ପାଵନ କରି ମଜ ସତ୍ଵର ଵିଶ୍ଵାଚେ ଆଈ॥
ହରିସୀ ପାତକ ଅଵଘେ ଜଗ ପାଵନ କରିସୀ॥
ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ମୀ ରଚିଲ୍ଯା ପାପାଂଚ୍ଯା ରାଶୀ।
ହର ହର ଆତାଂ ସ୍ମରତୋଂ ମତି ହୋଈଲ କୈସୀ॥୧॥
ଵିଷଯାଂଚେ ମୋହାନେଂ ତ୍ଯାତଚି ରତ ଝାଲୋଂ॥
ତ୍ଯାଚେ ଯୋଗେ ଦୁଷ୍କୃତ ସିଂଧୂତ ବୁଡାଲୋଂ।
ତ୍ଯାଂତୁନି ମଜଲା ତାରିସି ହ୍ଯା ହେତୂନେଂ ଆଲୋଂ॥୨॥
କ୍ଷାଳୀଂ ଯମଧର୍ମାଚ୍ଯା ଖାତ୍ଯାତୀଲ ବାକୀ॥
ମତ୍ସଂଗତି ଜନ ଅଵଘେ ତାରିଯଲେ ତ୍ଵାଂ କୀ।
ଉରଲୋ ପାହେଂ ଏକଚି ମୀ ପତିତାଂପୈକୀ॥୩॥
ନୋପେକ୍ଷୀ ମଜ ଆତାଂ ତ୍ଵତ୍ପାତ୍ରୀଂ ଘ୍ଯାଵେଂ॥
କେଲା ପଦର ପୁଢେ ମୀ ମଜ ଇତକେଂ ଦ୍ଯାଵେଂ।
ଜୀଵେ ତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୂଚ୍ଯା ପରମାତ୍ମନି ଵ୍ହାଵେଂ॥୪॥
