Brahman

প্ৰশ্নোপনিষদ্ - প্ৰথমঃ প্ৰশ্নঃ

(Prashna Upanishad - First Question in Assamese)

From Atharva Veda

Also known as onnamah paramatmane harih om

The Prashna Upanishad is a classical Vedic text belonging to the Atharva Veda, structured as a dialogue between Sage Pippalada and six seekers of ultimate truth. The first question explores the origin of all living beings, attributing creation to the duality of Prana and Rayi. By studying this sacred text, aspirants gain profound metaphysical insights into the nature of existence, time, and the creative force of the universe. Reciting or contemplating these verses fosters intellectual clarity, spiritual wisdom, and a deep understanding of the manifest and unmanifest reality governed by the Supreme Brahman.

প্ৰথমঃ প্ৰশ্নঃ
ও-ন্নমঃ পৰমাত্মনে । হৰিঃ ওম্ ॥
সুকেশা চ ভাৰদ্ৱাজ-শ্শৈব্যশ্চ সত্যকাম-স্সৌৰ্যাযণী চ গাৰ্গ্যঃ কৌসল্যশ্চাশ্ৱলাযনো ভাৰ্গৱো ৱৈদৰ্ভিঃ কবন্ধী কাত্যাযনস্তে হৈতে ব্ৰহ্মপৰা ব্ৰহ্মনিষ্ঠাঃ পৰ-ম্ব্ৰহ্মান্ৱেষমাণাঃ এষ হ ৱৈ তত্সৰ্ৱং-ৱঁক্ষ্যতীতি তে হ সমিত্পাণযো ভগৱন্ত-ম্পিপ্পলাদমুপসন্নাঃ ॥1॥
তান্ হ স ঋষিৰুৱাচ ভূয এৱ তপসা ব্ৰহ্মচৰ্যেণ শ্ৰদ্ধযা সংৱঁত্সৰং সংৱঁত্স্যথ যথাকাম-ম্প্ৰশ্না-ন্পৃচ্ছত যদি ৱিজ্ঞাস্যাম-স্সৰ্ৱং হ ৱো ৱক্ষাম ইতি ॥2॥
অথ কবন্ধী কাত্যাযন উপেত্য পপ্ৰচ্ছ ভগৱন্ কুতো হ ৱা ইমাঃ প্ৰজাঃ প্ৰজাযন্ত ইতি ॥3॥
তস্মৈ স হোৱাচ-
প্ৰজাকামো ৱৈ প্ৰজাপতি-স্স তপো-ঽতপ্যত স তপস্তপ্ত্ৱা স মিথুনমুত্পাদযতে।
ৰযি-ঞ্চ প্ৰাণঞ্চেতি এতৌ মে বহুধা প্ৰজাঃ কৰিষ্যত ইতি ॥4॥
আদিত্যো হ ৱৈ প্ৰাণো ৰযিৰেৱ চন্দ্ৰমাঃ ৰযিৰ্ৱা এত-থ্সৰ্ৱং-যঁন্মূৰ্ত-ঞ্চামূৰ্ত-ঞ্চ তস্মান্মূৰ্তিৰেৱ ৰযিঃ ॥5॥
অথাদিত্য উদযন্ য-ত্প্ৰাচী-ন্দিশ-ম্প্ৰৱিশতি তেন প্ৰাচ্যা-ন্প্ৰাণা-ন্ৰশ্মিষু সন্নিধত্তে।
যদ্দক্ষিণাং-যঁ-ত্প্ৰতীচীং-যঁদুদীচীং-যঁদধো যদূৰ্ধ্ৱং-যঁদন্তৰা দিশো যত্সৰ্ৱ-ম্প্ৰকাশযতি তেন সৰ্ৱা-ন্প্ৰাণা-ন্ৰশ্মিষু সন্নিধত্তে ॥6॥
স এষ ৱৈশ্ৱানৰো ৱিশ্ৱৰূপঃ প্ৰাণো-ঽগ্নিৰুদযতে।
তদেতদ্ ঋচা-ঽভ্যুক্তম্ ॥7॥
ৱিশ্ৱৰূপং হৰিণ-ঞ্জাতৱেদস-ম্পৰাযণ-ঞ্জ্যোতিৰেক-ন্তপন্তম্।
সহস্ৰৰশ্মি-শ্শতধা ৱৰ্তমানঃ প্ৰাণঃ প্ৰজানামুদযত্যেষ সূৰ্যঃ ॥8॥
সংৱঁত্সৰো ৱৈ প্ৰজাপতিঃ তস্যাযনে দক্ষিণঞ্চোত্তৰ-ঞ্চ।
তদ্যে হ ৱৈ তদিষ্টাপূৰ্তে কৃতমিত্যুপাসতে তে চান্দ্ৰমসমেৱ লোকমভিজযন্তে ত এৱ পুনৰাৱৰ্তন্তে।
তস্মাদেত ঋষযঃ প্ৰজাকামা দক্ষিণ-ম্প্ৰতিপদ্যন্তে। এষ হ ৱৈ ৰযিৰ্যঃ পিতৃযাণঃ ॥9॥
অথোত্তৰেণ তপসা ব্ৰহ্মচৰ্যেণ শ্ৰদ্ধযা ৱিদ্যযাত্মানমন্ৱিষ্যাদিত্যমভিজযন্তে।
এতদ্ৱৈ প্ৰাণানামাযতনমেতদমৃতমভযমেত-ত্পৰাযণমেতস্মান্ন পুনৰাৱৰ্তন্ত ইত্যেষ নিৰোধঃ। তদেষ শ্লোকঃ ॥10॥
পঞ্চপাদ-ম্পিতৰ-ন্দ্ৱাদশাকৃতি-ন্দিৱ আহুঃ পৰে অৰ্ধে পুৰীষিণম্।
অথেমে অন্য উ পৰে ৱিচক্ষণং সপ্তচক্ৰে ষডৰ আহুৰৰ্পিতমিতি ॥11॥
মাসো ৱৈ প্ৰজাপতিস্তস্য কৃষ্ণপক্শ এৱ ৰযি-শ্শুক্লঃ প্ৰাণস্তস্মাদেত ঋষয-শ্শুক্ল ইষ্ট-ঙ্কুৰ্ৱন্তীতৰ ইতৰস্মিন্ন্ ॥12॥
অহোৰাত্ৰো ৱৈ প্ৰজাপতিস্তস্যাহৰেৱ প্ৰাণো ৰাত্ৰিৰেৱ ৰযিঃ।
প্ৰাণং-ৱাঁ এতে প্ৰস্কন্দন্তি যে দিৱা ৰত্যা সংযুঁজ্যন্তে ব্ৰহ্মচৰ্যমেৱ তদ্যদ্ৰাত্ৰৌ ৰত্যা সংযুঁজ্যন্তে ॥13॥
অন্নং-ৱৈঁ প্ৰজাপতিস্ততো হ ৱৈ তদ্ৰেতস্তস্মাদিমাঃ প্ৰজাঃ প্ৰজাযন্ত ইতি ॥14॥
তদ্যে হ ৱৈ তত্প্ৰজাপতিৱ্ৰত-ঞ্চৰন্তি তে মিথুনমুত্পাদযন্তে।
তেষামেৱৈষ ব্ৰহ্মলোকো যেষা-ন্তপো ব্ৰহ্মচৰ্যং-যেঁষু সত্য-ম্প্ৰতিষ্ঠিতম্ ॥15॥
তেষামসৌ ৱিৰজো ব্ৰহ্মলোকো ন যেষু জিহ্মমনৃত-ন্ন মাযা চেতি ॥16॥

Explore More