প্ৰেতৰাজ জী কা লিখূং, চালীসা হৰষায॥
জয জয ভূতাধিপ প্ৰবল, হৰণ সকল দুঃখ ভাৰ।
ৱীৰ শিৰোমণি জযতি, জয প্ৰেতৰাজ সৰকাৰ॥
মহা প্ৰবল ত্ৰয তাপ নসাৱন॥
ৱিকট ৱীৰ কৰুণা কে সাগৰ।
ভক্ত কষ্ট হৰ সব গুণ আগৰ॥
দেখত সুন নৰ মুনি মন মোহে॥
জগমগ সিৰ পৰ মুকুট সুহাৱন।
কানন কুণ্ডল অতি মন ভাৱন॥
ৱীৰৱেশ অতি ভৃকুটি কৰালা॥
গজাৰুঢ সংগ সেনা ভাৰী।
বাজত ঢোল মৃদংগ জুঝাৰী॥
ভক্ত বৃন্দ মিলি জয জয বোলে॥
ভক্ত শিৰোমণি ৱীৰ প্ৰচণ্ডা।
দুষ্ট দলন শোভিত ভুজদণ্ডা॥
দৰ্শন কৰত মিটত কলি মলহূ॥
ঘাটা মেংহদীপুৰ মেং আকৰ।
প্ৰগটে প্ৰেতৰাজ গুণ সাগৰ॥
নাচত ভক্ত মগন হো মন মেং॥
ভক্ত কামনা পূৰন স্ৱামী।
বজৰংগী কে সেৱক নামী॥
দুঃখ সংকট সব হৰনে ৱালে॥
জো জিস ইচ্ছা সে আতে হৈং।
ৱে সব মন ৱাঁছিত ফল পাতে হৈং॥
শীঘ্ৰ স্ৱস্থ হোকৰ ঘৰ জাতে॥
ভূত পিশাচ জিন্ন ৱৈতালা।
ভাগে দেখত ৰুপ কৰালা॥
মিটা শীঘ্ৰ কৰতে হৈং ক্ৰীডা॥
কঠিন কাজ জগ মেং হৈং জেতে।
ৰটত নাম পূৰন সব হোতে॥
উনকে সকল কষ্ট প্ৰভু হৰতে॥
হে কৰুণাময স্ৱামী মেৰে।
পডা হুআ হূঁ চৰণোং মেং তেৰে॥
মুঝে এক আশ্ৰয প্ৰভু তেৰা॥
লজ্জা মেৰী হাথ তিহাৰে।
পডা হূঁ চৰণ সহাৰে॥
ছূটত ৰোগ শোক সব তন সে॥
মেংহদীপুৰ অৱতাৰ লিযা হৈ।
ভক্তোং কা দুঃখ দূৰ কিযা হৈ॥
ভূত ৱ্যাধি সুত অৰু ধন ছীনা॥
জো জো তেৰে দ্ৱাৰে আতে।
মন ৱাংছিত ফল পা ঘৰ জাতে॥
ভক্তোং নে হৈ লীলা গাঈ॥
মহন্ত গণেশ পুৰী তপধাৰী।
পূজা কৰতে তন মন ৱাৰী॥
দূত খডে ৰহতে হৈং মোটে॥
লাল দেহ সিন্দূৰ বদন মেং।
কাঁপত থৰ-থৰ ভূত ভৱন মেং॥
পাঠ কৰত নিত এক অৰু বীসা॥
প্ৰাতঃ কাল স্নান কৰাৱৈ।
তেল ঔৰ সিন্দূৰ লগাৱৈ॥
পুষ্পন কী মালা পহনাৱৈ॥
লে কপূৰ আৰতী উতাৰৈ।
কৰৈ প্ৰাৰ্থনা জযতি উচাৰৈ॥
হৰ্ষিত হো অপনে ঘৰ জাতে॥
ইচ্ছা পূৰণ কৰতে জনকী।
হোতী সফল কামনা মন কী॥
ধ্যান ধৰত ছূটত সব পাতক॥
জয জয জয প্ৰেতাধিপ জয।
জযতি ভুপতি সংকট হৰ জয॥
ৰহত ন কবহূঁ দুখ লৱলেশা॥
কহ ভক্ত ধ্যান ধৰ মন মেং।
প্ৰেতৰাজ পাৱন চৰণন মেং॥
জযতি ভক্ত ৰক্ষক প্ৰবল, প্ৰেতৰাজ সুখ মূল॥
ৱিমল ৱেশ অংজিন সুৱন, প্ৰেতৰাজ বল ধাম।
বসহু নিৰন্তৰ মম হৃদয, কহত ভক্ত সুখৰাম॥
