भवाङ्गसङ्गतो यस्या भूतयो भान्ति भूतले ॥ १॥
भूत्येकप्रभुतामुपेत्य भुवने या भासते भर्गगा ।
भूयोऽमी भुवनेश्वराः सुरगणा यत्पादपाथोद्भवैः
पूर्णैः पूतपरा भवन्ति गलिताऽज्ञानान्धकारैर्बुधाः ॥ २॥
सा माता जगतां जयत्यतिशयज्ञानप्रदा भारती ।
यस्याः--पादनखप्रभामनुसरँश्चन्द्रोऽम्बरे चञ्चते
रागेणापगतादरो जलजनिः पुष्पाञ्जलिर्याचते ॥ ३॥
मातुश्चराचरनमस्कृतपादरेणुः ।
सैका सुरासुरविवन्दिशिरोऽर्चिता स्याद्
भर्गोत्तमाङ्गमिलिता भजतां विभूत्यै ॥ ४॥
शम्भोर्विलोचनगतेन च सङ्गितं तत् ।
पादाम्बुजं विकसितं न मृषोक्तिरेषा
वैधो विधिर्न विबुधैरपि वाधनीयः ॥ ५॥
साहसैकरसिका शिवा हि सा पद्गताऽश्रायनतिर्नचाश्रिते ॥ ६॥
नमत्यङ्घ्रियुग्मं यतो भाग्यवान्सः ।
धरायां धियः साधुतैषां त्वदर्थे
धराया धवत्वं कियत्तद्यशोऽदः ॥ ७॥
तेन किं सुरपतिप्रपूजितः सेव्यसेवकमतिर्न चिन्त्यते ॥ ८॥
न पूतेति तेनानतेनापि मूर्ध्ना ।
उमापादपद्मप्रसूतैः परागैः
प्रयुक्तः प्रणामः शिवस्याऽस्तु भूत्यै ॥ ९॥
चमत्कारचञ्चच्चरित्रं च शृण्मः ।
भजामोर्चयामः श्रवः सौम्यवर्ण-
मुमे गौरि दुर्गे शिवेऽम्बे भवानि ॥ १०॥
