ഥിതിവിലയകര്മാണി ബിഭൃഷേ ।
അയം ഭക്തോ നാമ്നാം ഭഗവതി ശുഭഃ സ്യാത്തവ യദാ
ഭവാന്യാ ഭക്താനാമശുഭമപരം തേഽപി ന കൃതമ് ॥ ൨൩॥
സ്ത്വമാകാശസ്ത്വം ച ഗ്രസതി പുരുഷസ്തേന സഹിതമ് ।
ഗ്രസന്തീ ബ്രഹ്മാണ്ഡം പ്രകൃതിരപി ദാസീ പശുപതേ-
ര്യദാസീത്സംഹാരേ ജനനി തവ സംഹാരമഹിമാ ॥ ൨൪॥
ര്ഹവിര്ധൂമോ ധൂപോ മലയപവമാനഃ പരിമലഃ ।
ഇദം തേ നൈവേദ്യം വിവിധ രസവേദ്യം ഖലു സുഖം
സപര്യാ മര്യാദാ ധ്രുവമിയമുമേ ബ്രഹ്മനിലയേ ॥ ൨൫॥
നവാനാം ഖേടാനാമുപരി നവധാഽപ്യര്ചിതപദേ ।
നവാനാം സങ്ഖ്യാനാം പ്രകൃതിരഗരാജന്യതനയേ
നവദ്വീപീ ദേവീ ത്വമസി നവചക്രേശ്വരി ശിവേ ॥ ൨൬॥
ബലാത്കാരാദാരാദിതി യമഭടേ നാമ വിധയാ ।
തദൈവൈനം ദീനം സ്പൃശതി വദനേ പ്രശ്രയവതീ
വിധൂയാമ്ബാ ധൂര്തം ഗുഹമപി ധയന്തം ഭഗവതീ ॥ ൨൭॥
ശിവസ്യാര്ധാങ്ഗസ്ഥം പരമമഹദദ്ധാ മമ മനഃ ।
യദാഽഽചക്ഷാണസ്തേ ചരണതലലാക്ഷാസജലൈ-
ര്മുഖം പ്രക്ഷാല്യായം ഗണയതി ന ലക്ഷാണി കൃതിനാമ് ॥ ൨8॥
മനൂനാം സര്വേഷാമയമുപരി ജാതോ ഭുവമനുഃ ।
കലാനാം സര്വാസാമിയമുപരി ലക്ഷ്മീഃ പരകലാ
മഹിമ്നാം സര്വേഷാമയമുപരി ജാഗര്തി മഹിമാ ॥ ൨൯॥
കരേ കൃത്വാ മോക്ഷം വ്യവഹരതി ലോകം പ്രഭുതയാ ।
പ്രണാദേവാശായേ പ്രഭവതി ദുരാപേ ച പുരുഷ-
സ്തദേതന്മാഹാത്മ്യം വിരലജനസാരമ്യം തവ ശിവേ ॥ ൩൦॥
യാഭിഃ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭദര്പദലനം യാഭിര്ജഗന്മോഹനമ് ।
യാഭിഭൈരവഭീമരൂപദലനം സദ്യഃ കൃതം മേഽന്വഹം
ദാരിദ്യം ദലയന്തു താസ്തവ ദൃശോ ദുര്ഗേ ദയാമേദുരാഃ ॥ ൩൧॥
യാഭിര്ഭാരതസംസദി ദ്രുപദജാ ലജ്ജാ ജവാദ്രക്ഷിതാ ।
യാഭിഃ കൃഷ്ണഗൃഹീതഹസ്തകമലൈസ്ത്രാണം കൃതം മേഽന്വഹം
ദാരിദ്യം ദലയന്തു താസ്തവ ദൃശോ ദുര്ഗേ ദയാമേദുരാഃ ॥ ൩൨॥
പ്രാദ്യുമ്നേര്ഹൃദി മുദ്ഗരസ്യ കുസുമസ്രഗ്യാഭിരാകല്പിതാ ।
കംസാദ്യാഭിരപി വ്യധായി വസുധാ ഗോപാലഗോപായനം
ദാരിദ്യം ദലയന്തു താസ്തവ ദൃശോ ദുര്ഗേ ദയാമേദുരാഃ ॥ ൩൩॥
യാഭിര്ഭാസിതമാക്രമേണ ച പുനര്യാഭിഃ സദാ സംഹൃതമ് ।
യാഭിര്ദുഃഖമഹാമ്ഭസോ ഭവമഹാസിന്ധോര്ന കേ താരിതാ
ദാരിദ്യം ദലയന്തു താസ്തവ ദൃശോ ദുര്ഗേ ദയാമേദുരാഃ ॥ ൩൪॥
