শাকম্ভৰী মাঁ চালীসা কা কৰে প্ৰখ্যান ॥
আনংদমযী জগদম্বিকা অনন্তৰূপ ভণ্ডাৰ,
মাঁ শাকম্ভৰী কী কৃপা বনী ৰহে হৰ বাৰ ॥
পূৰ্ণ ব্ৰহ্ম সদা দুঃখহাৰী ॥
আংনদ চেতন ৱিশ্ৱৱিধাতা ॥
তুম হী সদা ভগতন হিতকাৰী ॥
ব্ৰহ্ম হৰী হৰ মাত অপৰ্ণা ॥
শৰণাগত ঘৰ ভৰতী খুশহালী ॥
জল-থল-নভ হো অৱিনাশী ॥
জোতমন মৰ্যাদা জোত স্ৱৰূপা ॥
জোত অপনী প্ৰকট হো আঈ ॥
মাত শতাক্ষি সংগ হী সাজে ॥
তীসৰী বহন কী জোত নিৰালী ॥
অদ্ভুত চংচল চিত্ত চিতেৰী ॥
দানৱ দল সে খূব লডা হৈ ॥
সদা ৰহে সন্তন হিতকাৰী ॥
সদা শাকম্ভৰী মাঁ কা চেৰা ॥
যুদ্ধ ভূমি মেং মাঁ সংগ সাজে ॥
বহিন মাত কী অতি ৱিকৰালী ॥
ধ্যাতে তুম্হেং পৰমাৰ্থ ৱাদি ॥
বাল ৰূপ শৰণাগত মাতা ॥
প্ৰথম পূজনে কী অধিকাৰী ॥
শিৱ শক্তি হো দুষ্ট ৱিদাৰণ ॥
জিসকী হোতী পহলী পূজা ॥
চলে সংগ যশ গাতা তেৰা ॥
তেৰী লীলা অতি ৱিস্তাৰী ॥
ৰক্ত পান কৰ অসুৰ হনী হো ॥
ছিন্ন মস্তিকা ৰূপ লিযা থা ॥
সাত কুণ্ড মেং আপ ৱিৰাজে ॥
ভোজন দে দে জন জন তাৰা ॥
শোক পাত জন দুঃখ নিৱাৰে ॥
কান্ত শিৱা ভগতন সুখদাঈ ॥
ধ্ৱজা নাৰিযল তিলক সিংদূৰী ॥
যে হী ভেংট লে দুঃখ নিৱাৰী ॥
কোঢী কাযা সফল বনাতী ॥
নিৰ্ধন কো ধন খূব দিলাতী ॥
সাধু সজ্জন কাজ সংৱাৰে ॥
শাকম্ভৰী মাঁ দুঃখ কী নাশী ॥
জন্ম জন্ম পহচান হমাৰী ॥
জৈ জৈ জৈ জগ জননী তুম্হাৰী ॥
সংকট দুঃখ দুৱিধা টাৰী ॥
মাত কৃপা অতি সুখ পাৱে ॥
ভাৱ শাকম্ভৰী তত্ত্ৱ প্ৰকাশী ॥
ৱিনিতী সুন শাকম্ভৰী মোৰী ॥
জননী কৰনা ভৱ নিস্তাৰা ॥
মাতু কৃপা অধিকাৰী সোঈ ॥
শোক মোহ শত্ৰুন সংহাৰে ॥
শ্ৰদ্ধা ভক্তি সে চালীসা গাৱে ॥
সপৰিৱাৰ মগন হো গাৱে ॥
কান্ত শাকম্ভৰী অতি সুখদাঈ ॥
শাকম্ভৰী জননি শিৱে ৰখনা মেৰী লাজ ॥
যুগ যুগ তক ৱ্ৰত তেৰা কৰে ভক্ত উদ্ধাৰ,
ৱো হী তেৰা লাডলা আৱে তেৰে দ্ৱাৰ ॥
