Goddess Kali

ଶ୍ରୀମହାକାଲଵିରଚିତଂ ଶ୍ରୀ କାଲୀ କର୍ପୂର ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Sri Kali Karpura Stotram in Odia)

Also known as shri kali karpura stotram · shree kali karpura stotram · kali karpura stotram

The Karpuradi stotra, ascribed to Mahakala himself, and its opening verses do not name the mantra they teach: they spell it in riddles. Camphor without its middle and final vowels, joined to the moon and the left eye; Ishana with the moon on his left ear. Each verse assembles a seed letter by letter out of the conventional names for letters, so the mantra is handed over in the open without ever being written down. Then come the meditations, and they are cremation-ground meditations. Between them stands the verse the hymn is loved for, in which the poet says that neither Brahma nor Vishnu nor Shiva knows her highest nature, that devotion alone is making him speak, and asks her to forgive it, since anger at a beast is unfitting. Its later verses set out the practice of the left-hand tradition, and they go further in that direction than anything else in this corpus.

॥ ଶ୍ରୀ ଗଣେଶାଯ ନମଃ ॥
॥ ଶ୍ରୀ କାଲୀ କର୍ପୂର ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
॥ ଶ୍ରୀମହାକାଲ ଵିରଚିତମ୍ ॥
କର୍ପୂରଂ ମଧ୍ଯମାନ୍ତ୍ଯ ସ୍ଵରପରରହିତଂ ସେନ୍ଦୁଵାମାକ୍ଷିଯୁକ୍ତଂ
ବୀଜଂ ତେ ମାତରେତତ୍ତ୍ରିପୁରହରଵଧୁ ତ୍ରିଃକୃତଂ ଯେ ଜପନ୍ତି ।
ତେଷାଂ ଗଦ୍ଯାନି ପଦ୍ଯାନି ଚ ମୁଖକୁହରାଦୁଲ୍ଲସନ୍ତ୍ଯେଵ ଵାଚଃ
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଂ ଧ୍ଵାନ୍ତଧାରାଧରରୁଚିରୁଚିରେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଗତାନାମ୍ ॥ ୧ ॥
ଈଶାନଃ ସେନ୍ଦୁଵାମଶ୍ରଵଣପରିଗତୋ ବୀଜମନ୍ଯନ୍ମହେଶି
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ତେ ମନ୍ଦଚେତା ଯଦି ଜପତି ଜନୋ ଵାରମେକଂ କଦାଚିତ୍ ।
ଜିତ୍ଵା ଵାଚାମଧୀଶଂ ଧନଦମପି ଚିରଂ ମୋହଯନ୍ନମ୍ବୁଜାକ୍ଷି
ଵୃନ୍ଦଂ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧଚୂଡେ ପ୍ରଭଵତି ସ ମହାଘୋରବାଣାଵତଂସେ ॥ ୨ ॥
ଈଶୋ ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଥଃ ଶଶଧରଵିଲସଦ୍ଵାମନେତ୍ରେଣ ଯୁକ୍ତୋ
ବୀଜଂ ତେ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମନ୍ଯଦ୍ଵିଗଲିତଚିକୁରେ କାଲିକେ ଯେ ଜପନ୍ତି ।
ଦ୍ଵେଷ୍ଟାରଂ ଘ୍ନନ୍ତି ତେ ଚ ତ୍ରିଭୁଵନମପି ତେ ଵଶ୍ଯଭାଵଂ ନଯନ୍ତି
ସୃକ୍କଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵାସ୍ରଧାରାଦ୍ଵଯଧରଵଦନେ ଦକ୍ଷିଣେ କାଲିକେତି ॥ ୩ ॥
॥ ଧ୍ଯାନ ଏଵଂ ସ୍ଵରୂପ ॥
ଊର୍ଧ୍ଵେ ଵାମେ କୃପାଣଂ କରକମଲତଲେ ଛିନ୍ନମୁଣ୍ଡଂ ତଥୋଽଧଃ
ସଵ୍ଯେଽଭୀତିଂ ଵରଂ ଚ ତ୍ରିଜଗଦଘହରେ ଦକ୍ଷିଣେ କାଲିକେ ଚ ।
ଜପ୍ତ୍ଵୈତନ୍ନାମ ଯେ ଵା ତଵ ଵିମଲତନୁଂ ଭାଵଯନ୍ତ୍ଯେତଦମ୍ବ
ତେଷାମଷ୍ଟୌ କରସ୍ଥାଃ ପ୍ରକଟିତରଦନେ ସିଦ୍ଧଯସ୍ତ୍ର୍ଯମ୍ବକସ୍ଯ ॥ ୪ ॥
ଵର୍ଗାଦ୍ଯଂ ଵହ୍ନିସଂସ୍ଥଂ ଵିଧୁରତିଵଲିତଂ ତତ୍ତ୍ରଯଂ କୂର୍ଚଯୁଗ୍ମଂ
ଲଜ୍ଜାଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଚ ପଶ୍ଚାତ୍ ସ୍ମିତମୁଖିତଦଧଷ୍ଠଦ୍ଵଯମ୍ଯୋଜଯିତ୍ଵା ।
ମାତର୍ଯେ ତ୍ଵାଂ ଜପନ୍ତି ସ୍ମରହରମହିଲେ ଭାଵଯନ୍ତଃ ସ୍ଵରୂପଂ
ତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଲାସ୍ଯଲୀଲାକମଲଦଲଦୃଶଃ କାମରୂପା ଭଵନ୍ତି ॥ ୫ ॥
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଵା ଦ୍ଵଯଂ ଵା ତ୍ରଯମପି ଚ ପରଂ ବୀଜମତ୍ଯନ୍ତଗୁହ୍ଯଂ
ତ୍ଵନ୍ନାମ୍ନା ଯୋଜଯିତ୍ଵା ସକଲମପି ସଦା ଭାଵଯନ୍ତୋ ଜପନ୍ତି ।
ତେଷାଂ ନେତ୍ରାରଵିନ୍ଦେ ଵିହରତି କମଲା ଵକ୍ତ୍ରଶୁଭ୍ରାଂଶୁବିମ୍ବେ
ଵାଗ୍ଦେଵୀ ଦେଵି ମୁଣ୍ଡସ୍ରଗତିଶଯଲସତ୍କଣ୍ଠ ପୀନସ୍ତନାଢ୍ଯେ ॥ ୬ ॥
॥ ଧ୍ଯାନ ॥
ଗତାସୂନାଂ ବାହୁପ୍ରକରକୃତକାଞ୍ଚୀପରିଲସ-
ନ୍ନିତମ୍ବାଂ ଦିଗ୍ଵସ୍ତ୍ରାଂ ତ୍ରିଭୁଵନଵିଧାତ୍ରୀଂ ତ୍ରିନଯନାମ୍ ।
ଶ୍ମଶାନସ୍ଥେ ତଲ୍ପେ ଶଵହୃଦି ମହାକାଲସୁରତ-
ପ୍ରସକ୍ତାଂ ତ୍ଵାଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଜନନି ଜଡଚେତା ଅପି କଵିଃ ॥ ୭ ॥
ଶିଵାଭିର୍ଘୋରାଭିଃ ଶଵନିଵହମୁଣ୍ଡାଽସ୍ଥି ନିକରୈଃ
ପରଂ ସଙ୍କୀର୍ଣାଯାଂ ପ୍ରକଟିତଚିତାଯାଂ ହରଵଧୂମ୍ ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟାଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାମୁପରିସୁରତେନାତି ଯୁଵତୀ
ସଦା ତ୍ଵାଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି କ୍ଵଚିଦପି ନ ତେଷାଂ ପରିଭଵଃ ॥ ୮ ॥
॥ ସ୍ତୁତି ॥
ଵଦାମସ୍ତେ କିଂ ଵା ଜନନି ଵଯମୁଚ୍ଚୈର୍ଜଡଧିଯୋ
ନ ଧାତା ନାପୀଶୋ ହରିରପି ନ ତେ ଵେତ୍ତି ପରମମ୍ ।
ତଥାପି ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିର୍ମୁଖରଯତି ଚାସ୍ମାକମସିତେ
ତଦେତତ୍ କ୍ଷନ୍ତଵ୍ଯଂ ନ ଖଲୁ ପଶୁରୋଷଃ ସମୁଚିତଃ ॥ ୯ ॥
॥ ସାଧନା ଵିଧି ॥
ସମନ୍ତାଦାପୀନସ୍ତନଜଘନଦୃଗ୍ଯୌଵନଵତୀ
ରତାସକ୍ତୋ ନକ୍ତଂ ଯଦି ଜପତି ଭକ୍ତସ୍ତଵ ମନୁମ୍ ।
ଵିଵାସାସ୍ତ୍ଵାଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଗଲିତଚିକୁରସ୍ତସ୍ଯ ଵଶଗାଃ
ସମସ୍ତାଃ ସିଦ୍ଧୌଘା ଭୁଵି ଚିରତରଂ ଜୀଵତି କଵିଃ ॥ ୧୦ ॥
ସମାଃ ସ୍ଵସ୍ଥୀଭୂତାଂ ଜପତି ଵିପରୀତାଂ ଯଦି ସଦା
ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ନତିଶଯମହାକାଲସୁରତାମ୍ ।
ତଦା ତସ୍ଯ କ୍ଷୋଣୀତଲଵିହରମାଣସ୍ଯ ଵିଦୁଷଃ
କରାମ୍ଭୋଜେ ଵଶ୍ଯା ହରଵଧୁ ମହାସିଦ୍ଧି ନିଵହାଃ ॥ ୧୧ ॥
ପ୍ରସୂତେ ସଂସାରଂ ଜନନି ଜଗତୀଂ ପାଲଯତି ଚ
ସମସ୍ତଂ କ୍ଷିତ୍ଯାଦି ପ୍ରଲଯସମଯେ ସଂହରତି ଚ ।
ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ ଧାତାଽପି ତ୍ରିଭୁଵନପତିଃ ଶ୍ରୀପତିରପି
ମହେଶୋଽପି ପ୍ରାଯଃ ସକଲମପି କିଂ ସ୍ତୌମି ଭଵତୀମ୍ ॥ ୧୨ ॥
ଅନେକେ ସେଵନ୍ତେ ଭଵଦଧିକଗୀର୍ଵାଣନିଵହାନ୍
ଵିମୂଢାସ୍ତେ ମାତଃ କିମପି ନ ହି ଜାନନ୍ତି ପରମମ୍ ।
ସମାରାଧ୍ଯାମାଦ୍ଯାଂ ହରିହରଵିରିଞ୍ଚ୍ଯାଦିଵିବୁଧୈଃ
ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି ସ୍ଵୈରଂ ରତିରସମହାନନ୍ଦନିରତାମ୍ ॥ ୧୩ ॥
ଧରିତ୍ରୀ କୀଲାଲଂ ଶୁଚିରପି ସମୀରୋଽପି ଗଗନଂ
ତ୍ଵମେକା କଲ୍ଯାଣୀ ଗିରିଶରମଣୀ କାଲି ସକଲମ୍ ।
ସ୍ତୁତିଃ କା ତେ ମାତସ୍ତଵ କରୁଣଯା ମାମଗତିକଂ
ପ୍ରସନ୍ନା ତ୍ଵଂ ଭୂଯା ଭଵମନନୁଭୂଯାନ୍ମମ ଜନୁଃ ॥ ୧୪ ॥
॥ ଵିଶେଷ ସାଧନା ॥
ଶ୍ମଶାନସ୍ଥଃ ସୁସ୍ଥୋ ଗଲିତଚିକୁରୋ ଦିକ୍ପଟଧରଃ
ସହସ୍ରଂ ତ୍ଵର୍କାଣାଂ ନିଜଗଲିତଵୀର୍ଯେଣ କୁସୁମମ୍ ।
ଜପଂସ୍ତ୍ଵତ୍ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ମନୁମପି ତଵ ଧ୍ଯାନନିରତୋ
ମହାକାଲି ସ୍ଵୈରଂ ସ ଭଵତି ଧରିତ୍ରୀ ପରିଵୃଢଃ ॥ ୧୫ ॥
ଗୃହେ ସମ୍ମାର୍ଜନ୍ଯା ପରିଗଲିତ ଵୀର୍ଯଂ ହି ଚିକୁରଂ
ସମୂଲଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଵିତରତି ଚିତାଯାଂ କୁଜଦିନେ ।
ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପ୍ରେମ୍ଣା ମନୁମପି ସକୃତ୍ କାଲି ସତତଂ
ଗଜାରୂଢୋ ଯାତି କ୍ଷିତିପରିଵୃଢଃ ସତ୍କଵିଵରଃ ॥ ୧୬ ॥
ସୁପୁଷ୍ପୈରାକୀର୍ଣଂ କୁସୁମଧନୁଷୋମନ୍ଦିରମହୋ
ପୁରୋ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଯଦି ଜପତି ଭକ୍ତସ୍ତଵ ମନୁମ୍ ।
ସଗନ୍ଧର୍ଵଶ୍ରେଣୀପତିରପି କଵିତ୍ଵାମୃତନଦୀ
ନଦୀନଃ ପର୍ଯନ୍ତେ ପରମପଦଲୀନଃ ପ୍ରଭଵତି ॥ ୧୭ ॥
ତ୍ରିପଞ୍ଚାରେ ପୀଠେ ଶଵଶିଵହୃଦି ସ୍ମେରଵଦନାଂ
ମହାକାଲେନୋଚ୍ଚୈର୍ମଦନରସଲାଵଣ୍ଯନିରତାମ୍ ।
ସମାସକ୍ତୋ ନକ୍ତଂ ସ୍ଵଯମପି ରତାନନ୍ଦନିରତୋ
ଜନୋ ଯୋ ଧ୍ଯାଯେତ୍ତ୍ଵାଂ ଜନନି କିଲ ସସ୍ଯାତ୍ ସ୍ମରହରଃ ॥ ୧୮ ॥
॥ ବଲି ଵିଧାନ ॥
ସଲୋମାସ୍ଥି ସ୍ଵୈରଂ ପଲଲମପି ମାର୍ଜାରମସିତେ
ପରଂ ଚୌଷ୍ଟ୍ରଂ ମୈଷଂ ନରମହିଷଯୋଶ୍ଛାଗମପି ଵା ।
ବଲିଂ ତେ ପୂଜାଯାମପି ଵିତରତାଂ ମର୍ତ୍ଯଵସତାଂ
ସତାଂ ସିଦ୍ଧିଃ ସର୍ଵା ପ୍ରତିପଦମପୂର୍ଵା ପ୍ରଭଵତି ॥ ୧୯ ॥
ଵଶୀ ଲକ୍ଷଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଜପତି ହଵିଷ୍ଯାଶନରତୋ
ଦିଵା ମାତର୍ଯୁଷ୍ମଚ୍ଚରଣଯୁଗଲ ଧ୍ଯାନ ନିପୁଣଃ ।
ପରଂ ନକ୍ତଂ ନଗ୍ନୋ ନିଧୁଵନ ଵିନୋଦେନ ଚ ମନୁଂ
ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ମରହରସମାନଃ କ୍ଷିତିତଲେ ॥ ୨୦ ॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମାତସ୍ତଵ ମନୁସମୁଦ୍ଧାରଣ ଜନୁଃ
ସ୍ଵରୂପାଖ୍ଯଂ ପାଦାମ୍ବୁଜଯୁଗଲପୂଜାଵିଧିଯୁତମ୍ ।
ନିଶାର୍ଧେ ଵା ପୂଜାସମଯମଧି ଵା ଯସ୍ତୁ ପଠତି
ପ୍ରଲାପସ୍ତସ୍ଯାପି ପ୍ରସରତି କଵିତ୍ଵାମୃତରସଃ ॥ ୨୧ ॥
କୁରଙ୍ଗାକ୍ଷୀବୃନ୍ଦଂ ତମନୁସରତି ପ୍ରେମତରଲଂ
ଵଶସ୍ତସ୍ଯ କ୍ଷୋଣୀପତିରପି କୁବେରପ୍ରତିନିଧିଃ ।
ରିପୁଃ କାରାଗାରଂ କଲଯତି ଚ ତଂ କେଲିକଲଯା
ଚିରଂ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଭଵତି ଚ ଭକ୍ତଃ ପ୍ରତିଜନୁଃ ॥ ୨୨ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀମହାକାଲଵିରଚିତଂ ଶ୍ରୀ କାଲୀ କର୍ପୂର ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More