ଶ୍ରୀ ଗୁରୂ ଚରଣ ପ୍ରତାପ ତେ, ପାଯୋ ଵିପିନ କୋ ଵାସ। ଵରଣୌଂ ରାଧା ଚାଲୀସା, ରସିକନ ହିଯେ ପ୍ରକାଶ।।
ଚରଣ କମଲ ହିଯେ ରାଖିକେ, ଜୀଵନ ହୋଯ ଅବ ଧନ୍ଯ। ପ୍ରିଯା ସୁଯଶ ନିତ ଗାନ କରୋଂ, ଚରଣ ସରୋଜ ଅନନ୍ଯ।। ଅହୋ କୃପାମଯୀ ଲାଡଲୀ, ପ୍ଯାରୀ ପରମ ଉଦାର। ଵନ ଵିନୋଦ ସୁଖକାରିଣୀ, ରସିକନ ପ୍ରାଣାଧାର।।
ଜୀଵନ ପ୍ରାଣ ଅବ ବନ ରହୋ, ନଵଲ ପ୍ରିଯା ସୁଖଧାମ। ବୃଜ ଵୃନ୍ଦାଵନ ସ୍ଵାମିନୀ, ଲଲିତାଦିକ ଅଭିରାମ।।
ଚରଣ କମଲ ହିଯେ ରାଖିକେ, ଜୀଵନ ହୋଯ ଅବ ଧନ୍ଯ। ପ୍ରିଯା ସୁଯଶ ନିତ ଗାନ କରୋଂ, ଚରଣ ସରୋଜ ଅନନ୍ଯ।। ଅହୋ କୃପାମଯୀ ଲାଡଲୀ, ପ୍ଯାରୀ ପରମ ଉଦାର। ଵନ ଵିନୋଦ ସୁଖକାରିଣୀ, ରସିକନ ପ୍ରାଣାଧାର।।
ଜୀଵନ ପ୍ରାଣ ଅବ ବନ ରହୋ, ନଵଲ ପ୍ରିଯା ସୁଖଧାମ। ବୃଜ ଵୃନ୍ଦାଵନ ସ୍ଵାମିନୀ, ଲଲିତାଦିକ ଅଭିରାମ।।
ବୃଜ ମେଂ ରାଵଲ ସୁନ୍ଦର ଗ୍ରାମା। ଜହାଁ ପ୍ରଗଟୀ ପ୍ରିଯା ପୁରଣ କାମା।
ନିତ ନଵ ପ୍ଯାରୀ ରୂପ ଉଜାରୀ। ଜଯ ଜଯ ଜଯ ବରସାନେ ଵାରୀ।
ଜଯ ଵୃଷଭାନୁ ଦୁଲାରୀ ରାଧେ। ପ୍ରୀତମ ପ୍ଯାରୋ ନିତ୍ଯ ଆରାଧେ।
କିରତି କନ୍ଯା ଅତି ସୁଖଦାଈ। ଶ୍ରୀ ଦାମା ଭୈଯ୍ଯା ମନ ଭାଈ।
ଲଲିତାଦିକ କୀ ପ୍ରାଣନ ପ୍ଯାରୀ। ସବ ବୃଜଵାସିନ କୀ ସୁଖକାରୀ।
ଵୃନ୍ଦାଵନ ରାନୀ ସୁଖଦାମା। ନାଗରମଣି ପ୍ଯାରୀ ଅଭିରାମା।
ନିତ୍ଯ ଶ୍ଯାମ ତୋହେ ଲାଡ ଲାଡାଵେ। ନିରଖ ନୈଂନ ହିଯେ ପ୍ରାଣ ସିରାଵେଂ।
ଶ୍ଯାମ ଭାଵତୀ ବୃଜ କୀ ଶୋଭା। ଦେଖତ ରସିକନ କେ ମନ ଲୋଭା।
ଶ୍ରୀ ଵୃଷଭାନ ସୁତା ଅତି ଭୋରୀ। କୋଟି ସୁଧା ସିନ୍ଧୁଂ ଝକଝୋରୀ।
ବରସାନୋ ନିଜ ଧାମ ତିହାରୋ। ଟହଲ ମହଲ କରତ ଜହାଁ ପ୍ଯାରୋ।
ଶ୍ରୀ ଵୃଷଭାନ ଭଵନ ଜବ ଆଈ। ନିତ ନଵ ମଂଗଲ ହୋତ ବଧାଈ।
ଵିପିନ ରାଜ କୁଂଜୋଂ ମେଂ ଡୋଲତ। ଲତା ବେଲି ଶୁକ ରାଧା ବୋଲତ।
ରାଧା ରାଧା ଜୋ କୋଈ ଗାଵତ। ସହଜହି ଵେ ମୋହନ କୋ ଭାଵତ।
ଜୋ କୋଈ ରାଧା ନାମ ସୁନାଵେ। ଶ୍ଯାମ ବେଗି ତାହି ଅପନାଵେ।
ରସିକ ରସିଲୀ କୁଂଜବିହାରିନି। ପ୍ରୀତମ ପ୍ଯାରୀ ମୋଦ ବଢାଵନି।
ଗହଵର କୁଂଜୋଂ କୁଟୀ ଵିରାଜତ। ପ୍ରେମ ସରୋଵର ସୁଖ ଉପଜାଵତ।
ଲତା ବେଲି ଶୁକ ଯମୁନା କୂଲେ। ରାଧା ରାଧା କହ ସବ ଫୂଲେ।
ସେଵା କୁଂଜ ନିତ ରାସ ରଚାଵୋ। ନାଗରମଣି ମନ ସୁଖ ଉପଜାଵୋ।
ଶଯନ ସେଜ ନିଜ ମୁକୁଟ ସଵାରେ। ଵେ ସୁଖ ଉର ସୋଂ ଜାତ ନା ଟାରେ।
ସବ ଲୋକନ ତୁଵ ଯଶ ଵିଖ୍ଯାତା। ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ନିଜ ମଂଗଲ ଦାତା।
ଶ୍ରୀ ଵୃନ୍ଦାଵନ ନଵଲ ନାଗରୀ। ବୃଜ ବନିତନ ବନ ରହି ଆଖରୀ।
ଖେଲ ଖେଲାଵତ ନିଜ ଲଲିତାଦିକ। ଫୁଲେ ରହତ ରସିକ ଵର ନାଯକ।
ଲୀଲା ମୂଲ ସ୍ଵରୂପ ଧାମିନୀ। ଆଦିଶକ୍ତି ନିଜ ଶ୍ରୋତ ଭାମିନୀ।
ନଵ ନଵ ପ୍ଯାରୀ ନଵଲ ସହେଲୀ। ଵିହରତ ସଂଗ ଲିଯେ ଅଲବେଲୀ।
ସବ ବୃଜ କୀ ପ୍ଯାରୀ ଠକୁରାନୀ। ଵୃନ୍ଦାଵନ ଜିନକୀ ରଜଧାନୀ।
ରାଜ କରେ ସବ ଵିଧୀ ସବ କାଲା। ରସିକ ଵିହାରିନୀ ଭୋରୀ ବାଲା।
ରଵି ତନ୍ଯା ପିଯ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ। ରାଧା ରାଧା କହ ସୁଖ ପାଵେ।
ସବ ଵିଦ୍ଯା ସୁପ୍ରଵୀନ ଲାଡଲୀ। ହିତ ସଜନୀ ସୁଖ ଦେତ ଚାଡଲୀ।
ବ୍ରହ୍ମକୋଟି ନୂପୁର ଅଵତାରା। ଶିଵ ଶାରଦ ପାଵତ ନହିଂ ପାରା।
ନଖ ଦୁତି ଉପମା କୈସେ ଦିଜୈ। କୋଟି ଶଶୀ ଛିନ-ଛିନ ହୀ ଭୀଜୈ।
ରସିକ ରସିଲୋ ରାଧା ଦେଖତ। ଅପନୋ ଜନ୍ମ ସୁଫଲ କରି ଲେଖତ।
ଶ୍ରୀଵୃନ୍ଦାଵନ ରସ କୀ ସମ୍ପତ୍ତି। ରାଧାରାନୀ ରସିକନ ଦମ୍ପତ୍ତି।
କୁଂଜ ନିକୁଂଜୋଂ ଜବ-ଜବ ଜାହୀ। ପ୍ରୀତମ କରେ ମୁକୁଟ ପରଛାହୀଂ।
ନଵଲ କିଶୋରୀ ଜହାଁ ଚଲି ଜାଵେଂ। ଚରଣନ ରଜ ପିଚ ନୈଂନ ଲଗାଵେଂ।
ମାନତ ଆପନ ଭାଗ ବଡାଈ। ତନ ମନ ମେଂ ସବ ଜଡତା ଆଈ।
କରୂଣାମଯୀ କରୂଣା କୀ ଖାନ। ଅପନେ ଜନ ହୋଂ କରେଂ ନ ମାନ।
ଜୋ କୋଈ ଶରଣ ପ୍ରିଯା କୀ ଆଵେ। ଶ୍ଯାମ ସୁନ୍ଦର ତାହି ଅପନାଵେ।
ପ୍ରିଯେ ବନାଲୋ ଅପନୀ ଦାସୀ। ଚାହତ ନିତ ହୀ ମହଲ ଖଵାସୀ।
କରୋ କୃପା ନ କୀଜେ ଦେରୀ। ସଖୀ ଲଘୁ ନିଜ ଚରଣନ କୀ ଚେରୀ।
ସବ ଵିଧି ଶରଣ ତିହାରୀ ଶ୍ଯାମା। ହିତ “ଗୋପାଲ” ପ୍ଯାରୀ ସୁଖ ଧାମା।
।। ଦୋହା ।।
ନିତ ଉଠ ରାଧା ଚାଲୀସା, ପାଠ କରେ ମନ ଲାଯ। ନଵ ନିକୁଂଜ ନିଜ ମହଲ କୀ, ଵେଗି ଟହଲ ମିଲି ଜାଯ। ରସିକ ରସିଲୀ ଭାଵଂତୀ, ମଂଗଲ ମୁରତି ରୂପ। ବସୋ ସଦା ସୁଖ କୁଂଜ ମେଂ, ସୁନ୍ଦର ସୁଖଦ ସ୍ଵରୂପ।