Lord Venkateswara

উজ্জ্ৱলৱেঙ্কটনাথ স্তোত্ৰম্ (Radiant Venkateshwara Stotra)

(Sri Ujjvala Venkatanatha Stotram in Assamese)

Also known as shri ujjvala venkatanatha stotram · shree ujjvala venkatanatha stotram · ujjvala venkatanatha stotram

A dense and difficult hymn whose colophon marks it as spoken at Śrīraṅgam, and whose argument is about the relation between two shrines. It opens at Raṅgam, on the island between the Kāverī and the Kanaka, with the god asleep on the serpent and thinking through the means of protecting the world even in sleep; the second verse then has him carry that same thought to the peak of Vṛṣagiri and act on it there. Reading Tirupati as the fulfilment of what was resolved at Śrīraṅgam is a Śrīvaiṣṇava claim made here in verse rather than in commentary. The language is correspondingly ornate, built in long sragdharā lines heavy with compounds — the discus and lotus in the hands that destroyed the demon host with the roar of flame, the sidelong glances sprinkling shoreless floods of love — and its closing verse promises the reciter certain victory over adversaries.

॥ উজ্জ্ৱলৱেঙ্কটনাথ স্তোত্ৰম্ ॥
ৰঙ্গে তুঙ্গে কৱেৰাচলজকনকনদ্যন্তৰঙ্গে ভুজঙ্গে
শেষে শেষে ৱিচিন্ৱন্ জগদৱননযং ভাত্যশেষেঽপি দোষে ।
নিদ্ৰামুদ্ৰাং দধানো নিখিলজনগুণধ্যানসান্দ্ৰামতন্দ্ৰাং
চিন্তাং যাং তাং ৱৃষাদ্ৰৌ ৱিৰচযসি ৰমাকান্ত কান্তাং শুভান্তাম্ ॥ ১ ॥
তাং চিন্তাং ৰঙ্গক্লৃপ্তাং ৱৃষগিৰিশিখৰে সাৰ্থযন্ ৰঙ্গনাথ
শ্ৰীৱত্সং ৱা ৱিভূষাং ৱ্ৰণকিণমহিৰাট্সূৰিক্লৃপ্তাপৰাধম্ ।
ধৃত্ৱা ৱাত্সল্যমত্যুজ্জ্ৱলযিতুমৱনে সত্ক্ৰতৌ বদ্ধদীক্ষো
বধ্নন্স্ৱীযাঙ্ঘ্ৰিযূপে নিখিলনৰপশূন্ গৌণৰজ্জ্ৱাঽসি যজ্ৱা ॥ ২ ॥
জ্ৱালাৰাৱপ্ৰনষ্টাসুৰনিৱহমহাশ্ৰীৰথাঙ্গাব্জহস্তং
শ্ৰীৰঙ্গে চিন্তিতাৰ্থান্নিজজনৱিষযে যোক্তুকামং তদৰ্হান্ ।
দ্ৰষ্টুং দৃষ্ট্যা সমন্তাজ্জগতি ৱৃষগিৰেস্তুঙ্গশৃঙ্গাধিৰূঢং
দুষ্টাদুষ্টানৱন্তং নিৰুপধিকৃপযা শ্ৰীনিৱাসং ভজেঽন্তঃ ॥ ৩ ॥
অন্তঃ কান্তশ্শ্ৰিযো নস্সকৰুণৱিলসদ্দৃক্তৰঙ্গৈৰপাঙ্গৈঃ
সিঞ্চন্মুঞ্চন্কৃপাম্ভঃকণগণভৰিতান্প্ৰেমপূৰানপাৰান্ ।
ৰূপং চাপাদচূডং ৱিশদমুপনযন্ পঙ্কজাক্ষং সমক্ষং
ধত্তাং হৃত্তাপশান্ত্যৈ শিশিৰমৃদুলতানিৰ্জিতাব্জে পদাব্জে ॥ ৪ ॥
অব্জেন সদৃশি সন্ততমিন্ধে হৃত্পুণ্ডৰীককুণ্ডে যঃ ।
জডিমাৰ্ত আশ্ৰযেঽদ্ভুতপাৱকমেতং নিৰিন্ধনং জ্ৱলিতম্ ॥ ৫ ॥
জ্ৱলিতনানানাগশৃঙ্গগমণিগণোদিতসুপৰভাগক
ঘননিভাভাভাসুৰাঙ্গক ৱৃষগিৰীশ্ৱৰ ৱিতৰ শং মম
সুজনতাতাতাযিতাখিলহিতসুশীতলগুণগণালয
ৱিসৃমৰাৰাৰাদুদিত্ৱৰৰিপুভযঙ্কৰকৰসুদৰ্শন ।
সকলপাপাপাৰভীকৰঘনৰৱাকৰসুদৰ সাদৰম্
অৱতু মামামাঘসম্ভৃতমগণনোচিতগুণ ৰমেশ্ৱৰ
তৱ কৃপা পাপাটৱীহতিদৱহুতাশনসমহিমা ধ্ৰুৱম্
ইতৰথাথাথাৰমস্ত্যঘগণৱিমোচনমিহ ন কিঞ্চন ॥ ৬ ॥
নগধৰাৰাৰাধনে তৱ ৱৃষগিৰীশ্ৱৰ য ইহ সাদৰ-
ৰচিতনানানামকৌসুমতৰুলসন্নিজৱনৱিভাগজ-
সুমকৃতাং তাং তাং শুভস্ৰজমুপহৰন্ সুখমহিপতিৰ্গুৰুঃ
অতিৰযাযাযাসদাযকভৱভযানকশঠৰিপোঃ কিল ।
নিগমগা গা গাযতা যতিপৰিবৃঢেন তু ৰচয পূৰুষ
জিতসভো ভো ভোগিৰাঙ্গিৰিপতিপদাৰ্চনমিতি নিযোজিতঃ
ইহ পৰং ৰংৰম্যতে স্ম চ তদুদিতৱ্ৰণচুবুকভূষণে
ইহ ৰমে মে মেঘৰোচিষি ভৱতি হাৰিণি হৃদযৰঙ্গগ ॥ ৭ ॥
গতভযে যে যে পদে তৱ ৰুচিযুতা ভুৱি ৱৃষগিৰীশ্ৱৰ
ৱিদধতে তে তে পদাৰ্চনমিতৰথা গতিৱিৰহিতা ইতি
মতিমতা তাতাযিতে ত্ৱযি শৰণতাং হৃদি কলযতা পৰি-
চৰণযা যাযাঽঽযতা তৱ ফণিগণাধিপগুৰুৱৰেণ তু ।
ৱিৰচিতাং তান্তাং ৱনাৱলিমুপগতে ত্ৱযি ৱিহৰতি দ্ৰুম-
নহনগাঙ্গাং গামিৱ শ্ৰিযমৰচযত্তৱ স গুৰুৰস্য চ
তদনু তান্তাং তাং ৰমাং পৰিজনগিৰা দ্ৰুতমৱযতো নিজ-
শিশুদশাশাশালিনীমপি ৱিতৰতো ৱৰ ৱিতৰ শং মম ॥ ৮ ॥
মমতযা যাযাঽঽৱিলা মতিৰুদযতে মম সপদি তাং হৰ
কৰুণযা যাযা শুভা মম ৱিতৰ তামযি ৱৃষগিৰীশ্ৱৰ
সদুদযাযাযাসমৃচ্ছসি ন দৰমপ্যৰিৱিদলনাদিষু
মদুদযাযাযাসমীপ্সসি ন তু কথং মম ৰিপুজযায চ ।
মযি দযাযা যাসি কেন তু ন পদতাং ননু নিগদ তন্মম
মম ৱিভো ভো ভোগিনাযকশযন মে মতমৰিজযং দিশ
পৰম যাযা যা দযা তৱ নিৰৱধিং মযি ঝটিতি তামযি
সুমহিমা মা মাধৱ ক্ষতিমুপগমত্তৱ মম কৃতেঽনঘ ॥ ৯ ॥
ঘটিতপাপাপাৰদুৰ্ভটপটলদুৰ্ঘটনিধনকাৰণ
ৰণধৰাৰাৰাত্পলাযননিজনিদৰ্শিতবহুবলাযন
দৰৱৰাৰাৰাৱনাশন মধুৱিনাশন মম মনোধন
ৰিপুলযাযাযাহি পাহি ন ইদমৰং মম কলয পাৱন ।
সুতৰসাসাসাৰদৃক্ততিৰতিশুভা তৱ নিপততান্মযি
সহৰমো মোমোত্তু সন্ততমযি ভৱান্মযি ৱৃষগিৰাৱপি
প্ৰতিদিনং নংনম্যতে মম মন উপেক্ষিততদপৰং ত্ৱযি
তদৰিপাপাপাসনং কুৰু ৱৃষগিৰীশ্ৱৰ সততমুজ্জ্ৱল ॥ ১০ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
উজ্জ্ৱলৱেঙ্কটনাথস্তোত্ৰম্ পঠতাং ধ্ৰুৱাঽৰিৱিজযশ্ৰীঃ ।
শ্ৰীৰঙ্গোক্তং লসতি যদমৃতং সাৰজ্ঞহৃদযসাৰঙ্গে ॥ ১১ ॥
॥ ইতি শ্ৰীৰঙ্গোক্তং উজ্জ্ৱলৱেঙ্কটনাথস্তোত্ৰম্ সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More