ধ্যান ধৰত হী হোত নৰ দুঃখ সাগৰ সে পাৰ॥
ভক্তন কো সন্তোষ দে সন্তোষী তৱ নাম।
কৃপা কৰহু জগদম্ব অব আযা তেৰে ধাম॥
শান্তি দাযিনী ৰূপ মনোৰম॥
ৱেশ মনোহৰ ললিত অনুপা॥
মাঁ তুম্হাৰী ছৱি জগ সে ন্যাৰী॥
দৰ্শন সে হো সংকট মোচন॥
ৰিদ্ধি-সিদ্ধি কী পুত্ৰী জ্ঞানী॥
সব পৰ কৰো কৃপা কী ছাযা॥
অখিল ৱিশ্ৱ হৈ তুমকো ধ্যাতা॥
কো কহি সকে চৰিত্ৰ তুম্হাৰে॥
সুমিৰন তব কৰকে সুখ লহিযে॥
কোটেশ্ৱৰ সৰস্ৱতী সুহাসিনী॥
দুষ্ট নাশিনী মহাকৰালী॥
ভক্তজনোং কা দুঃখ মিটাতী॥
পূজত নিত্য ভক্ত জন সেৱী॥
মহা লক্শ্মী তুম কল্যাণী॥
সুখ দুখ সবকী সাক্শী তুম হো॥
বনী ভদ্ৰকালী তুম অম্বে॥
অখিল ৱিশ্ৱ তেৰা যশ গাতা॥
অন্নপূৰ্ণা নাম সুহাতা॥
তুম্হীং শাৰদা অমৃত ৱাণী॥
দুঃখ দাৰিদ্ৰ সব মেটো পল মেং॥
নাৰদ দেৱ ঔৰ দেৱেশা।
ধ্যান ধৰত হৈং মাত তুম্হাৰী॥
ৱহ পাতা ভক্তি কা মোতী॥
ধ্যান তুম্হাৰা জো জন ধ্যাতা॥
ধ্যান তুম্হাৰা কৰ সুখ পাৱৈ॥
তাকী পূৰণ কৰো কামনা॥
জযতি জযতি মাতা জগধাত্ৰী॥
জো ৱ্ৰত কৰে তুম্হাৰা পাৱন॥
কথা তুম্হাৰী সুনে সুনাৱৈ॥
ফিৰ প্ৰসাদ পাৱে শুভকাৰী॥
দান-দক্শিণা দে ৱিপ্ৰন কো॥
মনৱাংছিত ফল পাৱেং ভাৰী॥
সো নিশ্চয ভৱ সে তৰ জাৱে॥
নিশ্চয মনৱাংছিত ৱৰ পাৱৈ॥
অমৰ সুহাগিন হো ৱহ নাৰী॥
ভৱসাগৰ সে উতৰে পাৰা॥
ৱিঘ্ন ৱিনাশন মংগল কৰনী॥
ৱেগি খবৰ লো মাত হমাৰী॥
দেহ ভক্তি ৱৰ হম কো মাতা॥
সো ভৱসাগৰ সে তৰ জাৱে॥
