ಭವಾಙ್ಗಸಙ್ಗತೋ ಯಸ್ಯಾ ಭೂತಯೋ ಭಾನ್ತಿ ಭೂತಲೇ ॥ ೧॥
ಭೂತ್ಯೇಕಪ್ರಭುತಾಮುಪೇತ್ಯ ಭುವನೇ ಯಾ ಭಾಸತೇ ಭರ್ಗಗಾ ।
ಭೂಯೋಽಮೀ ಭುವನೇಶ್ವರಾಃ ಸುರಗಣಾ ಯತ್ಪಾದಪಾಥೋದ್ಭವೈಃ
ಪೂರ್ಣೈಃ ಪೂತಪರಾ ಭವನ್ತಿ ಗಲಿತಾಽಜ್ಞಾನಾನ್ಧಕಾರೈರ್ಬುಧಾಃ ॥ ೨॥
ಸಾ ಮಾತಾ ಜಗತಾಂ ಜಯತ್ಯತಿಶಯಜ್ಞಾನಪ್ರದಾ ಭಾರತೀ ।
ಯಸ್ಯಾಃ--ಪಾದನಖಪ್ರಭಾಮನುಸರಁಶ್ಚನ್ದ್ರೋಽಮ್ಬರೇ ಚಞ್ಚತೇ
ರಾಗೇಣಾಪಗತಾದರೋ ಜಲಜನಿಃ ಪುಷ್ಪಾಞ್ಜಲಿರ್ಯಾಚತೇ ॥ ೩॥
ಮಾತುಶ್ಚರಾಚರನಮಸ್ಕೃತಪಾದರೇಣುಃ ।
ಸೈಕಾ ಸುರಾಸುರವಿವನ್ದಿಶಿರೋಽರ್ಚಿತಾ ಸ್ಯಾದ್
ಭರ್ಗೋತ್ತಮಾಙ್ಗಮಿಲಿತಾ ಭಜತಾಂ ವಿಭೂತ್ಯೈ ॥ ೪॥
ಶಮ್ಭೋರ್ವಿಲೋಚನಗತೇನ ಚ ಸಙ್ಗಿತಂ ತತ್ ।
ಪಾದಾಮ್ಬುಜಂ ವಿಕಸಿತಂ ನ ಮೃಷೋಕ್ತಿರೇಷಾ
ವೈಧೋ ವಿಧಿರ್ನ ವಿಬುಧೈರಪಿ ವಾಧನೀಯಃ ॥ ೫॥
ಸಾಹಸೈಕರಸಿಕಾ ಶಿವಾ ಹಿ ಸಾ ಪದ್ಗತಾಽಶ್ರಾಯನತಿರ್ನಚಾಶ್ರಿತೇ ॥ ೬॥
ನಮತ್ಯಙ್ಘ್ರಿಯುಗ್ಮಂ ಯತೋ ಭಾಗ್ಯವಾನ್ಸಃ ।
ಧರಾಯಾಂ ಧಿಯಃ ಸಾಧುತೈಷಾಂ ತ್ವದರ್ಥೇ
ಧರಾಯಾ ಧವತ್ವಂ ಕಿಯತ್ತದ್ಯಶೋಽದಃ ॥ ೭॥
ತೇನ ಕಿಂ ಸುರಪತಿಪ್ರಪೂಜಿತಃ ಸೇವ್ಯಸೇವಕಮತಿರ್ನ ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ॥ ೮॥
ನ ಪೂತೇತಿ ತೇನಾನತೇನಾಪಿ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ।
ಉಮಾಪಾದಪದ್ಮಪ್ರಸೂತೈಃ ಪರಾಗೈಃ
ಪ್ರಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಣಾಮಃ ಶಿವಸ್ಯಾಽಸ್ತು ಭೂತ್ಯೈ ॥ ೯॥
ಚಮತ್ಕಾರಚಞ್ಚಚ್ಚರಿತ್ರಂ ಚ ಶೃಣ್ಮಃ ।
ಭಜಾಮೋರ್ಚಯಾಮಃ ಶ್ರವಃ ಸೌಮ್ಯವರ್ಣ-
ಮುಮೇ ಗೌರಿ ದುರ್ಗೇ ಶಿವೇಽಮ್ಬೇ ಭವಾನಿ ॥ ೧೦॥
