Lord Shiva

শ্ৰী শিৱলীলামৃত অধ্যায 9

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 9 in Assamese)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 9 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 9. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 151
শিৱলীলামৃত অধ্যায 9: ভস্মমহিমা
শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
জেথে শিৱনামঘোষ নিৰংতৰ । তেথে কৈংচে জন্মমৰণসংসাৰ ।
তিহী কল়িকাল় জিংকিলা সমগ্ৰ । শিৱশিৱছংদেকৰূনিযা ॥ ১ ॥
পাপ জল়াৱযা নিশ্চিতী । শিৱনামী আহে জ্যাচী আসক্তী ।
ত্যাসী নাহী পুনৰাৱৃত্তী । তো কেৱল় শিৱৰূপ ॥ ২ ॥
জৈসে প্ৰাণিযাচে চিত্ত । ৱিষযী গুংতলে অত্যংত ।
তৈসে শিৱনামী হোতা ৰত । তৰী বংধন কৈচে তযা ॥ ৩ ॥
ধন ইচ্ছা ধৰূনি চিত্তী । ধনাঢ্যাচী কৰিতী স্তুতী ।
তৈসে শিৱনামী প্ৰৱৰ্ততী । তৰী জন্মমৰণ কৈচে তযা ॥ ৪ ॥
ৰাজ্যভাংডাৰীচে ধন । সাধাৱযা কৰিতী যত্ন ।
তৈসে শিৱচৰণী জডলে মন । তৰী সংকট ৱিঘ্ন কৈচে তযা ॥ ৫ ॥
ধন্য তে শিৱধ্যানী ৰত । যেচিৱিষযী কথা অদ্ভুত ।
নৈমিষাৰণ্যী সাংগত । সূত শৌনকাদিকাংপ্ৰতী ॥ ৬ ॥
ৱামদেৱ নামে মহাজ্ঞানী । শিৱধ্যানী ৰত ৱিচৰে কাননী ।
একাকী নিৰ্মায শাংত দাংত জনী । ত্ৰিৱিধভেদৰহিত জো ॥ ৭ ॥
দিশা জযাচে অংবৰ । ভস্মচৰ্চিত দিগংবৰ ।
নিৰাহাৰ নিৰংতৰ । একলাচি হিংডতসে ॥ ৮ ॥
কায কৰাৱে কোঠে জাৱে । কায ঘেৱোনি কায ত্যজাৱে ।
ৱিশ্ৱ শিৱময আঘৱে । খেদ মোহ ভেদ নাহী ॥ ৯ ॥
অক্ৰোধ ৱৈৰাগ্য ইংদ্ৰিযদমন । ক্ষমা দযা কৃপা সমান ।
নিৰ্লোভ দাতা ভয শোক মান । কাল়ত্ৰযী ন ধৰীচ ॥ ১০ ॥
গৃহাপত্যদাৰাৱৰ্জিত । কোণী এক পৰিগ্ৰহ নাহী সত্য ।
কাযাৱাচামনোদংডযুক্ত । মৌনী ন বোলে ইতৰাংসী ॥ ১১ ॥
জ্ঞানচৰ্চা শিৱস্মৰণ । ত্যাৱীণ নেণেচি ভাষণ ।
যা নাৱ বোলিজে মৌন । ভেদাভেদৰহিত জো ॥ ১২ ॥
সৰ্ৱাংচ্যা অনুগ্ৰহাস্তৱ । তে স্ৱৰূপ ধৰোনি ৱিচৰে শিৱ ।
জডজীৱ তাৰাৱযা সৰ্ৱ । ৱিচৰে সৃষ্টী স্ৱইচ্ছে ॥ ১৩ ॥
কাৰ্যাকাৰ্য সাৰূনি কাৰণ । আত্মস্ৱৰূপী পাৱলা সমাধান ।
দেহত্ৰযৰহিত ৱিধিনিষেধহীন । প্ৰৱৃত্তিনিৱৃত্তিৱেগল়া ॥ ১৪ ॥
নিৰংকুশ জো নিঃসংগ । জৈসা ব্ৰহ্মাৰণ্যী ৱিচৰে মাতংগ ।
তযাচী ৰীতি অভংগ । ৱেদশাস্ত্ৰ ৱৰ্ণিতী ॥ ১৫ ॥
তো স্ৱৰূপী সদা সমাধিস্থ । গগন তেহী অংগাসী ৰুতত ।
ম্হণূন তেহী পৰতে সাৰীত । হেতুদৃষ্টাংতৱৰ্জিত জো ॥ ১৬ ॥
তেণে তেজাচে দাহকত্ৱ জাল়িলে । উৰ্ৱীচে কঠিণত্ৱ মোডিলে ।
চংচলত্ৱ হিৰোনি ঘেতলে । প্ৰভংজনাচে তেণে পৈ ॥ ১৭ ॥
আৰ্দ্ৰত্ৱ পূৰ্ণ নিৰসোন । ধুৱোনি শুদ্ধ কেলে জীৱন ।
এৱং পিংডব্ৰহ্মাংড জাল়ূন । ভস্ম অংগী চৰ্চিলে ॥ ১৮ ॥
ঐসা তো অমূৰ্তামূৰ্ত । কেৱল় শুক কী জডভৰত ।
ক্ৰৌংচাৰণ্যী ৱিচৰত । সৰ্ৱহী দেখত শিৱৰূপ ॥ ১৯ ॥
তো এক ব্ৰহ্মৰাক্ষস ধাৱত । মহাভযানক শৰীৰ অদ্ভুত ।
কপাল়ী শেংদূৰ জিৱ্হা লল়লল়িত । ভযানক মুখাবাহেৰী ॥ ২০ ॥
খদিৰাংগাৰ তৈসে নেত্ৰ । বহুত জীৱ ভক্ষিলে অপৰিমিত ।
ক্ষুধিত তৃষিত পাপী কুপাত্ৰ । অকস্মাত পাতলা ॥ ২১ ॥
মহাহিংসক সৰ্ৱভক্ষক । তেণে ৱামদেৱ দেখিলা পুণ্যশ্লোক ।
ধাৱোনিযা একাএক । কংঠী ঘালীত মিঠী ত্যাচ্যা ॥ ২২ ॥
লোহ পৰিসাসী ঝগটতাং পূৰ্ণ । তত্কাল় হোয দিৱ্য সুৱৰ্ণ ।
তেৱী ত্যাচ্যা অংগস্পৰ্শেকৰূন । মতি পালটলী তযাচী ॥ ২৩ ॥
ৱামদেৱঅংগীচে ভস্ম । ত্যাচ্যা অংগী লাগলে উত্তম ।
সত্ত্ৱৱৃত্তি ঝালী পৰম । অসুৰ ভাৱ পালটলা ॥ ২৪ ॥
আপুল্যা অংগী ঝগটোন । উদ্ধৰলা পিশিতাশন ।
হে ত্যাসী নাহীচ ভান । সমাধিস্থ সৰ্ৱদা ॥ ২৫ ॥
নেণে সুখদুঃখ শীতোষ্ণ । লোক নিংদিতী কী ৱংদিতী পূৰ্ণ ।
শৰীৰী ভোগ কী ৰোগ দাৰুণ । হেহী নেণে কদা তো ॥ ২৬ ॥
মী হিংডতো দেশী কী ৱিদেশী । হেহী স্মৰণ নাহী ত্যাসী ।
তো ব্ৰহ্মানংদ সৌখ্যৰাশী । ৱিধিনিষেধী স্পৰ্শেনা ॥ ২৭ ॥
ঐসা তো যোগীংদ্ৰ নিঃসীম । ত্যাচ্যা অংগস্পৰ্শে পাপে ঝালী ভস্ম ।
দিৱ্যৰূপ হোৱোনি সপ্ৰেম । চৰণী লাগলা তযাচ্যা ॥ ২৮ ॥
সহস্ৰ জন্মীংচে ঝালে জ্ঞান । ত্যাসী আঠৱ ঝালা সংপূৰ্ণ ।
মানসসৰোৱৰী উদকপান । কৰিতা কাক হংস হোয ॥ ২৯ ॥
কী হাটকনদীতীৰী দেখ । পডতা পাষাণ কাষ্ঠাদিক ।
দিৱ্য কাৰ্তস্ৱৰ হোয সুৰেখ । তেৱী ৰাক্ষস পৈ ঝালা ॥ ৩০ ॥
কী কৰিতা সুধাৰসপান । তেথে সহজচি আলে দেৱপণ ।
কী শশিকিৰণস্পৰ্শেকৰূন । দ্ৰৱে জৈসা চংদ্ৰকাংত ॥ ৩১ ॥
কী ৰৱি উগৱতা নিঃশেষ । নিশা সৰে প্ৰকটে প্ৰকাশ ।
তৈসা উদ্ধৰলা ৰাক্ষস । স্তৱন কৰী তযাচে ॥ ৩২ ॥
ম্হণে গুৰুৱৰ্যা ঐক পূৰ্ণ । মী তৱ দৰ্শনে ঝালো পাৱন ।
তুজসী কৰিতা সংভাষণ । ৱাটতে পাৱেন শিৱপদা ॥ ৩৩ ॥
মজ সহস্ৰজন্মীচে ঝালে জ্ঞান । পৰী পংচৱীস জন্মাংপাসূন ।
পাপে ঘডলী জী দাৰুণ । তী অনুক্ৰমে সাংগতো ॥ ৩৪ ॥
পূৰ্ৱী মী ৰাজা দুৰ্জয । যৌৱনমদে অতি নিৰ্দয ।
পৰম দুৰাচাৰী হোয । ব্ৰাহ্মণ প্ৰজা পীডীত ॥ ৩৫ ॥
প্ৰজেসী নিত্য কৰী মাৰ । আৱডে তৈসা ৱিচৰে স্ৱেচ্ছাচাৰ ।
ৱেদ পুৰাণ শাস্ত্ৰ । কৈসে আহে মী নেণে ॥ ৩৬ ॥
স্ৱপ্নীহী নেণে কদা ধৰ্ম । ব্ৰহ্মহত্যাদি পাপে কেলী পৰম ।
নাৰী অপূৰ্ৱ আণূন উত্তম । নিত্য নূতন ভোগী মী ॥ ৩৭ ॥
ঐশা স্ত্ৰিযা অসংখ্য ভোগূন । বংদী ঘালূন কেলে ৰক্ষণ ।
সৰ্ৱ দেশ ধুংডোন । স্ত্ৰিযা নূতন আণৱী ॥ ৩৮ ॥
একদা ভোগ দেঊন । দুসৰ্যানে তিচে ন পাহে ৱদন ।
ত্যা বংদী ৰডতী আক্ৰংদূন । শাপ দেতী মজলাগী ॥ ৩৯ ॥
ৱিপ্ৰ পল়ালে ৰাজ্যাতূন । পট্টণে গ্ৰামে খেটকে জাণ ।
ইতুকীহী ধুংডোন । স্ত্ৰিযা ধৰূন আণিল্যা ॥ ৪০ ॥
ভোগিল্যা তীন শতে দ্ৱিজনাৰী । চাৰ শতে ক্ষত্ৰিযকুমাৰী ।
ৱৈশ্যস্ত্ৰিযা সুংদৰী । দহা শতে ভোগিল্যা ॥ ৪১ ॥
শূদ্ৰাংচ্যা সহস্ৰ ললনা । চাংডালনাৰী চাৰ শতে জাণা ।
ত্যাৱৰী অপৱিত্ৰ মাংগকন্যা । সহস্ৰ এক ভোগিল্যা ॥ ৪২ ॥
চৰ্মককন্যা পাচ শত । ৰজকাংচ্যা চাৰ শতে গণিত ।
ৱাৰাংগনা অসংখ্যাত । মিতী নাহী তযাতে ॥ ৪৩ ॥
পাংচ শতে মহাৰিণী । তিতক্যাচ ৱৃষলী নিতংবিনী ।
যাৱেগল়্যা কোণ গণী । ইতৰ ৱৰ্ণ অষ্টাদশ ॥ ৪৪ ॥
ইতুক্যা কামিনী ভোগূন । তৃপ্ত নৱ্হে কদা মন ।
নিত্য কৰী মদ্যপান । অভক্ষ্য তিতুকে ভক্ষিলে ॥ ৪৫ ॥
ঐসে ভোগিতা পাপভোগ । মজ লাগলা ক্ষযৰোগ ।
মৃত্যু পাৱলো সৱেগ । কৃতাংতদূত ধৰোনি নেতী ॥ ৪৬ ॥
যমপুৰীচে দুঃখ অপাৰ । ভোগিলে ম্যা অতিদুস্তৰ ।
তপ্ত তাম্ৰভূমি তীৱৰ । মজলাগী চালৱিলে ॥ ৪৭ ॥
লোহস্তংভ তপ্ত কৰূন । ত্যাসী নেঊন দেৱৱিতী আলিংগন ।
মাঝে ঘোৰ কৰ্ম জাণূন । অসিপত্ৰৱনী হিংডৱিতী ॥ ৪৮ ॥
কঢঈত তেল ঝালে তপ্ত । ত্যাত নেঊন বুডৱীত ।
তোংডী ঘালিতী নৰক মূত্ৰ । পাপ বহুত জাণোনি ॥ ৪৯ ॥
মহাক্ষাৰ কটুৰস আণোনী । মুখী ঘালিতী পাসলে পাডোনী ।
তীক্ষ্ণ চংচূচে গৃধ্ৰ যেৱোনী । নেত্ৰ ফোডিতী একসৰে ॥ ৫০ ॥
কুংভীপাকী ঘালোনি শিজৱিতী । কৰ্ণী তপ্ত লোহদংড দডপিতী ।
অহা তেথীচী জাচণী কিতী । সাংগো আতা গুৰুৱৰ্যা ॥ ৫১ ॥
তেথে ৰক্তকুংড ৰেতকুংড দাৰুণ । ত্যাত পচৱিতী কিত্যেক দিন ।
মাংস তোডিতী সাংডসেকৰূন । ৱৰী শিংপিতী ক্ষাৰোদক ॥ ৫২ ॥
জিৱ্হা নাসিক আণি কৰ্ণ । তীক্ষ্ণ শত্ৰে টাকিতী ছেদূন ।
হস্ত পাদ খংডূন । পোট ফোডিতী ক্ৰূৰ শত্ৰে ॥ ৫৩ ॥
অংগাচা কাঢিতী ভাতা । তপ্ত শস্ত্ৰ ৰোৱিতী মাথা ।
শিশ্ন ছেদূন গুদদ্ৱাৰী অৱচিতা । তপ্ত অৰ্গল়া ঘালিতী ॥ ৫৪ ॥
সৰ্ৱাংগাসী টিপৰ্যা লাৱূন । সৱেচ কৰিতী পাশবংধন ।
পৃষ্ঠীকডে ৱাকৱূন । চৰণী গ্ৰীৱা বাংধিতী ॥ ৫৫ ॥
বোটী বোটী সুযা ৰোৱূন । পাষাণে ৱৃষণ কৰিতী চূৰ্ণ ।
হস্তপাযী আণূন । পাষাণবেডী ঘালিতী ॥ ৫৬ ॥
সহস্ৰ ৱৰ্ষে ন লগে অংত । ঐশিযা নৰকী বুডৱীত ।
এক যেৱোনি পাডিতী দাত । পাশ ঘালিতী গ্ৰীৱেসী ॥ ৫৭ ॥
আপুলী ৱিষ্ঠামূত্ৰ । বল়েচ ভক্ষৱিতী যমদূত ।
সৱেচ অংগাচে তুকডে পাডীত । দোষ অমিত জাণোনী ॥ ৫৮ ॥
শ্যামশবল শ্ৱান লাৱূন । চৰচৰা টাকিতী ফাডূন ।
এক শিৰাস্থী কাঢিতী ওঢূন । এক মাংস উকৰিতী ॥ ৫৯ ॥
লোহাৰ্গল়া উষ্ণ তীৱ্ৰ । পৃষ্ঠী হৃদযী কৰিতী মাৰ ।
উখল়ী ঘালোনি সত্ৱৰ । লোহতপ্তমুসল়ে চেচিতী ॥ ৬০ ॥
তীক্ষ্ণ ঔষধীচে ৰস আণিতী । নাসিকাদ্ৱাৰে আত ওতিতী ।
সৱেচি ৱৃশ্চিককূপী টাকিতী । বহুত ৱিপত্তী ভোগিল্যা ॥ ৬১ ॥
জ্যাচে ৱিষ পৰম দুৰ্ধৰ । ঐসে অংগাস ডসৱিতী ৱিখাৰ ।
অগ্নিশিখা লাৱোনি সত্ৱৰ । হে শৰীৰ ভাজিলে ॥ ৬২ ॥
অংতৰিক্ষ অসিধাৰে বৈসৱূন । পাযী বাংধিতী জড পাষাণ ।
সৱেচি পৰ্ৱতাৱৰী নেঊন । ঢকলূনি দেতী নিৰ্দযপণে ॥ ৬৩ ॥
আতডী কাঢূন নিশ্চিতী । জ্যাচী ত্যাজকডোন ভক্ষৱিতী ।
ঊৰ্ধ্ৱ নেৱোনি টাংগিতী । আপটতী ক্ৰোধভৰে ॥ ৬৪ ॥
লোহকংটকী উভে কৰূন । কৰিতী ইংগল়াংচে আংথৰূণ ।
মস্তকী ঘালূনিযা পাষাণ । ফোডোনি টাকিতী মস্তক ॥ ৬৫ ॥
লোহচণক কৰূনি তপ্ত । খা খা ম্হণোনি দূত মাৰীত ।
ওষ্ঠ ধৰোনি ফাডীত । তপ্ত সল়্যা নাকী খোৱিতী ॥ ৬৬ ॥
উফৰাটে টাংগূন । গ্ৰীৱেসী বাংধোনি থোৰ পাষাণ ।
ৰীস ৱ্যাঘ্ৰাদিক আণোন । ৱিদাৰিতী ত্যাহাতী ॥ ৬৭ ॥
গজপদাখালী চূৰ্ণ । কৰৱিতী তপ্তনীৰপ্ৰাশন ।
অষ্টাংগে কৰ্ৱতূন । ৱেগল়ালী টাকিতী ॥ ৬৮ ॥
ভযানক ভূতে ভেডসাৱিতী । লিংগ ছেদূনি খা ম্হণতী ।
সাংধে ঠাযী ঠাযী মোডিতী । তীক্ষ্ণ শত্ৰেকৰূনিযা ॥ ৬৯ ॥
ভূমীত ৰোৱোনিযা শৰীৰ । কৰিতী বহুত শৰমাৰ ।
সৱেচি শূল় পৰম তীৱ্ৰ । ত্যাৱৰী পালথে ঘালিতী ॥ ৭০ ॥
ৱৰী মাৰিতী মুসল়ঘাযে । মগ পাষাণ বাংধোনি লৱলাহে ।
নৰকৱাপীত টাকিতী পাহে । অংত ন লাগে উতৰতা ॥ ৭১ ॥
কাচা শিসে যাংচা ৰস কৰূন । বল়েচি কৰৱিতী প্ৰাশন ।
তেথে জাত নাহী কদা প্ৰাণ । যাতনা দাৰুণ ভোগিতা ॥ ৭২ ॥
ঐশা তীন সহস্ৰ ৱৰ্ষেপৰ্যংত । নৰকযাতনা ভোগিল্যা বহুত ।
ত্যাৱৰী মজ ঢকলোনি দেত । ৱ্যাঘ্ৰজন্ম পাৱলো ॥ ৭৩ ॥
দুসৰে জন্মী ঝালো অজগৰ । তিসৰে জন্মী ৱৃক ভযংকৰ ।
চৌথে জন্মী সূকৰ । সৰডা ঝালো পাচৱা ॥ ৭৪ ॥
সহাৱে জন্মী সাৰমেয সবল় । সাতৱে জন্মী শৃগাল ।
আঠৱ্যানে গৱয ৱিশাল় । গুৰুৱৰ্যা মী ঝালো ॥ ৭৫ ॥
নৱৱে জন্মী মৰ্কট প্ৰসিদ্ধ । দহাৱে জন্মী ঝালো গৰ্দভ নিষিদ্ধ ।
ত্যাৱৰী নকুল় মগ ৱাযস ৱিৱিধ । তেৰাৱে জন্মী বক ঝালো ॥৭৬॥
চৌদাৱে জন্মী ৱনকুক্কুট । ত্যাৱৰী গীধ ঝালো পাপিষ্ঠ ।
মগ মাৰ্জাৰযোনী দুষ্ট । মংডূক ত্যাৱৰী জাণ পা ॥ ৭৭ ॥
অঠৰাৱে জন্মী ঝালো কূৰ্ম । ত্যাৱৰী মত্স্য ঝালো দুৰ্গম ।
সৱেচি পাৱলো মূষকজন্ম । উলূক ত্যাৱৰী ঝালো মী ॥ ৭৮ ॥
বাৱিসাৱে জন্মী ৱনদ্ৱিৰদ । ত্যাৱৰী উষ্ট্ৰজন্ম প্ৰসিদ্ধ ।
মগ দুৰাত্মা নিষাদ । আতা ৰাক্ষস জন্মলো ॥ ৭৯ ॥
সহস্ৰজন্মীংচে জ্ঞান । ঝালে স্ৱামী মজ পূৰ্ণ ।
তৱ দৰ্শনাচ্যা প্ৰতাপেকৰূন । পাৱন ঝালো স্ৱামিযা ॥ ৮০ ॥
গংগাস্নানে জল়ে পাপ । অত্ৰিনংদন হৰী তাপ ।
সুৰতৰু দৈন্য অমূপ । হৰীত দৰ্শনেকৰূনিযা ॥ ৮১ ॥
পাপ তাপ আণি দৈন্য । সংতসমাগমে জায জল়ূন ।
যাৱৰী ৱামদেৱ যোগীংদ্ৰ ৱচন । বোলতা ঝালা তেধৱা ॥ ৮২ ॥
এক ৱিপ্ৰ হোতা মহাঅমংগল় । শূদ্ৰস্ত্ৰিযেসী ৰতলা বহুত কাল ।
তিচ্যা ভ্ৰতাৰে সাধূনি ৱেল় । জিৱে মাৰিলে দ্ৱিজাতে ॥ ৮৩ ॥
গ্ৰামাবাহেৰ টাকিলে প্ৰেত । কোণী সংস্কাৰ ন কৰীত ।
তো যমদূতী নেলা মাৰীত । জাচ বহুত ভোগীতসে ॥ ৮৪ ॥
ইকডে শিৱসদন উত্তম । ত্যাপুঢে পডিলে অসে ভস্ম ।
মহাশিৱৰাত্ৰিদিৱশী সপ্ৰেম । ভক্ত পূজনা বৈসলে ॥ ৮৫ ॥
ত্যা ভস্মাত শ্ৱান সৱেগ । যেঊনি বৈসলে পাহে শিৱলিংগ ।
ভস্মচৰ্চিত ত্যাচে অংগ । জাত মগ ত্ৱৰেনে ॥ ৮৬ ॥
পডিলে হোতে ৱিপ্ৰপ্ৰেত । ত্যাৱৰী গেলে অকস্মাত ।
কুণপাস ভস্ম লাগত । পাপৰহিত ঝালা তো ॥ ৮৭ ॥
তো যমদূতী নৰকাতূনি কাঢিলা । শিৱদূতী ৱিমানী ৱাহিলা ।
কৈলাসাসী জাৱোনি ৰাহিলা । সংহাৰিলা পাপসমূহ ॥ ৮৮ ॥
ঐসে হে পৱিত্ৰ শিৱভূষণ । ত্যাচে ন ৱৰ্ণৱে মহিমান ।
ৰাক্ষস পুসে কৰ জোডূন । ভস্মমহিমা সাংগা কৈসা ॥ ৮৯ ॥
ভস্ম কোণতে উত্তম । শিৱভক্তী লাৱাৱে কৈসা নেম ।
যাৱৰী ৱামদেৱ উত্তম । চৰিত্ৰ সাংগে শিৱাচে ॥ ৯০ ॥
মংদৰগিৰী পৰম পৱিত্ৰ । উংচ যোজনে অকৰা সহস্ৰ ।
ত্যাৱৰী একদা ত্ৰিনেত্ৰ । দেৱাংসহিত পাতলা ॥ ৯১ ॥
যক্ষগণ গংধৰ্ৱ কিন্নৰ । চাৰণ পিশাচ গুহ্যক সমগ্ৰ ।
দেৱ উপদেৱ পৱিত্ৰ । মহেশা ৱেধূন বৈসলে ॥ ৯২ ॥
মৰুদ্গণ পিতৃগণ সমস্ত । একাদশ ৰুদ্ৰ দ্ৱাদশাদিত্য ।
অষ্ট ৱসু অষ্ট ভৈৰৱ সত্য । অষ্ট দিক্পাল় পাতলে ॥ ৯৩ ॥
অঠ্যাঐংশী সহস্ৰ ঋষীশ্ৱৰ । সাঠ সহস্ৰ ৱালখিল্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ ।
পাতাল়নাগ পৃথ্ৱীচে নৃপৱৰ । শংকৰা ৱেধূনি বৈসলে ॥ ৯৪ ॥
ৱিষ্ণু ৱিধি পুৰংদৰ । শিৱধ্যান পাহতী সমগ্ৰ ।
ভূতাংচে মেল়ে অপাৰ । মংদৰাচল়ী মিল়ালে ॥ ৯৫ ॥
সিংধুৰৱদন বীৰভদ্ৰকুমাৰ । সাঠ কোটি গণ সমগ্ৰ ।
পুঢে ৱিৰাজে নংদিকেশ্ৱৰ । দূসৰা মাংদাৰ শুভ্ৰ দিসে ॥ ৯৬ ॥
তেথে আলে সনত্কুমাৰ । সাষ্টাংগ কৰূনি নমস্কাৰ ।
স্তৱন কৰূনি অপাৰ । ৱিভূতিধাৰণৱিধি পুসতী ॥ ৯৭ ॥
যাৱৰী বোলে জাশ্ৱনীল় । ৱিভূতি জাণা তেচি নিৰ্মল় ।
শুদ্ধ কৰূনি গোমযগোল় । মৃত্তিকাকণৱিৰহিত ॥ ৯৮ ॥
তে ৱাল়ৱূনি উত্তম । মগ কৰাৱে ত্যাংচে ভস্ম ।
শুদ্ধ ৱিভূতি মজ পৰম । শিৱগাযত্ৰীনে মংত্ৰিজে ॥ ৯৯ ॥
আধী অংগুষ্ঠে লাৱিজে ঊৰ্ধ্ৱ । মগ মস্তকাভোৱতে ৱেষ্টিজে শুদ্ধ ।
তৰ্জনী ন লাৱিজে নিষিদ্ধ । কনিষ্ঠিকা ৱেগল়ী কৰাৱী | ॥ ১০০ ॥
দো বোটাংনী লাৱিজে ভাল়ী । অংগুষ্ঠে মধ্যৰেখা তেজাগল়ী ।
ঐসে ত্ৰিপুংড্ৰধাৰণ চংদ্ৰমৌল়ী । সনত্কুমাৰা সাংগত ॥ ১০১ ॥
তৰ্জনী ন লাৱিতা সৰ্ৱাংগী ৱিভূতি । ত্ৰীবোটী লাৱিজে নিশ্চিতী ।
যেণে মহত্পাপে ভস্ম হোতী । শিৱভূষণপ্ৰসাদে ॥ ১০২ ॥
অগম্যাগম সুৰাপান । ব্ৰহ্মহত্যা গোহত্যা অভক্ষ্যভক্ষণ ।
মহত্পাপাংচে পৰ্ৱত জাণ । ভস্মচৰ্চনে ভস্ম হোতী ॥ ১০৩ ॥
ঐসা ভস্মাচা মহিমা ৱামদেৱ । ব্ৰহ্মৰাক্ষসা সাংগে সৰ্ৱ ।
ৱিমান আলে অপূৰ্ৱ । দিৱ্যৰূপ অসুৰ ঝালা ॥ ১০৪ ॥
কৈলাসাপ্ৰতী জাঊন । ৰাহিলা শিৱৰূপ হোঊন ।
ৱামদেৱ পৃথ্ৱীপৰ্যটন । স্ৱেচ্ছে কৰীত চালিলা ॥ ১০৫ ॥
সত্সংগাচা মহিমা থোৰ । ৱামদেৱাসংগে তৰলা অসুৰ ।
ভস্মলেপনে ভাল়নেত্ৰ । সদা সুপ্ৰসন্ন ভক্তাংসী ॥ ১০৬ ॥
মংত্ৰ তীৰ্থ দ্ৱিজ দেৱ । গুৰু যজ্ঞ জ্যোতিষী ঔষধী সৰ্ৱ ।
যেথে জৈসা ধৰিতী ভাৱ । সিদ্ধি তৈসী তযাংসী ॥ ১০৭ ॥
পাংচাল়দেশী নৃপনাথ । নাম জযাচে সিংহকেত ।
জৈসা শক্ৰনংদন কী তৃতীয সুত । পৃথাদেৱীচা পুৰুষাৰ্থী ॥ ১০৮ ॥
মৃগযেস গেলা তো ভূপাল় । মাগে চালত ধুৰংধৰ দল় ।
শবৰাংচেহী মেল় । বহুসাল নিঘতী তযাসৱে ॥ ১০৯ ॥
ৱনোৱনী হিংডতা ভূপাল়ক । শবৰ এক পৰম ভাৱিক ।
ভগ্ন শিৱালয এক । গেলা ত্যাত নিষাদ তো ॥ ১১০ ॥
উন্মল়োনী পডলে দিৱ্য লিংগ । পংচসূত্ৰী ৰমণীয অভংগ ।
সিংহকেতৰাযাতে সৱেগ । দাৱিতা ঝালা তেধৱা ॥ ১১১ ॥
ৰাজা ম্হণে লিংগ চাংগলে । পৰী পাহিজে ভাৱে পূজিলে ।
উগেচি দেৱাৰ্চন মাংডিলে । দংভেকৰূনি লৌকিকী ॥ ১১২ ॥
লৌকিকী মিৰৱাৱযা থোৰপণ । প্ৰতিমা ঠেৱিল্যা সোজ্ৱল় কৰূন ।
জেৱী কাসাৰে মাংডিলে দুকান । প্ৰতিমাৱিক্ৰয কৰাৱযা ॥ ১১৩ ॥
ব্ৰাহ্মণৱেষ ঘেৱোনি শুদ্ধ । যাত্ৰেত হিংডতী জৈসে মৈংদ ।
কী মাৰ্গঘ্ন ৱাটেত সাধুসিদ্ধ । ৱেষ ধৰূনি বৈসলে ॥ ১১৪ ॥
কাল়নেমী সাধুৱেষ ধৰূন । ৱাটেত বৈসলা কৰাৱযা ৱিঘ্ন ।
এৱং ভাৱেৱীণ দেৱতাৰ্চন । ৱ্যৰ্থ কায দাংভিক ॥ ১১৫ ॥
শবৰাসী ম্হণে নৃপসত্তম । তুজ হে লিংগ সাপডলে উত্তম ।
নিষাদ ম্হণে পূজন ক্ৰম । কৈসা আহে সাংগ পা ॥ ১১৬ ॥
ৱিনোদে বোলে নৃপৱৰ । পূজেচে আহেত বহুত প্ৰকাৰ ।
পৰী চিতাভস্ম পৱিত্ৰ । নিত্য নূতন আণাৱে ॥ ১১৭ ॥
চিতাভস্মাৱীণ । নৈৱেদ্য কৰূ নযে সমৰ্পণ ।
হেচি মুখ্য ৱৰ্ম জাণ । শৈৱলক্ষণ নিষ্ঠেচে ॥ ১১৮ ॥
নৃপৱচন মানূনি যথাৰ্থ । শবৰ লিংগ ঘৰা আণীত ।
শবৰীস সাংগে ৱৃত্তান্ত । হৰ্ষভৰিত তে ঝালী ॥ ১১৯ ॥
সুমুহূৰ্তে শিৱলিংগ স্থাপূন । দোঘে পূজিতী একনিষ্ঠেকৰূন ।
চিতাভস্ম নিত্য নূতন । আণিতী মেল়ৱূন সাক্ষেপে ॥ ১২০ ॥
একাৰ্তী হোতাচি সুংদৰী । নৈৱেদ্যা আণীত ঝডকৰী ।
উভযতাং জোডল্যা কৰী । শিৱস্তৱনী সাদৰ ॥ ১২১ ॥
ঐসে নিত্য কৰিতা পূজন । লোটলে কিত্যেক দিন ।
ত্যাংচী নিষ্ঠা পহাৱযা পূৰ্ণ । কেলে নৱল পংচৱদনে ॥ ১২২ ॥
ঐসে একদা ঘডোনি আলে । চিতাভস্ম কোঠে ন মিল়ে ।
শবৰে বহুত শোধিলে । অপাৰ ক্ৰমিলে ভূমংডল় ॥ ১২৩ ॥
পৰতোনি সদনাসী যেত । শবৰীস সাংগে ৱৃত্তান্ত ।
তেহী ঝালী চিংতাক্ৰাংত । ম্হণে পূজন কেৱী হোয ॥ ১২৪ ॥
কেলে শিৱপূজন উত্তম । পৰী ন মিল়তা চিতাভস্ম ।
তো শবৰ ভক্তৰাজ পৰম । নৈৱেদ্য শিৱাসী অৰ্পিনা ॥ ১২৫ ॥
শিৱদীক্ষা পৰম কঠীণ । নিষ্ঠা পাহে উমাৰমণ ।
শবৰী ম্হণে প্ৰিযালাগূন । মী আপুলে ভস্ম কৰিতে আতা ॥ ১২৬ ॥
পাকসদনী বৈসোন । লাৱোনি ঘেতে আতা অগ্ন ।
তে চিতাভস্ম চৰ্চেন । সাংবপূজন কৰাৱে ॥ ১২৭ ॥
মগ শুচিৰ্ভূত হোৱোনি শবৰী । শিৱধ্যান স্মৰণ কৰী ।
অগ্নি লাৱোনি ঝডকৰী । ভস্ম কৰী কলেৱৰ ॥ ১২৮ ॥
শবৰ ঘেৱোন তে ভস্ম । চৰ্চী সদাশিৱাসী সপ্ৰেম ।
পৰী নৈৱেদ্য আণাৱযা উত্তম । দুসৰে কোণী নসেচি ॥ ১২৯ ॥
ভোল়া চক্ৰৱৰ্তী উদাৰ । তাৰাৱযা ধৈৰ্য পাহে শংকৰ ।
আসন ঘালোনি শবৰ । পৰম সাদৰ শিৱাৰ্চনী ॥ ১৩০ ॥
শবৰী উত্তম পাক কৰূন । নিত্য যেত নৈৱেদ্য ঘেৱোন ।
শবৰ একাৰ্তী কৰোন । পূৰ্ৱাভ্যাসে বোলাৱীত ॥ ১৩১ ॥
একাৰ্তী হোতাচি সদাশিৱা । ত্ৰুটী ন ৱাজতা নৈৱেদ্য দাৱাৱা ।
ৱিলংব হোতা মহাদেৱা । ক্ষোভ হো অত্যংত পৈ হোয ॥ ১৩২ ॥
সৰ্ৱ অন্যায ক্ষমা কৰী শংকৰ । পৰী নৈৱেদ্যাসী হোতা উশীৰ ।
ক্ষোভোনি জাতো শ্ৰীশংকৰ । উশীৰ অণুমাত্ৰ সোসেনা ॥ ১৩৩ ॥
শবৰ আনংদময শিৱাৰ্চনী । স্ত্ৰিযেনে শৰীৰ জাল়িলে হে নাঠৱে মনী
ম্হণে ললনে নৈৱেদ্য আণী । তৱ পাঠীসী উভী ঘেৱোনিযা ॥ ১৩৪ ॥
ৰংভা উৰ্ৱশী মেনকা সুংদৰী । ত্যাহনি দিৱ্যৰূপ ঝালী শবৰী ।
চতুৰ্ৱিধ নৈৱেদ্য কৰী । দেত পতীচ্যা তেধৱা ॥ ১৩৫ ॥
নৈৱেদ্য অৰ্পূনি শবৰ । পূজা ঝালী ষোডশোপচাৰ ।
দোঘে জোডোনিযা কৰ । স্তৱন কৰিতী শিৱাচে ॥ ১৩৬ ॥
জয জয অনংত ব্ৰহ্মাংডনাযকা । জয জয শিৱ মাযাচক্ৰচালকা ।
দুৰ্জনদমনা মদনাংতকা । ভৱহাৰকা ভৱানীপতে ॥ ১৩৭ ॥
পূজন ঝালে সংপূৰ্ণ । শবৰ পাহে স্ত্ৰী ৱিলোকূন ।
অলংকাৰমংডিত সদ্ভুণ । আপণহী শিৱৰূপ জাহলা ॥ ১৩৮ ॥
এক নীলকংঠ ৱেগল়া কৰূন । শিৱভক্ত শিৱসমান ।
তৱ আলে দিৱ্য ৱিমান । ৱাদ্যে অপাৰ ৱাজতী ॥ ১৩৯ ॥
যেত দিৱ্য সুমনাংচে পৰিমল় । আশ্চৰ্য কৰী সিংহকেত নৃপাল় ।
ৱিমানী বৈসৱূনি তত্কাল় । শিৱপদ পাৱলী দোঘেহী ॥ ১৪০ ॥
ৰাৱ ম্হণে ৱিনোদেকৰূন । ম্যা সাংগিতলে চিতাভস্মপূজন ।
পৰী ধন্য শবৰাচে নিৰ্ৱাণ । উদ্ধৰোনি গেলা কৈলাসা ॥ ১৪১ ॥
ধন্য তে শবৰী কামিনী । দেহ সমৰ্পিলা শিৱাৰ্চনী ।
এৱং একনিষ্ঠা দেখিল্যাৱাচোনী । পিনাকপাণী প্ৰসন্ন নৱ্হে | ॥ ১৪২ ॥
সিংহাকেতাসী লাগলা তোচি ছংদ । সৰ্ৱদা শিৱভজনাচা ৱেধ ।
শিৱলীলামৃত প্ৰসিদ্ধ । শ্ৰৱণ কৰী সৰ্ৱদা ॥ ১৪৩ ॥
শিৱৰাত্ৰি প্ৰদোষ সোমৱাৰ । ৱ্ৰতে আচৰে প্ৰীতী নৃপৱৰ ।
শিৱপ্ৰীত্যৰ্থ উদাৰ । ধনে ৱাটী সত্পাত্ৰী ॥ ১৪৪ ॥
ঐসে কৰিতা শিৱভজন । সিংহকেত শিৱৰূপ হোৱোন ।
শিৱপদী ৰাহিলা জাৱোন । ধন্য ভজন নিষ্ঠেচে ॥ ১৪৫ ॥
শিৱলীলামৃতমংডপী সুৰৱাডলী । চঢত জাত শ্ৰীধৰৱাগ্ৱল্লী ।
অহল়বহল় পসৰলী । ব্ৰহ্মানংদেকৰূনিযা ॥ ১৪৬ ॥
তে ছাযা সঘন অত্যংত । তেথে বৈসোত শিৱভক্ত ।
প্ৰেমদ্ৰাক্ষফল়ে পক্ক বহুত । সদা সেৱোত আদৰে ॥ ১৪৭ ॥
শ্ৰীধৰৱৰদা ব্ৰহ্মানংদা । মৃডানীহৃদযাব্জমিলিংদা ।
কৈৱল্যপদদাযক অভেদা । লীলা অগাধ বোলৱী পুঢে ॥ ১৪৮ ॥
শিৱলীলামৃত গ্ৰংথ প্ৰচংড । স্কংদপুৰাণ ব্ৰহ্মোত্তৰখংড ।
পৰিসোত সজ্জন অখংড । নৱমাধ্যায গোড হা ॥ ১৪৯ ॥
॥ শ্ৰীসাংবসদাশিৱাৰ্পণমস্তু ॥ শুভং ভৱতু ॥

Explore More