പാവന കരി മജ സത്വര വിശ്വാചേ ആഈ॥
ഹരിസീ പാതക അവഘേ ജഗ പാവന കരിസീ॥
ദുഷ്കര്മീ മീ രചില്യാ പാപാംച്യാ രാശീ।
ഹര ഹര ആതാം സ്മരതോം മതി ഹോഈല കൈസീ॥൧॥
വിഷയാംചേ മോഹാനേം ത്യാതചി രത ഝാലോം॥
ത്യാചേ യോഗേ ദുഷ്കൃത സിംധൂത ബുഡാലോം।
ത്യാംതുനി മജലാ താരിസി ഹ്യാ ഹേതൂനേം ആലോം॥൨॥
ക്ഷാളീം യമധര്മാച്യാ ഖാത്യാതീല ബാകീ॥
മത്സംഗതി ജന അവഘേ താരിയലേ ത്വാം കീ।
ഉരലോ പാഹേം ഏകചി മീ പതിതാംപൈകീ॥൩॥
നോപേക്ഷീ മജ ആതാം ത്വത്പാത്രീം ഘ്യാവേം॥
കേലാ പദര പുഢേ മീ മജ ഇതകേം ദ്യാവേം।
ജീവേ ത്യാ വിഷ്ണൂച്യാ പരമാത്മനി വ്ഹാവേം॥൪॥
