Goddess Kali

ശ്രീമഹാകാലവിരചിതം ശ്രീ കാലീ കര്പൂര സ്തോത്രമ്

(Sri Kali Karpura Stotram in Malayalam)

Also known as shri kali karpura stotram · shree kali karpura stotram · kali karpura stotram

The Karpuradi stotra, ascribed to Mahakala himself, and its opening verses do not name the mantra they teach: they spell it in riddles. Camphor without its middle and final vowels, joined to the moon and the left eye; Ishana with the moon on his left ear. Each verse assembles a seed letter by letter out of the conventional names for letters, so the mantra is handed over in the open without ever being written down. Then come the meditations, and they are cremation-ground meditations. Between them stands the verse the hymn is loved for, in which the poet says that neither Brahma nor Vishnu nor Shiva knows her highest nature, that devotion alone is making him speak, and asks her to forgive it, since anger at a beast is unfitting. Its later verses set out the practice of the left-hand tradition, and they go further in that direction than anything else in this corpus.

॥ ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ ॥
॥ ശ്രീ കാലീ കര്പൂര സ്തോത്രമ് ॥
॥ ശ്രീമഹാകാല വിരചിതമ് ॥
കര്പൂരം മധ്യമാന്ത്യ സ്വരപരരഹിതം സേന്ദുവാമാക്ഷിയുക്തം
ബീജം തേ മാതരേതത്ത്രിപുരഹരവധു ത്രിഃകൃതം യേ ജപന്തി ।
തേഷാം ഗദ്യാനി പദ്യാനി ച മുഖകുഹരാദുല്ലസന്ത്യേവ വാചഃ
സ്വച്ഛന്ദം ധ്വാന്തധാരാധരരുചിരുചിരേ സര്വസിദ്ധിം ഗതാനാമ് ॥ ൧ ॥
ഈശാനഃ സേന്ദുവാമശ്രവണപരിഗതോ ബീജമന്യന്മഹേശി
ദ്വന്ദ്വം തേ മന്ദചേതാ യദി ജപതി ജനോ വാരമേകം കദാചിത് ।
ജിത്വാ വാചാമധീശം ധനദമപി ചിരം മോഹയന്നമ്ബുജാക്ഷി
വൃന്ദം ചന്ദ്രാര്ധചൂഡേ പ്രഭവതി സ മഹാഘോരബാണാവതംസേ ॥ ൨ ॥
ഈശോ വൈശ്വാനരസ്ഥഃ ശശധരവിലസദ്വാമനേത്രേണ യുക്തോ
ബീജം തേ ദ്വന്ദ്വമന്യദ്വിഗലിതചികുരേ കാലികേ യേ ജപന്തി ।
ദ്വേഷ്ടാരം ഘ്നന്തി തേ ച ത്രിഭുവനമപി തേ വശ്യഭാവം നയന്തി
സൃക്കദ്വന്ദ്വാസ്രധാരാദ്വയധരവദനേ ദക്ഷിണേ കാലികേതി ॥ ൩ ॥
॥ ധ്യാന ഏവം സ്വരൂപ ॥
ഊര്ധ്വേ വാമേ കൃപാണം കരകമലതലേ ഛിന്നമുണ്ഡം തഥോഽധഃ
സവ്യേഽഭീതിം വരം ച ത്രിജഗദഘഹരേ ദക്ഷിണേ കാലികേ ച ।
ജപ്ത്വൈതന്നാമ യേ വാ തവ വിമലതനും ഭാവയന്ത്യേതദമ്ബ
തേഷാമഷ്ടൌ കരസ്ഥാഃ പ്രകടിതരദനേ സിദ്ധയസ്ത്ര്യമ്ബകസ്യ ॥ ൪ ॥
വര്ഗാദ്യം വഹ്നിസംസ്ഥം വിധുരതിവലിതം തത്ത്രയം കൂര്ചയുഗ്മം
ലജ്ജാദ്വന്ദ്വം ച പശ്ചാത് സ്മിതമുഖിതദധഷ്ഠദ്വയമ്യോജയിത്വാ ।
മാതര്യേ ത്വാം ജപന്തി സ്മരഹരമഹിലേ ഭാവയന്തഃ സ്വരൂപം
തേ ലക്ഷ്മീലാസ്യലീലാകമലദലദൃശഃ കാമരൂപാ ഭവന്തി ॥ ൫ ॥
പ്രത്യേകം വാ ദ്വയം വാ ത്രയമപി ച പരം ബീജമത്യന്തഗുഹ്യം
ത്വന്നാമ്നാ യോജയിത്വാ സകലമപി സദാ ഭാവയന്തോ ജപന്തി ।
തേഷാം നേത്രാരവിന്ദേ വിഹരതി കമലാ വക്ത്രശുഭ്രാംശുബിമ്ബേ
വാഗ്ദേവീ ദേവി മുണ്ഡസ്രഗതിശയലസത്കണ്ഠ പീനസ്തനാഢ്യേ ॥ ൬ ॥
॥ ധ്യാന ॥
ഗതാസൂനാം ബാഹുപ്രകരകൃതകാഞ്ചീപരിലസ-
ന്നിതമ്ബാം ദിഗ്വസ്ത്രാം ത്രിഭുവനവിധാത്രീം ത്രിനയനാമ് ।
ശ്മശാനസ്ഥേ തല്പേ ശവഹൃദി മഹാകാലസുരത-
പ്രസക്താം ത്വാം ധ്യായന് ജനനി ജഡചേതാ അപി കവിഃ ॥ ൭ ॥
ശിവാഭിര്ഘോരാഭിഃ ശവനിവഹമുണ്ഡാഽസ്ഥി നികരൈഃ
പരം സങ്കീര്ണായാം പ്രകടിതചിതായാം ഹരവധൂമ് ।
പ്രവിഷ്ടാം സന്തുഷ്ടാമുപരിസുരതേനാതി യുവതീ
സദാ ത്വാം ധ്യായന്തി ക്വചിദപി ന തേഷാം പരിഭവഃ ॥ ൮ ॥
॥ സ്തുതി ॥
വദാമസ്തേ കിം വാ ജനനി വയമുച്ചൈര്ജഡധിയോ
ന ധാതാ നാപീശോ ഹരിരപി ന തേ വേത്തി പരമമ് ।
തഥാപി ത്വദ്ഭക്തിര്മുഖരയതി ചാസ്മാകമസിതേ
തദേതത് ക്ഷന്തവ്യം ന ഖലു പശുരോഷഃ സമുചിതഃ ॥ ൯ ॥
॥ സാധനാ വിധി ॥
സമന്താദാപീനസ്തനജഘനദൃഗ്യൌവനവതീ
രതാസക്തോ നക്തം യദി ജപതി ഭക്തസ്തവ മനുമ് ।
വിവാസാസ്ത്വാം ധ്യായന് ഗലിതചികുരസ്തസ്യ വശഗാഃ
സമസ്താഃ സിദ്ധൌഘാ ഭുവി ചിരതരം ജീവതി കവിഃ ॥ ൧൦ ॥
സമാഃ സ്വസ്ഥീഭൂതാം ജപതി വിപരീതാം യദി സദാ
വിചിന്ത്യ ത്വാം ധ്യായന്നതിശയമഹാകാലസുരതാമ് ।
തദാ തസ്യ ക്ഷോണീതലവിഹരമാണസ്യ വിദുഷഃ
കരാമ്ഭോജേ വശ്യാ ഹരവധു മഹാസിദ്ധി നിവഹാഃ ॥ ൧൧ ॥
പ്രസൂതേ സംസാരം ജനനി ജഗതീം പാലയതി ച
സമസ്തം ക്ഷിത്യാദി പ്രലയസമയേ സംഹരതി ച ।
അതസ്ത്വാം ധാതാഽപി ത്രിഭുവനപതിഃ ശ്രീപതിരപി
മഹേശോഽപി പ്രായഃ സകലമപി കിം സ്തൌമി ഭവതീമ് ॥ ൧൨ ॥
അനേകേ സേവന്തേ ഭവദധികഗീര്വാണനിവഹാന്
വിമൂഢാസ്തേ മാതഃ കിമപി ന ഹി ജാനന്തി പരമമ് ।
സമാരാധ്യാമാദ്യാം ഹരിഹരവിരിഞ്ച്യാദിവിബുധൈഃ
പ്രപന്നോഽസ്മി സ്വൈരം രതിരസമഹാനന്ദനിരതാമ് ॥ ൧൩ ॥
ധരിത്രീ കീലാലം ശുചിരപി സമീരോഽപി ഗഗനം
ത്വമേകാ കല്യാണീ ഗിരിശരമണീ കാലി സകലമ് ।
സ്തുതിഃ കാ തേ മാതസ്തവ കരുണയാ മാമഗതികം
പ്രസന്നാ ത്വം ഭൂയാ ഭവമനനുഭൂയാന്മമ ജനുഃ ॥ ൧൪ ॥
॥ വിശേഷ സാധനാ ॥
ശ്മശാനസ്ഥഃ സുസ്ഥോ ഗലിതചികുരോ ദിക്പടധരഃ
സഹസ്രം ത്വര്കാണാം നിജഗലിതവീര്യേണ കുസുമമ് ।
ജപംസ്ത്വത് പ്രത്യേകം മനുമപി തവ ധ്യാനനിരതോ
മഹാകാലി സ്വൈരം സ ഭവതി ധരിത്രീ പരിവൃഢഃ ॥ ൧൫ ॥
ഗൃഹേ സമ്മാര്ജന്യാ പരിഗലിത വീര്യം ഹി ചികുരം
സമൂലം മധ്യാഹ്നേ വിതരതി ചിതായാം കുജദിനേ ।
സമുച്ചാര്യ പ്രേമ്ണാ മനുമപി സകൃത് കാലി സതതം
ഗജാരൂഢോ യാതി ക്ഷിതിപരിവൃഢഃ സത്കവിവരഃ ॥ ൧൬ ॥
സുപുഷ്പൈരാകീര്ണം കുസുമധനുഷോമന്ദിരമഹോ
പുരോ ധ്യായന് ധ്യായന് യദി ജപതി ഭക്തസ്തവ മനുമ് ।
സഗന്ധര്വശ്രേണീപതിരപി കവിത്വാമൃതനദീ
നദീനഃ പര്യന്തേ പരമപദലീനഃ പ്രഭവതി ॥ ൧൭ ॥
ത്രിപഞ്ചാരേ പീഠേ ശവശിവഹൃദി സ്മേരവദനാം
മഹാകാലേനോച്ചൈര്മദനരസലാവണ്യനിരതാമ് ।
സമാസക്തോ നക്തം സ്വയമപി രതാനന്ദനിരതോ
ജനോ യോ ധ്യായേത്ത്വാം ജനനി കില സസ്യാത് സ്മരഹരഃ ॥ ൧൮ ॥
॥ ബലി വിധാന ॥
സലോമാസ്ഥി സ്വൈരം പലലമപി മാര്ജാരമസിതേ
പരം ചൌഷ്ട്രം മൈഷം നരമഹിഷയോശ്ഛാഗമപി വാ ।
ബലിം തേ പൂജായാമപി വിതരതാം മര്ത്യവസതാം
സതാം സിദ്ധിഃ സര്വാ പ്രതിപദമപൂര്വാ പ്രഭവതി ॥ ൧൯ ॥
വശീ ലക്ഷം മന്ത്രം പ്രജപതി ഹവിഷ്യാശനരതോ
ദിവാ മാതര്യുഷ്മച്ചരണയുഗല ധ്യാന നിപുണഃ ।
പരം നക്തം നഗ്നോ നിധുവന വിനോദേന ച മനും
ജപേല്ലക്ഷം സമ്യക് സ്മരഹരസമാനഃ ക്ഷിതിതലേ ॥ ൨൦ ॥
॥ ഫലശ്രുതി ॥
ഇദം സ്തോത്രം മാതസ്തവ മനുസമുദ്ധാരണ ജനുഃ
സ്വരൂപാഖ്യം പാദാമ്ബുജയുഗലപൂജാവിധിയുതമ് ।
നിശാര്ധേ വാ പൂജാസമയമധി വാ യസ്തു പഠതി
പ്രലാപസ്തസ്യാപി പ്രസരതി കവിത്വാമൃതരസഃ ॥ ൨൧ ॥
കുരങ്ഗാക്ഷീബൃന്ദം തമനുസരതി പ്രേമതരലം
വശസ്തസ്യ ക്ഷോണീപതിരപി കുബേരപ്രതിനിധിഃ ।
രിപുഃ കാരാഗാരം കലയതി ച തം കേലികലയാ
ചിരം ജീവന്മുക്തഃ സ ഭവതി ച ഭക്തഃ പ്രതിജനുഃ ॥ ൨൨ ॥
॥ ഇതി ശ്രീമഹാകാലവിരചിതം ശ്രീ കാലീ കര്പൂര സ്തോത്രമ് സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More