Lord Venkateswara

ઉજ્જ્વલવેઙ્કટનાથ સ્તોત્રમ્ (Radiant Venkateshwara Stotra)

(Sri Ujjvala Venkatanatha Stotram in Gujarati)

Also known as shri ujjvala venkatanatha stotram · shree ujjvala venkatanatha stotram · ujjvala venkatanatha stotram

A dense and difficult hymn whose colophon marks it as spoken at Śrīraṅgam, and whose argument is about the relation between two shrines. It opens at Raṅgam, on the island between the Kāverī and the Kanaka, with the god asleep on the serpent and thinking through the means of protecting the world even in sleep; the second verse then has him carry that same thought to the peak of Vṛṣagiri and act on it there. Reading Tirupati as the fulfilment of what was resolved at Śrīraṅgam is a Śrīvaiṣṇava claim made here in verse rather than in commentary. The language is correspondingly ornate, built in long sragdharā lines heavy with compounds — the discus and lotus in the hands that destroyed the demon host with the roar of flame, the sidelong glances sprinkling shoreless floods of love — and its closing verse promises the reciter certain victory over adversaries.

॥ ઉજ્જ્વલવેઙ્કટનાથ સ્તોત્રમ્ ॥
રઙ્ગે તુઙ્ગે કવેરાચલજકનકનદ્યન્તરઙ્ગે ભુજઙ્ગે
શેષે શેષે વિચિન્વન્ જગદવનનયં ભાત્યશેષેઽપિ દોષે ।
નિદ્રામુદ્રાં દધાનો નિખિલજનગુણધ્યાનસાન્દ્રામતન્દ્રાં
ચિન્તાં યાં તાં વૃષાદ્રૌ વિરચયસિ રમાકાન્ત કાન્તાં શુભાન્તામ્ ॥ ૧ ॥
તાં ચિન્તાં રઙ્ગક્લૃપ્તાં વૃષગિરિશિખરે સાર્થયન્ રઙ્ગનાથ
શ્રીવત્સં વા વિભૂષાં વ્રણકિણમહિરાટ્સૂરિક્લૃપ્તાપરાધમ્ ।
ધૃત્વા વાત્સલ્યમત્યુજ્જ્વલયિતુમવને સત્ક્રતૌ બદ્ધદીક્ષો
બધ્નન્સ્વીયાઙ્ઘ્રિયૂપે નિખિલનરપશૂન્ ગૌણરજ્જ્વાઽસિ યજ્વા ॥ ૨ ॥
જ્વાલારાવપ્રનષ્ટાસુરનિવહમહાશ્રીરથાઙ્ગાબ્જહસ્તં
શ્રીરઙ્ગે ચિન્તિતાર્થાન્નિજજનવિષયે યોક્તુકામં તદર્હાન્ ।
દ્રષ્ટું દૃષ્ટ્યા સમન્તાજ્જગતિ વૃષગિરેસ્તુઙ્ગશૃઙ્ગાધિરૂઢં
દુષ્ટાદુષ્ટાનવન્તં નિરુપધિકૃપયા શ્રીનિવાસં ભજેઽન્તઃ ॥ ૩ ॥
અન્તઃ કાન્તશ્શ્રિયો નસ્સકરુણવિલસદ્દૃક્તરઙ્ગૈરપાઙ્ગૈઃ
સિઞ્ચન્મુઞ્ચન્કૃપામ્ભઃકણગણભરિતાન્પ્રેમપૂરાનપારાન્ ।
રૂપં ચાપાદચૂડં વિશદમુપનયન્ પઙ્કજાક્ષં સમક્ષં
ધત્તાં હૃત્તાપશાન્ત્યૈ શિશિરમૃદુલતાનિર્જિતાબ્જે પદાબ્જે ॥ ૪ ॥
અબ્જેન સદૃશિ સન્તતમિન્ધે હૃત્પુણ્ડરીકકુણ્ડે યઃ ।
જડિમાર્ત આશ્રયેઽદ્ભુતપાવકમેતં નિરિન્ધનં જ્વલિતમ્ ॥ ૫ ॥
જ્વલિતનાનાનાગશૃઙ્ગગમણિગણોદિતસુપરભાગક
ઘનનિભાભાભાસુરાઙ્ગક વૃષગિરીશ્વર વિતર શં મમ
સુજનતાતાતાયિતાખિલહિતસુશીતલગુણગણાલય
વિસૃમરારારાદુદિત્વરરિપુભયઙ્કરકરસુદર્શન ।
સકલપાપાપારભીકરઘનરવાકરસુદર સાદરમ્
અવતુ મામામાઘસમ્ભૃતમગણનોચિતગુણ રમેશ્વર
તવ કૃપા પાપાટવીહતિદવહુતાશનસમહિમા ધ્રુવમ્
ઇતરથાથાથારમસ્ત્યઘગણવિમોચનમિહ ન કિઞ્ચન ॥ ૬ ॥
નગધરારારાધને તવ વૃષગિરીશ્વર ય ઇહ સાદર-
રચિતનાનાનામકૌસુમતરુલસન્નિજવનવિભાગજ-
સુમકૃતાં તાં તાં શુભસ્રજમુપહરન્ સુખમહિપતિર્ગુરુઃ
અતિરયાયાયાસદાયકભવભયાનકશઠરિપોઃ કિલ ।
નિગમગા ગા ગાયતા યતિપરિબૃઢેન તુ રચય પૂરુષ
જિતસભો ભો ભોગિરાઙ્ગિરિપતિપદાર્ચનમિતિ નિયોજિતઃ
ઇહ પરં રંરમ્યતે સ્મ ચ તદુદિતવ્રણચુબુકભૂષણે
ઇહ રમે મે મેઘરોચિષિ ભવતિ હારિણિ હૃદયરઙ્ગગ ॥ ૭ ॥
ગતભયે યે યે પદે તવ રુચિયુતા ભુવિ વૃષગિરીશ્વર
વિદધતે તે તે પદાર્ચનમિતરથા ગતિવિરહિતા ઇતિ
મતિમતા તાતાયિતે ત્વયિ શરણતાં હૃદિ કલયતા પરિ-
ચરણયા યાયાઽઽયતા તવ ફણિગણાધિપગુરુવરેણ તુ ।
વિરચિતાં તાન્તાં વનાવલિમુપગતે ત્વયિ વિહરતિ દ્રુમ-
નહનગાઙ્ગાં ગામિવ શ્રિયમરચયત્તવ સ ગુરુરસ્ય ચ
તદનુ તાન્તાં તાં રમાં પરિજનગિરા દ્રુતમવયતો નિજ-
શિશુદશાશાશાલિનીમપિ વિતરતો વર વિતર શં મમ ॥ ૮ ॥
મમતયા યાયાઽઽવિલા મતિરુદયતે મમ સપદિ તાં હર
કરુણયા યાયા શુભા મમ વિતર તામયિ વૃષગિરીશ્વર
સદુદયાયાયાસમૃચ્છસિ ન દરમપ્યરિવિદલનાદિષુ
મદુદયાયાયાસમીપ્સસિ ન તુ કથં મમ રિપુજયાય ચ ।
મયિ દયાયા યાસિ કેન તુ ન પદતાં નનુ નિગદ તન્મમ
મમ વિભો ભો ભોગિનાયકશયન મે મતમરિજયં દિશ
પરમ યાયા યા દયા તવ નિરવધિં મયિ ઝટિતિ તામયિ
સુમહિમા મા માધવ ક્ષતિમુપગમત્તવ મમ કૃતેઽનઘ ॥ ૯ ॥
ઘટિતપાપાપારદુર્ભટપટલદુર્ઘટનિધનકારણ
રણધરારારાત્પલાયનનિજનિદર્શિતબહુબલાયન
દરવરારારાવનાશન મધુવિનાશન મમ મનોધન
રિપુલયાયાયાહિ પાહિ ન ઇદમરં મમ કલય પાવન ।
સુતરસાસાસારદૃક્તતિરતિશુભા તવ નિપતતાન્મયિ
સહરમો મોમોત્તુ સન્તતમયિ ભવાન્મયિ વૃષગિરાવપિ
પ્રતિદિનં નંનમ્યતે મમ મન ઉપેક્ષિતતદપરં ત્વયિ
તદરિપાપાપાસનં કુરુ વૃષગિરીશ્વર સતતમુજ્જ્વલ ॥ ૧૦ ॥
॥ ફલશ્રુતિ ॥
ઉજ્જ્વલવેઙ્કટનાથસ્તોત્રમ્ પઠતાં ધ્રુવાઽરિવિજયશ્રીઃ ।
શ્રીરઙ્ગોક્તં લસતિ યદમૃતં સારજ્ઞહૃદયસારઙ્ગે ॥ ૧૧ ॥
॥ ઇતિ શ્રીરઙ્ગોક્તં ઉજ્જ્વલવેઙ્કટનાથસ્તોત્રમ્ સમ્પૂર્ણમ્ ॥

Explore More