ધ્યાન ધરત હી હોત નર દુઃખ સાગર સે પાર॥
ભક્તન કો સન્તોષ દે સન્તોષી તવ નામ।
કૃપા કરહુ જગદમ્બ અબ આયા તેરે ધામ॥
શાન્તિ દાયિની રૂપ મનોરમ॥
વેશ મનોહર લલિત અનુપા॥
માઁ તુમ્હારી છવિ જગ સે ન્યારી॥
દર્શન સે હો સંકટ મોચન॥
રિદ્ધિ-સિદ્ધિ કી પુત્રી જ્ઞાની॥
સબ પર કરો કૃપા કી છાયા॥
અખિલ વિશ્વ હૈ તુમકો ધ્યાતા॥
કો કહિ સકે ચરિત્ર તુમ્હારે॥
સુમિરન તબ કરકે સુખ લહિયે॥
કોટેશ્વર સરસ્વતી સુહાસિની॥
દુષ્ટ નાશિની મહાકરાલી॥
ભક્તજનોં કા દુઃખ મિટાતી॥
પૂજત નિત્ય ભક્ત જન સેવી॥
મહા લક્શ્મી તુમ કલ્યાણી॥
સુખ દુખ સબકી સાક્શી તુમ હો॥
બની ભદ્રકાલી તુમ અમ્બે॥
અખિલ વિશ્વ તેરા યશ ગાતા॥
અન્નપૂર્ણા નામ સુહાતા॥
તુમ્હીં શારદા અમૃત વાણી॥
દુઃખ દારિદ્ર સબ મેટો પલ મેં॥
નારદ દેવ ઔર દેવેશા।
ધ્યાન ધરત હૈં માત તુમ્હારી॥
વહ પાતા ભક્તિ કા મોતી॥
ધ્યાન તુમ્હારા જો જન ધ્યાતા॥
ધ્યાન તુમ્હારા કર સુખ પાવૈ॥
તાકી પૂરણ કરો કામના॥
જયતિ જયતિ માતા જગધાત્રી॥
જો વ્રત કરે તુમ્હારા પાવન॥
કથા તુમ્હારી સુને સુનાવૈ॥
ફિર પ્રસાદ પાવે શુભકારી॥
દાન-દક્શિણા દે વિપ્રન કો॥
મનવાંછિત ફલ પાવેં ભારી॥
સો નિશ્ચય ભવ સે તર જાવે॥
નિશ્ચય મનવાંછિત વર પાવૈ॥
અમર સુહાગિન હો વહ નારી॥
ભવસાગર સે ઉતરે પારા॥
વિઘ્ન વિનાશન મંગલ કરની॥
વેગિ ખબર લો માત હમારી॥
દેહ ભક્તિ વર હમ કો માતા॥
સો ભવસાગર સે તર જાવે॥
