Goddess Devi

దేవీ మహిమ్నస్తోత్రమ్

(Devi Mahimna Stotram in Telugu)

Also known as devi mahimna stotra · tvamantastvam pascattvamasi puratastvam ca parata

Thirty-four verses spoken by the moon-crested one, and the first sets the method: you are within, you are behind, you are in front, you are beyond, you are above, you are below, you move between the worlds; you are Indra, you are the moon, you are the Upanishad of the Vedas — I am your servant, show me grace. The greatness of the title is argued by exhausting the positions a thing can occupy rather than by listing deeds. The closing verse is the finest in it: by whom this moving and unmoving was made, by whom it is always kept, by whom lit up in its order and by whom always withdrawn — by those eyes of yours, wet with pity, who has not been carried over the great sea of becoming? Let them break my poverty.

॥ దేవీ మహిమ్నస్తోత్రమ్ ॥
చన్ద్రచూడ ఉవాచ-
త్వమన్తస్త్వం పశ్చాత్త్వమసి పురతస్త్వం చ పరత-
స్త్వమూర్ధ్వం త్వం చాధస్త్వమసి ఖలులోకాన్తర చరీ ।
త్వమిన్ద్రస్త్వం చన్ద్రస్త్వమసి నిగమానాముపనిషత్
తవాహం దాసోఽస్మి త్రిపురహరరామే కురు కృపామ్ ॥ ౧॥
ఇయాన్ కాలః సృష్టేః ప్రభృతి బహుకష్టేన గమితో
వినా యత్త్వత్సేవాం కరుణరసకల్లోలిని శివే ।
తదేతద్దౌర్భాగ్యం విషయతృష్ణాఖ్యరిపుణా
హతః శుద్ధానన్దం స్పృశిమి తవ సిద్ధేశ్వరి పదమ్ ॥ ౨॥
సుధాధారావృష్టేస్తవ జనని దృష్టేర్విషయతాం
వయం యామో దామోదర భగిని భాగ్యేన ఫలితమ్ ।
ఇదానీం భూతానాం ధ్రువముపరి భూతాః పరముదా
న వాఞ్ఛామో మోక్షం విపిన పథి కక్షం జరదివ ॥ ౩॥
జపాదౌ నో సక్తా హరగృహిణి భక్తాః కరుణయా
భవత్యా హోమత్యా కతి కతి న భావేన గమితాః ।
చిదానన్దాకారం భవజలధిపారం నిజపదం
న తే మాతుర్గర్భే జనని తవ గర్భే యది గతాః ॥ ౪॥
చిదేవేదం సర్వం శ్రుతిరితి భవత్యాః స్తుతికథా
ప్రియం భాత్యస్తీతి త్రివిధమపి రూపం తవ శివే ।
అణుర్దీర్ఘం హ్రస్వం మహదజరమన్తాదిరహితం
త్వమేవ బ్రహ్మాసి త్వదపరముదారం న గిరిజే ॥ ౫॥
త్వయాఽన్తర్యామిన్యా భగవతి వశిన్యాఽఽదిసహితే
విధీయన్తే భావా మనసి జగతామిత్యుపనిషత్ ।
అహం కర్తేత్యన్తర్విశతు మమ బుద్ధిః కథముమే
సుబుద్ధిస్త్వద్భక్తో న భవతి కుబుద్ధిః క్వచిదపి ॥ ౬॥
న మన్త్రం తన్త్రం వా కిమపి ఖలు విద్మో గిరిసుతే
క్వ యామః కిం కుర్మస్తవ చరణసేవా న రచితా ।
అయే మాతః ప్రాతః ప్రభృతి దివసాస్తావధి వయం
కుబుధ్యాఽహఙ్కార్యీ శివ శివ న యామో నిజ వయః ॥ ౭॥
ఇహాముష్మిఁల్లోకే హ్యపి న విషయే ప్రేమకరవే
న మే వైరీ కశ్చిద్భగవతి భవాని త్రిభువనే ।
గుణాన్నామాధారం నిగమ గణసారం తవ పదం
మనో వారం వారం జపతి చ వినోదం చ భజతే ॥ ౮॥
మహామాయే కాయే మమ భవతి యాదృక్ఖలు మనో
మనస్తే సఙ్ఖ్యానే న హి తాదృక్కథముమే ।
త్వమేవాన్తర్మాతర్నిగమయసి బుద్ధిం త్రిజగతాం
న జానే శ్రీజానేరపి న విదితస్తేఽత్ర మహిమా ॥ ౯॥
అమీషాం వర్ణానాం క్రతుకరణసమ్పూర్ణవయసాం
నికామ్యం కావ్యానామురసి సముదాయం ప్రకటితమ్ ।
స్తనౌ మేరూ మత్వా స్థగితమమృతోపాఖ్యముభయం
దయాధారాధారం మమ జనని హారం తవ భజే ॥ ౧౦॥
స్తనద్వన్ద్వం స్కన్దద్విపముఖముఖే యత్స్నుతముఖం
కదాచిన్మే మాతర్వితరతు ముఖే స్తన్యకణికామ్ ।
అనేనాయం ధన్యో జగదుపరి మాన్యోఽపి భవతాం
కుపుత్రే సత్పుత్రే న హి భవతి మాతుర్విషమతా ॥ ౧౧॥
జగన్మూలం శూలం హ్యనుభవతి కూలం కథమిదం
ద్విధాకుర్వే సర్వేశ్వరి మమ తు గర్వేణ ఫలితమ్ ।
పదద్వన్ద్వం ద్వన్ద్వం వ్యతికరహరం ద్వన్ద్వసుఖదం
గుణా రామే రామే కలయ హృది కామేశ్వరి సదా ॥ ౧౨॥
అహోరాత్రం గాత్రం సమజని న పాత్రం మమ ముదా
ధనాయత్తం చిత్తం తృణమపి తు నిశ్చిత్తమభవత్ ।
ఇదానీమానీతా కథమపి భవానీ హృది మయా
స్థితం మన్యే ధన్యే పథి కథమధన్యేహ ముచితః ॥ ౧౩॥
నిరాకారామారాదధి హృదయమారాధితవతా
మయా మాయాతీతా సితసకలకాయాపహతయే ।
అహం కోఽహం సోఽహం మతిరితి విమోహం హతవతి
కృతాహన్తానన్తాముపనయతి సన్తానకవతి ॥ ౧౪॥
త్వదఙ్ఘ్రేరుద్ద్యోతాదరుణకిరణశ్రేణిగమనా-
త్సముద్భూతా యే యే జగతి జయినః శోణమణయః ।
త ఏతే సర్వేషాం శిరసి విదుషాం భాన్తి భువనే
త్వదీయాదన్యః కో భవతి జనవన్ద్యోఽద్య గిరిజే ॥ ౧౫॥
అకార్షీత్సోఽమర్షీ భువనమపరం గాధితనయః
శశా పాన్యో లక్ష్మీమపిబదపరో హ్యర్ణవమితి ।
సపర్యామాహాత్మ్యం తవ జనని తాదాత్మ్యఫలదం
కియద్వక్ష్యే యక్షేశ్వరకిరణదత్తం భగవతి ॥ ౧౬॥
అమీ దేవాః సేవాం విదధతి యతో మఞ్చకతయా
శివోఽప్యచ్ఛచ్ఛాయారచితరుచిర ప్రచ్ఛదతయా ।
కృతార్థీకర్తుం మాం పరమశివ వామాఙ్కనిలయా
పరబ్రహ్మస్ఫూర్తిస్తవ జయతి మూర్తిః సకరుణా ॥ ౧౭॥
సముద్ధర్తుం భక్తాన్ ప్రభవతి విహర్తుం జగదిదం
గతిం వాయోర్బద్ధ్వా వినిమయతి రూపం చ నియమాత్ ।
యదృచ్ఛా యస్యేచ్ఛా న చ భజన విచ్ఛేద భయతో
నమస్తే భక్తాయ ధ్రువభజనసక్తాయ గిరిజే ॥ ౧౮॥
ఉమా మాయా మాతా కమలనయనా కృష్ణభగినీ
భవానీ దుర్గాఽమ్బా మతిరమరలక్ష్మీతి తరలా ।
మహావిద్యా దేవీ ప్రకృతిరజజాయేతి జపతాం
భవన్తి శ్రీవిద్యే తవ జనని నామాని నిధయః ॥ ౧౯॥
దిశాం పాలా బాలా హరహరిసరోజాసనముఖా-
స్త్వయా దుర్గే సర్వే కతి కతి న భక్తా అధికృతాః ।
స్వయం రక్తా భక్తావహమధికృతో నాధిమగమం
సుఖే వా దుఃఖే వా మమ సమతయా యాన్తు దివసాః ॥ ౨౦॥
భవత్యా భక్తానాం యది కిమపి కశ్చిద్విధికృతే
పురో వా పశ్చాద్వా కపటదురితేర్షాపరవశః ।
జనశ్చేత్సంన్యాసాదపి జపతి నారాయణపదం
తతోఽప్యేనం దేవీ నయనపథవీథీం గమయతి ॥ ౨౧॥
క్రియా వ కర్తా వా కరణమపి వా కర్మ యది వా
ప్రణీయన్తే చేష్టా జగతి పురుషైర్భావకలుషైః ।
సమర్ప్య స్వాత్మానం తవ తు పదయోరిన్ద్రపదవీ-
మిదం వా తద్విష్ణోర్గణయతి న భక్తోఽయమచలః ॥ ౨౨॥
స్వయం మాయా కార్యాద్యుదయకరణే కౌతుకవతీ
శివాదీనాం సర్గస్థితివిలయకర్మాణి బిభృషే ।
అయం భక్తో నామ్నాం భగవతి శుభః స్యాత్తవ యదా
భవాన్యా భక్తానామశుభమపరం తేఽపి న కృతమ్ ॥ ౨౩॥
ధరిత్రీ హ్యమ్భోధిస్త్వమపి దహనస్త్వం చ పవన-
స్త్వమాకాశస్త్వం చ గ్రసతి పురుషస్తేన సహితమ్ ।
గ్రసన్తీ బ్రహ్మాణ్డం ప్రకృతిరపి దాసీ పశుపతే-
ర్యదాసీత్సంహారే జనని తవ సంహారమహిమా ॥ ౨౪॥
స్ఫురత్తారా మాల్యం గ్రహనివహనీరాజనవిధి-
ర్హవిర్ధూమో ధూపో మలయపవమానః పరిమలః ।
ఇదం తే నైవేద్యం వివిధ రసవేద్యం ఖలు సుఖం
సపర్యా మర్యాదా ధ్రువమియముమే బ్రహ్మనిలయే ॥ ౨౫॥
నవాధారా సృష్టిః స్ఫుటితనవధాశబ్దరచనా
నవానాం ఖేటానాముపరి నవధాఽప్యర్చితపదే ।
నవానాం సఙ్ఖ్యానాం ప్రకృతిరగరాజన్యతనయే
నవద్వీపీ దేవీ త్వమసి నవచక్రేశ్వరి శివే ॥ ౨౬॥
యదాఽకృష్యాకృష్యాతపతి భవదమ్బా క్వ ను గతా
బలాత్కారాదారాదితి యమభటే నామ విధయా ।
తదైవైనం దీనం స్పృశతి వదనే ప్రశ్రయవతీ
విధూయామ్బా ధూర్తం గుహమపి ధయన్తం భగవతీ ॥ ౨౭॥
హవిర్ధానే గీతం శ్రుతిశిరసి నిర్ధారితమితం
శివస్యార్ధాఙ్గస్థం పరమమహదద్ధా మమ మనః ।
యదాఽఽచక్షాణస్తే చరణతలలాక్షాసజలై-
ర్ముఖం ప్రక్షాల్యాయం గణయతి న లక్షాణి కృతినామ్ ॥ ౨8॥
గురూణాం సర్వేషామయముపరి విద్యాగురురభూన్
మనూనాం సర్వేషామయముపరి జాతో భువమనుః ।
కలానాం సర్వాసామియముపరి లక్ష్మీః పరకలా
మహిమ్నాం సర్వేషామయముపరి జాగర్తి మహిమా ॥ ౨౯॥
యదాఽఽలాపాదాపాదితవివిధవిద్యాపరిణతిః
కరే కృత్వా మోక్షం వ్యవహరతి లోకం ప్రభుతయా ।
ప్రణాదేవాశాయే ప్రభవతి దురాపే చ పురుష-
స్తదేతన్మాహాత్మ్యం విరలజనసారమ్యం తవ శివే ॥ ౩౦॥
యాభిః శఙ్కర కాలకృత్యదహనజ్వాలాసముత్సారణం
యాభిః శుమ్భనిశుమ్భదర్పదలనం యాభిర్జగన్మోహనమ్ ।
యాభిభైరవభీమరూపదలనం సద్యః కృతం మేఽన్వహం
దారిద్యం దలయన్తు తాస్తవ దృశో దుర్గే దయామేదురాః ॥ ౩౧॥
యాభిర్దుర్గతయా కుశాసనపునఃస్వారాజ్యదానం కృతం
యాభిర్భారతసంసది ద్రుపదజా లజ్జా జవాద్రక్షితా ।
యాభిః కృష్ణగృహీతహస్తకమలైస్త్రాణం కృతం మేఽన్వహం
దారిద్యం దలయన్తు తాస్తవ దృశో దుర్గే దయామేదురాః ॥ ౩౨॥
యాభిర్విష్ణుకృతే కృతం కురుకులప్రధ్వంసనం సఙ్గరే
ప్రాద్యుమ్నేర్హృది ముద్గరస్య కుసుమస్రగ్యాభిరాకల్పితా ।
కంసాద్యాభిరపి వ్యధాయి వసుధా గోపాలగోపాయనం
దారిద్యం దలయన్తు తాస్తవ దృశో దుర్గే దయామేదురాః ॥ ౩౩॥
యాభిః స్థావరజఙ్గమం కృతమిదం యాభిః సదా పాలితం
యాభిర్భాసితమాక్రమేణ చ పునర్యాభిః సదా సంహృతమ్ ।
యాభిర్దుఃఖమహామ్భసో భవమహాసిన్ధోర్న కే తారితా
దారిద్యం దలయన్తు తాస్తవ దృశో దుర్గే దయామేదురాః ॥ ౩౪॥
॥ ఇతి దేవీ మహిమ్నస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More