Lord Hanuman

শ্ৰী প্ৰেতৰাজ চালীসা

(Sri Pretaraja Calisa in Assamese)

Also known as shree pretraj chalisa · shri pretaraja calisa · shree pretaraja calisa

A chalisa not to Hanuman but to Pretraj Sarkar, one of the three presences at Mehandipur, who holds the court there. The text is clear about the relation and calls him the famed servant of Bajrangi. What it describes is a king rather than a monkey: a jewelled throne, a crown, earrings, terrible brows; bow and sword and arrow and spear; mounted on an elephant with a great army behind him and the drums going; parasol and chowrie and fan moving above his head; a red flag flying. Lord of the bhutas, it calls him, and says the ground itself shakes when that army moves. It places him exactly, at Mehandipur in the ravine where he appeared, and the promise it makes is the one people go there carrying: whoever comes with a wish comes away with it.

॥ দোহা ॥
গণপতি কী কৰ ৱংদনা, গুৰু চৰনন চিতলায।
প্ৰেতৰাজ জী কা লিখূং, চালীসা হৰষায॥
জয জয ভূতাধিপ প্ৰবল, হৰণ সকল দুঃখ ভাৰ।
ৱীৰ শিৰোমণি জযতি, জয প্ৰেতৰাজ সৰকাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয প্ৰেতৰাজ জগ পাৱন।
মহা প্ৰবল ত্ৰয তাপ নসাৱন॥
ৱিকট ৱীৰ কৰুণা কে সাগৰ।
ভক্ত কষ্ট হৰ সব গুণ আগৰ॥
ৰত্ন জটিত সিংহাসন সোহে।
দেখত সুন নৰ মুনি মন মোহে॥
জগমগ সিৰ পৰ মুকুট সুহাৱন।
কানন কুণ্ডল অতি মন ভাৱন॥
ধনুষ কৃপাণ বাণ অৰু ভালা।
ৱীৰৱেশ অতি ভৃকুটি কৰালা॥
গজাৰুঢ সংগ সেনা ভাৰী।
বাজত ঢোল মৃদংগ জুঝাৰী॥
ছত্ৰ চংৱৰ পংখা সিৰ ডোলে।
ভক্ত বৃন্দ মিলি জয জয বোলে॥
ভক্ত শিৰোমণি ৱীৰ প্ৰচণ্ডা।
দুষ্ট দলন শোভিত ভুজদণ্ডা॥
চলত সৈন কাঁপত ভূতলহূ।
দৰ্শন কৰত মিটত কলি মলহূ॥
ঘাটা মেংহদীপুৰ মেং আকৰ।
প্ৰগটে প্ৰেতৰাজ গুণ সাগৰ॥
লাল ধ্ৱজা উড ৰহী গগন মেং।
নাচত ভক্ত মগন হো মন মেং॥
ভক্ত কামনা পূৰন স্ৱামী।
বজৰংগী কে সেৱক নামী॥
ইচ্ছা পূৰন কৰনে ৱালে।
দুঃখ সংকট সব হৰনে ৱালে॥
জো জিস ইচ্ছা সে আতে হৈং।
ৱে সব মন ৱাঁছিত ফল পাতে হৈং॥
ৰোগী সেৱা মেং জো আতে।
শীঘ্ৰ স্ৱস্থ হোকৰ ঘৰ জাতে॥
ভূত পিশাচ জিন্ন ৱৈতালা।
ভাগে দেখত ৰুপ কৰালা॥
ভৌতিক শাৰীৰিক সব পীডা।
মিটা শীঘ্ৰ কৰতে হৈং ক্ৰীডা॥
কঠিন কাজ জগ মেং হৈং জেতে।
ৰটত নাম পূৰন সব হোতে॥
তন মন ধন সে সেৱা কৰতে।
উনকে সকল কষ্ট প্ৰভু হৰতে॥
হে কৰুণাময স্ৱামী মেৰে।
পডা হুআ হূঁ চৰণোং মেং তেৰে॥
কোঈ তেৰে সিৱা ন মেৰা।
মুঝে এক আশ্ৰয প্ৰভু তেৰা॥
লজ্জা মেৰী হাথ তিহাৰে।
পডা হূঁ চৰণ সহাৰে॥
যা ৱিধি অৰজ কৰে তন মন সে।
ছূটত ৰোগ শোক সব তন সে॥
মেংহদীপুৰ অৱতাৰ লিযা হৈ।
ভক্তোং কা দুঃখ দূৰ কিযা হৈ॥
ৰোগী, পাগল সন্ততি হীনা।
ভূত ৱ্যাধি সুত অৰু ধন ছীনা॥
জো জো তেৰে দ্ৱাৰে আতে।
মন ৱাংছিত ফল পা ঘৰ জাতে॥
মহিমা ভূতল পৰ হৈ ছাঈ।
ভক্তোং নে হৈ লীলা গাঈ॥
মহন্ত গণেশ পুৰী তপধাৰী।
পূজা কৰতে তন মন ৱাৰী॥
হাথোং মেং লে মুগদৰ ঘোটে।
দূত খডে ৰহতে হৈং মোটে॥
লাল দেহ সিন্দূৰ বদন মেং।
কাঁপত থৰ-থৰ ভূত ভৱন মেং॥
জো কোঈ প্ৰেতৰাজ চালীসা।
পাঠ কৰত নিত এক অৰু বীসা॥
প্ৰাতঃ কাল স্নান কৰাৱৈ।
তেল ঔৰ সিন্দূৰ লগাৱৈ॥
চন্দন ইত্ৰ ফুলেল চঢাৱৈ।
পুষ্পন কী মালা পহনাৱৈ॥
লে কপূৰ আৰতী উতাৰৈ।
কৰৈ প্ৰাৰ্থনা জযতি উচাৰৈ॥
উনকে সভী কষ্ট কট জাতে।
হৰ্ষিত হো অপনে ঘৰ জাতে॥
ইচ্ছা পূৰণ কৰতে জনকী।
হোতী সফল কামনা মন কী॥
ভক্ত কষ্টহৰ অৰিকুল ঘাতক।
ধ্যান ধৰত ছূটত সব পাতক॥
জয জয জয প্ৰেতাধিপ জয।
জযতি ভুপতি সংকট হৰ জয॥
জো নৰ পঢত প্ৰেত চালীসা।
ৰহত ন কবহূঁ দুখ লৱলেশা॥
কহ ভক্ত ধ্যান ধৰ মন মেং।
প্ৰেতৰাজ পাৱন চৰণন মেং॥
॥ দোহা ॥
দুষ্ট দলন জগ অঘ হৰন, সমন সকল ভৱ শূল।
জযতি ভক্ত ৰক্ষক প্ৰবল, প্ৰেতৰাজ সুখ মূল॥
ৱিমল ৱেশ অংজিন সুৱন, প্ৰেতৰাজ বল ধাম।
বসহু নিৰন্তৰ মম হৃদয, কহত ভক্ত সুখৰাম॥

Explore More