પાવન કરિ મજ સત્વર વિશ્વાચે આઈ॥
હરિસી પાતક અવઘે જગ પાવન કરિસી॥
દુષ્કર્મી મી રચિલ્યા પાપાંચ્યા રાશી।
હર હર આતાં સ્મરતોં મતિ હોઈલ કૈસી॥૧॥
વિષયાંચે મોહાનેં ત્યાતચિ રત ઝાલોં॥
ત્યાચે યોગે દુષ્કૃત સિંધૂત બુડાલોં।
ત્યાંતુનિ મજલા તારિસિ હ્યા હેતૂનેં આલોં॥૨॥
ક્ષાળીં યમધર્માચ્યા ખાત્યાતીલ બાકી॥
મત્સંગતિ જન અવઘે તારિયલે ત્વાં કી।
ઉરલો પાહેં એકચિ મી પતિતાંપૈકી॥૩॥
નોપેક્ષી મજ આતાં ત્વત્પાત્રીં ઘ્યાવેં॥
કેલા પદર પુઢે મી મજ ઇતકેં દ્યાવેં।
જીવે ત્યા વિષ્ણૂચ્યા પરમાત્મનિ વ્હાવેં॥૪॥
