ಶ್ರೀಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚೈತನ್ಯನಿತ್ಯಾನನ್ದೌ ಜಯತಃ
ಶ್ರೀಶ್ರೀನರೋತ್ತಮ ಠಾಕುರ ಮಹಾಶಯ—ವಿರಚಿತ ಶ್ರೀನರೋತ್ತಮ-ಪ್ರಾರ್ಥನಾ
‘ಗೌರಾಂಗ’-ಬಲಿತೇ ಹವೇ ಪುಲಕ ಶರೀರ। ‘ಹರಿ-ಹರಿ’-ಬಲಿತೇ ನಯನೇ ಬಹೇ ನೀರ।। ಆರ ಕಬೇ ನಿತಾಈಚಾಁದ ಕರುಣಾ ಕರಿವೇ। ಸಂಸಾರ ವಾಸನಾ ಮೋರ ಕಬೇ ತುಚ್ಛ ಹವೇ।। ವಿಷಯ ಛಾಡಿಯಾ ಕಬೇ ಶುದ್ಧ ಹವೇ ಮನ। ಕಬೇ ಹಾಮ ಹೇರವ ಸೇಇ ವೃನ್ದಾವನ।। ರೂಪ-ರಘುನಾಥ-ಪದೇ ಹವೇ ಆಕೃತಿ। ಕಬೇ ಹಾಮ ಬುಝವ ಸೇ ಯುಗಲ-ಪಿರೀತಿ।। ರೂಪ-ರಘುನಾಥ-ಪದೇ ರಹು ಮೋರ ಆಶ। ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕರಯೇ ಸದಾ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೧।।
ಹರಿ ! ಹರಿ ! ಕಿ ಮೋರ ಕರಮ ಅತಿ ಮನ್ದ। ಬ್ರಜೇ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಪದ, ನಾ ಸೇವಿನು ತಿಲ ಆಧ, ನಾ ಬುಝಿನು ರಾಗೇರ ಸಮ್ಬನ್ಧ।। ಸ್ವರೂಪ ಸನಾತನ ರೂಪ, ರಘುನಾಥ ಭಟ್ಟ-ಯುಗ, ಭೂಗರ್ಭ ಶ್ರೀಜೀವ ಲೋಕನಾಥ। ಇಹಾಁ ಸಬಾರ ಪಾದ-ಪದ್ಮ, ನಾ ಸೇವಿನು ತಿಲ ಆಧ, ಕಿಸೇ ಮೋರ ಪುರಿವೇಕ ಸಾಧ।। ಕೃಷ್ಣದಾಸ ಕವಿರಾಜ, ರಸಿಕ ಭಕತ ಮಾಝ, ಜೇ ರಚಿಲ ಚೈತನ್ಯ-ಚರಿತ। ಗೌರ ಗೋವಿನ್ದ ಲೀಲಾ, ಶುನಿಲೇ ಗಲಯೇ ಶಿಲಾ, ನಾ ಡುಬಿಲ ತಾಹೇ ಮೋರ ಚಿತ್ತ।। ತಾಹಾರ ಭಕ್ತೇರ ಸಂಗ, ತಾಂರ ಸಂಗೇ ಜಾಂರ ಸಂಗ, ತಾರ ಸಂಗೇ ನಹಿಲ ಕೇನ ವಾಸ। ಕಿ ಮೋರ ದುಃಖೇರ ಕಥಾ, ಜನಮ ಗೋಙಾನು ವೃಥಾ, ಧಿಕ್ ಧಿಕ್ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೨।।
ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ! ನಿವೇದನ ಏಇ ಜನ ಕರೇ। ದೋಂಹ ಅತಿ ರಸಮಯ, ಸಕರುಣ ಹೃದಯ, ಅವಧಾನ ಕರ ನಾಥ ಮೋರೇ। ಹೇ ಕೃಷ್ಣ ಗೋಕುಲ ಚನ್ದ್ರ, ಹೇ ಗೋಪೀ ಪ್ರಾಣ ವಲ್ಲಭ, ಹೇ ಹೇ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯಾ ಶಿರೋಮಣಿ। ಹೇನ ಗೌರೀ ಶ್ಯಾಮ ಗಾಯ, ಶ್ರವಣೇ ಪರಶ ಪಾಯ, ಗುನ ಶುನಿ ಜುಡಾಯ ಪರಾಣ।। ಅಧಮ ದುರ್ಗತಿ ಜನೇ, ಕೇವಲ ಕರುಣಾ ಮನೇ, ತ್ರಿಭುವನೇ ಏ ಯಶ ಖೇಯಾತಿ। ಶುನಿಯಾ ಸಾಧುರ ಮುಖೇ, ಶರಣ ಲಇನು ಸುಖೇ, ಉಪಕ್ಷಿಲೇ ನಾಹಿ ಮೋರ ಗತಿ।। ಜಯ ರಾಧೇ ಜಯ ಕೃಷ್ಣ, ಜಯ ಜಯ ರಾಧೇ ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಜಯ ಜಯ ರಾಧೇ। ಅಂಜಲಿ ಮಸ್ತಕೇ ಧರಿ, ನರೋತ್ತಮ ಭೂಮೇ ಪಡಿ, ಕಹೇ ದೋಂಹೇ ಪುರಾಓ ಮನ ಸಾಧೇ।।೩।।
ಹರಿ ! ಹರಿ ! ಹೇನ ದಿನ ಹಇವೇ ಆಮಾರ। ದುಹುಁ ಅಂಗ ನಿರಖಿವ, ದುಹುಁ ಅಂಗ ಪರಶಿವ, ಸೇವನ ಕರಿವ ದೋಂಹಾಕಾರ।। ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ ಸಂಗೇ, ಸೇವನ ಕರಿವ ರಂಗೇ, ಮಾಲಾ ಗಾಂಥಿ ದಿವ ನಾನಾ ಫೂಲೇ। ಕನಕ ಸಮ್ಪುಟಿ ಕರಿ, ಕರ್ಪೂರ ತಾಮ್ಬುಲ ಭರಿ, ಯೋಗಾಇವ ವದನ-ಕಮಲೇ।। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಶ್ರೀಚರಣ, ಸೇಇ ಮೋರ ಪ್ರಾಣಧನ, ಸೇಇ ಮೋರ ಜೀವನ ಉಪಾಯ। ಜಯ ಪತಿತ-ಪಾವನ, ದೇಹ ಮೋರೇ ಏಇ ಧನ, ತುಯಾ ಬಿನೇ ಅನ್ಯ ನಾಹಿ ಭಾಯ।। ಶ್ರೀಗುರು ಕರುಣಾ-ಸಿನ್ಧು, ಅಧಮ ಜನಾರ ಬನ್ಧು, ಲೋಕನಾಥ ಲೋಕೇರ-ಜೀವನ। ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ! ಕರ ದಯಾ, ದೇಹ ಮೋರೇ ಪದ ಛಾಯಾ, ನರೋತ್ತಮ ಲಇಲ ಶರಣ।।೪।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ವಿಫಲೇ ಜನಮ ಗೋಙಾಇನು। ಮನುಷ್ಯ ಜನಮ ಪಾಇಯಾ, ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ನಾ ಭಜಿಯಾ, ಜಾನಿಯಾ ಶುನಿಯಾ ವಿಷ ಖಾಇನು।। ಗೋಲೋಕೇರ ಪ್ರಾಣಧನ, ಹರಿನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನ, ರತಿ ನಾ ಜನ್ಮಿಲ ಕೇನೇ ತಾಯ। ಸಂಸಾರ ವಿಷಾನಲೇ, ದಿವಾ ನಿಶಿ ಹಿಯಾ ಜ್ವಲೇ, ಜುಡಾಇತೇ ನಾ ಕೈನು ಉಪಾಯ।। ಬ್ರಜೇನ್ದ್ರನನ್ದನ ಜೇಈ, ಶಚೀಸುತ ಹೈಲ ಸೇಈ, ಬಲರಾಮ ಹಇಲ ನಿತಾಇ। ದೀನ ಹೀನ ಜತ ಛಿಲ, ಹರಿನಾಮೇ ಉದ್ಧಾರಿಲ, ತಾರ ಸಾಕ್ಷೀ ಜಗಾಇ-ಮಾಧಾಇ।। ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ನನ್ದಸುತ, ವೃಷಭಾನುಸುತಾ ಯುತ, ಕರುಣಾ ಕರಹ ಏಇ ಬಾರ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಯ, ನಾ ಠೇಲಿಹ ರಾಂಗಾ ಪಾಯ, ತೋಮಾ ಬಿನೇ ಕೇ ಆಛೇ ಆಮಾರ।।೫।।
ಹರಿ ಹರಿ ಕಬೇ ಮೋರ ಹಇವೇ ಸುದಿನ। ಭಜಿಬ ಸೇ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಹಞಾ ಪ್ರೇಮಾಧೀನ।। ಸುಯನ್ತ್ರೇ ಮಿಶಾಯೇ ಗಾವ ಸುಮಧುರ ತಾನ। ಆನನ್ದೇ ಕರಿವೇ ದೋಂಹಾಈ ರೂಪಗುಣ ಗಾನ।। ರಾಧಿಕಾ ಗೋವಿನ್ದ ಬಲಿ ಕಾಂದಿಬ ಉಚ್ಚೈಃ ಸ್ವರೇ। ಭಿಜಿಯೇ ಸಕಲ ಅಂಗ ನಯನೇರ ನೀರೇ।। ಏಇ ಬಾರ ಕರುಣಾ ಕರ ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ। ಸಖ್ಯ ಭಾವೇ ಮೋರ ಪ್ರಭು ಸುಬಲಾದಿ ಸಖಾ।। ಸಬೇ ಮಿಲಿ ಕರ ದಯಾ ಪುರುಕ ಮೋರ ಆಶ। ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕರಯೇ ಸದಾ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೬।।
ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರ ನಿವೇದನ ಏಇ ಜನ ಕರೇ। ಗೋವಿನ್ದ ಗೋಕುಲಚನ್ದ್ರ, ಪರಮ ಆನನ್ದಕನ್ದ, ಗೋಪೀಕುಲ-ಪ್ರಿಯ ದೇಖ ಮೋರೇ।। ತುಯಾ ಪ್ರಿಯ ಪದಸೇವಾ, ಏಇ ಧನ ಮೋರೇ ದಿಯಾ, ತುಮಿ ಪ್ರಭು ಕರುಣಾರ ನಿಧಿ। ಪರಮ ಮಂಗಲ ಯಶ, ಶ್ರವಣೇ ಪರಮ ರಸ, ಕಾರ ಕಿವಾ ಕಾರ್ಯ್ಯ ನಹೇ ಸಿದ್ಧಿ।। ದಾರುಣ ಸಂಸಾರ ಗತಿ, ವಿಷಯೇತೇ ಲುಬ್ಧ ಮತಿ, ತುಯಾ ವಿಸ್ಮರಣ ಶೂಲ ಬುಕೇ। ಜರ ಜರ ತನು ಮನ, ಅಚೇತನ ಅನುಕ್ಷಣ, ಜೀಯನ್ತೇ ಮರಣ ಭೇಲ ದುಃಖೇ।। ಮೋ ಬಡ ಅಧಮ ಜನೇ, ಕರ ಕೃಪಾ ನಿರೀಕ್ಷಣೇ, ದಾಸ ಕರಿ ರಾಖ ವೃನ್ದಾವನೇ। ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚೈತನ್ಯ ನಾಮ, ಪ್ರಭು ಮೋರ ಗೌರ-ಧಾಮ, ನರೋತ್ತಮ ಲಇಲ ಶರಣೇ।।೭।।
ಗೋವಿನ್ದ ಗೋಪೀನಾಥ ! ಕೃಪಾ ಕರಿ ರಾಖ ನಿಜ ಪದೇ। ಕಾಮ ಕ್ರೋಧ ಛಯ ಜನೇ, ಲಯೇ ಫಿರೇ ನಾನಾ ಸ್ಥಾನೇ, ವಿಷಯ ಭುಞ್ಜಾಯ ನಾನಾ ಮತೇ।। ಹಇಯಾ ಮಾಯಾರ ದಾಸ, ಕರಿ ನಾನಾ ಅಭಿಲಾಷ, ತೋಮಾರ ಸ್ಮರಣ ಗೇಲ ದೂರೇ। ಅರ್ಥ ಲಾಭ ಏಇ ಆಶೇ, ಕಪಟ ವೈಷ್ಣವ-ವೇಶೇ, ಭ್ರಮಿಯಾ ಬೇಡಾಇ ಘರೇ-ಘರೇ।। ಅನೇಕ ದುಃಖರೇ ಪರೇ, ಲಯೇ ಛಿಲೇ ಬ್ರಜಪುರೇ, ಕೃಪಾ ಡೋರ ಗಲಾಯ ಬಾಁಧಿಯಾ। ದೈವ ಮಾಯಾ ಬಲಾತ್ಕಾರೇ, ಖಸಾಇಯಾ ಸೇಇ ಡೋರೇ, ಭವ ಕೂಪೇ ದಿಲೇಕ ಡಾರಿಯಾ।। ಪುನಃ ಯದಿ ಕೃಪಾ ಕರಿ, ಏ ಜನಾರ ಕೇಶೇ ಧರಿ, ಟಾನಿಯಾ ತುಲಹ ಬ್ರಜಧಾಮೇ। ತಬೇ ಸೇ ದೇಖಿಏ ಭಾಲ, ನತು ವಾ ಪರಾಣ ಗೇಲ, ಕಹೇ ದೀನ ದಾಸ ನರೋತ್ತಮೇ।।೮।।
ಮೋರೇ ಪ್ರಭು ಮದನಗೋಪಾಲ ! ಶ್ರೀಗೋವಿನ್ದ ಗೋಪೀನಾಥ, ತುಮಿ ಅನಾಥೇರ ನಾಥ, ದಯಾ ಕರೋ ಮುಞಿ ಅಧಮೇರೇ। ಸಂಸಾರ ಸಾಗರ ಘೋರೇ, ಪಡಿಯಾಛಿ ಕಾರಾಗಾರೇ, ಕೃಪಾ ಡೋರೇ ಬಾನ್ಧಿ ಲಹ ಮೋರೇ।। ಅಧಮ ಚಾಣ್ಡಾಲ ಆಮಿ, ದಯಾರ ಠಾಕುರ ತುಮಿ, ಸುನಿಯಾಛಿ ವೈಷ್ಣವೇರ ಮುಖೇ। ಏ ಬಡ ಭರೋಸಾ ಮನೇ, ಲಯೇ ಫೇಲ ವೃನ್ದಾವನೇ, ಬಂಶೀವಟ ಜೇನ ದೇಖಿ ಸುಖೇ।। ಕೃಪಾ ಕರ ಆಗು ಗುರಿ, ಲಹ ಮೋರೇ ಕೇಶೇ ಧರಿ, ಶ್ರೀಯಮುನಾ ದೇಹ ಪದ ಛಾಯಾ। ಅನೇಕ ದಿನೇರ ಆಶ, ನಹೇ ಜೇನ ನೈರಾಶ, ದಯಾ ಕರ ನಾ ಕರಿಹ ಮಾಯಾ।। ಅನಿತ್ಯ ಶರೀರ ಧರಿ, ಆಪನ-ಆಪನ ಕರಿ, ಪಾಛೇ-ಪಾಛೇ ಶಮನೇರ ಭಯ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಭನೇ, ಪ್ರಾಣ ಕಾನ್ದೇ ರಾತ್ರಿ ದಿನೇ, ಪಾಛೇ ಬ್ರಜ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ನಾಹಿ ಹಯ।। ೯ ।।
ಧನ ಮೋರ ನಿತ್ಯಾನನ್ದ, ಪತಿ ಮೋರ ಗೌರಚನ್ದ್ರ, ಪ್ರಾಣ ಮೋರ ಯುಗಲಕಿಶೋರ। ಅದ್ವೈತ ಆಚಾರ್ಯ್ಯ ಬಲ, ಗದಾಧರ ಮೋರ ಕುಲ, ನರಹರಿ ವಿಲಾಸಇ ಮೋರ।। ವೈಷ್ಣವೇರ ಪದಧೂಲಿ, ತಾಹೇ ಮೋರ ಸ್ನಾನ-ಕೇಲಿ, ತರ್ಪಣ ಮೋರ ವೈಷ್ಣವೇರ ನಾಮ। ವಿಚಾರ ಕರಿಯಾ ಮನೇ, ಭಕ್ತಿರಸ ಆಸ್ವಾದನೇ, ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಶ್ರೀಭಾಗವತಪುರಾಣ।। ವೈಷ್ಣವೇರ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ, ತಾಹೇ ಮೋರ ಮನ ನಿಷ್ಠ, ವೈಷ್ಣವೇರ ನಾಮೇತೇ ಉಲ್ಲಾಸ। ವೃನ್ದಾವನೇ ಚಬೂತರಾ, ತಾಹೇ ಮೋರ ಮನ ಘೇರಾ, ಕಹೇ ದೀನ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೧೦ ।।
ನಿತಾಇ ಪದ ಕಮಲ, ಕೋಟಿ ಚನ್ದ್ರ ಸುಶೀತಲ, ಜೇ ಛಾಯಾಯ ಜಗತ ಜುಡಾಯ। ಹೇನ ನಿತಾಇ ಬಿನೇ ಭಾಇ, ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಪಾಇತೇ ನಾಇ, ದೃಢ ಕರಿ ಧರ ನಿತಾಇಯೇರ ಪಾಯ।। ಸೇ ಸಮ್ಬನ್ಧ ನಾಹಿಂ ಜಾರ, ವೃಥಾ ಜನ್ಮ ಗೇಲ ತಾರ, ಸೇಇ ಪಶು ಬಡ ದುರಾಚಾರ। ನಿತಾಇ ನಾ ಬಲಿಲ ಮುಖೇ, ಮಜಿಲ ಸಂಸಾರ ಸುಖೇ, ವಿದ್ಯಾ-ಕುಲೇ ಕಿ ಕರಿವೇ ತಾರ।। ಅಹಂಕಾರೇ ಮತ್ತ ಹಇಯಾ, ನಿತಾಇ ಪದ ಪಾಸರಿಯಾ, ಅಸತ್ಯೇರ ಸತ್ಯ ಕರಿ ಮಾನಿ। ನಿತಾಇಯೇರ ಕರುಣಾ ಹಬೇ, ಬ್ರಜೇ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಪಾವೇ, ಭಜ ನಿತಾಇಯೇರ ಚರಣ ದು ಖಾನಿ।। ನಿತಾಇ ಚರಣ ಸತ್ಯ, ತಾಁಹಾರ ಸೇವಕ ನಿತ್ಯ, ನಿತಾಇ ಪದ ಸದಾ ಕರ ಆಶ। ನರೋತ್ತಮ ಬಡ ದುಃಖೀ, ನಿತಾಇ ಮೋರೇ ಕರ ಸುಖೀ, ರಾಖ ರಾಂಗಾ ಚರಣೇರ ಪಾಶ।।೧೧।।
ಭಾಇ ಭಾಇ ! ಭಜ ಮೋರ ಗೌರಾಂಗಚರಣ। ನಾ ಭಜಿಯಾ ಮೈನು ದುಃಖೇ, ಡುಬಿ ಗೃಹ ವಿಷ ಕೂಪೇ, ದಗ್ಧ ಕೈಲ ಏ ಪಾಁಚ ಪರಾಣ।। ತಾಪತ್ರಯ ವಿಷಾನಲೇ, ಅಹರ್ನಿಶಿ ಹಿಯಾ ಜ್ವಲೇ, ದೇಹ ಸದಾ ಹಯ ಅಚೇತನ। ರಿಪು ವಶ ಇನ್ದ್ರಿಯ ಹೈಲ, ಗೋರಾ ಪದ ಪಾಸರಿಲ, ವಿಮುಖ ಹಇಲ ಹೇನ ಧನ।। ಹೇನ ಗೌರ ದಯಾಮಯ, ಛಾಡಿ ಸಬ ಲಾಜ ಭಯ, ಕಾಯ ಮನೇ ಲಓ ರೇ ಶರಣ। ಪಾಮರ ದುರ್ಮತಿ ಛಿಲ, ತಾರೇ ಗೋರಾ ಉದ್ಧಾರಿಲ, ತಾರಾ ಹಇಲ ಪತಿತ-ಪಾವನ।। ಗೋರಾ ದ್ವಿಜ ನಟರಾಜೇ, ಬಾನ್ಧಹ ಹೃದಯ ಮಾಝೇ, ಕಿ ಕರಿವೇ ಸಂಸಾರ ಶಮನ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಹೇ, ಗೋರಾ ಸಮ ಕೇಹ ನಹೇ, ನಾ ಭಜಿತೇ ದೇನ ಪ್ರೇಮ ಧನೇ।।೧೨।।
ಗೌರಾಂಗೇರ ದುಟೀ ಪದ, ಜಾರ ಧನ ಸಮ್ಪದ, ಸೇ ಜಾನೇ ಭಕತಿ-ರಸ ಸಾರ। ಗೌರಾಂಗೇರ ಮಧುರ ಲೀಲಾ, ಜಾರ ಕರ್ಣೇ ಪ್ರವೇಶಿಲಾ, ಹೃದಯ ನಿರ್ಮ್ಮಲ ಭೇಲ ತಾರ।। ಜೇ ಗೌರಾಂಗೇರ ನಾಮ ಲಯ, ತಾರ ಹಯ ಪ್ರಮೋದಯ, ತಾರೇ ಮುಞಿ ಜಾಇ ಬಲಿಹಾರೀ। ಗೌರಾಂಗ ಗುಣೇತೇ ಝುರೇ, ನಿತ್ಯ ಲೀಲಾ ತಾರೇ ಸ್ಫುರೇ, ಸೇ ಜನ ಭಕತಿ ಅಧಿಕಾರೀ।। ಗೌರಾಂಗೇರ ಸಂಗೀ-ಗಣೇ, ನಿತ್ಯ-ಸಿದ್ಧ ಕರಿ ಮಾನೇ, ಸೇ ಜಾಯ ಬ್ರಜೇನ್ದ್ರಸುತ ಪಾಶ। ಶ್ರೀಗೌಡಮಣ್ಡಲ ಭೂಮಿ, ಜೇಬಾ ಜಾನೇ ಚಿನ್ತಾಮಣಿ, ತಾರ ಹಯ ಬ್ರಜ ಭೂಮೇ ವಾಸ।। ಗೌರ ಪ್ರೇಮ ರಸಾಣ್ರ್ವೇ, ಸೇ ತರಂಗೇ ಜೇವಾ ಡುಬೇ, ಸೇ ರಾಧಾ-ಮಾಧವ ಅನ್ತರಂಗ। ಗೃಹೇ ವಾ ಬನೇತೇ ಥಾಕೇ, ಹಾ ಗೌರಾಂಗ ಬೋಲೇ ಡಾಕೇ, ನರೋತ್ತಮ ಮಾಗೇ ತಾರ ಸಂಗ।।೧೩।।
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚೈತನ್ಯ ಪ್ರಭು ! ದಯಾ ಕರ ಮೋರೇ। ತೋಮಾ ಬಿನೇ ಕೇ ದಯಾಲು ಜಗತ ಸಂಸಾರೇ।। ಪತಿತ ಪಾವನ ಹೇತು ತವ ಅವತಾರ। ಮೋ ಸಮ ಪತಿತ ಪ್ರಭು ನಾ ಪಾಇವೇ ಆರ।। ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ನಿತ್ಯಾನನ್ದ ಪ್ರೇಮಾನನ್ದ ಸುಖೀ ! ಕೃಪಾವಲೋಕನ ಕರ ಆಮಿ ಬಡ ದುಃಖೀ।। ದಯಾ ಕರ ಸೀತಾಪತಿ ಅದ್ವೈತ ಗೋಸಾಈಂ। ತವ ಕೃಪಾ ಬಲೇ ಪಾಇ ಚೈತನ್ಯನಿತಾಈ।। ಹಾ ಹಾ ಸ್ವರೂಪ ಸನಾತನ ರೂಪ ರಘುನಾಥ। ಭಟ್ಟ ಯುಗ ಶ್ರೀಜೀವ ಹಾ ಪ್ರಭು ಲೋಕನಾಥ।। ದಯಾ ಕರ ಶ್ರೀಆಚಾರ್ಯ ಪ್ರಭು ಶ್ರೀನಿವಾಸ। ರಾಮಚನ್ದ್ರ ಸಂಗ ಮಾಗೇ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೧೪।।
ಜೇ ಆನಿಲ ಪ್ರೇಮಧನ ಕರುಣಾ ಪ್ರಚುರ। ಹೇನ ಪ್ರಭು ಕೋಥಾ ಗೇಲಾ ಆಚಾರ್ಯ್ಯ ಠಾಕುರ।। ಕಾಁಹಾ ಮೋರ ಸ್ವರೂಪ ರೂಪ ಕಾಁಹಾ ಸನಾತನ। ಕಾಁಹಾ ದಾಸ ರಘುನಾಥ ಪತಿತ-ಪಾವನ।। ಕಾಁಹಾ ಮೋರ ಭಟ್ಟಯುಗ ಕಾಁಹಾ ಕವಿರಾಜ। ಏಕ ಕಾಲೇ ಕೋಥಾ ಗೇಲಾ ಗೌರಾ ನಟರಾಜ।। ಪಾಷಾಣೇ ಕುಟಿವ ಮಾಥಾ ಅನಲೇ ಪಶಿವ। ಗೌರಾಂಗ ಗುಣೇರ ನಿಧಿ ಕೋಥಾ ಗೇಲೇ ಪಾವ।। ಯೇ ಸಬ ಸಂಗೀರ ಸಂಗೇ ಜೇ ಕೈಲ ವಿಲಾಸ। ಸೇ ಸಂಗ ನಾ ಪಾಞಾ ಕಾಁದೇ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೧೫।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಬಡ ಶೇಲ ಮರಮೇ ರಹಿಲ। ಪಾಇಯಾ ದುರ್ಲ್ಲಭ ತನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಭಜನ ಬಿನು, ಜನ್ಮ ಮೋರ ವಿಫಲ ಹಇಲ।। ಬ್ರಜೇನ್ದ್ರನನ್ದನ ಹರಿ, ನವದ್ವೀಪೇ ಅವತರಿ, ಜಗತ ಭರಿಯಾ ಪ್ರೇಮ ದಿಲ।। ಮುಞಿ ಸೇ ಪಾಮರ ಮತಿ, ವಿಶೇಷ ಕಠಿನ ಅತಿ, ಸೇಇ ಮೋರ ಕರುಣಾ ನಹಿಲ।। ಸ್ವರೂಪಸನಾತನ ರೂಪ, ರಘುನಾಥ ಭಟ್ಟಯುಗ, ತಾಹಾತೇ ನಾ ಹೈಲ ಮೋರ ರತಿ।। ದಿವ್ಯ ಚಿನ್ತಾಮಣಿ ಧಾಮ ವೃನ್ದಾವನ ಹೇನ ಸ್ಥಾನ, ಸೇಇ ಧಾಮೇ ನಾ ಕೈನು ವಸತಿ।। ವಿಶೇಷ ವಿಷಯೇ ಮತಿ, ನಹಿಲ ವೈಷ್ಣವೇ ರತಿ, ನಿರನ್ತರ ಖೇದ ಉಠೇ ಮನೇ।। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಹೇ, ಜೀವಾರ ಉಚಿತ ನಹೇ, ಶ್ರೀಗುರುವೈಷ್ಣವ ಸೇವಾ ಬಿನೇ।।೧೬।।
ಠಾಕುರ ವೈಷ್ಣವ ಪದ, ಅವನೀರ ಸಮ್ಪದ, ಶುನ ಭಾಈ ಹಞಾ ಏಕ ಮನೇ।। ಆಶ್ರಯ ಲಇಯಾ ಸೇವೇ, ಸೇಇ ಕೃಷ್ಣ ಭಕ್ತಿ ಲಭೇ, ಆರ ಸಬ ಮರೇ ಅಕಾರಣೇ।। ವೈಷ್ಣವ ಚರಣ-ಜಲ, ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿ ದಿತೇ ಬಲ, ಆರ ಕೇಹ ನಹೇ ಬಲವನ್ತ।। ವೈಷ್ಣವ ಚರಣ-ರೇಣು, ಮಸ್ತಕೇ ಭೂಷಣ ಬಿನು, ಆರ ನಾಹಿ ಭೂಷಣೇರ ಅನ್ತ।। ತೀರ್ಥ ಜಲ ಪವಿತ್ರ ಗುಣೇ, ಲಿಖಿಯಾಛೇ ಪುರಾಣೇ, ಸೇ ಸಬ ಭಕ್ತಿರ ಪ್ರಪಂಚನ।। ವೈಷ್ಣವೇರ ಪಾದೋದಕ, ಸಮ ನಹೇ ಏಇ ಸಬ, ಜಾತೇ ಹಯ ವಾಞ್ಛಿತ ಪೂರಣ।। ವೈಷ್ಣವ ಸಂಗೇತೇ ಮನ, ಆನನ್ದಿತ ಅನುಕ್ಷಣ, ಸದಾ ಹಯ ಕೃಷ್ಣ ಪರ ಸಂಗ।। ದೀನ ನರೋತ್ತಮ ಕಾಁದೇ, ಹಿಯಾ ಧೈರ್ಯ ನಾಹಿ ಬಾಁಧೇ, ಮೋರದಶಾ ಕೇನ ಹೈಲ ಭಂಗ।।೧೭।।
ಠಾಕುರ ವೈಷ್ಣವಗಣ ! ಕರಿ ಏಇ ನಿವೇದನ, ಮೋ ಬಡ ಅಧಮ ದುರಾಚಾರ।। ದಾರುಣ ಸಂಸಾರ ನಿಧಿ, ತಾಹೇ ಡುಬಾಇಲ ವಿಧಿ, ಕೇಶೇ ಧರಿ ಮೋರೇ ಕರ ಪಾರ।। ವಿಧಿ ಬಡ ಬಲವಾನ, ನಾ ಶುನೇ ಧರಮ ಜ್ಞಾನ, ಸದಾಇ ಕರಮ ಪಾಶೇ ಬಾಁಧೇ।। ನಾ ದೇಖಿ ತಾರಣ ಲೇಶ, ಜತ ದೇಖಿ ಸಬ ಕ್ಲೇಶ, ಅನಾಥ ಕಾತರೇ ತೇಞಿ ಕಾಁದೇ।। ಕಾಮ ಕ್ರೋಧ ಲೋಭ ಮೋಹ ಮದ ಅಭಿಮಾನ ಸಹ, ಆಪನ-ಆಪನ ಸ್ಥಾನೇ ಟಾನೇ।। ಆಮಾರ ಐಛನ ಮನ, ಫಿರೇ ಜೇನ ಅನ್ಧಜನ, ಸುಪಥ-ವಿಷಯ ನಾಹಿ ಜಾನೇ।। ನಾ ಲಇನು ಸತ ಮತ, ಅಸತೇ ಮಜಿಲ ಚಿತ್ತ, ತುಯಾ ಪಾಯೇ ನಾ ಕರಿನು ಆಶ।। ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಕಯ, ದೇಖಿ ಶುನಿ ಲಾಗೇ ಭಯ, ತರಾಇಯಾ ಲಹ ನಿಜ ಪಾಶ।।೧೮।।
ಏಇ ಬಾರ ಕರುಣಾ ಕರ ವೈಷ್ಣವ ಗೋಸಾಞಿ। ಪತಿತ-ಪಾವನ ತೋಮಾ ಬಿನೇ ಕೇಹ ನಾಇ।। ಕಾಹಾರ ನಿಕಟೇ ಗೇಲೇ ಪಾಪ ದೂರೇ ಜಾಯ। ಏಮನ ದಯಾಲ ಪ್ರಭು ಕೇವಾ ಕೋಥಾ ಪಾಯ।। ಗಂಗಾರ ಪರಶ ಹಇಲೇ ಪಶ್ಚಾತೇ ಪಾವನ। ದರ್ಶನೇ ಪವಿತ್ರ ಕರ ಏಇ ತೋಮಾರ ಗುಣ।। ಹರಿಸ್ಥಾನೇ ಅಪರಾಧೇ ತಾರೇ ಹರಿನಾಮ। ತೋಮಾ ಸ್ಥಾನೇ ಅಪರಾಧೇ ನಾಹಿಕ ಏಡಾನ।। ತೋಮಾರ ಹೃದಯೇ ಸದಾ ಗೋವಿನ್ದ ವಿಶ್ರಾಮ। ಗೋವಿನ್ದ ಕಹೇನ ಮಮ ವೈಷ್ಣವ ಪರಾಣ।। ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮೇ ಕರಿ ಆಶಾ ಚರಣೇರ ಧೂಲಿ। ನರೋತ್ತಮೇ ಕರ ದಯಾ ಆಪನಾರ ಬಲಿ।।೧೯।।
ಕಿ ರೂಪೇ ಪಾಇವ ಸೇವಾ ಮುಇಁ ದುರಾಚಾರ। ಶ್ರೀಗುರು ವೈಷ್ಣವೇ ರತಿ ನಾ ಹೈಲ ಆಮಾರ।। ವಿಶೇಷ ಮಾಯಾತೇ ಮನ ಮಗನ ಹಇಲ। ವೈಷ್ಣವೇತೇ ಲೇಶ ಮಾತ್ರ ರತಿ ನಾ ಜನ್ಮಿಲ।। ಗಲೇ ಫಾಁಸ ದಿತೇ ಫಿರೇ ಮಾಯಾ ಸೇ ಪಿಶಾಚೀ। ವಿಷಯೇ ಭುಲಿಯಾ ಅನ್ಧ ಹೈನು ದಿವಾ ನಿಶಿ।। ಇಹಾರೇ ಕರಿಯಾ ಜಯ ಛಾಡಾನ ನಾ ಜಾಯ। ಸಾಧು ಕೃಪಾ ಬಿನಾ ಆರ ನಾಹಿಕ ಉಪಾಯ।। ಅದೋಷ ದರಶಿ ಪ್ರಭು ಪತಿತ ಉದ್ಧಾರ। ಏಇ ಬಾರ ನರೋತ್ತಮೇ ಕರಹ ನಿಸ್ತಾರ।।೨೦।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಿ ಮೋರ ಕರಮ ಅಭಾಗ। ವಿಫಲೇ ಜನ್ಮ ಗೇಲ, ಹೃದಯೇ ರಹಿಲ ಶೇಲ, ನಾಹಿ ಭೇಲ ಹರಿ ಅನುರಾಗ।। ಯಜ್ಞದಾನ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ, ಪುಣ್ಯ-ಕರ್ಮ ಜಪಧ್ಯಾನ, ಅಕಾರಣೇ ಸಬೇ ಗೇಲ ಮೋಹೇ। ಬುಝಿಲಾಮ ಮನೇ ಹೇನ, ಉಪಹಾಸ ಹಯ ಜೇನ, ವಸ್ತ್ರಹೀನ ಅಲಂಕಾರ ದೇಹೇ।। ಸಾಧುಮುಖೇ ಕಥಾಮೃತ, ಶುನಿಯಾ ವಿಮಲ ಚಿತ್ತ, ನಾಹಿ ಭೇಲ ಅಪರಾಧ ಕಾರಣ। ಸತತ ಅಸತ ಸಂಗ, ಸಕಲಿ ಹಇಲ ಭಂಗ, ಕಿ ಕರಿವ ಆಇಲೇ ಶಮನ।। ಶ್ರುತಿ ಸ್ಮೃತಿ ಸದಾ ಕಯ, ಶುನಿಯಾಛಿ ಏಇ ಹಯ, ಹರಿ ಪದ ಅಭಯ ಶರಣ। ಜನಮ ಲಇಯಾ ಸುಖೇ, ಕೃಷ್ಣ ನಾ ಬಲಿನು ಮುಖೇ ನಾ ಕರಿನು ಸೇ ರೂಪ ಭಾವನ।। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ದುಹುಁ ಪಾಯ, ತನು ಮನ ರಹು ತಾಯ, ಆರ ದೂರೇ ಜಾಉಕ ವಾಸನಾ। ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಕಯ, ಆರ ಮೋರ ನಾಹಿ ಭಯ, ತನು ಮನ ಸೌಂಪಿನು ಆಪನಾ।।೨೧।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಆರ ಕಿ ಏಮನ ದಶಾ ಹವ। ಏ ಭವ ಸಂಸಾರ ತ್ಯಜಿ, ಪರಮ ಆನನ್ದೇ ಮಜಿ, ಆರ ಕಬೇ ಬ್ರಜಭೂಮೇ ಜಾವ।। ಸುಖಮಯ ವೃನ್ದಾವನ, ಕಬೇ ಹವೇ ದರಶನ, ಸೇ ಧೂಲಿ ಲಾಗಿಬೇ ಕಬೇ ಗಾಯ। ಪ್ರೇಮೇ ಗದ ಗದ ಹೈಞಾ, ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ನಾಮ ಲೈಞಾ, ಕಾಁದಿಯಾ ಬೇಡಾಇಬ ಉಭರಾಯ।। ನಿಭೃತೇ ನಿಕುಞ್ಜೇ ಜಾಞಾ, ಅಷ್ಟಾಂಗೇ ಪ್ರಣಾಮ ಹೈಞಾ, ಡಾಕಿಬ ಹಾ ರಾಧಾನಾಥ ಬಲಿ। ಕಬೇ ಯಮುನಾರ ತೀರೇ, ಪರಶ ಕರಿಬ ನೀರೇ, ಕಬೇ ಪಿಬ ಕರಪುಟೇ ತುಲಿ।। ಆರ ಕಬೇ ಏಮನ ಹಬ, ಶ್ರೀ ರಾಸಮಣ್ಡಲೇ ಜಾಬ, ಕಬೇ ಗಡಾಗಡಿ ದಿವ ತಾಯ। ವಂಶೀವಟ ಛಾಯಾ ಪಾಞಾ, ಪರಮ ಆನನ್ದ ಹೈಞಾ, ಪಡಿಯಾ ರಹಿಬ ತಾರ ಛಾಯ।। ಕಬೇ ಗೋವರ್ದ್ಧನ ಗಿರಿ, ದೇಖಿಬ ನಯನ ಭರಿ, ಕಬೇ ಹಬೇ ರಾಧಾಕುಣ್ಡೇ ವಾಸ। ಭ್ರಮಿತೇ ಭ್ರಮಿತೇ ಕಬೇ, ಏ ದೇಹ ಪತನ ಹಬೇ, ಕಹೇ ದೀನ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೨೨।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಆರ ಕಬೇ ಪಾಲಟಿಬೇ ದಶಾ। ಏ ಸಬ ಕರಿಯಾ ವಾಮೇ, ಜಾವ ವೃನ್ದಾವನ ಧಾಮೇ, ಏಇ ಮನೇ ಕರಿಯಾಛಿ ಆಶಾ।। ಧನ-ಜನ ಪುತ್ರ-ದಾರೇ, ಏ ಸಬ ಕರಿಯಾ ದೂರೇ, ಏಕಾನ್ತ ಹಇಯಾ ಕಬೇ ಜಾವ। ಸಬ ದುಃಖ ಪರಿಹರಿ, ವೃನ್ದಾವನೇ ವಾಸ ಕರಿ, ಮಾಧುಕರೀ ಮಾಗಿಯಾ ಖಾಇವ।। ಯಮುನಾರ ಜಲ ಜೇನ, ಅಮೃತ ಸಮಾನ ಹೇನ, ಕಬೇ ಪಿಬ ಉದರ ಪೂರಿಯಾ। ಕಬೇ ರಾಧಾಕುಣ್ಡ ಜಲೇ, ಸ್ನಾನ ಕರಿ ಕುತೂಹಲೇ, ಶ್ಯಾಮಕುಣ್ಡೇ ರಹಿವ ಪಡಿಯಾ।। ಭ್ರಮಿವ ದ್ವಾದಶ ವನೇ, ರಾಸ ಕೇಲಿ ಜೇ ಜೇ ಸ್ಥಾನೇ, ಪ್ರೇಮಾವೇಶೇ ಗಡಾಗಡಿ ದಿಯಾ। ಸುಧಾಇವ ಜನೇ-ಜನೇ, ಬ್ರಜವಾಸಿಗಣ ಸ್ಥಾನೇ, ನಿವೇದಿವ ಚರಣೇ ಧರಿಯಾ।। ಭಜನೇರ ಸ್ಥಾನ ಕಬೇ, ನಯನ ಗೋಚರ ಹಬೇ, ಆರ ಜತ ಆಛೇ ಉಪವನ। ತಾರ ಮಧ್ಯೇ ವೃನ್ದಾವನ, ನರೋತ್ತಮದಾಸೇರ ಮನ, ಆಶಾ ಕರೇ ಯುಗಲಚರಣ।।೨೩।।
ಕರಂಗ ಕೌಪೀನ ಲಞಾ, ಛೇಡಾ ಕಾಁಥಾ ಗಾಯ ದಿಯಾ, ತೇಯಾಗಿಬ ಸಕಲ ವಿಷಯ। ಕೃಷ್ಣೇ ಅನುರಾಗ ಹಬೇ, ಬ್ರಜೇರ ನಿಕುಞ್ಜೇ ಕಬೇ, ಜಾಇಯಾ ಕರಿಬ ನಿಜಾಲಯ।। ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಬೇ ಮೋರ ಹಇಬೇ ಸುದಿನ। ಫಲಮೂಲ ವೃನ್ದಾವನೇ, ಖಾಞಾ ದಿವಾ-ಅವಸಾನೇ, ಭ್ರಮಿವ ಹಇಯಾ ಉದಾಸೀನ।। ಶೀತಲ ಯಮುನಾ ಜಲೇ, ಸ್ಥಾನ ಕರ ಕುತೂಹಲೇ, ಪ್ರೇಮಾವೇಶೇ ಆನನ್ದಿತ ಹಞಾ। ಬಾಹುರ ಉಪರ ಬಾಹು ತುಲಿ, ವೃನ್ದಾವನೇ ಕುಲಿ ಕುಲಿ, ಕೃಷ್ಣ ಬಲಿ ಬೇಡಾಬ ಕಾಁದಿಯಾ।। ದೇಖಿವ ಸಂಕೇತ ಸ್ಥಾನ, ಜುಡಾಬೇ ತಾಪಿತ ಪ್ರಾಣ, ಪ್ರೇಮಾವೇಶೇ ಗಡಾಗಡಿ ದಿವ। ಕಾಁಹಾ ರಾಧಾ ! ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಿ ! ಕಾಁಹಾ ಗಿರಿವರಧಾರಿ, ಕಾಁಹಾ ನಾಥ ! ಬಲಿಯಾ ಡಾಕಿಬ।। ಮಾಧವೀ ಕುಞ್ಜೇರೋಪರಿ, ಸುಖೇ ಬಸಿ ಶುಕ ಶಾರೀ, ಗಾಇವೇಕ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ರಸ। ತರುಮೂಲೇ ಬಸಿ ತಾಹಾ ಶುನಿ ಜುಡಾಇವೇ ಹಿಯಾ, ಕಬೇ ಸುಖೇ ಗೋಙಾವ ದಿವಸ।। ಶ್ರೀಗೋವಿನ್ದ ಗೋಪೀನಾಥ, ಶ್ರೀಮತೀ ರಾಧಿಕಾ ಸಾಥ, ದೇಖಿವ ರತನ ಸಿಂಹಾಸನೇ। ದೀನ ನರೋತ್ತಮದಾಸ, ಕರಿಯೇ ದುರ್ಲಭ ಆಶ, ಏಮತಿ ಹಇಬೇ ಕತ ದಿನೇ।।೨೪।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಬೇ ಹವ ವೃನ್ದಾವನವಾಸೀ। ನಿರಖಿಬ ನಯನೇ ಯುಗಲ ರೂಪರಾಶಿ।। ತ್ಯಜಿಯಾ ಶಯನ ಸುಖ ವಿಚಿತ್ರ ಪಾಲಂಕ। ಕಬೇ ಬ್ರಜೇರ ಧೂಲಾಯ ಧೂಸರ ಹಬೇ ಅಂಗ।। ಷಡರಸ ಭೋಜನ ದೂರೇ ಪರಿಹಾರ। ಕಬೇ ಬ್ರಜೇ ಮಾಗಿಯಾ ಖಾಇಬ ಮಧುಕರೀ।। ಪರಿಕ್ರಮಾ ಕರಿಯಾ ಬೇಡಾಬ ಬನೇ ಬನೇ। ವಿಶ್ರಾಮ ಕರಿಬ ಜಾಇ ಯಮುನಾ ಪುಲಿನೇ।। ತಾಪ ದೂರ ಕರಿಬ ಶೀತಲ ವಂಶೀವಟೇ। (ಕಬೇ) ಕುಞ್ಜೇ ಬೈಠಬ ಹಾಮ ವೈಷ್ಣವ ನಿಕಟೇ।। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಹೇ ಕರಿ ಪರಿಹಾರ। ಕಬೇ ವಾ ಏಮನ ದಶಾ ಹಇಬೇ ಆಮಾರ।।೨೫।।
ಆರ ಕಿ ಏಮನ ದಶಾ ಹಬೇ। ಸಬ ಛಾಡಿ ವೃನ್ದಾವನ ಜಾಬ।। ಆರ ಕಬೇ ಶ್ರೀರಾಸ ಮಣ್ಡಲೇ। ಗಡಾಗಡಿ ದಿವ ಕುತೂಹಲೇ।। ಆರ ಕಬೇ ಗೋವರ್ದ್ಧನ ಗಿರಿ। ದೇಖಿವ ನಯನ ಯುಗ ಭರಿ।। ಶ್ಯಾಮಕುಣ್ಡೇ ರಾಧಾಕುಣ್ಡೇ ಸ್ನಾನ। ಕರಿ ಕಬೇ ಜುಡಾಬ ಪರಾಣ।। ಆರ ಕಬೇ ಯಮುನಾರ ಜಲೇ। ಮಜ್ಜನೇ ಹಇಬ ನಿರಮಲೇ।। ಸಾಧುಸಂಗೇ ವೃನ್ದಾವನೇ ವಾಸ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕರೇ ಆಶ।।೨೬।।
ರಾಧಾ-ಕೃಷ್ಣ ಸೇವೋಂ ಮುಞಿ ಜೀವನೇ ಮರಣೇ। ತಾಁರ ಸ್ಥಾನ ತಾಁರ ಲೀಲಾ ದೇಖೋ ರಾತ್ರಿ ದಿನೇ।। ಜೇ ಸ್ಥಾನೇ ಜೇ ಲೀಲಾ ಕರೇ ಯುಗಲ ಕಿಶೋರ। ಸಖೀರ ಸಂಗಿನೀ ಹಞಾ ತಾಹೇ ಹಙ ಭೋರ।। ಶ್ರೀರೂಪಮಞ್ಜರೀ ಪದ ಸೇವಾ ನಿರವಧಿ। ತಾಁರ ಪಾದಪದ್ಮ ಮೋರ ಮನ್ತ್ರ ಮಹೌಷಧಿ।। ಶ್ರೀರತಿಮಞ್ಜರೀ ದೇವಿ ! ಮೋರೇ ಕರ ದಯಾ। ಅನುಕ್ಷಣ ದೇಹ ತುಯಾ ಪಾದಪದ್ಮ ಛಾಯಾ।। ಶ್ರೀರಸಮಞ್ಜರೀ ದೇವಿ ! ಕರ ಅವಧಾನ। ಅನುಕ್ಷಣ ದೇಹ ತುಯಾ ಪಾದ ಪದ್ಮ ಧ್ಯಾನ।। ವೃನ್ದಾವನೇ ನಿತ್ಯ ನಿತ್ಯ ಯುಗಲ-ವಿಲಾಸ। ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕರಯೇ ಸದಾ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೨೭।।
ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಾಣ ಮೋರ ಯುಗಲಕಿಶೋರ। ಜೀವನೇ ಮರಣೇ ಗತಿ ಆರ ನಾಹಿ ಮೋರ।। ಕಾಲಿನ್ದೀರ ಕೂಲೇ ಕೇಲಿ ಕದಮ್ಬೇರ ವನ। ರತನ ವೇದೀರ ಉಪರ ಬಸಾವ ದುಜನ।। ಶ್ಯಾಮಗೌರೀ ಅಂಗೇ ದಿವ (ಚುಯಾ) ಚನ್ದನೇರ ಗನ್ಧ। ಚಾಮರ ದುಲಾಬ ಕಬೇ ಹೇರಿವ ಮುಖಚನ್ದ್ರ।। ಗಾಁಥಿಯಾ ಮಾಲತೀರ ಮಾಲಾ ದಿವ ದೋಂಹಾರ ಗಲೇ। ಅಧರೇ ತುಲಿಯಾ ದಿವ ಕರ್ಪೂರ ತಾಮ್ಬೂಲೇ।। ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ ಆದಿ ಜತ ಸಖೀವೃನ್ದ। ಆಜ್ಞಾಯ ಕರಿವ ಸೇವಾ ಚರಣಾರವಿನ್ದ।। ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚೈತನ್ಯ ಪ್ರಭುರ ದಾಸೇರ ಅನುದಾಸ। ಸೇವಾ ಅಭಿಲಾಷ ಕರೇ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೨೮।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಬೇ ಮೋರ ಹಇಬೇ ಸುದಿನ। ಕೇಲಿ ಕೌತುಕ ರಂಗೇ ಕರಿಬ ಸೇವನ।। ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ ಸನೇ, ಜತೇಕ ಸಖೀರ ಗಣೇ। ಮಣ್ಡಲೀ ಕರಿಬ ದೋಂಹಾ ಮೇಲಿ। ರಾಇಕಾನು ಕರೇ ಧರಿ, ನೃತ್ಯ ಕರೇ ಫಿರಿ। ನಿರಖಿ ಗೋಙಾವ ಕುತೂಹಲೀ।। ಅಲಸ ವಿಶ್ರಾಮ ಧರೇ, ಗೋವರ್ದ್ಧನ ಗಿರಿವರೇ। ರಾಇ ಕಾನು ಕರಿಬೇ ಶಯನೇ। ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಕಯ, ಏಇ ಜೇನ ಮೋರ ಹಯ। ಅನುಕ್ಷಣ ಚರಣ ಸೇವನೇ।।೨೯।।
ಗೋವರ್ದ್ಧನ ಗಿರಿವರ, ಪರಮ ನಿರ್ಜ್ಜನ ಸ್ಥಲ, ರಾಇ ಕಾನು ಕರಿಬೇ ಶಯನೇ। ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ ಸಂಗೇ, ಸೇವನ ಕರಿಬ ರಂಗೇ, ಸುಖಮಯ ರಾತುಲ ಚರಣೇ।। ಕನಕ ಸಮ್ಪುಟ ಕರಿ, ಕರ್ಪೂರ ತಾಮ್ಬುಲ ಪುರಿ, ಜೋಗಾಇವ ವದನ ಕಮಲೇ।। ಮಣಿಮಯ ಕಿಂಕಿಣೀ, ರತನನೂಪುರ ಆನಿ, ಪರಾಇವ ಚರಣ ಯುಗಲೇ।। ಕನಕ ಕಟೋರಾ ಪುರಿ, ಕರ್ಪೂರ, ಚನ್ದನ ಭರಿ, ಕಬೇ ದಿವ ದು ಜನಾರ ಗಾಯ।। ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮಾಲತೀ ಯೂಥೀ, ನಾನಾ ಫುಲೇ ಮಾಲಾ ಗುಥಿ, ಕಬೇ ದಿವ ದೋಂಹಾರ ಗಲಾಯ।। ಸುವರ್ಣೇರ ಝಾರಿ ಕರಿ, ರಾಧಾಕುಣ್ಡೇ ಜಲ ಪುರಿ, ದೋಂಹಾಕಾರ ಅಂಗೇತೇ ಮಖಿಬ। ಗುರು-ರೂಪಾ ಸಖೀ ವಾಮೇ, ತ್ರಿಭಂಗ ಭಂಗಿಮಾ ಠಾಮೇ, ಚಾಮರೇರ ಬಾತಾಸ ಕರಿಬ।। ದೋಂಹಾರ ಕಮಲ-ಆಁಖಿ, ಪುಲಕ ಹಇಯಾ ದೇಖಿ, ದುಁಹು ಪದ ಪರಶಿವ ಕಬೇ। ಚೈತನ್ಯದಾಸೇರ ದಾಸ, ಮನೇ ಮಾತ್ರ ಅಭಿಲಾಷ, ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಸದಾ ಸ್ಫುರೇ।।೩೦।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಆರ ಕಿ ಏಮನ ದಶಾ ಹವ। ಕಬೇ ವೃಷಭಾನುಪುರೇ, ಆಹೀರೀ ಗೋಪೇರ ಘರೇ, ತನಯಾ ಹಇಯಾ ಜನಮಿಬ।। ಯಾಬಟೇ ಆಮಾರ ಕಬೇ, ಏ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಹಬೇ, ಬಸತಿ ಕರಿವ ಕಬೇ ತಾಯ। ಸಖೀರ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಜೇ ತಾಹಾರ ಹಯ ಪ್ರೇಷ್ಠ, ಸೇವನ ಕರಿವ ತಾರ ಪಾಯ।। ತೇಂಹ ಕೃಪಾವಾನ ಹೈಯಾ, ರಾತುಲ ಚರಣೇ ಲಞಾ, ಆಮಾರೇ ಕರಿಬೇ ಸಮರ್ಪಣ। ಸಫಲ ಹಇಬೇ ದಶಾ, ಪುರಿಬೇ ಮನೇರ ಆಶಾ, ಸೇಬಿ ದುಹಾರ ಯುಗಲಚರಣ।। ವೃನ್ದಾವನೇ ದುಇ ಜನ, ಚತುರ್ದಿಕೇ ಸಖೀಗಣ, ಸೇವನ ಕರಿವ ಅವಶೇಷೇ। ಸಖೀಗಣ ಚಾರಿ ಭಿತೇ, ನಾನಾ ಯನ್ತ್ರ ಲೈಯಾ ಹಾಥೇ, ದೇಖಿವ ಮನೇರ ಅಭಿಲಾಷೇ।। ದುಁಇ ಚಾಁದಮುಖ ದೇಖಿ, ಜುಡಾಬೇ ತಾಪಿತ ಆಁಖಿ, ನಯನೇ ಬಹಿಬೇ ಅಶ್ರುಧಾರ। ವೃನ್ದಾರ ನಿದೇಶ ಪಾವ, ದೋಹಾರ ನಿಕಟೇ ಜಾಬ, ಹೇನ ದಿನ ಹಇಬೇ ಆಮಾರ।। ಶ್ರೀರೂಪಮಞ್ಜರೀ ಸಖೀ, ಮೋರೇ ಅನಾಥಿನೀ ದೇಖಿ, ರಾಖಿಬೇ ರಾತುಲ ದು’ಟಿ ಪಾಯ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಭಣೇ, ಪ್ರಿಯ ನರ್ಮ್ಮ ಸಖೀಗಣೇ, ಕಬೇ ದಾಸೀ ಕರಿಬೇ ಆಮಾಯ।।೩೧।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಆರ ಕಿ ಏಮನ ದಶಾ ಹವ। ಛಾಡಿಯಾ ಪುರುಷ ದೇಹ, ಕಬೇ ಪ್ರಕೃತಿ ಹಬ, ದುಁಹು ಅಂಗೇ ಚನ್ದನ ಪರಾವ।। ಟಾನಿಯಾ ಬಾಁಧಿವ ಚೂಡಾ, ನವ ಗುಞ್ಜಾಹಾರೇ ಬೇಡಾ, ನಾನಾ ಫುಲೇ ಗಾಁಥಿ ದಿವ ಹಾರ। ಪೀತವಸನ ಅಂಗೇ, ಪರಾಇವ ಸಖೀ ಸಂಗೇ, ವದನೇ ತಾಮ್ಬುಲ ದಿವ ಆರ।। ದುಁಹು ರೂಪ ಮನೋಹಾರೀ, ಹೇರವ ನಯನ ಭರಿ, ನೀಲಾಮ್ಬರೇ ರಾಇ ಸಾಜಾಇಯಾ। ನವರತ್ನ ಜಡಿ ಆನಿ, ಬಾಁಧಿವ ವಿಚಿತ್ರ ವೇಣೀ, ತಾಹೇ ಫುಲಮಾಲತೀ ಗಾಁಥಿಯಾ।। ಸೇ ನಾ ರೂಪ ಮಾಧುರೀ, ದೇಖಿವ ನಯನ ಭರಿ, ಏಇ ಕರಿ ಮನೇ ಅಭಿಲಾಷ। ಜಯ ರೂಪ ಸನಾತನ, ದೇಹ ಮೋರೇ ಏಇ ಧನ, ನಿವೇದಯ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೩೨।।
ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಿ ! ಏಇಬಾರ ಕರುಣಾ ಕರ ಮೋರೇ। ದಶನೇತೇ ತೃಣ ಧರಿ, ಅಞ್ಜಲಿ ಮಸ್ತಕೇ ಧರಿ, ಏಇಜನ ನಿವೇದನ ಕರೇ।। ಪ್ರಿಯ ಸಹಚರೀ ಸಂಗೇ, ಸೇವನ ಕರಿಬ ರಂಗೇ, ಅಂಗೇ ವೇಶ ಕರಿಬೇಕ ಸಾಧೇ। ರಾಇ ಏಇ ಸೇವಾ ಕಾಜೇ, ನಿಜ ಪದ ಪಂಕಜೇ, ಪ್ರಿಯ ಸಹಚರೀ ಗಣ ಮಾಝೇ।। ಸುಗನ್ಧಿ ಚನ್ದನ, ಮಣಿಮಯ ಆಭರಣ, ಕೌಶಿಕ ವಸನ ನಾನಾ ರಂಗೇ। ಏಇ ಸಬ ಸೇವಾ ಜಾಁರ, ಜೇನ ಹಙ ತಾಁರ, ಅನುಕ್ಷಣ ಥಾಕಿ ತಾಁರ ಸಂಗೇ।। ಜಲ ಸುವಾಸಿತ ಕರಿ, ರತನ ಭೃಂಗಾರೇ ಭರಿ, ಕರ್ಪೂರ ವಾಸಿತ ಗುಯಾ ಪಾನ। ಏ ಸಬ ಸಾಜಾಇಯಾ ಡಾಲಾ, ಲವಂಗ ಮಾಲತೀ ಮಾಲಾ, ಭಕ್ಷ್ಯ ದ್ರವ್ಯನಾನಾ ಅನುಪಾಮ।। ಸಖೀರ ಇಂಗಿತ ಹಬೇ, ಏ ಸಬ ಆನಿಯಾ ಕಬೇ, ಯೋಗಾಇವ ಲಲಿತಾ ಕೇ ಕಾಛೇ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಯ, ಏಇ ಜೇನ ಮೋರ ಹಯ, ದಾಁಡಾಇಯಾ ರಹು ಸಖೀರ ಪಾಛೇ।।೩೩।।
ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಿ ! ಕಬೇ ಮೋರ ಹಬೇ ಕೃಪಾದಿಠಿ । ಅರುಣ ಕಮಲ ದಲೇ, ಶೇಜ ಬಿಛಾಇವ, ಬಸಾವವ ಕಿಶೋರ ಕಿಶೋರೀ। ಅಲಕಾ ಆವೃತಮುಖ, ಪಂಕಜ ಮನೋಹರ, ಮರಕತ ಶ್ಯಾಮ ಹೇಮ ಗೋರೀ।। ಆಜ್ಞಾಯ ಆನಿಯಾ ಕಬೇ, ವಿವಿಧ ಫೂಲವರ, ಶುನವ ವಚನ ದುಁಹು ಮಿಠಿ। ಮೃಗಮದ ತಿಲಕ, ಸಿನ್ದುರ ಬನಾಯವ, ಲೇಪವ ಚನ್ದನ ಗನ್ಧೇ। ಗಾಁಥಿ ಮಾಲತೀ ಫೂಲ, ಹಾರ ಪಹಿರಾ-ಓವ, ಧಾಓಯಾಯ ಮಧುಕರ ವೃನ್ದೇ। ಲಲಿತಾ ಕಬೇ ಮೋರ, ವೀಜನ ದೇಓಯವ, ವೀಜವ ಮಾರುತ ಮನ್ದೇ।। ಶ್ರಮಜಲ ಸಕಲ, ಮಿಟಿವ ದುಁಹು ಕಲೇವರ, ಹೇರವ ಪರಮ ಆನನ್ದೇ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ, ಆಶ ಪದ ಪಂಕಜ, ಸೇವನ ಮಾಧುರೀ-ಪಾನೇ। ಹೋಓಯವ ಹೇನ ದಿನ, ನಾ ದೇಖಿಯೇ ಕೋನ ಚಿಹ್ನ, ದುಁಹುಜನ ಹೇರವ ನಯಾನೇ।।೩೪।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಮನೋರಥ ಫಲಿಬೇ ಆಮಾರೇ। ಕುಸುಮಿತ ವೃನ್ದಾವನೇ, ನಾಚತ ಶಿಖಗಣೇ, ಪಿಕಕುಲ ಭ್ರಮರ ಝಂಕಾರೇ। ಪ್ರಿಯ ಸಹಚರೀ ಸಂಗೇ, ಗಾಇಯಾ ಜಾಇಯೇ ರಂಗೇ, ಮನೋಹರ ನಿಕುಞ್ಜ ಕುಟೀರೇ।। ದುಁಹುಕ ಮನ್ಥರ ಗತಿ, ಕೌತುಕೇ ಹೇರವ ಅತಿ, ಅಂಗ ಭರಿ ಪುಲಕ ಅನ್ತರೇ। ಚೌದಿಕೇ ಸಖೀರ ಮಾಝೇ, ರಾಧಿಕಾರ ಇಂಗಿತೇ, ಚಿರುಣೀ ಲಇಯಾ ಕರೇ ಕರಿ।। ಕುಟಿಲ ಕುನ್ತಲ ಸಬ, ವಿಥರಿಯಾ ಆಁಚರವ, ಬನಾಇವ ವಿಚಿತ್ರ ಕಬರೀ। ಮೃಗಮದ ಮಲಯಜ, ಸಬ ಅಂಗೇ ಲೇಪವ, ಪರಾಇವ ಮನೋಹರ ಹಾರ। ಚನ್ದನ ಕುಂಕುಮೇ, ತಿಲಕ ಬನಾಇವ, ಹೇರವ ಮುಖ ಸುಧಾಕರ।। ನೀಲಪಟ್ಟಾಮ್ಬರ, ಜತನೇ ಪರಾಇವ, ಪಾಯೇ ದಿವ ರತನ ಮಞ್ಜೀರೇ। ಭೃಂಗಾರೇರ ಜಲೇ ರಾಂಗಾ, ಚರಣ ಧೋಯಾಇವ, ಮುಛವ ಆಪನ ಚಿಕುರೇ।। ಕುಸುಮ ಕಮಲ ದಲೇ, ಶೇಜ ಬಿಛಾಇವ, ಶಯನ ಕರಾಬ ದೋಂಹಾಕಾರೇ। ಧವಲ ಚಾಮರ ಆನಿ, ಮೃದು ಮೃದು ವೀಜಬ, ಛರಮಿತ ದುಁಹುಕ ಶರೀರೇ।। ಕನಕ ಸಮ್ಪುಟ ಕರಿ, ಕರ್ಪೂರ ತಾಮ್ಬುಲ ಭರಿ, ಜೋಗಾಇವ ದೋಂಹಾರ ವದನೇ। ಅಧರ ಸುಧಾರಸೇ, ತಾಮ್ಬುಲ ಸುಬಾಸೇ, ಭೋಖಬ ಅಧಿಕ ಜತನೇ।। ಶ್ರೀಗುರುಕರುಣಾಸಿನ್ಧು, ಲೋಕನಾಥ ದೀನಬನ್ಧು, ಮುಇ ದಿಕೇ ಕರ ಅವಧಾನ। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ವೃನ್ದಾವನ, ಪ್ರಿಯ ನರ್ಮ್ಮ ಸಖೀಗಣ, ನರೋತ್ತಮ ಮಾಗೇ ಏಇ ದಾನ।।೩೫।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಬೇ ಮೋರ ಹಇಬೇ ಸುದಿನ। ಗೋವರ್ದ್ಧನ ಗಿರಿವರೇ, ಪರಮ ನಿಭೃತ ಧರೇ, ರಾಇ ಕಾನು ಕರಾಬ ಶಯನ।। ಭೃಂಗಾರೇರ ಜಲೇ ರಾಁಗಾ, ಚರಣ ಧೋಯಾಇವ, ಮುಛಾವ ಆಪನ ಚಿಕುರೇ। ಕನಕ ಸಮ್ಪುಟ ಕರಿ, ಕರ್ಪೂರ ತಾಮ್ಬುಲ ಪುರಿ, ಜೋಗಾಇವ ದುಹುಁಕ ಅಧರೇ।। ಪ್ರಿಯ ಸಖೀಗಣ ಸಂಗೇ, ಸೇವನ ಕರಿಬ ರಂಗೇ, ಚರಣ ಸೇವಿಬ ನಿಜ ಕರೇ। ದುಹುಁಕ ಕಮಲ ದಿಠಿ, ಕೌತುಕೇ ಹೇರವ ಸುಠಿ, ದುಁಹು ಅಂಗ ಪುಲಕ ಅನ್ತರೇ।। ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮಾಲತೀ ಯೂಥೀ, ನಾನಾ ಫೂಲೇ ಮಾಲಾ ಗಾಁಥಿ, ಕಬೇ ದಿಬ ದೋಂಹಾರ ಗಲಾಯ। ಸೋನಾರ ಕಟೋರಾ ಕರಿ, ಕರ್ಪೂರ ಚನ್ದನ ಭರಿ, ಕಬೇ ದಿಬ ದೋಂಹಾಕಾರ ಗಾಯ।। ಆರ ಕಬೇ ಏಮನ ಹಬ, ದುಁಹು ಮುಖ ನಿರಖಿವ, ಲೀಲಾರಸ ನಿಕುಞ್ಜ ಶಯನೇ। ಶ್ರೀಕುನ್ದಲತಾರ ಸಂಗೇ, ಕೇಲಿ ಕೌತುಕ ರಂಗೇ, ನರೋತ್ತಮ ಕರಿಬೇ ಶ್ರವಣೇ।।೩೬।।
ಪ್ರಭು ಹೇ ! ಏಇಬಾರ ಕರಹ ಕರುಣಾ। ಜುಗಲ ಚರಣ ದೇಖಿ, ಸಫಲ ಕರಿಬ ಆಁಖಿ, ಐಇ ಮೋರ ಮನೇರ ಕಾಮನಾ।। ನಿಜ ಪದ ಸೇವಾ ದಿವಾ, ನಾಹಿ ಮೋರೇ ಉಪೇಖಿವಾ, ದುಁಹು ಪಁಹು ಕರುಣಾ ಸಾಗರ। ದುಁಹು ಬಿನು ನಾಹಿ ಜಾನೋ, ಏಇ ಬಡ ಭಾಗ್ಯ ಮಾನೋ, ಮುಇ ಬಡ ಪತಿತ ಪಾಮರ।। ಲಲಿತಾ ಆದೇಶ ಪಾಞಾ, ಚರಣ ಸೇವಿಬ ಜಾಞಾ, ಪ್ರಿಯ ಸಖೀ ಸಂಗೇ ಹಯ ಮನೇ। ದುಁಹು ದಾತಾ ಶಿರೋಮಣಿ, ಅತಿ ದೀನ ಮೋರೇ ಜಾನಿ, ನಿಕಟೇ ಚರಣ ದಿಬೇ ದಾನೇ।। ಪಾಬ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಪಾ, ಘುಚಿಬೇ ಮನೇರ ಘಾ, ದೂರೇ ಜಾಬೇ ಏ ಸಬ ವಿಕಲ। ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಕಯ, ಏಇ ವಾಁಛಾ ಸಿದ್ಧಿ ಹಯ, ದೇಹ-ಪ್ರಾಣ ಸಕಲ ಸಫಲ।।೩೭।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಿ ಮೋರ ಕರಮ ಅನುರತ। ವಿಷಯೇ ಕುಟಿಲ ಮತಿ, ಸತ್ಸಂಗೇ ನಾ ಹೈಲ ರತಿ, ಕಿ ಸೇ ಆರ ತರಿವಾರ ಪಥ।। ಸ್ವರೂಪ ಸನಾತನ ರೂಪ, ರಘುನಾಥ ಭಟ್ಟಯುಗ, ಲೋಕನಾಥ ಸಿದ್ಧಾನ್ತ ಸಾಗರ। ಶುನಿತಾಮ ಸೇ ಸಬ ಕಥಾ, ಘೂಚಿತ ಮನೇರ ವ್ಯಥಾ, ತಬೇ ಭಾಲ ಹಇತ ಅನ್ತರ।। ಜಖನ ಗೌರ ನಿತ್ಯಾನನ್ದ, ಅದ್ವೈತಾದಿ ಭಕ್ತವೃನ್ದ, ನದೀಯಾ ನಗರೇ ಅವತಾರ। ತಖನ ನಾ ಹೈಲ ಜನ್ಮ, ಏಬೇ ದೇಹೇ ಕಿಬಾ ಕರ್ಮ್ಮ, ಮಿಛಾ ಮಾತ್ರ ಬಹಿ ಫಿರಿ ಭಾರ।। ಹರಿದಾಸ ಆದಿ ಬುಲೇ, ಮಹೋತ್ಸವ ಆದಿ ಕರೇ, ನ ಹೇರಿನು ಸೇ ಸುಖ ವಿಲಾಸ। ಕಿ ಮೋರ ದುಃಖೇರ ಕಥಾ, ಜನಮ ಗೋಙಾನು ವೃಥಾ, ಧಿಕ್-ಧಿಕ್ ನರೋತ್ತಮದಾಸ।।೩೮।।
ಶ್ರೀರೂಪ ಮಞ್ಜರೀ ಪದ, ಸೇಇ ಮೋರ ಸಮ್ಪದ, ಸೇಇ ಮೋರ ಭಜನ ಪೂಜನ। ಸೇಇ ಮೋರ ಪ್ರಾಣಧನ, ಸೇಇ ಮೋರ ಆಭರಣ, ಸೇಇ ಮೋರ ಜೀವನೇರ ಜೀವನ।। ಸೇಇ ಮೋರ ರಸಾನಿಧಿ, ಸೇಇ ಮೋರ ಬಾಁಛಾ ಸಿದ್ಧಿ, ಸೇಇ ಮೋರ ವೇದೇರ ಧರಮ। ಸೇಇ ವ್ರತ ಸೇಇ ತಪ, ಸೇಇ ಮೋರ ಮನ್ತ್ರ ಜಪ, ಸೇಇ ಮೋರ ಧರಮ ಕರಮ।। ಅನುಕೂಲ ಹಬೇ ವಿಧಿ, ಸೇ ಪದ ಹಇಬೇ ಸಿದ್ಧಿ, ನಿರಖಿವ ಏ ದುಇ ನಯಾನೇ। ಸೇ ರೂಪ ಮಾಧುರೀ ರಾಶಿ, ಪ್ರಾಣ ಕುವಲಯ ಶಶಿ, ಪ್ರಫುಲ್ಲಿತ ಹಬೇ ನಿಶಿ ದಿನೇ।। ತುಯಾ ಅದರ್ಶನ ಅಹಿ, ಗರಲೇ ಜಾರಲ ದೇಹೀ, ಚಿರ ದಿನ ತಾಪಿತ ಜೀವನ। ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ! ಕರ ದಯಾ, ದೇಹ ಮೋರೇ ಪದ ಛಾಯಾ, ನರೋತ್ತಮ ಲಇಲ ಶರಣ।।೩೯।।
ಶುನಿಯಾಛಿ ಸಾಧು ಮುಖೇ ಬಲೇ ಸರ್ವಜನ। ಶ್ರೀರೂಪ ಕೃಪಾಯ ಮಿಲೇ ಯುಗಲ ಚರಣ।। ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ಸನಾತನ ಗೌರ ಪರಿವಾರ। ಸಬೇ ಮಿಲಿ ವಾಁಛಾ ಪೂರ್ಣ ಕರಹ ಆಮಾರ।। ಶ್ರೀರೂಪೇರ ಕೃಪಾ ಜೇನ ಆಮಾ ಪ್ರತಿ ಹಯ। ಸೇ ಪದ ಆಶ್ರಯ ಜಾರ ಸೇಇ ಮಹಾಶಯ।। ಪ್ರಭು ಲೋಕನಾಥ ಕಬೇ ಸಂಗೇ ಲಇಯಾ ಜಾಬೇ। ಶ್ರೀರೂಪೇರ ಪಾದ ಪದ್ಮೇ ಮೋರೇ ಸಮರ್ಪಿವೇ।। ಹೇನ ಕಿ ಹಇಬೇ ಮೋರ ನರ್ಮ್ಮ ಸಖೀ ಗಣೇ। ಅನುಗತ ನರೋತ್ತಮೇ ಕರಿಬೇ ಶಾಸನೇ।।೪೦।।
ಏಇ ನವ ದಾಸೀ ಬಲಿ ಶ್ರೀರೂಪ ಚಾಁಹಿಬೇ। ಹೇನ ಶುಭ ಕ್ಷಣ ಮೋರ ಕತ ದಿನೇ ಹಬೇ।। ಶೀಘ್ರ ಆಜ್ಞಾ ಕರಿವೇನ “ದಾಸೀ ಏಥಾ ಆಯ। ಸೇವಾರ ಸುಸಜ್ಜಾ ಕಾರ್ಯ ಕರಹ ತ್ವರಾಯ”।। ಆನನ್ದಿತ ಹಞಾ ಹಿಯಾ ತಾಁರ ಆಜ್ಞಾ ಬಲೇ। ಪವಿತ್ರ ಮನೇತೇ ಕಾರ್ಯ ಕರಿವ ತತ್ಕಾಲೇ।। ಸೇವಾರ ಸಾಮಗ್ರೀ ರತ್ನ ಥಾಲೇತೇ ಕರಿಯಾ। ಸುವಾಸಿತ ವಾರಿ ಸ್ವರ್ಣ ಝಾರಿತೇ ಪುರಿಯಾ।। ದುಁಹಾರ ಸಮ್ಮುಖೇ ಲಯೇ ದಿಬ ಶೀಘ್ರ ಗತಿ। ನರೋತ್ತಮೇರ ದಶಾ ಕಬೇ ಹಇಬೇ ಏಮತಿ।।೪೧।।
ಶ್ರೀರೂಪ ಪಶ್ಚಾತೇ ಆಮಿ ರಹಿಬ ಭೀತ ಹಞಾ। ದೋಂಹೇ ಪುನಃ ಕಹಿಬೇನ ಆಮಾ ಪಾನೇ ಚಾಞಾ।। ಸದಯ ಹೃದಯೇ ದೋಂಹೇ ಕಹಿಬೇನ ಹಾಸಿ। ಕೋಥಾಯ ಪಾಇಲೇ ರೂಪ ! ಏಇ ನವ ದಾಸೀ।। ಶ್ರೀರೂಪಮಞ್ಜರೀ ತಬೇ ದೋಂಹ ವಾಕ್ಯ ಶುನಿ। ಮಂಜುಲಾಲೀ ದಿಲ ಮೋರೇ ಏಇ ದಾಸೀ ಆನಿ।। ಅತಿ ನಮ್ರಚಿತ್ತ ಆಮಿ ಇಹಾರೇ ಜಾನಿಲ। ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯ್ಯ ದಿಯಾ ತಬೇ ಹೇಥಾಯ ರಾಖಿಲ।। ಹೇನ ತತ್ತ್ವ ದೋಹಾಕಾರ ಸಾಕ್ಷಾತೇ ಕಹಿಯಾ। ನರೋತ್ತಮೇ ಸೇವಾಯ ದಿಬೇ ನಿಯುಕ್ತ ಕರಿಯಾ।।೪೨।।
ಹಾ ಹಾ ಪ್ರಭು ! ಲೋಕನಾಥ ! ರಾಖ ಪಾದ ದ್ವನ್ದೇ। ಕೃಪಾ ದೃಷ್ಟೇ ಚಾಹ ಯದಿ ಹಇಯಾ ಆನನ್ದೇ।। ಮನೋವಾಁಛಾ ಸಿದ್ಧಿ ತಬೇ ಹಙ ಪೂರ್ಣತೃಷ್ಣ। ಹೇಥಾಯ ಚೈತನ್ಯ ಮಿಲೇ ಸೇವಾ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ।। ತುಮಿ ನಾ ಕರಿಲೇ ದಯಾ ಕೇ ಕರಿಬೇ ಆರ। ಮನೇರ ವಾಸನಾ ಪೂರ್ಣ ಕರ ಏಇ ಬಾರ।। ಏ ತಿನ ಸಂಸಾರೇ ಮೋರ ಆರ ಕೇಹ ನಾಇ। ಕೃಪಾ ಕರಿ ನಿಜ ಪದ ತಲೇ ದೇಹ ಠಾಞಿ।। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಲೀಲಾ ಗುಣ ಗಾಙ ರಾತ್ರಿ ದಿನೇ। ನರೋತ್ತಮ ವಾಁಛಾ ಪೂರ್ಣ ನಹೇ ತುಯಾ ಬಿನೇ।।೪೩।।
ಲೋಕನಾಥ ಪ್ರಭು ! ತುಮಿ ದಯಾ ಕರ ಮೋರೇ। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ಚರಣೇ ಜೇನ ಸದಾ ಚಿತ್ತ ಸ್ಫುರೇ।। ತೋಮಾರ ಸಹಿತೇ ಥಾಕಿ ಸಖೀರ ಸಹಿತೇ। ಏಇ ತ ವಾಸನಾ ಮೋರ ಸದಾ ಉಠೇ ಚಿತೇ।। ಸಖೀಗಣ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಜೇಂಹೋ ತಾಁಹಾರ ಚರಣೇ। ಮೋರೇ ಸಮರ್ಪಿಬೇ ಕಬೇ ಸೇವಾರ ಕಾರಣೇ।। ತಬೇ ಸೇ ಹಇಬೇ ಮೋರ ವಾಞ್ಛಿತ ಪೂರಣ। ಆನನ್ದೇ ಸೇವಿತ ದೋಂಹಾರ ಯುಗಲ ಚರಣ।। ಶ್ರೀರೂಪಮಞ್ಜರಿ ಸಖಿ ! ಕೃಪಾ ದೃಷ್ಟೇ ಚಾಞಾ। ತಾಪಿ ನರೋತ್ತಮೇ ಸಿಂಚ ಸೇವಾಮೃತ ದಿಞಾ।।೪೪।।
ಹಾ ಹಾ ! ಕರ ದಯಾ ಕರುಣಾ ತೋಮಾರ। ಮಿಛಾ ಮಾಯಾ ಜ್ವಾಲೇ ತನು ದಹಿಛೇ ಆಮಾರ।। ಕಬೇ ಹೇನ ದಶಾ ಹಬೇ ಸಖೀ ಸಂಗ ಪಾಬ। ವೃನ್ದಾವನೇ ಫೂಲ ಗಾಁಥಿ ದೋಂಹಾಕೇ ಪರಾಬ।। ಸಮ್ಮುಖೇ ಬಸಿಯಾ ಕಬೇ ಚಾಮರ ಢುಲಾಬ। ಅಗುರು ಚನ್ದನ ಗನ್ಧ ದೋಂಹ ಅಂಗೇ ದಿಬ।। ಸಖೀರ ಆನಾಯ ಕಬೇ ತಾಮ್ಬುಲ ಜೋಗಾಬ। ಸಿನ್ದೂರ ತಿಲಕ ಕಬೇ ದೋಂಹಾಕೇ ಪರಾಬ।। ವಿಲಾಸ ಕೌತುಕ ಕೇಲಿ ದೇಖಿಬ ನಯನೇ। ಚನ್ದ್ರಮುಖ ನಿರಖವ ಬಸಾಯೇ ಸಿಂಹಾಸನೇ।। ಸದಾ ಸೇ ಮಾಧುರೀ ದೇಖಿ ಮನೇರ ಲಾಲಸೇ। ಕತ ದಿನೇ ಹಬೇ ದಯಾ ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ।।೪೫।।
ಹರಿ ಹರಿ ! ಕಬೇ ಹೇನ ದಶಾ ಹಬೇ ಮೋರ। ಸೇವಿವ ದೋಂಹಾರ ಪದ ಆನನ್ದೇ ವಿಭೋರ।। ಭ್ರಮರ ಹಇಯಾ ಸದಾ ರಹಿವ ಚರಣೇ। ಶ್ರೀಚರಣಾಮೃತ ಸದಾ ಕರಿವ ಆಸ್ವಾದನೇ।। ಏಇ ಆಶಾ ಕರಿ ಆಮಿ ಜತ ಸಖೀಗಣ। ತೋಮಾದೇರ ಕೃಪಾಯ ಹಯ ವಾಁಛಿತ ಪೂರಣ।। ಬಹುದಿನೇ ವಾಁಛಾ ಕರಿ ಪೂರ್ಣ ಜಾತೇ ಹಯ। ಸಬೇ ಮೇಲಿ ದಯಾ ಕರ ಹಇಯಾ ಸದಯ।। ಸೇವಾ ಆಶೇ ನರೋತ್ತಮ ಕಾಁದೇ ದಿವಾ-ನಿಶಿ। ಕೃಪಾ ಕರಿ ಕರ ಮೋರೇ ಅನುಗತ ದಾಸೀ।।೪೬।।
ಜಯ ಜಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚೈತನ್ಯ ನಿತ್ಯಾನನ್ದ। ಜಯಾದ್ವೈತಚನ್ದ್ರ ಜಯ ಗೌರಭಕ್ತವೃನ್ದ।। ಕೃಪಾ ಕರಿ ಸಬೇ ಮೇಲಿ ಕರಹ ಕರುಣಾ। ಅಧಮ ಪತಿತ ಜನೇ ನಾ ಕರಿಹ ಘೃಣಾ।। ಏ ತಿನ ಸಂಸಾರ ಮಾಝೇ ತುಯಾ ಪದ ಸಾರ। ಭಾವಿಯಾ ದೇಖಿನು ಮನೇ ಗತಿ ನಾಹಿ ಆರ।। ಸೇ ಪದ ಪಾಬಾರ ಆಶೇ ಖೇದ ಉಠೇ ಮನೇ। ವ್ಯಾಕುಲ ಹೃದಯ ಸದಾ ಕರಿಯೇ ಕ್ರನ್ದನೇ।। ಕಿ ರೂಪೇ ಪಾಇಬ ಕಿಛು ನಾ ಪಾಇ ಸನ್ಧಾನ। ಪ್ರಭು ಲೋಕನಾಥ-ಪದ ನಾಹಿಕ ಸ್ಮರಣ।। ತುಮಿ ತ ದಯಾಲ ಪ್ರಭು ಚಾಹ ಏಕ ಬಾರ। ನರೋತ್ತಮ ಹೃದಯೇರ ಘುಚಾಓ ಅನ್ಧಕಾರ।।೪೭।।
ಕಬೇ ಕೃಷ್ಣಧನ ಪಾವ, ಹಿಯಾರ ಮಾಝಾರೇ ಥೋವ, ಜುಡಾಇವ ಏ ಪಾಪ ಪರಾಣ। ಸಾಜಾಇಯಾ ದಿವ ಹಿಯಾ, ಬಸಾಇವ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯಾ, ನಿರಖಿವ ಸೇ ಚನ್ದ್ರವದಾನ।। ಹೇ ಸಜನಿ! ಕಬೇ ಮೋರ ಹಇವೇ ಸುದಿನ। ಸೇ ಪ್ರಾಣನಾಥೇರ ಸಂಗೇ, ಕಬೇ ವಾ ಫಿರಿವ ರಂಗೇ, ಸುಖಮಯ ಯಮುನಾ ಪುಲಿನ।। ಲಲಿತಾ ವಿಶಾಖಾ ನಿಯಾ, ತಾಁಹಾರೇ ಬೈಠಿವ ಗಿಯಾ, ಸಾಜಾಇವ ನಾನಾ ಉಪಹಾರ। ಸದಯ ಹಇಯಾ ವಿಧಿ, ಮಿಲಾಇವೇ ಗುಣನಿಧಿ, ಹೇನ ಭಾಗ್ಯ ಹಇವೇ ಆಮಾರ।। ದಾರುಣ ವಿಧಿರ ನಾಟ, ಭಾಂಗಿಲ ಪ್ರೇಮೇರ ಹಾಟ, ತಿಲ ಮಾತ್ರ ನಾ ರಾಖಿಲ ತಾರ। ಕಹೇ ನರೋತ್ತಮದಾಸ, ಕಿ ಮೋರ ಜೀವನೇ ಆಶ, ಛಾಡಿ ಗೇಲ ಬ್ರಜೇನ್ದ್ರಕುಮಾರ।।೪೮।।
ಏಇ ಬಾರ ಪಾಇಲೇ ದೇಖಾ ಚರಣ ದುಖಾನಿ। ಹಿಯಾರ ಮಾಝಾರೇ ರಾಖಿ ಜುಡಾವ ಪರಾಣೀ।। ತಾರೇ ನಾ ದೇಖಿಯಾ ಮೋರ ಮನೇ ಬಡ ತಾಪ। ಅನಲೇ ಪಶಿಬ ಕಿಂವಾ ಜಲೇ ದಿವ ಝಾಁಪ।। ಮುಖೇರ ಮುಛಾವ ಘಾಮ ಖಾಓಯಾವ ಪಾನಗುಯಾ। ಘಾಮೇತೇ ಬಾತಾಸ ದಿವ ಚನ್ದನಾದಿ ಚುಯಾ।। ವೃನ್ದಾವನೇರ ಫುಲೇರ ಗಾಁಥಿಯಾ ದಿವ ಹಾರ। ಬನಾಇಯಾ ಬಾಁಧಿವ ಚೂಡಾ ಕುನ್ತಲೇರ ಭಾರ।। ಕಪಾಲೇ ತಿಲಕ ದಿವ ಚನ್ದನೇರ ಚಾಁದ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕಹೇ ಪಿರೀತೇರ ಫಾಁದ।।೪೯।।
ಗೋರಾ ಪಹುಁ ನಾ ಭಜಿಯಾ ಮೈನು। ಪ್ರೇಮರತನ ಧನ ಹೇಲಾಯ ಹಾರಾಇನು।। ಅಧಮ ಯತನ ಕರಿ ಧನ ತೇಯಾಗಿನು। ಆಪನ ಕರಮ ದೋಷೇ ಆಪನಿ ಡುಬಿನು।। ಸತ್ಸಂಗ ಛಾಡಿ ಕೈಲು ಅಸತೇ ವಿಲಾಸ। ತೇ ಕಾರಣೇ ಲಾಗಿಲ ಜೇ ಕರ್ಮ್ಮ ಬನ್ಧ ಫಾಁಸ।। ವಿಷಯ ವಿಷಮ ವಿಷ ಸತತ ಖಾಇನು। ಗೌರ ಕೀರ್ತನ ರಸೇ ಮಗನ ನಾ ಹೈನು।। ಕೇನ ವಾ ಆಛಯೇ ಪ್ರಾಣ ಕಿ ಸುಖ ಪಾಇಯಾ। ನರೋತ್ತಮದಾಸ ಕೇನ ನಾ ಗೇಲ ಮರಿಯಾ।।೫೦।।
ವೃನ್ದಾವನ ರಮ್ಯ ಸ್ಥಾನ, ದಿವ್ಯ ಚಿನ್ತಾಮಣಿ ಧಾಮ, ರತನ ಮನ್ದಿರ ಮನೋಹರ। ಆವೃತ ಕಾಲಿನ್ದೀ ನೀರೇ, ರಾಜಹಂಸ ಕೇಲಿ ಕರೇ, ತಾಹೇ ಶೋಭೇ ಕನಕ ಕಮಲ।। ತಾರ ಮಧ್ಯೇ ಹೇಮ ಪೀಠ, ಅಷ್ಟ ದಲೇ ವೇಷ್ಟಿತ, ಅಷ್ಟದಲೇ ಪ್ರಧಾನ ನಾಯಿಕಾ। ತಾರ ಮಧ್ಯೇ ರತ್ನಾಸನೇ, ವಸಿ ಆಛೇನ ದುಇ ಜನೇ, ಶ್ಯಾಮ ಸಂಗೇ ಸುನ್ದರೀ ರಾಧಿಕಾ।। ಓ ರೂಪ ಲಾವಣ್ಯ ರಾಶಿ, ಅಮಿಯ ಪಡಿಛೇ ಖಸಿ, ಹಾಸ್ಯ ಪರಿಹಾಸ ಸಮ್ಭಾಷಣೇ। ನರೋತ್ತಮದಾಸೇ ಕಯ, ನಿತ್ಯಲೀಲಾ ಸುಖಮಯ, ಸದಾಯ ಸ್ಫುರುಕ ಮೋರ ಮನೇ।।೫೧।।
ಕದಮ್ಬ ತರುರ ಡಾಲ, ನಾಮಿಯಾಛೇ ಭೂಮೇ ಭಾಲ, ಫುಟಿಯಾಛೇ ಫುಲ ಸಾರಿ ಸಾರಿ। ಪರಿಮಲೇ ಭರಲ ಸಕಲ ವೃನ್ದಾವನೇ, ಕೇಲಿ ಕರೇ ಭ್ರಮರಾ ಭ್ರಮರೀ, ರಾಇಕಾನು ವಿಲಾಸಇ ರಂಗೇ।। ಕಿವಾ ರೂಪ ಲಾವಣಿ, ವೈದಗ್ಧ ಖನಿ ಧನಿ, ಮಣಿಮಯ ಆಭರಣ ಅಂಗೇ। ರಾಧಾರ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ, ಧರಿ ಪ್ರಿಯ ಗಿರಿಧರ, ಮಧುರ ಮಧುರ ಚಲಿ ಜಾಯ।। ಆಗೇ ಪಾಛೇ ಸಖೀಗಣ, ಕರೇ ಫುಲ ವರಿಷಣ, ಕೋನ ಸಖೀ ಚಾಮರ ಢುಲಾಯ। ಪರಾಗೇ ಧೂಸರ ಸ್ಥಲ, ಚನ್ದ್ರ ಕರೇ ಸುಶೀತಲ, ಮಣಿಮಯ ವೇದೀರ ಉಪರೇ।। ರಾಇಕಾನು ಕರ ಜೋಡಿ, ನೃತ್ಯ ಕರೇ ಫಿರಿಫಿರಿ, ಪರಶೇ ಪುಲಕೇ ತನು ಭರೇ। ಮೃಗಮದ ಚನ್ದನ, ಕರೇ ಕರಿ ಸಖೀಗಣ, ಬರಿಖಯೇ ಫುಲ ಗನ್ಧರಾಜೇ।। ಶ್ರಮ ಜಲ ಬಿನ್ದು, ಶೋಭಾ ಕರೇ ಮುಖ ಇನ್ದು, ಅಧರೇ ಮುರಲೀ ನಾಹಿ ಬಾಜೇ। ಹಾಸ ವಿಲಾಸ ರಸ, ಸರಲ ಮಧುರ ಭಾಷ, ನರೋತ್ತಮ ಮನೋರಥ ಭರು।। ದುಁಹುಕ ವಿಚಿತ್ರ ವೇಷ, ಕುಸುಮೇ ರಚಿತ ಕೇಶ, ಲೋಚನ ಮೋಹನ ಲೀಲಾ ಕರು।।೫೨।।
ಆಜಿ ರಸೇ ಬಾದರ ನಿಶಿ। ಪ್ರೇಮೇ ಭಾಸಿ ಸಬ ವೃನ್ದಾವನವಾಸೀ।। ಶ್ಯಾಮ ಘನ ಬರಖಿಯೇ ಪ್ರೇಮ ಸುಧಾಧಾರ। ಕೋರೇ ರಂಗಿಣೀ ರಾಧಾ ವಿಜುರೀ ಸಂಚಾರ।। ಪ್ರೇಮೇ ಪಿಛಲ ಪಥ ಗಮನ ಭೇಲ ಬಂಕ। ಮೃಗ ಮದ ಚನ್ದನ ಕುಂಕುಮೇ ಭೇಲ ಪಂಕ।। ದಿಗ ವಿದಿಗ ನಾಹಿ-ಪ್ರೇಮೇರ ಪಾಥಾರ। ಡುಬಿಲ ನರೋತ್ತಮ ನಾ ಜಾನೇ ಸಾಁತಾರ।।೫೩।।
ಹೇ ದೇಹೇ ನಾಗರ ವರ, ಶುನ ಓಹೇ ಮುರಲೀಧರ, ನಿವೇದನ ಕರಿ ತುಯಾ ಪಾಯೇ। ಚರಣ ನಖರ ಮಣಿ, ಜೇನ ಚಾಁದಿರ ಗಾಁಥನಿ, ಭಾಲ ಶೋಭೇ ಆಮಾರ ಗಲಾಯ।। ಶ್ರೀದಾಮ ಸುದಾಮ ಸಂಗೇ, ಜಖನ ಬನೇ ಜಾಓ ರಂಗೇ, ತಖನ ಆಮಿ ದುಆರೇ ದಾಁಡಾಯೇ। ಮನೇ ಕರಿ ಸಂಗೇ ಜಾಇ, ಗುರು ಜನಾರ ಭಯ ಪಾಇ, ಆಁಖಿ ರಹಿಲ ತುಯಾ ಪಾನೇ ಚೇಯೇ।। ಚಾಇ ನವೀನ ಮೇಘ ಪಾನೇ, ತುಯಾ ಬಁಧು ! ಪಡೇ ಮನೇ, ಏಲಾಇಲೇ ಕೇಶೇ ನಾಹಿ ಬಾಁಧಿ। ರನ್ಧನ ಶಾಲಾತೇ ಜಾಇ, ತುಯಾ ಬಁಧು ಗುಣ ಗಾಇ, ಧುಁಯಾರ ಜಲನಾ ಕರಿ ಕಾಁದಿ।। ಮಣಿ ನಓ ಮಾಣಿಕ ನಓ, ಆಁಚಲೇ ಬಾಁಧಿಲೇ ರಓ, ಫುಲ ನಓ ಜೇ ಕೇಶೇ ಕರಿ ವೇಶ। ನಾರೀ ನಾ ಕರಿವ ವಿಧಿ, ತುಯಾ ಹೇನ ಗುಣನಿಧಿ ಲಇಯಾ ಫಿರಿತಾಮ ದೇಶೇ ದೇಶೇ।। ಅಗುರು ಚನ್ದನ ಹಇತಾಮ, ತುಯಾ ಅಂಗೇ ಮಾಖಾ ರಇತಾಮ, ಘಾಮಿಯಾ ಪಡಿತಾಮ ರಾಁಗಾ ಪಾಯ। ಕಿ ಮೋರ ಮನೇರ ಸಾಧ, ವಾಮನ ಹಯೇ ಚಾಁದೇ ಹಾತ, ವಿಧಿ ಕಿ ಸಾಧ ಪುರಾವೇ ಆಮಾರ।। ನರೋತ್ತಮ ದಾಸೇ ಕಯ, ತೋಮಾರ ಉಚಿತ ಹಯ, ತುಮಿ ಆಮಾಯ ನಾ ಛಾಡಿಹ ದಯಾ। ಜೇ ದಿನ ತೋಮಾರ ಭಾವೇ, ಆಮಾರ ಏ ದೇಹ ಜಾವೇ, ಸೇಇ ದಿನೇ ದೇಓ ಪದ ಛಾಯಾ।।೫೪।।
ಹರಿ ಬಲಿವ ಆರ ಮದನಮೋಹನ ಹೇರಿಬ ಗೋ। ಏಇ ರೂಪೇ ಬ್ರಜೇರ ಪಥೇ ಕಬೇ ಚಲಿಬ ಗೋ।। ಜಾವ ಜೋ ಬ್ರಜೇನ್ದ್ರಪುರ, ಹಬ ಗೋಪಿಕಾರ ನೂಪುರ, ತಾದೇರ ಚರಣೇ ಮಧುರ-ಮಧುರ ಬಾಜಿಬ ಗೋ। ವಿಪಿನೇ ವಿನೋದ ಖೇಲಾ, ಸಂಗೇತೇ ರಾಖಾಲೇರ ಮೇಲಾ, ತಾಁದಿರ ಚರಣೇರ ಧೂಲಾ ಮಾಖಿಬ ಗೋ।। ರಾಧಾಕೃಷ್ಣೇರ ರೂಪ ಮಾಧುರೀ, ಹೇರಿಬ ದು ನಯನ ಭರಿ, ನಿಕುಞ್ಜೇರ ದ್ವಾರೇ ದ್ವಾರೀ ರಹಿಬ ಗೋ। ತೋಮರಾ ಸಬ ಬ್ರಜವಾಸೀ, ಪುರಾಓ ಮನೇರ ಅಭಿಲಾಷಇ, ಕಬೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೇರ ಬಾಁಶೀ ಶುನಿವ ಗೋ।। ಏಇ ದೇಹ ಅನ್ತಿಮ ಕಾಲೇ, ರಾಖಿಬ ಶ್ರೀಯಮುನಾರ ಜಲೇ, ಜಯ ರಾಧಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಬೋಲೇ ಭಾಸಿಬ ಗೋ। ಕಹೇ ನರೋತ್ತಮದಾಸ, ನಾ ಪೂರಿಲ ಅಭಿಲಾಷ, ಕಬೇ ಹಾಮ ಬ್ರಜವಾಸ ಕರಿಬ ಗೋ।।೫೫।।