Lord Venkateswara

ഉജ്ജ്വലവേങ്കടനാഥ സ്തോത്രമ് (Radiant Venkateshwara Stotra)

(Sri Ujjvala Venkatanatha Stotram in Malayalam)

Also known as shri ujjvala venkatanatha stotram · shree ujjvala venkatanatha stotram · ujjvala venkatanatha stotram

A dense and difficult hymn whose colophon marks it as spoken at Śrīraṅgam, and whose argument is about the relation between two shrines. It opens at Raṅgam, on the island between the Kāverī and the Kanaka, with the god asleep on the serpent and thinking through the means of protecting the world even in sleep; the second verse then has him carry that same thought to the peak of Vṛṣagiri and act on it there. Reading Tirupati as the fulfilment of what was resolved at Śrīraṅgam is a Śrīvaiṣṇava claim made here in verse rather than in commentary. The language is correspondingly ornate, built in long sragdharā lines heavy with compounds — the discus and lotus in the hands that destroyed the demon host with the roar of flame, the sidelong glances sprinkling shoreless floods of love — and its closing verse promises the reciter certain victory over adversaries.

॥ ഉജ്ജ്വലവേങ്കടനാഥ സ്തോത്രമ് ॥
രങ്ഗേ തുങ്ഗേ കവേരാചലജകനകനദ്യന്തരങ്ഗേ ഭുജങ്ഗേ
ശേഷേ ശേഷേ വിചിന്വന് ജഗദവനനയം ഭാത്യശേഷേഽപി ദോഷേ ।
നിദ്രാമുദ്രാം ദധാനോ നിഖിലജനഗുണധ്യാനസാന്ദ്രാമതന്ദ്രാം
ചിന്താം യാം താം വൃഷാദ്രൌ വിരചയസി രമാകാന്ത കാന്താം ശുഭാന്താമ് ॥ ൧ ॥
താം ചിന്താം രങ്ഗക്ലൃപ്താം വൃഷഗിരിശിഖരേ സാര്ഥയന് രങ്ഗനാഥ
ശ്രീവത്സം വാ വിഭൂഷാം വ്രണകിണമഹിരാട്സൂരിക്ലൃപ്താപരാധമ് ।
ധൃത്വാ വാത്സല്യമത്യുജ്ജ്വലയിതുമവനേ സത്ക്രതൌ ബദ്ധദീക്ഷോ
ബധ്നന്സ്വീയാങ്ഘ്രിയൂപേ നിഖിലനരപശൂന് ഗൌണരജ്ജ്വാഽസി യജ്വാ ॥ ൨ ॥
ജ്വാലാരാവപ്രനഷ്ടാസുരനിവഹമഹാശ്രീരഥാങ്ഗാബ്ജഹസ്തം
ശ്രീരങ്ഗേ ചിന്തിതാര്ഥാന്നിജജനവിഷയേ യോക്തുകാമം തദര്ഹാന് ।
ദ്രഷ്ടും ദൃഷ്ട്യാ സമന്താജ്ജഗതി വൃഷഗിരേസ്തുങ്ഗശൃങ്ഗാധിരൂഢം
ദുഷ്ടാദുഷ്ടാനവന്തം നിരുപധികൃപയാ ശ്രീനിവാസം ഭജേഽന്തഃ ॥ ൩ ॥
അന്തഃ കാന്തശ്ശ്രിയോ നസ്സകരുണവിലസദ്ദൃക്തരങ്ഗൈരപാങ്ഗൈഃ
സിഞ്ചന്മുഞ്ചന്കൃപാമ്ഭഃകണഗണഭരിതാന്പ്രേമപൂരാനപാരാന് ।
രൂപം ചാപാദചൂഡം വിശദമുപനയന് പങ്കജാക്ഷം സമക്ഷം
ധത്താം ഹൃത്താപശാന്ത്യൈ ശിശിരമൃദുലതാനിര്ജിതാബ്ജേ പദാബ്ജേ ॥ ൪ ॥
അബ്ജേന സദൃശി സന്തതമിന്ധേ ഹൃത്പുണ്ഡരീകകുണ്ഡേ യഃ ।
ജഡിമാര്ത ആശ്രയേഽദ്ഭുതപാവകമേതം നിരിന്ധനം ജ്വലിതമ് ॥ ൫ ॥
ജ്വലിതനാനാനാഗശൃങ്ഗഗമണിഗണോദിതസുപരഭാഗക
ഘനനിഭാഭാഭാസുരാങ്ഗക വൃഷഗിരീശ്വര വിതര ശം മമ
സുജനതാതാതായിതാഖിലഹിതസുശീതലഗുണഗണാലയ
വിസൃമരാരാരാദുദിത്വരരിപുഭയങ്കരകരസുദര്ശന ।
സകലപാപാപാരഭീകരഘനരവാകരസുദര സാദരമ്
അവതു മാമാമാഘസമ്ഭൃതമഗണനോചിതഗുണ രമേശ്വര
തവ കൃപാ പാപാടവീഹതിദവഹുതാശനസമഹിമാ ധ്രുവമ്
ഇതരഥാഥാഥാരമസ്ത്യഘഗണവിമോചനമിഹ ന കിഞ്ചന ॥ ൬ ॥
നഗധരാരാരാധനേ തവ വൃഷഗിരീശ്വര യ ഇഹ സാദര-
രചിതനാനാനാമകൌസുമതരുലസന്നിജവനവിഭാഗജ-
സുമകൃതാം താം താം ശുഭസ്രജമുപഹരന് സുഖമഹിപതിര്ഗുരുഃ
അതിരയായായാസദായകഭവഭയാനകശഠരിപോഃ കില ।
നിഗമഗാ ഗാ ഗായതാ യതിപരിബൃഢേന തു രചയ പൂരുഷ
ജിതസഭോ ഭോ ഭോഗിരാങ്ഗിരിപതിപദാര്ചനമിതി നിയോജിതഃ
ഇഹ പരം രംരമ്യതേ സ്മ ച തദുദിതവ്രണചുബുകഭൂഷണേ
ഇഹ രമേ മേ മേഘരോചിഷി ഭവതി ഹാരിണി ഹൃദയരങ്ഗഗ ॥ ൭ ॥
ഗതഭയേ യേ യേ പദേ തവ രുചിയുതാ ഭുവി വൃഷഗിരീശ്വര
വിദധതേ തേ തേ പദാര്ചനമിതരഥാ ഗതിവിരഹിതാ ഇതി
മതിമതാ താതായിതേ ത്വയി ശരണതാം ഹൃദി കലയതാ പരി-
ചരണയാ യായാഽഽയതാ തവ ഫണിഗണാധിപഗുരുവരേണ തു ।
വിരചിതാം താന്താം വനാവലിമുപഗതേ ത്വയി വിഹരതി ദ്രുമ-
നഹനഗാങ്ഗാം ഗാമിവ ശ്രിയമരചയത്തവ സ ഗുരുരസ്യ ച
തദനു താന്താം താം രമാം പരിജനഗിരാ ദ്രുതമവയതോ നിജ-
ശിശുദശാശാശാലിനീമപി വിതരതോ വര വിതര ശം മമ ॥ ൮ ॥
മമതയാ യായാഽഽവിലാ മതിരുദയതേ മമ സപദി താം ഹര
കരുണയാ യായാ ശുഭാ മമ വിതര താമയി വൃഷഗിരീശ്വര
സദുദയായായാസമൃച്ഛസി ന ദരമപ്യരിവിദലനാദിഷു
മദുദയായായാസമീപ്സസി ന തു കഥം മമ രിപുജയായ ച ।
മയി ദയായാ യാസി കേന തു ന പദതാം നനു നിഗദ തന്മമ
മമ വിഭോ ഭോ ഭോഗിനായകശയന മേ മതമരിജയം ദിശ
പരമ യായാ യാ ദയാ തവ നിരവധിം മയി ഝടിതി താമയി
സുമഹിമാ മാ മാധവ ക്ഷതിമുപഗമത്തവ മമ കൃതേഽനഘ ॥ ൯ ॥
ഘടിതപാപാപാരദുര്ഭടപടലദുര്ഘടനിധനകാരണ
രണധരാരാരാത്പലായനനിജനിദര്ശിതബഹുബലായന
ദരവരാരാരാവനാശന മധുവിനാശന മമ മനോധന
രിപുലയായായാഹി പാഹി ന ഇദമരം മമ കലയ പാവന ।
സുതരസാസാസാരദൃക്തതിരതിശുഭാ തവ നിപതതാന്മയി
സഹരമോ മോമോത്തു സന്തതമയി ഭവാന്മയി വൃഷഗിരാവപി
പ്രതിദിനം നംനമ്യതേ മമ മന ഉപേക്ഷിതതദപരം ത്വയി
തദരിപാപാപാസനം കുരു വൃഷഗിരീശ്വര സതതമുജ്ജ്വല ॥ ൧൦ ॥
॥ ഫലശ്രുതി ॥
ഉജ്ജ്വലവേങ്കടനാഥസ്തോത്രമ് പഠതാം ധ്രുവാഽരിവിജയശ്രീഃ ।
ശ്രീരങ്ഗോക്തം ലസതി യദമൃതം സാരജ്ഞഹൃദയസാരങ്ഗേ ॥ ൧൧ ॥
॥ ഇതി ശ്രീരങ്ഗോക്തം ഉജ്ജ്വലവേങ്കടനാഥസ്തോത്രമ് സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More