নীৰাংজন কৰূং তুজলা পৰিপূৰ্ণকামা॥
অতিসজ্জন মনমোহনৰজনীকৰৱদনা॥
অগণিত মহিমা তুঝা ন কল়ে সুৰগণা।
ৱদতো কংঠী ৱাণী সৰসীৰুহনযনা॥১॥
সোডুনী শৰ পল়ৱীসী পশ্চিমজলধীসী॥
তুজসম ৰণধীৰ জগী ন পডে দৃষ্টীসী।
প্ৰতাপ থোৰ তুঝা ন কল়ে কৱণাসী॥২॥
দানৱ দহন কৰোনী ৱসসী গিৰিশিখৰী॥
ক্ষত্ৰিয মাৰূনি অৱনী কেলী নিৰ্ৱৈৰী।
সাত্ৱিক ৰাজস তামস ত্ৰিগুণাং উদ্ধৰী॥৩॥
ত্যাংচে ভৱভয নাহী জংৱৱৰি শশিতৰণী॥
শৰ মাৰুনী উদ্ভৱলী গংগা জনতৰণী।
চিংতামণি শৰণাগত নিশ্চল তৱ চৰণী॥৪॥
