Goddess Kali

શ્રીમહાકાલવિરચિતં શ્રી કાલી કર્પૂર સ્તોત્રમ્

(Sri Kali Karpura Stotram in Gujarati)

Also known as shri kali karpura stotram · shree kali karpura stotram · kali karpura stotram

The Karpuradi stotra, ascribed to Mahakala himself, and its opening verses do not name the mantra they teach: they spell it in riddles. Camphor without its middle and final vowels, joined to the moon and the left eye; Ishana with the moon on his left ear. Each verse assembles a seed letter by letter out of the conventional names for letters, so the mantra is handed over in the open without ever being written down. Then come the meditations, and they are cremation-ground meditations. Between them stands the verse the hymn is loved for, in which the poet says that neither Brahma nor Vishnu nor Shiva knows her highest nature, that devotion alone is making him speak, and asks her to forgive it, since anger at a beast is unfitting. Its later verses set out the practice of the left-hand tradition, and they go further in that direction than anything else in this corpus.

॥ શ્રી ગણેશાય નમઃ ॥
॥ શ્રી કાલી કર્પૂર સ્તોત્રમ્ ॥
॥ શ્રીમહાકાલ વિરચિતમ્ ॥
કર્પૂરં મધ્યમાન્ત્ય સ્વરપરરહિતં સેન્દુવામાક્ષિયુક્તં
બીજં તે માતરેતત્ત્રિપુરહરવધુ ત્રિઃકૃતં યે જપન્તિ ।
તેષાં ગદ્યાનિ પદ્યાનિ ચ મુખકુહરાદુલ્લસન્ત્યેવ વાચઃ
સ્વચ્છન્દં ધ્વાન્તધારાધરરુચિરુચિરે સર્વસિદ્ધિં ગતાનામ્ ॥ ૧ ॥
ઈશાનઃ સેન્દુવામશ્રવણપરિગતો બીજમન્યન્મહેશિ
દ્વન્દ્વં તે મન્દચેતા યદિ જપતિ જનો વારમેકં કદાચિત્ ।
જિત્વા વાચામધીશં ધનદમપિ ચિરં મોહયન્નમ્બુજાક્ષિ
વૃન્દં ચન્દ્રાર્ધચૂડે પ્રભવતિ સ મહાઘોરબાણાવતંસે ॥ ૨ ॥
ઈશો વૈશ્વાનરસ્થઃ શશધરવિલસદ્વામનેત્રેણ યુક્તો
બીજં તે દ્વન્દ્વમન્યદ્વિગલિતચિકુરે કાલિકે યે જપન્તિ ।
દ્વેષ્ટારં ઘ્નન્તિ તે ચ ત્રિભુવનમપિ તે વશ્યભાવં નયન્તિ
સૃક્કદ્વન્દ્વાસ્રધારાદ્વયધરવદને દક્ષિણે કાલિકેતિ ॥ ૩ ॥
॥ ધ્યાન એવં સ્વરૂપ ॥
ઊર્ધ્વે વામે કૃપાણં કરકમલતલે છિન્નમુણ્ડં તથોઽધઃ
સવ્યેઽભીતિં વરં ચ ત્રિજગદઘહરે દક્ષિણે કાલિકે ચ ।
જપ્ત્વૈતન્નામ યે વા તવ વિમલતનું ભાવયન્ત્યેતદમ્બ
તેષામષ્ટૌ કરસ્થાઃ પ્રકટિતરદને સિદ્ધયસ્ત્ર્યમ્બકસ્ય ॥ ૪ ॥
વર્ગાદ્યં વહ્નિસંસ્થં વિધુરતિવલિતં તત્ત્રયં કૂર્ચયુગ્મં
લજ્જાદ્વન્દ્વં ચ પશ્ચાત્ સ્મિતમુખિતદધષ્ઠદ્વયમ્યોજયિત્વા ।
માતર્યે ત્વાં જપન્તિ સ્મરહરમહિલે ભાવયન્તઃ સ્વરૂપં
તે લક્ષ્મીલાસ્યલીલાકમલદલદૃશઃ કામરૂપા ભવન્તિ ॥ ૫ ॥
પ્રત્યેકં વા દ્વયં વા ત્રયમપિ ચ પરં બીજમત્યન્તગુહ્યં
ત્વન્નામ્ના યોજયિત્વા સકલમપિ સદા ભાવયન્તો જપન્તિ ।
તેષાં નેત્રારવિન્દે વિહરતિ કમલા વક્ત્રશુભ્રાંશુબિમ્બે
વાગ્દેવી દેવિ મુણ્ડસ્રગતિશયલસત્કણ્ઠ પીનસ્તનાઢ્યે ॥ ૬ ॥
॥ ધ્યાન ॥
ગતાસૂનાં બાહુપ્રકરકૃતકાઞ્ચીપરિલસ-
ન્નિતમ્બાં દિગ્વસ્ત્રાં ત્રિભુવનવિધાત્રીં ત્રિનયનામ્ ।
શ્મશાનસ્થે તલ્પે શવહૃદિ મહાકાલસુરત-
પ્રસક્તાં ત્વાં ધ્યાયન્ જનનિ જડચેતા અપિ કવિઃ ॥ ૭ ॥
શિવાભિર્ઘોરાભિઃ શવનિવહમુણ્ડાઽસ્થિ નિકરૈઃ
પરં સઙ્કીર્ણાયાં પ્રકટિતચિતાયાં હરવધૂમ્ ।
પ્રવિષ્ટાં સન્તુષ્ટામુપરિસુરતેનાતિ યુવતી
સદા ત્વાં ધ્યાયન્તિ ક્વચિદપિ ન તેષાં પરિભવઃ ॥ ૮ ॥
॥ સ્તુતિ ॥
વદામસ્તે કિં વા જનનિ વયમુચ્ચૈર્જડધિયો
ન ધાતા નાપીશો હરિરપિ ન તે વેત્તિ પરમમ્ ।
તથાપિ ત્વદ્ભક્તિર્મુખરયતિ ચાસ્માકમસિતે
તદેતત્ ક્ષન્તવ્યં ન ખલુ પશુરોષઃ સમુચિતઃ ॥ ૯ ॥
॥ સાધના વિધિ ॥
સમન્તાદાપીનસ્તનજઘનદૃગ્યૌવનવતી
રતાસક્તો નક્તં યદિ જપતિ ભક્તસ્તવ મનુમ્ ।
વિવાસાસ્ત્વાં ધ્યાયન્ ગલિતચિકુરસ્તસ્ય વશગાઃ
સમસ્તાઃ સિદ્ધૌઘા ભુવિ ચિરતરં જીવતિ કવિઃ ॥ ૧૦ ॥
સમાઃ સ્વસ્થીભૂતાં જપતિ વિપરીતાં યદિ સદા
વિચિન્ત્ય ત્વાં ધ્યાયન્નતિશયમહાકાલસુરતામ્ ।
તદા તસ્ય ક્ષોણીતલવિહરમાણસ્ય વિદુષઃ
કરામ્ભોજે વશ્યા હરવધુ મહાસિદ્ધિ નિવહાઃ ॥ ૧૧ ॥
પ્રસૂતે સંસારં જનનિ જગતીં પાલયતિ ચ
સમસ્તં ક્ષિત્યાદિ પ્રલયસમયે સંહરતિ ચ ।
અતસ્ત્વાં ધાતાઽપિ ત્રિભુવનપતિઃ શ્રીપતિરપિ
મહેશોઽપિ પ્રાયઃ સકલમપિ કિં સ્તૌમિ ભવતીમ્ ॥ ૧૨ ॥
અનેકે સેવન્તે ભવદધિકગીર્વાણનિવહાન્
વિમૂઢાસ્તે માતઃ કિમપિ ન હિ જાનન્તિ પરમમ્ ।
સમારાધ્યામાદ્યાં હરિહરવિરિઞ્ચ્યાદિવિબુધૈઃ
પ્રપન્નોઽસ્મિ સ્વૈરં રતિરસમહાનન્દનિરતામ્ ॥ ૧૩ ॥
ધરિત્રી કીલાલં શુચિરપિ સમીરોઽપિ ગગનં
ત્વમેકા કલ્યાણી ગિરિશરમણી કાલિ સકલમ્ ।
સ્તુતિઃ કા તે માતસ્તવ કરુણયા મામગતિકં
પ્રસન્ના ત્વં ભૂયા ભવમનનુભૂયાન્મમ જનુઃ ॥ ૧૪ ॥
॥ વિશેષ સાધના ॥
શ્મશાનસ્થઃ સુસ્થો ગલિતચિકુરો દિક્પટધરઃ
સહસ્રં ત્વર્કાણાં નિજગલિતવીર્યેણ કુસુમમ્ ।
જપંસ્ત્વત્ પ્રત્યેકં મનુમપિ તવ ધ્યાનનિરતો
મહાકાલિ સ્વૈરં સ ભવતિ ધરિત્રી પરિવૃઢઃ ॥ ૧૫ ॥
ગૃહે સમ્માર્જન્યા પરિગલિત વીર્યં હિ ચિકુરં
સમૂલં મધ્યાહ્ને વિતરતિ ચિતાયાં કુજદિને ।
સમુચ્ચાર્ય પ્રેમ્ણા મનુમપિ સકૃત્ કાલિ સતતં
ગજારૂઢો યાતિ ક્ષિતિપરિવૃઢઃ સત્કવિવરઃ ॥ ૧૬ ॥
સુપુષ્પૈરાકીર્ણં કુસુમધનુષોમન્દિરમહો
પુરો ધ્યાયન્ ધ્યાયન્ યદિ જપતિ ભક્તસ્તવ મનુમ્ ।
સગન્ધર્વશ્રેણીપતિરપિ કવિત્વામૃતનદી
નદીનઃ પર્યન્તે પરમપદલીનઃ પ્રભવતિ ॥ ૧૭ ॥
ત્રિપઞ્ચારે પીઠે શવશિવહૃદિ સ્મેરવદનાં
મહાકાલેનોચ્ચૈર્મદનરસલાવણ્યનિરતામ્ ।
સમાસક્તો નક્તં સ્વયમપિ રતાનન્દનિરતો
જનો યો ધ્યાયેત્ત્વાં જનનિ કિલ સસ્યાત્ સ્મરહરઃ ॥ ૧૮ ॥
॥ બલિ વિધાન ॥
સલોમાસ્થિ સ્વૈરં પલલમપિ માર્જારમસિતે
પરં ચૌષ્ટ્રં મૈષં નરમહિષયોશ્છાગમપિ વા ।
બલિં તે પૂજાયામપિ વિતરતાં મર્ત્યવસતાં
સતાં સિદ્ધિઃ સર્વા પ્રતિપદમપૂર્વા પ્રભવતિ ॥ ૧૯ ॥
વશી લક્ષં મન્ત્રં પ્રજપતિ હવિષ્યાશનરતો
દિવા માતર્યુષ્મચ્ચરણયુગલ ધ્યાન નિપુણઃ ।
પરં નક્તં નગ્નો નિધુવન વિનોદેન ચ મનું
જપેલ્લક્ષં સમ્યક્ સ્મરહરસમાનઃ ક્ષિતિતલે ॥ ૨૦ ॥
॥ ફલશ્રુતિ ॥
ઇદં સ્તોત્રં માતસ્તવ મનુસમુદ્ધારણ જનુઃ
સ્વરૂપાખ્યં પાદામ્બુજયુગલપૂજાવિધિયુતમ્ ।
નિશાર્ધે વા પૂજાસમયમધિ વા યસ્તુ પઠતિ
પ્રલાપસ્તસ્યાપિ પ્રસરતિ કવિત્વામૃતરસઃ ॥ ૨૧ ॥
કુરઙ્ગાક્ષીબૃન્દં તમનુસરતિ પ્રેમતરલં
વશસ્તસ્ય ક્ષોણીપતિરપિ કુબેરપ્રતિનિધિઃ ।
રિપુઃ કારાગારં કલયતિ ચ તં કેલિકલયા
ચિરં જીવન્મુક્તઃ સ ભવતિ ચ ભક્તઃ પ્રતિજનુઃ ॥ ૨૨ ॥
॥ ઇતિ શ્રીમહાકાલવિરચિતં શ્રી કાલી કર્પૂર સ્તોત્રમ્ સમ્પૂર્ણમ્ ॥

Explore More