পাৱন কৰি মজ সত্ৱৰ ৱিশ্ৱাচে আঈ॥
হৰিসী পাতক অৱঘে জগ পাৱন কৰিসী॥
দুষ্কৰ্মী মী ৰচিল্যা পাপাংচ্যা ৰাশী।
হৰ হৰ আতাং স্মৰতোং মতি হোঈল কৈসী॥১॥
ৱিষযাংচে মোহানেং ত্যাতচি ৰত ঝালোং॥
ত্যাচে যোগে দুষ্কৃত সিংধূত বুডালোং।
ত্যাংতুনি মজলা তাৰিসি হ্যা হেতূনেং আলোং॥২॥
ক্ষাল়ীং যমধৰ্মাচ্যা খাত্যাতীল বাকী॥
মত্সংগতি জন অৱঘে তাৰিযলে ত্ৱাং কী।
উৰলো পাহেং একচি মী পতিতাংপৈকী॥৩॥
নোপেক্ষী মজ আতাং ত্ৱত্পাত্ৰীং ঘ্যাৱেং॥
কেলা পদৰ পুঢে মী মজ ইতকেং দ্যাৱেং।
জীৱে ত্যা ৱিষ্ণূচ্যা পৰমাত্মনি ৱ্হাৱেং॥৪॥
