Goddess Shakambhari

ଶ୍ରୀ ଶାକମ୍ଭରୀ ଚାଲୀସା

(Shree Shakambhari Chalisa (Hindi) in Odia)

Also known as shakambhari chalisa · shakambari chalisa · bandau ma sakambhari caranaguru ka dharakara

The second Hindi chalisa to Shakambhari in this corpus, and where the Awadhi one is iconographic and narrative, this one is almost wholly theological. It works by equations rather than by episodes: she is the full brahman and the remover of sorrow, cause and instrument both, the maker of the world, the undying flame; she is Narayani and the shining of brahman, imperishable in water and on land and in the sky. Aparna is used of her twice in two lines, once for her own greatness and once as the mother of Brahma and Hari and Hara. What narrative it has is compressed into a single recurring claim — that whenever the devoted have called on her, her flame has appeared — rather than into the Durgama story its companion tells at length. Its opening dohas set the guru's feet before the goddess's, as the form requires.

॥ ଦୋହା ॥
ବନ୍ଦଉ ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ ଚରଣଗୁରୂ କା ଧରକର ଧ୍ଯାନ,
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଚାଲୀସା କା କରେ ପ୍ରଖ୍ଯାନ ॥
ଆନଂଦମଯୀ ଜଗଦମ୍ବିକା ଅନନ୍ତରୂପ ଭଣ୍ଡାର,
ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ କୀ କୃପା ବନୀ ରହେ ହର ବାର ॥
॥ ଚାଲୀସା ॥
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଅତି ସୁଖକାରୀ,
ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ସଦା ଦୁଃଖହାରୀ ॥
କାରଣ କରଣ ଜଗତ କୀ ଦାତା,
ଆଂନଦ ଚେତନ ଵିଶ୍ଵଵିଧାତା ॥
ଅମର ଜୋତ ହୈ ମାତ ତୁମ୍ହାରୀ,
ତୁମ ହୀ ସଦା ଭଗତନ ହିତକାରୀ ॥
ମହିମା ଅମିତ ଅଥାହ ଅପର୍ଣା,
ବ୍ରହ୍ମ ହରୀ ହର ମାତ ଅପର୍ଣା ॥
ଜ୍ଞାନ ରାଶି ହୋ ଦୀନ ଦଯାଲୀ,
ଶରଣାଗତ ଘର ଭରତୀ ଖୁଶହାଲୀ ॥
ନାରାଯଣୀ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶୀ,
ଜଲ-ଥଲ-ନଭ ହୋ ଅଵିନାଶୀ ॥
କମଲ କାନ୍ତିମଯ ଶାନ୍ତି ଅନପା,
ଜୋତମନ ମର୍ଯାଦା ଜୋତ ସ୍ଵରୂପା ॥
ଜବ ଜବ ଭକ୍ତୋଂ ନେ ହୈ ଧ୍ଯାଈ,
ଜୋତ ଅପନୀ ପ୍ରକଟ ହୋ ଆଈ ॥
ପ୍ଯାରୀ ବହନ କେ ସଂଗ ଵିରାଜେ,
ମାତ ଶତାକ୍ଷି ସଂଗ ହୀ ସାଜେ ॥
ଭୀମ ଭଯଂକର ରୂପ କରାଲୀ,
ତୀସରୀ ବହନ କୀ ଜୋତ ନିରାଲୀ ॥
ଚୌଥୀ ବହନ ଭ୍ରାମରୀ ତେରୀ,
ଅଦ୍ଭୁତ ଚଂଚଲ ଚିତ୍ତ ଚିତେରୀ ॥
ସମ୍ମୁଖ ଭୈରଵ ଵୀର ଖଡା ହୈ,
ଦାନଵ ଦଲ ସେ ଖୂବ ଲଡା ହୈ ॥
ଶିଵ ଶଂକର ପ୍ରଭୁ ଭୋଲେ ଭଣ୍ଡାରୀ,
ସଦା ରହେ ସନ୍ତନ ହିତକାରୀ ॥
ହନୁମତ ମାତା ଲୌକଡା ତେରା,
ସଦା ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ କା ଚେରା ॥
ହାଥ ଧ୍ଵଜା ହନୁମାନ ଵିରାଜେ,
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ମେଂ ମାଁ ସଂଗ ସାଜେ ॥
କାଲରାତ୍ରି ଧାରେ କରାଲୀ,
ବହିନ ମାତ କୀ ଅତି ଵିକରାଲୀ ॥
ଦଶ ଵିଦ୍ଯା ନଵ ଦୁର୍ଗା ଆଦି,
ଧ୍ଯାତେ ତୁମ୍ହେଂ ପରମାର୍ଥ ଵାଦି ॥
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଗଣପତି ଜୀ ଦାତା,
ବାଲ ରୂପ ଶରଣାଗତ ମାତା ॥
ମାଁ ଭଂଡାରେ କେ ରଖଵାରୀ,
ପ୍ରଥମ ପୂଜନେ କୀ ଅଧିକାରୀ ॥
ଜଗ କୀ ଏକ ଭ୍ରମଣ କୀ କାରଣ,
ଶିଵ ଶକ୍ତି ହୋ ଦୁଷ୍ଟ ଵିଦାରଣ ॥
ଭୂରା ଦେଵ ଲୌକଡା ଦୂଜା,
ଜିସକୀ ହୋତୀ ପହଲୀ ପୂଜା ॥
ବଲୀ ବଜରଂଗୀ ତେରା ଚେରା,
ଚଲେ ସଂଗ ଯଶ ଗାତା ତେରା ॥
ପାଂଚ କୋସ କୀ ଖୋଲ ତୁମ୍ହାରୀ,
ତେରୀ ଲୀଲା ଅତି ଵିସ୍ତାରୀ ॥
ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ତୁମ୍ହୀଂ ବନୀ ହୋ,
ରକ୍ତ ପାନ କର ଅସୁର ହନୀ ହୋ ॥
ରକ୍ତବୀଜ କା ନାଶ କିଯା ଥା,
ଛିନ୍ନ ମସ୍ତିକା ରୂପ ଲିଯା ଥା ॥
ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ସହସ୍ଯା ରାଜେ,
ସାତ କୁଣ୍ଡ ମେଂ ଆପ ଵିରାଜେ ॥
ରୂପ ମରାଲ କା ତୁମନେ ଧାରା,
ଭୋଜନ ଦେ ଦେ ଜନ ଜନ ତାରା ॥
ଶୋକ ପାତ ସେ ମୁନି ଜନ ତାରେ,
ଶୋକ ପାତ ଜନ ଦୁଃଖ ନିଵାରେ ॥
ଭଦ୍ର କାଲୀ କମଲେଶ୍ଵର ଆଈ,
କାନ୍ତ ଶିଵା ଭଗତନ ସୁଖଦାଈ ॥
ଭୋଗ ଭଣ୍ଡାର ହଲଵା ପୂରୀ,
ଧ୍ଵଜା ନାରିଯଲ ତିଲକ ସିଂଦୂରୀ ॥
ଲାଲ ଚୁନରୀ ଲଗତୀ ପ୍ଯାରୀ,
ଯେ ହୀ ଭେଂଟ ଲେ ଦୁଃଖ ନିଵାରୀ ॥
ଅଂଧେ କୋ ତୁମ ନଯନ ଦିଖାତୀ,
କୋଢୀ କାଯା ସଫଲ ବନାତୀ ॥
ବାଁଝନ କେ ଘର ବାଲ ଖିଲାତୀ,
ନିର୍ଧନ କୋ ଧନ ଖୂବ ଦିଲାତୀ ॥
ସୁଖ ଦେ ଦେ ଭଗତ କୋ ତାରେ,
ସାଧୁ ସଜ୍ଜନ କାଜ ସଂଵାରେ ॥
ଭୂମଣ୍ଡଲ ସେ ଜୋତ ପ୍ରକାଶୀ,
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଦୁଃଖ କୀ ନାଶୀ ॥
ମଧୁର ମଧୁର ମୁସ୍କାନ ତୁମ୍ହାରୀ,
ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ପହଚାନ ହମାରୀ ॥
ଚରଣ କମଲ ତେରେ ବଲିହାରୀ,
ଜୈ ଜୈ ଜୈ ଜଗ ଜନନୀ ତୁମ୍ହାରୀ ॥
କାଂତା ଚାଲୀସା ଅତି ସୁଖକାରୀ,
ସଂକଟ ଦୁଃଖ ଦୁଵିଧା ଟାରୀ ॥
ଜୋ କୋଈ ଜନ ଚାଲୀସା ଗାଵେ,
ମାତ କୃପା ଅତି ସୁଖ ପାଵେ ॥
କାନ୍ତା ପ୍ରସାଦ ଜଗାଧରୀ ଵାସୀ,
ଭାଵ ଶାକମ୍ଭରୀ ତତ୍ତ୍ଵ ପ୍ରକାଶୀ ॥
ବାର ବାର କହେଂ କର ଜୋରୀ,
ଵିନିତୀ ସୁନ ଶାକମ୍ଭରୀ ମୋରୀ ॥
ମୈଂ ସେଵକ ହୂଁ ଦାସ ତୁମ୍ହାରା,
ଜନନୀ କରନା ଭଵ ନିସ୍ତାରା ॥
ଯହ ସୌ ବାର ପାଠ କରେ କୋଈ,
ମାତୁ କୃପା ଅଧିକାରୀ ସୋଈ ॥
ସଂକଟ କଷ୍ଟ କୋ ମାତ ନିଵାରେ,
ଶୋକ ମୋହ ଶତ୍ରୁନ ସଂହାରେ ॥
ନିର୍ଧନ ଧନ ସୁଖ ସଂପତ୍ତି ପାଵେ,
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ସେ ଚାଲୀସା ଗାଵେ ॥
ନୌ ରାତ୍ରୋଂ ତକ ଦୀପ ଜଗାଵେ,
ସପରିଵାର ମଗନ ହୋ ଗାଵେ ॥
ପ୍ରେମ ସେ ପାଠ କରେ ମନ ଲାଈ,
କାନ୍ତ ଶାକମ୍ଭରୀ ଅତି ସୁଖଦାଈ ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଦୁର୍ଗାସୁର ସଂହାରଣୀ କରଣି ଜଗ କେ କାଜ,
ଶାକମ୍ଭରୀ ଜନନି ଶିଵେ ରଖନା ମେରୀ ଲାଜ ॥
ଯୁଗ ଯୁଗ ତକ ଵ୍ରତ ତେରା କରେ ଭକ୍ତ ଉଦ୍ଧାର,
ଵୋ ହୀ ତେରା ଲାଡଲା ଆଵେ ତେରେ ଦ୍ଵାର ॥

Explore More