Goddess Devi

ଦେଵୀ ମହିମ୍ନସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Devi Mahimna Stotram in Odia)

Also known as devi mahimna stotra · tvamantastvam pascattvamasi puratastvam ca parata

Thirty-four verses spoken by the moon-crested one, and the first sets the method: you are within, you are behind, you are in front, you are beyond, you are above, you are below, you move between the worlds; you are Indra, you are the moon, you are the Upanishad of the Vedas — I am your servant, show me grace. The greatness of the title is argued by exhausting the positions a thing can occupy rather than by listing deeds. The closing verse is the finest in it: by whom this moving and unmoving was made, by whom it is always kept, by whom lit up in its order and by whom always withdrawn — by those eyes of yours, wet with pity, who has not been carried over the great sea of becoming? Let them break my poverty.

॥ ଦେଵୀ ମହିମ୍ନସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ ଉଵାଚ-
ତ୍ଵମନ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଵମସି ପୁରତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପରତ-
ସ୍ତ୍ଵମୂର୍ଧ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ଚାଧସ୍ତ୍ଵମସି ଖଲୁଲୋକାନ୍ତର ଚରୀ ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵମସି ନିଗମାନାମୁପନିଷତ୍
ତଵାହଂ ଦାସୋଽସ୍ମି ତ୍ରିପୁରହରରାମେ କୁରୁ କୃପାମ୍ ॥ ୧॥
ଇଯାନ୍ କାଲଃ ସୃଷ୍ଟେଃ ପ୍ରଭୃତି ବହୁକଷ୍ଟେନ ଗମିତୋ
ଵିନା ଯତ୍ତ୍ଵତ୍ସେଵାଂ କରୁଣରସକଲ୍ଲୋଲିନି ଶିଵେ ।
ତଦେତଦ୍ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ଵିଷଯତୃଷ୍ଣାଖ୍ଯରିପୁଣା
ହତଃ ଶୁଦ୍ଧାନନ୍ଦଂ ସ୍ପୃଶିମି ତଵ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରି ପଦମ୍ ॥ ୨॥
ସୁଧାଧାରାଵୃଷ୍ଟେସ୍ତଵ ଜନନି ଦୃଷ୍ଟେର୍ଵିଷଯତାଂ
ଵଯଂ ଯାମୋ ଦାମୋଦର ଭଗିନି ଭାଗ୍ଯେନ ଫଲିତମ୍ ।
ଇଦାନୀଂ ଭୂତାନାଂ ଧ୍ରୁଵମୁପରି ଭୂତାଃ ପରମୁଦା
ନ ଵାଞ୍ଛାମୋ ମୋକ୍ଷଂ ଵିପିନ ପଥି କକ୍ଷଂ ଜରଦିଵ ॥ ୩॥
ଜପାଦୌ ନୋ ସକ୍ତା ହରଗୃହିଣି ଭକ୍ତାଃ କରୁଣଯା
ଭଵତ୍ଯା ହୋମତ୍ଯା କତି କତି ନ ଭାଵେନ ଗମିତାଃ ।
ଚିଦାନନ୍ଦାକାରଂ ଭଵଜଲଧିପାରଂ ନିଜପଦଂ
ନ ତେ ମାତୁର୍ଗର୍ଭେ ଜନନି ତଵ ଗର୍ଭେ ଯଦି ଗତାଃ ॥ ୪॥
ଚିଦେଵେଦଂ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତିରିତି ଭଵତ୍ଯାଃ ସ୍ତୁତିକଥା
ପ୍ରିଯଂ ଭାତ୍ଯସ୍ତୀତି ତ୍ରିଵିଧମପି ରୂପଂ ତଵ ଶିଵେ ।
ଅଣୁର୍ଦୀର୍ଘଂ ହ୍ରସ୍ଵଂ ମହଦଜରମନ୍ତାଦିରହିତଂ
ତ୍ଵମେଵ ବ୍ରହ୍ମାସି ତ୍ଵଦପରମୁଦାରଂ ନ ଗିରିଜେ ॥ ୫॥
ତ୍ଵଯାଽନ୍ତର୍ଯାମିନ୍ଯା ଭଗଵତି ଵଶିନ୍ଯାଽଽଦିସହିତେ
ଵିଧୀଯନ୍ତେ ଭାଵା ମନସି ଜଗତାମିତ୍ଯୁପନିଷତ୍ ।
ଅହଂ କର୍ତେତ୍ଯନ୍ତର୍ଵିଶତୁ ମମ ବୁଦ୍ଧିଃ କଥମୁମେ
ସୁବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତୋ ନ ଭଵତି କୁବୁଦ୍ଧିଃ କ୍ଵଚିଦପି ॥ ୬॥
ନ ମନ୍ତ୍ରଂ ତନ୍ତ୍ରଂ ଵା କିମପି ଖଲୁ ଵିଦ୍ମୋ ଗିରିସୁତେ
କ୍ଵ ଯାମଃ କିଂ କୁର୍ମସ୍ତଵ ଚରଣସେଵା ନ ରଚିତା ।
ଅଯେ ମାତଃ ପ୍ରାତଃ ପ୍ରଭୃତି ଦିଵସାସ୍ତାଵଧି ଵଯଂ
କୁବୁଧ୍ଯାଽହଙ୍କାର୍ଯୀ ଶିଵ ଶିଵ ନ ଯାମୋ ନିଜ ଵଯଃ ॥ ୭॥
ଇହାମୁଷ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ହ୍ଯପି ନ ଵିଷଯେ ପ୍ରେମକରଵେ
ନ ମେ ଵୈରୀ କଶ୍ଚିଦ୍ଭଗଵତି ଭଵାନି ତ୍ରିଭୁଵନେ ।
ଗୁଣାନ୍ନାମାଧାରଂ ନିଗମ ଗଣସାରଂ ତଵ ପଦଂ
ମନୋ ଵାରଂ ଵାରଂ ଜପତି ଚ ଵିନୋଦଂ ଚ ଭଜତେ ॥ ୮॥
ମହାମାଯେ କାଯେ ମମ ଭଵତି ଯାଦୃକ୍ଖଲୁ ମନୋ
ମନସ୍ତେ ସଙ୍ଖ୍ଯାନେ ନ ହି ତାଦୃକ୍କଥମୁମେ ।
ତ୍ଵମେଵାନ୍ତର୍ମାତର୍ନିଗମଯସି ବୁଦ୍ଧିଂ ତ୍ରିଜଗତାଂ
ନ ଜାନେ ଶ୍ରୀଜାନେରପି ନ ଵିଦିତସ୍ତେଽତ୍ର ମହିମା ॥ ୯॥
ଅମୀଷାଂ ଵର୍ଣାନାଂ କ୍ରତୁକରଣସମ୍ପୂର୍ଣଵଯସାଂ
ନିକାମ୍ଯଂ କାଵ୍ଯାନାମୁରସି ସମୁଦାଯଂ ପ୍ରକଟିତମ୍ ।
ସ୍ତନୌ ମେରୂ ମତ୍ଵା ସ୍ଥଗିତମମୃତୋପାଖ୍ଯମୁଭଯଂ
ଦଯାଧାରାଧାରଂ ମମ ଜନନି ହାରଂ ତଵ ଭଜେ ॥ ୧୦॥
ସ୍ତନଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ସ୍କନ୍ଦଦ୍ଵିପମୁଖମୁଖେ ଯତ୍ସ୍ନୁତମୁଖଂ
କଦାଚିନ୍ମେ ମାତର୍ଵିତରତୁ ମୁଖେ ସ୍ତନ୍ଯକଣିକାମ୍ ।
ଅନେନାଯଂ ଧନ୍ଯୋ ଜଗଦୁପରି ମାନ୍ଯୋଽପି ଭଵତାଂ
କୁପୁତ୍ରେ ସତ୍ପୁତ୍ରେ ନ ହି ଭଵତି ମାତୁର୍ଵିଷମତା ॥ ୧୧॥
ଜଗନ୍ମୂଲଂ ଶୂଲଂ ହ୍ଯନୁଭଵତି କୂଲଂ କଥମିଦଂ
ଦ୍ଵିଧାକୁର୍ଵେ ସର୍ଵେଶ୍ଵରି ମମ ତୁ ଗର୍ଵେଣ ଫଲିତମ୍ ।
ପଦଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଵ୍ଯତିକରହରଂ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵସୁଖଦଂ
ଗୁଣା ରାମେ ରାମେ କଲଯ ହୃଦି କାମେଶ୍ଵରି ସଦା ॥ ୧୨॥
ଅହୋରାତ୍ରଂ ଗାତ୍ରଂ ସମଜନି ନ ପାତ୍ରଂ ମମ ମୁଦା
ଧନାଯତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ତୃଣମପି ତୁ ନିଶ୍ଚିତ୍ତମଭଵତ୍ ।
ଇଦାନୀମାନୀତା କଥମପି ଭଵାନୀ ହୃଦି ମଯା
ସ୍ଥିତଂ ମନ୍ଯେ ଧନ୍ଯେ ପଥି କଥମଧନ୍ଯେହ ମୁଚିତଃ ॥ ୧୩॥
ନିରାକାରାମାରାଦଧି ହୃଦଯମାରାଧିତଵତା
ମଯା ମାଯାତୀତା ସିତସକଲକାଯାପହତଯେ ।
ଅହଂ କୋଽହଂ ସୋଽହଂ ମତିରିତି ଵିମୋହଂ ହତଵତି
କୃତାହନ୍ତାନନ୍ତାମୁପନଯତି ସନ୍ତାନକଵତି ॥ ୧୪॥
ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରେରୁଦ୍ଦ୍ଯୋତାଦରୁଣକିରଣଶ୍ରେଣିଗମନା-
ତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତା ଯେ ଯେ ଜଗତି ଜଯିନଃ ଶୋଣମଣଯଃ ।
ତ ଏତେ ସର୍ଵେଷାଂ ଶିରସି ଵିଦୁଷାଂ ଭାନ୍ତି ଭୁଵନେ
ତ୍ଵଦୀଯାଦନ୍ଯଃ କୋ ଭଵତି ଜନଵନ୍ଦ୍ଯୋଽଦ୍ଯ ଗିରିଜେ ॥ ୧୫॥
ଅକାର୍ଷୀତ୍ସୋଽମର୍ଷୀ ଭୁଵନମପରଂ ଗାଧିତନଯଃ
ଶଶା ପାନ୍ଯୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀମପିବଦପରୋ ହ୍ଯର୍ଣଵମିତି ।
ସପର୍ଯାମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଵ ଜନନି ତାଦାତ୍ମ୍ଯଫଲଦଂ
କିଯଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରକିରଣଦତ୍ତଂ ଭଗଵତି ॥ ୧୬॥
ଅମୀ ଦେଵାଃ ସେଵାଂ ଵିଦଧତି ଯତୋ ମଞ୍ଚକତଯା
ଶିଵୋଽପ୍ଯଚ୍ଛଚ୍ଛାଯାରଚିତରୁଚିର ପ୍ରଚ୍ଛଦତଯା ।
କୃତାର୍ଥୀକର୍ତୁଂ ମାଂ ପରମଶିଵ ଵାମାଙ୍କନିଲଯା
ପରବ୍ରହ୍ମସ୍ଫୂର୍ତିସ୍ତଵ ଜଯତି ମୂର୍ତିଃ ସକରୁଣା ॥ ୧୭॥
ସମୁଦ୍ଧର୍ତୁଂ ଭକ୍ତାନ୍ ପ୍ରଭଵତି ଵିହର୍ତୁଂ ଜଗଦିଦଂ
ଗତିଂ ଵାଯୋର୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵିନିମଯତି ରୂପଂ ଚ ନିଯମାତ୍ ।
ଯଦୃଚ୍ଛା ଯସ୍ଯେଚ୍ଛା ନ ଚ ଭଜନ ଵିଚ୍ଛେଦ ଭଯତୋ
ନମସ୍ତେ ଭକ୍ତାଯ ଧ୍ରୁଵଭଜନସକ୍ତାଯ ଗିରିଜେ ॥ ୧୮॥
ଉମା ମାଯା ମାତା କମଲନଯନା କୃଷ୍ଣଭଗିନୀ
ଭଵାନୀ ଦୁର୍ଗାଽମ୍ବା ମତିରମରଲକ୍ଷ୍ମୀତି ତରଲା ।
ମହାଵିଦ୍ଯା ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିରଜଜାଯେତି ଜପତାଂ
ଭଵନ୍ତି ଶ୍ରୀଵିଦ୍ଯେ ତଵ ଜନନି ନାମାନି ନିଧଯଃ ॥ ୧୯॥
ଦିଶାଂ ପାଲା ବାଲା ହରହରିସରୋଜାସନମୁଖା-
ସ୍ତ୍ଵଯା ଦୁର୍ଗେ ସର୍ଵେ କତି କତି ନ ଭକ୍ତା ଅଧିକୃତାଃ ।
ସ୍ଵଯଂ ରକ୍ତା ଭକ୍ତାଵହମଧିକୃତୋ ନାଧିମଗମଂ
ସୁଖେ ଵା ଦୁଃଖେ ଵା ମମ ସମତଯା ଯାନ୍ତୁ ଦିଵସାଃ ॥ ୨୦॥
ଭଵତ୍ଯା ଭକ୍ତାନାଂ ଯଦି କିମପି କଶ୍ଚିଦ୍ଵିଧିକୃତେ
ପୁରୋ ଵା ପଶ୍ଚାଦ୍ଵା କପଟଦୁରିତେର୍ଷାପରଵଶଃ ।
ଜନଶ୍ଚେତ୍ସଂନ୍ଯାସାଦପି ଜପତି ନାରାଯଣପଦଂ
ତତୋଽପ୍ଯେନଂ ଦେଵୀ ନଯନପଥଵୀଥୀଂ ଗମଯତି ॥ ୨୧॥
କ୍ରିଯା ଵ କର୍ତା ଵା କରଣମପି ଵା କର୍ମ ଯଦି ଵା
ପ୍ରଣୀଯନ୍ତେ ଚେଷ୍ଟା ଜଗତି ପୁରୁଷୈର୍ଭାଵକଲୁଷୈଃ ।
ସମର୍ପ୍ଯ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ତଵ ତୁ ପଦଯୋରିନ୍ଦ୍ରପଦଵୀ-
ମିଦଂ ଵା ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ଗଣଯତି ନ ଭକ୍ତୋଽଯମଚଲଃ ॥ ୨୨॥
ସ୍ଵଯଂ ମାଯା କାର୍ଯାଦ୍ଯୁଦଯକରଣେ କୌତୁକଵତୀ
ଶିଵାଦୀନାଂ ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିଲଯକର୍ମାଣି ବିଭୃଷେ ।
ଅଯଂ ଭକ୍ତୋ ନାମ୍ନାଂ ଭଗଵତି ଶୁଭଃ ସ୍ଯାତ୍ତଵ ଯଦା
ଭଵାନ୍ଯା ଭକ୍ତାନାମଶୁଭମପରଂ ତେଽପି ନ କୃତମ୍ ॥ ୨୩॥
ଧରିତ୍ରୀ ହ୍ଯମ୍ଭୋଧିସ୍ତ୍ଵମପି ଦହନସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପଵନ-
ସ୍ତ୍ଵମାକାଶସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଗ୍ରସତି ପୁରୁଷସ୍ତେନ ସହିତମ୍ ।
ଗ୍ରସନ୍ତୀ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ପ୍ରକୃତିରପି ଦାସୀ ପଶୁପତେ-
ର୍ଯଦାସୀତ୍ସଂହାରେ ଜନନି ତଵ ସଂହାରମହିମା ॥ ୨୪॥
ସ୍ଫୁରତ୍ତାରା ମାଲ୍ଯଂ ଗ୍ରହନିଵହନୀରାଜନଵିଧି-
ର୍ହଵିର୍ଧୂମୋ ଧୂପୋ ମଲଯପଵମାନଃ ପରିମଲଃ ।
ଇଦଂ ତେ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିଵିଧ ରସଵେଦ୍ଯଂ ଖଲୁ ସୁଖଂ
ସପର୍ଯା ମର୍ଯାଦା ଧ୍ରୁଵମିଯମୁମେ ବ୍ରହ୍ମନିଲଯେ ॥ ୨୫॥
ନଵାଧାରା ସୃଷ୍ଟିଃ ସ୍ଫୁଟିତନଵଧାଶବ୍ଦରଚନା
ନଵାନାଂ ଖେଟାନାମୁପରି ନଵଧାଽପ୍ଯର୍ଚିତପଦେ ।
ନଵାନାଂ ସଙ୍ଖ୍ଯାନାଂ ପ୍ରକୃତିରଗରାଜନ୍ଯତନଯେ
ନଵଦ୍ଵୀପୀ ଦେଵୀ ତ୍ଵମସି ନଵଚକ୍ରେଶ୍ଵରି ଶିଵେ ॥ ୨୬॥
ଯଦାଽକୃଷ୍ଯାକୃଷ୍ଯାତପତି ଭଵଦମ୍ବା କ୍ଵ ନୁ ଗତା
ବଲାତ୍କାରାଦାରାଦିତି ଯମଭଟେ ନାମ ଵିଧଯା ।
ତଦୈଵୈନଂ ଦୀନଂ ସ୍ପୃଶତି ଵଦନେ ପ୍ରଶ୍ରଯଵତୀ
ଵିଧୂଯାମ୍ବା ଧୂର୍ତଂ ଗୁହମପି ଧଯନ୍ତଂ ଭଗଵତୀ ॥ ୨୭॥
ହଵିର୍ଧାନେ ଗୀତଂ ଶ୍ରୁତିଶିରସି ନିର୍ଧାରିତମିତଂ
ଶିଵସ୍ଯାର୍ଧାଙ୍ଗସ୍ଥଂ ପରମମହଦଦ୍ଧା ମମ ମନଃ ।
ଯଦାଽଽଚକ୍ଷାଣସ୍ତେ ଚରଣତଲଲାକ୍ଷାସଜଲୈ-
ର୍ମୁଖଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯାଯଂ ଗଣଯତି ନ ଲକ୍ଷାଣି କୃତିନାମ୍ ॥ ୨8॥
ଗୁରୂଣାଂ ସର୍ଵେଷାମଯମୁପରି ଵିଦ୍ଯାଗୁରୁରଭୂନ୍
ମନୂନାଂ ସର୍ଵେଷାମଯମୁପରି ଜାତୋ ଭୁଵମନୁଃ ।
କଲାନାଂ ସର୍ଵାସାମିଯମୁପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପରକଲା
ମହିମ୍ନାଂ ସର୍ଵେଷାମଯମୁପରି ଜାଗର୍ତି ମହିମା ॥ ୨୯॥
ଯଦାଽଽଲାପାଦାପାଦିତଵିଵିଧଵିଦ୍ଯାପରିଣତିଃ
କରେ କୃତ୍ଵା ମୋକ୍ଷଂ ଵ୍ଯଵହରତି ଲୋକଂ ପ୍ରଭୁତଯା ।
ପ୍ରଣାଦେଵାଶାଯେ ପ୍ରଭଵତି ଦୁରାପେ ଚ ପୁରୁଷ-
ସ୍ତଦେତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଵିରଲଜନସାରମ୍ଯଂ ତଵ ଶିଵେ ॥ ୩୦॥
ଯାଭିଃ ଶଙ୍କର କାଲକୃତ୍ଯଦହନଜ୍ଵାଲାସମୁତ୍ସାରଣଂ
ଯାଭିଃ ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭଦର୍ପଦଲନଂ ଯାଭିର୍ଜଗନ୍ମୋହନମ୍ ।
ଯାଭିଭୈରଵଭୀମରୂପଦଲନଂ ସଦ୍ଯଃ କୃତଂ ମେଽନ୍ଵହଂ
ଦାରିଦ୍ଯଂ ଦଲଯନ୍ତୁ ତାସ୍ତଵ ଦୃଶୋ ଦୁର୍ଗେ ଦଯାମେଦୁରାଃ ॥ ୩୧॥
ଯାଭିର୍ଦୁର୍ଗତଯା କୁଶାସନପୁନଃସ୍ଵାରାଜ୍ଯଦାନଂ କୃତଂ
ଯାଭିର୍ଭାରତସଂସଦି ଦ୍ରୁପଦଜା ଲଜ୍ଜା ଜଵାଦ୍ରକ୍ଷିତା ।
ଯାଭିଃ କୃଷ୍ଣଗୃହୀତହସ୍ତକମଲୈସ୍ତ୍ରାଣଂ କୃତଂ ମେଽନ୍ଵହଂ
ଦାରିଦ୍ଯଂ ଦଲଯନ୍ତୁ ତାସ୍ତଵ ଦୃଶୋ ଦୁର୍ଗେ ଦଯାମେଦୁରାଃ ॥ ୩୨॥
ଯାଭିର୍ଵିଷ୍ଣୁକୃତେ କୃତଂ କୁରୁକୁଲପ୍ରଧ୍ଵଂସନଂ ସଙ୍ଗରେ
ପ୍ରାଦ୍ଯୁମ୍ନେର୍ହୃଦି ମୁଦ୍ଗରସ୍ଯ କୁସୁମସ୍ରଗ୍ଯାଭିରାକଲ୍ପିତା ।
କଂସାଦ୍ଯାଭିରପି ଵ୍ଯଧାଯି ଵସୁଧା ଗୋପାଲଗୋପାଯନଂ
ଦାରିଦ୍ଯଂ ଦଲଯନ୍ତୁ ତାସ୍ତଵ ଦୃଶୋ ଦୁର୍ଗେ ଦଯାମେଦୁରାଃ ॥ ୩୩॥
ଯାଭିଃ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମଂ କୃତମିଦଂ ଯାଭିଃ ସଦା ପାଲିତଂ
ଯାଭିର୍ଭାସିତମାକ୍ରମେଣ ଚ ପୁନର୍ଯାଭିଃ ସଦା ସଂହୃତମ୍ ।
ଯାଭିର୍ଦୁଃଖମହାମ୍ଭସୋ ଭଵମହାସିନ୍ଧୋର୍ନ କେ ତାରିତା
ଦାରିଦ୍ଯଂ ଦଲଯନ୍ତୁ ତାସ୍ତଵ ଦୃଶୋ ଦୁର୍ଗେ ଦଯାମେଦୁରାଃ ॥ ୩୪॥
॥ ଇତି ଦେଵୀ ମହିମ୍ନସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More