ഭവാങ്ഗസങ്ഗതോ യസ്യാ ഭൂതയോ ഭാന്തി ഭൂതലേ ॥ ൧॥
ഭൂത്യേകപ്രഭുതാമുപേത്യ ഭുവനേ യാ ഭാസതേ ഭര്ഗഗാ ।
ഭൂയോഽമീ ഭുവനേശ്വരാഃ സുരഗണാ യത്പാദപാഥോദ്ഭവൈഃ
പൂര്ണൈഃ പൂതപരാ ഭവന്തി ഗലിതാഽജ്ഞാനാന്ധകാരൈര്ബുധാഃ ॥ ൨॥
സാ മാതാ ജഗതാം ജയത്യതിശയജ്ഞാനപ്രദാ ഭാരതീ ।
യസ്യാഃ--പാദനഖപ്രഭാമനുസരഁശ്ചന്ദ്രോഽമ്ബരേ ചഞ്ചതേ
രാഗേണാപഗതാദരോ ജലജനിഃ പുഷ്പാഞ്ജലിര്യാചതേ ॥ ൩॥
മാതുശ്ചരാചരനമസ്കൃതപാദരേണുഃ ।
സൈകാ സുരാസുരവിവന്ദിശിരോഽര്ചിതാ സ്യാദ്
ഭര്ഗോത്തമാങ്ഗമിലിതാ ഭജതാം വിഭൂത്യൈ ॥ ൪॥
ശമ്ഭോര്വിലോചനഗതേന ച സങ്ഗിതം തത് ।
പാദാമ്ബുജം വികസിതം ന മൃഷോക്തിരേഷാ
വൈധോ വിധിര്ന വിബുധൈരപി വാധനീയഃ ॥ ൫॥
സാഹസൈകരസികാ ശിവാ ഹി സാ പദ്ഗതാഽശ്രായനതിര്നചാശ്രിതേ ॥ ൬॥
നമത്യങ്ഘ്രിയുഗ്മം യതോ ഭാഗ്യവാന്സഃ ।
ധരായാം ധിയഃ സാധുതൈഷാം ത്വദര്ഥേ
ധരായാ ധവത്വം കിയത്തദ്യശോഽദഃ ॥ ൭॥
തേന കിം സുരപതിപ്രപൂജിതഃ സേവ്യസേവകമതിര്ന ചിന്ത്യതേ ॥ ൮॥
ന പൂതേതി തേനാനതേനാപി മൂര്ധ്നാ ।
ഉമാപാദപദ്മപ്രസൂതൈഃ പരാഗൈഃ
പ്രയുക്തഃ പ്രണാമഃ ശിവസ്യാഽസ്തു ഭൂത്യൈ ॥ ൯॥
ചമത്കാരചഞ്ചച്ചരിത്രം ച ശൃണ്മഃ ।
ഭജാമോര്ചയാമഃ ശ്രവഃ സൌമ്യവര്ണ-
മുമേ ഗൌരി ദുര്ഗേ ശിവേഽമ്ബേ ഭവാനി ॥ ൧൦॥
