Lord Dattatreya

ಶ್ರೀ ದತ್ತ ವೇದಪಾದ ಸ್ತುತಿಃ

(Sri Datta Vedapada Stuti in Kannada)

Vasudevananda Saraswati

Also known as shri datta vedapada stuti · shree datta vedapada stuti · datta vedapada stuti

A hymn built on a strict form: Vāsudevānanda Sarasvatī writes the first half of each verse himself and completes it with a quarter lifted verbatim from the Veda, so that his own sentence has to arrive exactly where the received line begins. It opens with agnim īḷe, the first words of the Ṛgveda, and closes verses with tad viṣṇoḥ paramaṃ padam, with sa no mṛḷa mahāṁ asi, and at the twentieth with dhiyo yo naḥ pracodayāt, the Gāyatrī's own last quarter. The seams are where the interest lies, because the borrowed line keeps forcing the poem into the Vedic register just as the personal complaint gets loudest — the fourth verse asks him to destroy the disease of the heart, the seventh says the two forms of illusion have him drowning, and the ninth admits he is not the sort who leaves death behind by knowledge and asks for desire to be cut off instead.

#of 69
॥ ಶ್ರೀ ದತ್ತ ವೇದಪಾದ ಸ್ತುತಿಃ ॥
ಅಗ್ನಿಮೀಲೇ ಪರಂ ದೇವಂ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ತ್ವಾಂ ತ್ರ್ಯಧೀಶ್ವರಮ್ ।
ಸ್ತೋಮೋಽಯಮಗ್ರಿಯೋಽರ್ಥ್ಯಸ್ತೇ ಹೃದಿಸ್ಪೃಗಸ್ತು ಶನ್ತಮಃ ॥ ೧ ॥
ಅಯಂ ದೇವಾಯ ದೂರಾಯ ಗಿರಾಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಸಾತ್ವತಾಮ್ ।
ಸ್ತೋಮೋಽಸ್ತ್ವನೇನ ವಿನ್ದೇಯಂ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ॥ ೨ ॥
ಏತಾ ಯಾ ಲೌಕಿಕಾಃ ಸನ್ತು ಹೀನಾ ವಾಚೋಽಪಿ ನಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ।
ಬಾಲಸ್ಯೇವ ಪಿತುಷ್ಟೇ ತ್ವಂ ಸ ನೋ ಮೃಲ ಮಹಾಁ ಅಸಿ ॥ ೩ ॥
ಅಯಂ ವಾಂ ನಾತ್ಮನೋಸ್ತತ್ತ್ವಮಧಿಗಮ್ಯಾಸ್ತಿ ದುರ್ಮನಾಃ ।
ಹೃದ್ರೋಗಂ ಮಮ ಸೂರ್ಯ ತ್ವಂ ಹರಿಮಾಣಂ ಚ ನಾಶಯ ॥ ೪ ॥
ಪ್ರಮನ್ಮಹೇಽಸ್ಮಾನ್ವಿದ್ಧೀತಿ ಸ್ತೋತಾರಸ್ತೇ ವಯಂ ನಮಃ ।
ಭಗವೋ ದೇವ ತೇ ಸ್ತೋಮಮಾರೇ ಅಸ್ಮೇ ಚ ಶೃಣ್ವತೇ ॥ ೫ ॥
ಇನ್ದ್ರೋ ಮದಾಯ ಯಾತೀಹ ಸತ್ವರಂ ಸೋಮಿನೋ ಯಥಾ ।
ಸ್ತೋತೄನೇಹಿ ತಥಾಽಸ್ಮಾಁಸ್ತೇ ಮಾಧ್ವೀರ್ಗಾವೋ ಭವನ್ತು ನಃ ॥ ೬ ॥
ದ್ವೇ ವಿರೂಪೇಽತ್ರ ಮಾಯಾಯಾಸ್ತೇಽತ್ರ ಮಗ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಪೀಡಿತಃ ।
ಮಾಭಿತಃ ಸನ್ತಪನ್ತೀಹ ಸಪತ್ನೀರಿವ ಪರ್ಶವಃ ॥ ೭ ॥
ಇದಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮಪಿ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜನ್ಮ ಗನ್ತಾಽಧ ಏವ ತತ್ ।
ಕುರು ಪ್ರಸಾದಂ ಜ್ಞಾತ್ವೈತತ್ತೇನಾಹಂ ಭೂರಿ ಚಾಕನ ॥ ೮ ॥
ಪ್ರವಸ್ತುಜ್ಞಾನಾಜ್ಜಹಾತಿ ನಿಷ್ಕಾಮಶ್ಚೇನ್ಮೃತಿಂ ತ್ವಹಮ್ ।
ನ ತಾದೃಶೋಽತಃ ಕಾಮಾದಿ ಸರ್ವಂ ರಕ್ಷೋ ನಿಬರ್ಹಯ ॥ ೯ ॥
ಸುಷುಮಾಮೂರ್ಧಿಯಃ ಸ್ತೋಮೈರಾಗಚ್ಛೈತೇ ವಯಂ ವಿಭೋ ।
ತ್ವದಂಶಾಸ್ತ್ವಂ ಪತಿರ್ನೋಽಸಿ ದೇವೋ ದೇವೇಷು ಮೇಧಿರಃ ॥ ೧೦ ॥
ವಸೂ ರೂಪಂ ರೂಪಮಿಹ ಪ್ರತಿರೂಪೋಽಸಿ ನೋ ಪೃಥಕ್ ।
ಏತಾನಿ ಭೂತಾನಿ ವಿದುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಯೇ ಮನೀಷಿಣಃ ॥ ೧೧ ॥
ತಂ ನು ತ್ವಾಂ ಕಿಂ ಬ್ರುವೇಽಲ್ಪಜ್ಞೋ ಭಗವನ್ತಂ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಭೋಃ ।
ಓಷಮಾಗಹಿ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಚೇತ್ಸಖಾ ಸನ್ನತಿಮನ್ಯಸೇ ॥ ೧೨ ॥
ತಾ ವಾಸನಾ ಘ್ನನ್ತಿ ಯಥಾ ವೃಶ್ಚಿಕಸ್ಯಾರಸಂ ವಿಷಮ್ ।
ಅತೋ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಭೂಯಿಷ್ಠಾಂ ನಮ ಉಕ್ತಿಂ ವಿಧೇಮ ತೇ ॥ ೧೩ ॥
ನಿ ಹೋತಾ ಸೀದಸಿ ವಿಭೋ ಯಸ್ತ್ವಂ ಯಷ್ಟುರ್ಗೃಹೇ ಪ್ರಿಯ ।
ತಂ ತ್ವಾ ಹ್ವಯೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠರಾಜಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ ॥ ೧೪ ॥
ಸೇಮಾವಿಡ್ಢಿ ಪ್ರಭೃತಿಮೀಶಿಷೇ ಯೋಽವ ಮಾನಿಶಮ್ ।
ತ್ವಂ ವಿಶ್ವೇಷಾಂ ಯದೀಶಾನೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವೇಷಿ ಮೇ ಹವಮ್ ॥ ೧೫ ॥
ಮನ್ದಃ ಸ್ವಕೋಽಯಂ ದೀನೋಽಜ್ಞ ಇತಿ ವಿದ್ವಾನ್ಭವಾನ್ಪ್ರಭುಃ ।
ಇನ್ದ್ರ ಆಶಾಭ್ಯಃ ಪರಿ ಮಾಂ ಸರ್ವಾಭ್ಯೋ ಅಭಯಂ ಕರತ್ ॥ ೧೬ ॥
ಪ್ರ ಯ ಆರೂಪಿತಾಂ ಭ್ರಾನ್ತಿಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜಹಾತಿ ಸಃ ।
ವಿಮುಚ್ಯತೇ ತದ್ವಿಪ್ರಾಸ್ತ್ವಾಂ ಜಾಗೃವಾಂಸಃ ಸಮಿನ್ಧತೇ ॥ ೧೭ ॥
ಇಚ್ಛನ್ತಿ ದೇವಾ ಅಪಿ ತೇ ಪ್ರಸಾದಾಯ ನೃಜನ್ಮ ತತ್ ।
ವಿದ್ವಾನ್ನಾಮಾನಿ ತೇ ದತ್ತ ವಿಶ್ವಾಭಿರ್ಗೀರ್ಭಿರೀಮಹೇ ॥ ೧೮ ॥
ಇನ್ದ್ರ ತ್ವಾ ಭಜತಃ ಸೂರೇರ್ದುರ್ಲಭಂ ಕಿಂ ತರಾಮಿ ತತ್ ।
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕ್ಲೇಶಾದಿ ತೇ ನಾವಾ ಗಮ್ಭೀರಾಁ ಉದಧೀರಿವ ॥ ೧೯ ॥
ನ ತಾ ರೋದ್ಧುಂ ಧಿಯಃ ಶಕ್ತಾ ಯೋಗೇನಾಪಿ ತತಃ ಸದಾ ।
ತ್ರಾತಾರಂ ಧೀಮಹೀಶ ತ್ವಾಂ ಧಿಯೋ ಯೋ ನಃ ಪ್ರಚೋದಯಾತ್ ॥ ೨೦ ॥
ವೈಶ್ವಾನರಾಯ ದತ್ತ್ವಾಽನ್ನಂ ವಿಧಿಲಬ್ಧಂ ಸದೈವ ತೇ ।
ಭವಾಮೋ ಭಜನೇ ಸಕ್ತಾ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಶೃಣುಧೀ ಹವಮ್ ॥ ೨೧ ॥
ಏವಾ ತ್ವಾಮಿನ್ದ್ರ ವಿಪ್ರಾಸೋ ಜಾಗೃವಾಂಸೋ ವಿಪನ್ಯವಃ ।
ಸ್ತುವನ್ತ್ಯೇಭ್ಯೋ ಹಿ ತೇ ಕೋಽಪಿ ನ ಜ್ಯಾಯಾಁ ಅಸ್ತಿ ವೃತ್ರಹನ್ ॥ ೨೨ ॥
ಪ್ರಋಭುಭ್ಯೋ ಗೃಣದ್ಭ್ಯಸ್ತೇ ಮರ್ತ್ಯೇಭ್ಯೋಽಪಮೃತತ್ವಮಿತ್ ।
ದತ್ತಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ತವ ಮನೋರಥ ಆಯಾತು ಪಾಜಸಾ ॥ ೨೩ ॥
ಇತಮುತ್ಯದಿಷಂ ಶ್ರೇಯೋ ಯಜ್ಜಗ್ಧ್ವಾ ಪರಿತೃಪ್ಯತಿ ।
ಸಾಧುಸ್ತದ್ಭಜನಂ ತೇಽಸ್ಮೇ ಇಷಂ ಸ್ತೋತೃಭ್ಯ ಆಭರ ॥ ೨೪ ॥
ತ್ವಾಮಗ್ನೇ ಮಾಯಿನಂ ಮಾಯಾಂ ಜೇತಾರಮಪರಾಜಿತಮ್ ।
ಹಿತ್ವಾ ಕಂ ಶರಣಂ ಯಾಮಃ ಸ ನೋ ಬೋಧಿ ಶ್ರುಧೀ ಹವಮ್ ॥ ೨೫ ॥
ಮಹೀ ಮಹೇಶೋಽಜ್ಞಾನೇನ ಭವಾನವತು ಮಾವೃತಮ್ ।
ಯಥಾ ವೈ ಸೂರ್ಯಂ ಸ್ವರ್ಭಾನುಸ್ತಮಸಾವಿಧ್ಯದಾಸುರಃ ॥ ೨೬ ॥
ಪ್ರಯುಞ್ಜತೀ ಯದಾತ್ಮಾನಂ ಮನೀಷಾ ಮನಸಾ ಸಹ ।
ತದೈವ ಭವತೈಕಾನ್ತಂ ಜಾನತಾ ಸಙ್ಗಮೇಮಹಿ ॥ ೨೭ ॥
ಋತಸ್ಯ ಗೋಪಾಸ್ತ್ವಂ ದೇಹಿ ಮಹ್ಯಂ ಶಂ ಯುಞ್ಜತೇ ಧಿಯಃ ।
ಭೀತಾಯ ನಾಧಮಾನಾಯ ಋಷಯೇ ಸಪ್ತವಧ್ರಯೇ ॥ ೨೮ ॥
ತ್ವಂ ಹಿ ಪಾತಾಸಿ ನೋ ದತ್ತ ಪರಿಬಾಧಸ್ವ ದುಷ್ಕೃತಮ್ ।
ಕಾಮಾದೀನ್ಯಸ್ಯ ಬೀಜಾನಿ ಜಹಿ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಸುಕ್ರತೋ ॥ ೨೯ ॥
ಪಿಬಾ ಸೋಮಮಿತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಷ್ಟುರ್ಹೂತಿಂ ಶುಭಂ ದ್ರವತ್ ।
ಆಯಾಸಿ ಪುರುರೂಪ ತ್ವಾಮಾಸು ಗೋಷೂಪಪೃಚ್ಯತಾಮ್ ॥ ೩೦ ॥
ಇನ್ದ್ರಂ ವೋತಾನ್ಯಂ ನ ಪೃಥಙ್ಮನ್ಯೇ ಮಾಯಾಭಿರಿದ್ಭವಾನ್ ।
ಪುರುರೂಪ ಇತೀಕ್ಷೇ ತ್ವಮಮಿತ್ರಾಁ ಸುಷಹಾನ್ಕೃಧಿ ॥ ೩೧ ॥
ಯಜ್ಞಾ ಯಜ್ಞಾಧೀಶ ಸರ್ವೇ ತ್ವನ್ಮಯಾ ಅಪಿ ತೇಷು ನಃ ।
ಜಪಯಜ್ಞೋ ಮತಸ್ತೇನ ಸಮು ಪೂಷ್ಣಾ ಗಮೇಮಹಿ ॥ ೩೨ ॥
ಸ್ತುಷೇ ನರಾಪ್ಯಂ ತುಷ್ಟಃ ಸನ್ನಥೋ ಯಸ್ಯಾ ಅಯೋಮುಖಮ್ ।
ಮಾಯಾಂ ಜಿತ್ವಾ ಭವಾನ್ತಾಂ ಮೇ ವಿಶ್ವಾಹಾ ಶರ್ಮ ಯಚ್ಛತು ॥ ೩೩ ॥
ಜುಷಸ್ವ ಸ್ತೋಮಮೀಶೈತೇ ಪ್ರಿಯಾಸಃ ಸನ್ತು ಸೂರಯಃ ।
ವಯಂ ಸ್ತೋಮಪ್ರಿಯಾನೇನ ಯಚ್ಛಾ ನಃ ಶರ್ಮ ದೀರ್ಘಶ್ರುತ್ ॥ ೩೫ ॥
ಉಗ್ರೋ ಜಜ್ಞೇ ಮೃತ್ಯುರಯಮದುಗ್ಧಾ ಇವ ಧೇನವಃ ।
ಧಿಯೋ ಮೇಽನೇನೇದೃಗೀಶ ನ ಜಾತೋ ನ ಜನಿಷ್ಯತೇ ॥ ೩೫ ॥
ಪ್ರಬ್ರಹ್ಮೈಹೀದಮಾಕರ್ಣ್ಯೋರ್ವಾರುಕಮಿವ ಬನ್ಧನಾತ್ ।
ಮೃತ್ಯುಞ್ಜಯ ಪ್ರಮಾದಾಖ್ಯಾನ್ಮೃತ್ಯೋರ್ಮುಕ್ಷೀಯ ಮಾಽಮೃತಾತ್ ॥ ೩೬ ॥
ಯದದ್ಯ ವರ್ಷ್ಮ ತೇನೈವ ಪಶ್ಯೇಮ ಶರದಃ ಶತಮ್ ।
ಸ್ತೋತ್ರಾಯ ತೇ ಹತೇ ಮೃತ್ಯೌ ಜೀವೇಮ ಶರದಃ ಶತಮ್ ॥ ೩೭ ॥
ಪ್ರತ್ಯುತ್ತಮಂ ಮಹೇಶಂ ತ್ವಾಂ ಮನಾಮಹ ಇಹಾಗಹಿ ।
ಮೃಲಾ ಸುಕ್ಷತ್ರ ಮೃಲಯ ಮಾ ನೋ ದುಃಶಂಸ ಈಶತ ॥ ೩೮ ॥
ತಿಸ್ರೋ ವಾಚಸ್ತೇಽತ್ರ ವರಾಂ ಕ ಈಶಾನಂ ನ ಯಾಚಿಷತ್ ।
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೃಣೀಮಸ್ತ್ವಾಂ ಸ್ತೋತ್ರೈಸ್ತೇಭಿರ್ನಸ್ತೂಯಮಾಗಹಿ ॥ ೩೯ ॥
ದೂರಾದ್ವಿಹಾಯ ಸರ್ವಂ ತ್ವಾಮೃಷಯೋ ಯೇ ಚ ತುಷ್ಟುವುಃ ।
ಮರ್ತಾ ಅಮರ್ತ್ಯಸ್ಯ ತೇ ತದ್ಭೂರಿ ನಾಮ ಮನಾಮಹೇ ॥ ೪೦ ॥
ಯ ಇನ್ದ್ರ ತ್ವಂ ಯೋ ನಮಸಾ ಸ್ವಧ್ವರೋ ಹೀತಿ ಸಂಸ್ತುತಃ ।
ಇನ್ದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರ ಋಷಿರಿತ್ಯುಪ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ ನಃ ಶೃಣು ॥ ೪೧ ॥
ವಯಮು ತ್ವಾ ವರಂ ದೇವಮಸ್ಮಭ್ಯಂ ಶರ್ಮ ಸಪ್ರಥಃ ।
ಮನಾಮಹೇ ಪೃಣನ್ತಂ ತದಭಿತ್ವಾಮಿನ್ದ್ರ ನೋನುಮಃ ॥ ೪೨ ॥
ಪ್ರಕೃತಾನ್ಯಪಿ ಸೂಕ್ತಾನಿ ಶೃಣ್ವನ್ತಂ ಜಾತವೇದಸಮ್ ।
ತ್ವಾಂ ಗೃಣನ್ತಿ ನ ಕೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಯೇಷಾಮಿನ್ದ್ರೋ ಯುವಾ ಸಖಾ ॥ ೪೩ ॥
ತ್ವಾವತಃ ಪಾಹಿ ನೋ ಮರ್ತ್ಯಾನ್ಯತ ಇನ್ದ್ರ ಭಯಾಮಹೇ ।
ಆದಿಶ್ಯ ಪದಭಕ್ತಿಂ ತೇ ತತೋ ನೋ ಅಭಯಂ ಕೃಧಿ ॥ ೪೪ ॥
ಆ ತ್ವಾ ರಥಂ ನ ತುರಗೈಃ ಸ್ತೋತ್ರೈಸ್ತ್ವಾ ವರ್ತಯಾಮಸಿ ।
ಸ ತ್ವಂ ನ ಇನ್ದ್ರ ಮೃಲಯ ಯಸ್ಯ ತೇ ಸ್ವಾದು ಸಖ್ಯಮಿತ್ ॥ ೪೫ ॥
ಆ ಪ್ರಬೋಧಂ ಭವೋಽಬೋಧಃ ಸ್ವಪ್ನವದ್ದುಃಖದೋಽಶುಚಿಃ ।
ಪತಿತಾನ್ ದುಃಖಿತಾನ್ನೄನ್ನಃ ಪಾಹಿ ತ್ವಂ ಶೃಣುಧೀ ಗಿರಃ ॥ ೪೬ ॥
ಇನ್ದ್ರಾಯ ಸಾಮ ತೇ ಗಾತುಂ ನ ಕ್ಷಮೋ ನಾಮ ತೇ ಗೃಣೇ ।
ಬಣ್ಮಹಾಁಅಸಿ ಸೂರ್ಯ ತ್ವಂ ಸತ್ರಾದೇವ ಮಹಾಁಅಸಿ ॥ ೪೭ ॥
ಸೋಮಃ ಪುನಾನೋನ್ತಾರಾಮೋ ಮಯಾ ತ್ವಂ ನಾಧಿಲಕ್ಷಿತಃ ।
ಈಕ್ಷೇ ತುಚ್ಛಾನ್ಬಹಿರ್ಭೋಗಾನ್ಯೋಷಾ ಜಾರಮಿವ ಪ್ರಿಯಮ್ ॥ ೪೮ ॥
ಪ್ರಣ ಇನ್ದೋರಪಿ ಸ್ಮರಂ ರೂಪಂ ತೇ ದರ್ಶಯಾಮಲಮ್ ।
ನೄನ್ ಸ್ತೋತೄನ್ ಪಾಹ್ಯಂಹಸೋ ನೋ ಜಹಿ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಸುಕ್ರತೋ ॥ ೪೯ ॥
ಹಿನ್ವನ್ತಿ ದ್ವೈತಮಸ್ತ್ಯಸ್ಮಾದ್ಭಯಂ ವಿನ್ದತಿ ಮಾಮಿಹ ।
ಯದನ್ತಿ ದೂರಕೇ ಯಚ್ಚ ಪವಮಾನ ವಿ ತಜ್ಜಹಿ ॥ ೫೦ ॥
ಧರ್ತಾ ಕಾರಕಶಕ್ತೀನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತ್ವಮಿಹೈಕ ಇತ್ ।
ಯಶೋಽತ್ರೇದಂ ಪವಿತ್ರಂ ತೇ ವಿತತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ ॥ ೫೧ ॥
ಅಸರ್ಜಿ ಭವತಾ ವಿಶ್ವಮನಿತ್ಯಮವಶಂ ಬೃಹತ್ ।
ತ್ವಂ ಸಂಸ್ಮರ ಜ್ಞ ಶರಣ ವತ್ಸಂ ಜಾತಂ ನ ಧೇನವಃ ॥ ೫೨ ॥
ಪುರೋಜಿತೀಶ ಭೋ ಭೂಮನ್ ತತ್ರ ಮಾಮಮೃತಂ ಕೃಧಿ ।
ಯತ್ರಾನನ್ದಾಶ್ಚ ಮೋದಾಶ್ಚ ಮುದಃ ಪ್ರಮುದ ಆಸತೇ ॥ ೫೩ ॥
ಅಯಂ ಸ ಇತಿ ವಿದ್ವಾನ್ತ್ಸನ್ಯಮಾಯ ಘೃತವದ್ಧವಿಃ ।
ಕುತೋ ಜುಹೋಮ್ಯತೋಽದೇವಾ ಯಮಾಯ ಜುಹುತಾ ಹವಿಃ ॥ ೫೪ ॥
ನಿವರ್ತಧ್ವಮಿತೋ ದೇವಾ ಭದ್ರಂ ನೋ ಅಪಿ ವಾತಯ ।
ಮನೋ ಹರೇ ಮಾಂ ಪಾಹ್ಯಾರ್ತಂ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಮಿವ ಪ್ರಿಯಮ್ ॥ ೫೫ ॥
ಪ್ರಮಾ ಪ್ರಮಾತಾ ಪ್ರಮೇಯಂ ತ್ರಿಪುಟೀಹ ನ ವಿದ್ಯತೇ ।
ರೂಪಂ ತೇಽವಿಕೃತಂ ಸತ್ತ್ವಂ ಮಧುಮನ್ಮೇ ಪರಾಯಣಮ್ ॥ ೫೬ ॥
ಪ್ರಹೋತಾರೋಽತ್ರೈವ ಮನೋನ್ವಾಹುವಾಮಹ ಇತ್ಯತಃ ।
ಗಮಾದಿ ಮನಸೋ ನಾಸ್ಯ ಯೋ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಪ್ರಸಾಧನಃ ॥ ೫೭ ॥
ಯೇ ಯಜ್ಞೇನಾರ್ಚನ್ತ್ಯನೇನ ಸರ್ವೇ ನನ್ದನ್ತಿ ತೇ ತ್ವಯಾ ।
ನಾನ್ಯೇಽತಸ್ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾ ಏವ ವಿರೂಪಾಸೋ ದಿವಸ್ಪರಿ ॥ ೫೮ ॥
ದೇವಾನಾಂ ನು ವಶೇ ಯೋಽಸ್ಯ ಸುಮಙ್ಗಲೀರಿಯಂ ವಧೂಃ ।
ಸ್ನೇಹೇಷು ತ್ವಚ್ಯುತೋ ಭೋಗೀ ಪತಿರ್ಬನ್ಧೇಷು ಬಧ್ಯತೇ ॥ ೫೯ ॥
ವಿಹಿತಂ ಸರ್ವಮಿತ್ತೇ ತ್ವಮತೋ ಜ್ಯಾಯಾಂಶ್ಚ ಪೂರುಷಃ ।
ಪಾದೋಽಸ್ಯ ವಿಶ್ವಾ ಭೂತಾನಿ ತ್ರಿಪಾದಸ್ಯಾಮೃತಂ ದಿವಿ ॥ ೬೦ ॥
ಹಯೇ ಜಾಯೇ ಇತಿ ವದನ್ಯಾ ಸಾಲಾವೃಕಹೃತ್ಸಮಾ ।
ತನ್ಮಯೋ ನ ಸ ವೇದಾಮುಮಾತ್ಮಾನಂ ತವ ಪೂರುಷ ॥ ೬೧ ॥
ಉಭಾ ಉಪಾಧಿತೋಽತ್ರೈಕಃ ಪಾಕೇನ ಮನಸಾನ್ವಿತಃ ।
ತ್ವಾಂ ಯದೀಕ್ಷೇತ ತಂ ಮಾತಾ ರೇಹ್ಲಿ ಸ ಉ ರೇಹ್ಲಿ ಮಾತರಮ್ ॥ ೬೨ ॥
ತದಿದಾತ್ಮನ್ಹೃದಿ ವಪುಃ ಪಶ್ಯನ್ತಸ್ತೇ ಮನೀಷಯಾ ।
ಮುನಯೋ ವಾತರಶನಾಃ ಪಿಶಙ್ಗಾ ವಸತೇಽಮಲಾಃ ॥ ೬೩ ॥
ತ್ಯಂ ಚಿನ್ಮಯಂ ಬುಧಾ ರೂಪಂ ಸಞ್ಜಾನಾನಾ ಉಪಾಸತೇ ।
ಯೋ ಅಸ್ಯ ಪಾರೇ ರಜಸಃ ಸ ನಃ ಪರ್ಷದತಿ ದ್ವಿಷಃ ॥ ೬೪ ॥
ಇಷೇ ತ್ವೋರ್ಜೇ ಚೌದನೇನ ನಿತ್ಯಹೋಮೇಽಪಿ ಗವ್ಯತಃ ।
ಯಜನ್ತ್ಯಹಂ ತ್ವಕಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಾಯ ಕರ್ಮಣೇ ॥ ೬೫ ॥
ಅಗ್ನ ಆಯಾಹೀತಿ ಗಾತುಂ ತ್ವಾಽಕ್ಷಮಃ ಸ್ತೌಮಿ ಕೇವಲಮ್ ।
ನಿಷೀದ ಮೇ ಹೃದಿ ಯಥಾ ನಿಹೋತಾ ಸತ್ಸಿ ಬರ್ಹಿಷಿ ॥ ೬೬ ॥
ಶಂ ನೋ ದೇವೀಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತೇ ಸನ್ತು ಧೀವೃತ್ತಯೋಽನಿಶಮ್ ।
ಆತ್ಮ್ಪ್ರವಾಹಾಃ ಸ್ವಾರಸ್ಯಾಚ್ಛಮ್ಯೋರಭಿಸ್ರವನ್ತು ನಃ ॥ ೬೭ ॥
ಜ್ಞಾತೇಽಸ್ಮಿನ್ಪಾಶಮುಕ್ತಿಃ ಸಕಲವಿದಿತಿ ತತ್ಸ್ಯಾದನಿರ್ದೇಶ್ಯಮೇಕಂ
ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಚಾತೀನ್ದ್ರಿಯಂ ಸತ್ತದಯಮಿತಿ ಗಿರಾ ಶಾಬ್ದನಿರ್ದೇಶ್ಯಮೇವ ।
ವಾಕ್ಯೈಸ್ತತ್ತ್ವಂ ವಿರೋಧೇಽಪಿ ಸತಿ ಸುಮತಿಭಿಃ ಸೋಽಯಮಿತ್ಯಾದಿವತ್ತ-
-ದ್ಭಾಗತ್ಯಾಗೇನ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ವರಗುರುಕೃಪಯಾ ಲಭ್ಯಮೈಕ್ಯಂ ಹಿ ತಜ್ಜ್ಞೈಃ ॥ ೬೮ ॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀದತ್ತಪುರಾಣೇ ಶ್ರೀ ದತ್ತ ವೇದಪಾದ ಸ್ತುತಿಃ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಾ ॥

Explore More