Goddess Kali

ಶ್ರೀಮಹಾಕಾಲವಿರಚಿತಂ ಶ್ರೀ ಕಾಲೀ ಕರ್ಪೂರ ಸ್ತೋತ್ರಮ್

(Sri Kali Karpura Stotram in Kannada)

Also known as shri kali karpura stotram · shree kali karpura stotram · kali karpura stotram

The Karpuradi stotra, ascribed to Mahakala himself, and its opening verses do not name the mantra they teach: they spell it in riddles. Camphor without its middle and final vowels, joined to the moon and the left eye; Ishana with the moon on his left ear. Each verse assembles a seed letter by letter out of the conventional names for letters, so the mantra is handed over in the open without ever being written down. Then come the meditations, and they are cremation-ground meditations. Between them stands the verse the hymn is loved for, in which the poet says that neither Brahma nor Vishnu nor Shiva knows her highest nature, that devotion alone is making him speak, and asks her to forgive it, since anger at a beast is unfitting. Its later verses set out the practice of the left-hand tradition, and they go further in that direction than anything else in this corpus.

॥ ಶ್ರೀ ಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ ॥
॥ ಶ್ರೀ ಕಾಲೀ ಕರ್ಪೂರ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥
॥ ಶ್ರೀಮಹಾಕಾಲ ವಿರಚಿತಮ್ ॥
ಕರ್ಪೂರಂ ಮಧ್ಯಮಾನ್ತ್ಯ ಸ್ವರಪರರಹಿತಂ ಸೇನ್ದುವಾಮಾಕ್ಷಿಯುಕ್ತಂ
ಬೀಜಂ ತೇ ಮಾತರೇತತ್ತ್ರಿಪುರಹರವಧು ತ್ರಿಃಕೃತಂ ಯೇ ಜಪನ್ತಿ ।
ತೇಷಾಂ ಗದ್ಯಾನಿ ಪದ್ಯಾನಿ ಚ ಮುಖಕುಹರಾದುಲ್ಲಸನ್ತ್ಯೇವ ವಾಚಃ
ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಂ ಧ್ವಾನ್ತಧಾರಾಧರರುಚಿರುಚಿರೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಂ ಗತಾನಾಮ್ ॥ ೧ ॥
ಈಶಾನಃ ಸೇನ್ದುವಾಮಶ್ರವಣಪರಿಗತೋ ಬೀಜಮನ್ಯನ್ಮಹೇಶಿ
ದ್ವನ್ದ್ವಂ ತೇ ಮನ್ದಚೇತಾ ಯದಿ ಜಪತಿ ಜನೋ ವಾರಮೇಕಂ ಕದಾಚಿತ್ ।
ಜಿತ್ವಾ ವಾಚಾಮಧೀಶಂ ಧನದಮಪಿ ಚಿರಂ ಮೋಹಯನ್ನಮ್ಬುಜಾಕ್ಷಿ
ವೃನ್ದಂ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಚೂಡೇ ಪ್ರಭವತಿ ಸ ಮಹಾಘೋರಬಾಣಾವತಂಸೇ ॥ ೨ ॥
ಈಶೋ ವೈಶ್ವಾನರಸ್ಥಃ ಶಶಧರವಿಲಸದ್ವಾಮನೇತ್ರೇಣ ಯುಕ್ತೋ
ಬೀಜಂ ತೇ ದ್ವನ್ದ್ವಮನ್ಯದ್ವಿಗಲಿತಚಿಕುರೇ ಕಾಲಿಕೇ ಯೇ ಜಪನ್ತಿ ।
ದ್ವೇಷ್ಟಾರಂ ಘ್ನನ್ತಿ ತೇ ಚ ತ್ರಿಭುವನಮಪಿ ತೇ ವಶ್ಯಭಾವಂ ನಯನ್ತಿ
ಸೃಕ್ಕದ್ವನ್ದ್ವಾಸ್ರಧಾರಾದ್ವಯಧರವದನೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕಾಲಿಕೇತಿ ॥ ೩ ॥
॥ ಧ್ಯಾನ ಏವಂ ಸ್ವರೂಪ ॥
ಊರ್ಧ್ವೇ ವಾಮೇ ಕೃಪಾಣಂ ಕರಕಮಲತಲೇ ಛಿನ್ನಮುಣ್ಡಂ ತಥೋಽಧಃ
ಸವ್ಯೇಽಭೀತಿಂ ವರಂ ಚ ತ್ರಿಜಗದಘಹರೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕಾಲಿಕೇ ಚ ।
ಜಪ್ತ್ವೈತನ್ನಾಮ ಯೇ ವಾ ತವ ವಿಮಲತನುಂ ಭಾವಯನ್ತ್ಯೇತದಮ್ಬ
ತೇಷಾಮಷ್ಟೌ ಕರಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಕಟಿತರದನೇ ಸಿದ್ಧಯಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯ ॥ ೪ ॥
ವರ್ಗಾದ್ಯಂ ವಹ್ನಿಸಂಸ್ಥಂ ವಿಧುರತಿವಲಿತಂ ತತ್ತ್ರಯಂ ಕೂರ್ಚಯುಗ್ಮಂ
ಲಜ್ಜಾದ್ವನ್ದ್ವಂ ಚ ಪಶ್ಚಾತ್ ಸ್ಮಿತಮುಖಿತದಧಷ್ಠದ್ವಯಮ್ಯೋಜಯಿತ್ವಾ ।
ಮಾತರ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಜಪನ್ತಿ ಸ್ಮರಹರಮಹಿಲೇ ಭಾವಯನ್ತಃ ಸ್ವರೂಪಂ
ತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಲಾಸ್ಯಲೀಲಾಕಮಲದಲದೃಶಃ ಕಾಮರೂಪಾ ಭವನ್ತಿ ॥ ೫ ॥
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ವಾ ದ್ವಯಂ ವಾ ತ್ರಯಮಪಿ ಚ ಪರಂ ಬೀಜಮತ್ಯನ್ತಗುಹ್ಯಂ
ತ್ವನ್ನಾಮ್ನಾ ಯೋಜಯಿತ್ವಾ ಸಕಲಮಪಿ ಸದಾ ಭಾವಯನ್ತೋ ಜಪನ್ತಿ ।
ತೇಷಾಂ ನೇತ್ರಾರವಿನ್ದೇ ವಿಹರತಿ ಕಮಲಾ ವಕ್ತ್ರಶುಭ್ರಾಂಶುಬಿಮ್ಬೇ
ವಾಗ್ದೇವೀ ದೇವಿ ಮುಣ್ಡಸ್ರಗತಿಶಯಲಸತ್ಕಣ್ಠ ಪೀನಸ್ತನಾಢ್ಯೇ ॥ ೬ ॥
॥ ಧ್ಯಾನ ॥
ಗತಾಸೂನಾಂ ಬಾಹುಪ್ರಕರಕೃತಕಾಞ್ಚೀಪರಿಲಸ-
ನ್ನಿತಮ್ಬಾಂ ದಿಗ್ವಸ್ತ್ರಾಂ ತ್ರಿಭುವನವಿಧಾತ್ರೀಂ ತ್ರಿನಯನಾಮ್ ।
ಶ್ಮಶಾನಸ್ಥೇ ತಲ್ಪೇ ಶವಹೃದಿ ಮಹಾಕಾಲಸುರತ-
ಪ್ರಸಕ್ತಾಂ ತ್ವಾಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಜನನಿ ಜಡಚೇತಾ ಅಪಿ ಕವಿಃ ॥ ೭ ॥
ಶಿವಾಭಿರ್ಘೋರಾಭಿಃ ಶವನಿವಹಮುಣ್ಡಾಽಸ್ಥಿ ನಿಕರೈಃ
ಪರಂ ಸಙ್ಕೀರ್ಣಾಯಾಂ ಪ್ರಕಟಿತಚಿತಾಯಾಂ ಹರವಧೂಮ್ ।
ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಂ ಸನ್ತುಷ್ಟಾಮುಪರಿಸುರತೇನಾತಿ ಯುವತೀ
ಸದಾ ತ್ವಾಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಕ್ವಚಿದಪಿ ನ ತೇಷಾಂ ಪರಿಭವಃ ॥ ೮ ॥
॥ ಸ್ತುತಿ ॥
ವದಾಮಸ್ತೇ ಕಿಂ ವಾ ಜನನಿ ವಯಮುಚ್ಚೈರ್ಜಡಧಿಯೋ
ನ ಧಾತಾ ನಾಪೀಶೋ ಹರಿರಪಿ ನ ತೇ ವೇತ್ತಿ ಪರಮಮ್ ।
ತಥಾಪಿ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿರ್ಮುಖರಯತಿ ಚಾಸ್ಮಾಕಮಸಿತೇ
ತದೇತತ್ ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಂ ನ ಖಲು ಪಶುರೋಷಃ ಸಮುಚಿತಃ ॥ ೯ ॥
॥ ಸಾಧನಾ ವಿಧಿ ॥
ಸಮನ್ತಾದಾಪೀನಸ್ತನಜಘನದೃಗ್ಯೌವನವತೀ
ರತಾಸಕ್ತೋ ನಕ್ತಂ ಯದಿ ಜಪತಿ ಭಕ್ತಸ್ತವ ಮನುಮ್ ।
ವಿವಾಸಾಸ್ತ್ವಾಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಗಲಿತಚಿಕುರಸ್ತಸ್ಯ ವಶಗಾಃ
ಸಮಸ್ತಾಃ ಸಿದ್ಧೌಘಾ ಭುವಿ ಚಿರತರಂ ಜೀವತಿ ಕವಿಃ ॥ ೧೦ ॥
ಸಮಾಃ ಸ್ವಸ್ಥೀಭೂತಾಂ ಜಪತಿ ವಿಪರೀತಾಂ ಯದಿ ಸದಾ
ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ತ್ವಾಂ ಧ್ಯಾಯನ್ನತಿಶಯಮಹಾಕಾಲಸುರತಾಮ್ ।
ತದಾ ತಸ್ಯ ಕ್ಷೋಣೀತಲವಿಹರಮಾಣಸ್ಯ ವಿದುಷಃ
ಕರಾಮ್ಭೋಜೇ ವಶ್ಯಾ ಹರವಧು ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ ನಿವಹಾಃ ॥ ೧೧ ॥
ಪ್ರಸೂತೇ ಸಂಸಾರಂ ಜನನಿ ಜಗತೀಂ ಪಾಲಯತಿ ಚ
ಸಮಸ್ತಂ ಕ್ಷಿತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಲಯಸಮಯೇ ಸಂಹರತಿ ಚ ।
ಅತಸ್ತ್ವಾಂ ಧಾತಾಽಪಿ ತ್ರಿಭುವನಪತಿಃ ಶ್ರೀಪತಿರಪಿ
ಮಹೇಶೋಽಪಿ ಪ್ರಾಯಃ ಸಕಲಮಪಿ ಕಿಂ ಸ್ತೌಮಿ ಭವತೀಮ್ ॥ ೧೨ ॥
ಅನೇಕೇ ಸೇವನ್ತೇ ಭವದಧಿಕಗೀರ್ವಾಣನಿವಹಾನ್
ವಿಮೂಢಾಸ್ತೇ ಮಾತಃ ಕಿಮಪಿ ನ ಹಿ ಜಾನನ್ತಿ ಪರಮಮ್ ।
ಸಮಾರಾಧ್ಯಾಮಾದ್ಯಾಂ ಹರಿಹರವಿರಿಞ್ಚ್ಯಾದಿವಿಬುಧೈಃ
ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಸ್ವೈರಂ ರತಿರಸಮಹಾನನ್ದನಿರತಾಮ್ ॥ ೧೩ ॥
ಧರಿತ್ರೀ ಕೀಲಾಲಂ ಶುಚಿರಪಿ ಸಮೀರೋಽಪಿ ಗಗನಂ
ತ್ವಮೇಕಾ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಗಿರಿಶರಮಣೀ ಕಾಲಿ ಸಕಲಮ್ ।
ಸ್ತುತಿಃ ಕಾ ತೇ ಮಾತಸ್ತವ ಕರುಣಯಾ ಮಾಮಗತಿಕಂ
ಪ್ರಸನ್ನಾ ತ್ವಂ ಭೂಯಾ ಭವಮನನುಭೂಯಾನ್ಮಮ ಜನುಃ ॥ ೧೪ ॥
॥ ವಿಶೇಷ ಸಾಧನಾ ॥
ಶ್ಮಶಾನಸ್ಥಃ ಸುಸ್ಥೋ ಗಲಿತಚಿಕುರೋ ದಿಕ್ಪಟಧರಃ
ಸಹಸ್ರಂ ತ್ವರ್ಕಾಣಾಂ ನಿಜಗಲಿತವೀರ್ಯೇಣ ಕುಸುಮಮ್ ।
ಜಪಂಸ್ತ್ವತ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಮನುಮಪಿ ತವ ಧ್ಯಾನನಿರತೋ
ಮಹಾಕಾಲಿ ಸ್ವೈರಂ ಸ ಭವತಿ ಧರಿತ್ರೀ ಪರಿವೃಢಃ ॥ ೧೫ ॥
ಗೃಹೇ ಸಮ್ಮಾರ್ಜನ್ಯಾ ಪರಿಗಲಿತ ವೀರ್ಯಂ ಹಿ ಚಿಕುರಂ
ಸಮೂಲಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ವಿತರತಿ ಚಿತಾಯಾಂ ಕುಜದಿನೇ ।
ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಮನುಮಪಿ ಸಕೃತ್ ಕಾಲಿ ಸತತಂ
ಗಜಾರೂಢೋ ಯಾತಿ ಕ್ಷಿತಿಪರಿವೃಢಃ ಸತ್ಕವಿವರಃ ॥ ೧೬ ॥
ಸುಪುಷ್ಪೈರಾಕೀರ್ಣಂ ಕುಸುಮಧನುಷೋಮನ್ದಿರಮಹೋ
ಪುರೋ ಧ್ಯಾಯನ್ ಧ್ಯಾಯನ್ ಯದಿ ಜಪತಿ ಭಕ್ತಸ್ತವ ಮನುಮ್ ।
ಸಗನ್ಧರ್ವಶ್ರೇಣೀಪತಿರಪಿ ಕವಿತ್ವಾಮೃತನದೀ
ನದೀನಃ ಪರ್ಯನ್ತೇ ಪರಮಪದಲೀನಃ ಪ್ರಭವತಿ ॥ ೧೭ ॥
ತ್ರಿಪಞ್ಚಾರೇ ಪೀಠೇ ಶವಶಿವಹೃದಿ ಸ್ಮೇರವದನಾಂ
ಮಹಾಕಾಲೇನೋಚ್ಚೈರ್ಮದನರಸಲಾವಣ್ಯನಿರತಾಮ್ ।
ಸಮಾಸಕ್ತೋ ನಕ್ತಂ ಸ್ವಯಮಪಿ ರತಾನನ್ದನಿರತೋ
ಜನೋ ಯೋ ಧ್ಯಾಯೇತ್ತ್ವಾಂ ಜನನಿ ಕಿಲ ಸಸ್ಯಾತ್ ಸ್ಮರಹರಃ ॥ ೧೮ ॥
॥ ಬಲಿ ವಿಧಾನ ॥
ಸಲೋಮಾಸ್ಥಿ ಸ್ವೈರಂ ಪಲಲಮಪಿ ಮಾರ್ಜಾರಮಸಿತೇ
ಪರಂ ಚೌಷ್ಟ್ರಂ ಮೈಷಂ ನರಮಹಿಷಯೋಶ್ಛಾಗಮಪಿ ವಾ ।
ಬಲಿಂ ತೇ ಪೂಜಾಯಾಮಪಿ ವಿತರತಾಂ ಮರ್ತ್ಯವಸತಾಂ
ಸತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಃ ಸರ್ವಾ ಪ್ರತಿಪದಮಪೂರ್ವಾ ಪ್ರಭವತಿ ॥ ೧೯ ॥
ವಶೀ ಲಕ್ಷಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಪ್ರಜಪತಿ ಹವಿಷ್ಯಾಶನರತೋ
ದಿವಾ ಮಾತರ್ಯುಷ್ಮಚ್ಚರಣಯುಗಲ ಧ್ಯಾನ ನಿಪುಣಃ ।
ಪರಂ ನಕ್ತಂ ನಗ್ನೋ ನಿಧುವನ ವಿನೋದೇನ ಚ ಮನುಂ
ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ಮರಹರಸಮಾನಃ ಕ್ಷಿತಿತಲೇ ॥ ೨೦ ॥
॥ ಫಲಶ್ರುತಿ ॥
ಇದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಮಾತಸ್ತವ ಮನುಸಮುದ್ಧಾರಣ ಜನುಃ
ಸ್ವರೂಪಾಖ್ಯಂ ಪಾದಾಮ್ಬುಜಯುಗಲಪೂಜಾವಿಧಿಯುತಮ್ ।
ನಿಶಾರ್ಧೇ ವಾ ಪೂಜಾಸಮಯಮಧಿ ವಾ ಯಸ್ತು ಪಠತಿ
ಪ್ರಲಾಪಸ್ತಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಸರತಿ ಕವಿತ್ವಾಮೃತರಸಃ ॥ ೨೧ ॥
ಕುರಙ್ಗಾಕ್ಷೀಬೃನ್ದಂ ತಮನುಸರತಿ ಪ್ರೇಮತರಲಂ
ವಶಸ್ತಸ್ಯ ಕ್ಷೋಣೀಪತಿರಪಿ ಕುಬೇರಪ್ರತಿನಿಧಿಃ ।
ರಿಪುಃ ಕಾರಾಗಾರಂ ಕಲಯತಿ ಚ ತಂ ಕೇಲಿಕಲಯಾ
ಚಿರಂ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಃ ಸ ಭವತಿ ಚ ಭಕ್ತಃ ಪ್ರತಿಜನುಃ ॥ ೨೨ ॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಮಹಾಕಾಲವಿರಚಿತಂ ಶ್ರೀ ಕಾಲೀ ಕರ್ಪೂರ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Explore More