Goddess Shakambhari

শ্ৰী শাকম্ভৰী চালীসা

(Shree Shakambhari Chalisa (Hindi) in Assamese)

Also known as shakambhari chalisa · shakambari chalisa · bandau ma sakambhari caranaguru ka dharakara

The second Hindi chalisa to Shakambhari in this corpus, and where the Awadhi one is iconographic and narrative, this one is almost wholly theological. It works by equations rather than by episodes: she is the full brahman and the remover of sorrow, cause and instrument both, the maker of the world, the undying flame; she is Narayani and the shining of brahman, imperishable in water and on land and in the sky. Aparna is used of her twice in two lines, once for her own greatness and once as the mother of Brahma and Hari and Hara. What narrative it has is compressed into a single recurring claim — that whenever the devoted have called on her, her flame has appeared — rather than into the Durgama story its companion tells at length. Its opening dohas set the guru's feet before the goddess's, as the form requires.

॥ দোহা ॥
বন্দউ মাঁ শাকম্ভৰী চৰণগুৰূ কা ধৰকৰ ধ্যান,
শাকম্ভৰী মাঁ চালীসা কা কৰে প্ৰখ্যান ॥
আনংদমযী জগদম্বিকা অনন্তৰূপ ভণ্ডাৰ,
মাঁ শাকম্ভৰী কী কৃপা বনী ৰহে হৰ বাৰ ॥
॥ চালীসা ॥
শাকম্ভৰী মাঁ অতি সুখকাৰী,
পূৰ্ণ ব্ৰহ্ম সদা দুঃখহাৰী ॥
কাৰণ কৰণ জগত কী দাতা,
আংনদ চেতন ৱিশ্ৱৱিধাতা ॥
অমৰ জোত হৈ মাত তুম্হাৰী,
তুম হী সদা ভগতন হিতকাৰী ॥
মহিমা অমিত অথাহ অপৰ্ণা,
ব্ৰহ্ম হৰী হৰ মাত অপৰ্ণা ॥
জ্ঞান ৰাশি হো দীন দযালী,
শৰণাগত ঘৰ ভৰতী খুশহালী ॥
নাৰাযণী তুম ব্ৰহ্ম প্ৰকাশী,
জল-থল-নভ হো অৱিনাশী ॥
কমল কান্তিময শান্তি অনপা,
জোতমন মৰ্যাদা জোত স্ৱৰূপা ॥
জব জব ভক্তোং নে হৈ ধ্যাঈ,
জোত অপনী প্ৰকট হো আঈ ॥
প্যাৰী বহন কে সংগ ৱিৰাজে,
মাত শতাক্ষি সংগ হী সাজে ॥
ভীম ভযংকৰ ৰূপ কৰালী,
তীসৰী বহন কী জোত নিৰালী ॥
চৌথী বহন ভ্ৰামৰী তেৰী,
অদ্ভুত চংচল চিত্ত চিতেৰী ॥
সম্মুখ ভৈৰৱ ৱীৰ খডা হৈ,
দানৱ দল সে খূব লডা হৈ ॥
শিৱ শংকৰ প্ৰভু ভোলে ভণ্ডাৰী,
সদা ৰহে সন্তন হিতকাৰী ॥
হনুমত মাতা লৌকডা তেৰা,
সদা শাকম্ভৰী মাঁ কা চেৰা ॥
হাথ ধ্ৱজা হনুমান ৱিৰাজে,
যুদ্ধ ভূমি মেং মাঁ সংগ সাজে ॥
কালৰাত্ৰি ধাৰে কৰালী,
বহিন মাত কী অতি ৱিকৰালী ॥
দশ ৱিদ্যা নৱ দুৰ্গা আদি,
ধ্যাতে তুম্হেং পৰমাৰ্থ ৱাদি ॥
অষ্ট সিদ্ধি গণপতি জী দাতা,
বাল ৰূপ শৰণাগত মাতা ॥
মাঁ ভংডাৰে কে ৰখৱাৰী,
প্ৰথম পূজনে কী অধিকাৰী ॥
জগ কী এক ভ্ৰমণ কী কাৰণ,
শিৱ শক্তি হো দুষ্ট ৱিদাৰণ ॥
ভূৰা দেৱ লৌকডা দূজা,
জিসকী হোতী পহলী পূজা ॥
বলী বজৰংগী তেৰা চেৰা,
চলে সংগ যশ গাতা তেৰা ॥
পাংচ কোস কী খোল তুম্হাৰী,
তেৰী লীলা অতি ৱিস্তাৰী ॥
ৰক্ত দন্তিকা তুম্হীং বনী হো,
ৰক্ত পান কৰ অসুৰ হনী হো ॥
ৰক্তবীজ কা নাশ কিযা থা,
ছিন্ন মস্তিকা ৰূপ লিযা থা ॥
সিদ্ধ যোগিনী সহস্যা ৰাজে,
সাত কুণ্ড মেং আপ ৱিৰাজে ॥
ৰূপ মৰাল কা তুমনে ধাৰা,
ভোজন দে দে জন জন তাৰা ॥
শোক পাত সে মুনি জন তাৰে,
শোক পাত জন দুঃখ নিৱাৰে ॥
ভদ্ৰ কালী কমলেশ্ৱৰ আঈ,
কান্ত শিৱা ভগতন সুখদাঈ ॥
ভোগ ভণ্ডাৰ হলৱা পূৰী,
ধ্ৱজা নাৰিযল তিলক সিংদূৰী ॥
লাল চুনৰী লগতী প্যাৰী,
যে হী ভেংট লে দুঃখ নিৱাৰী ॥
অংধে কো তুম নযন দিখাতী,
কোঢী কাযা সফল বনাতী ॥
বাঁঝন কে ঘৰ বাল খিলাতী,
নিৰ্ধন কো ধন খূব দিলাতী ॥
সুখ দে দে ভগত কো তাৰে,
সাধু সজ্জন কাজ সংৱাৰে ॥
ভূমণ্ডল সে জোত প্ৰকাশী,
শাকম্ভৰী মাঁ দুঃখ কী নাশী ॥
মধুৰ মধুৰ মুস্কান তুম্হাৰী,
জন্ম জন্ম পহচান হমাৰী ॥
চৰণ কমল তেৰে বলিহাৰী,
জৈ জৈ জৈ জগ জননী তুম্হাৰী ॥
কাংতা চালীসা অতি সুখকাৰী,
সংকট দুঃখ দুৱিধা টাৰী ॥
জো কোঈ জন চালীসা গাৱে,
মাত কৃপা অতি সুখ পাৱে ॥
কান্তা প্ৰসাদ জগাধৰী ৱাসী,
ভাৱ শাকম্ভৰী তত্ত্ৱ প্ৰকাশী ॥
বাৰ বাৰ কহেং কৰ জোৰী,
ৱিনিতী সুন শাকম্ভৰী মোৰী ॥
মৈং সেৱক হূঁ দাস তুম্হাৰা,
জননী কৰনা ভৱ নিস্তাৰা ॥
যহ সৌ বাৰ পাঠ কৰে কোঈ,
মাতু কৃপা অধিকাৰী সোঈ ॥
সংকট কষ্ট কো মাত নিৱাৰে,
শোক মোহ শত্ৰুন সংহাৰে ॥
নিৰ্ধন ধন সুখ সংপত্তি পাৱে,
শ্ৰদ্ধা ভক্তি সে চালীসা গাৱে ॥
নৌ ৰাত্ৰোং তক দীপ জগাৱে,
সপৰিৱাৰ মগন হো গাৱে ॥
প্ৰেম সে পাঠ কৰে মন লাঈ,
কান্ত শাকম্ভৰী অতি সুখদাঈ ॥
॥ দোহা ॥
দুৰ্গাসুৰ সংহাৰণী কৰণি জগ কে কাজ,
শাকম্ভৰী জননি শিৱে ৰখনা মেৰী লাজ ॥
যুগ যুগ তক ৱ্ৰত তেৰা কৰে ভক্ত উদ্ধাৰ,
ৱো হী তেৰা লাডলা আৱে তেৰে দ্ৱাৰ ॥

Explore More