Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൧൫

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 15 — Dhenuka and the Grove of Palms in Malayalam)

Vyasa

Also known as tatasca paugandavayasritau vraje

Dhenuka and the Grove of Palms. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 15 (The Life of Kṛṣṇa), 52 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
തതശ്ച പൌഗണ്ഡവയഃശ്രീതൌ വ്രജേ
ബഭൂവതുസ്തൌ പശുപാലസമ്മതൌ ।
ഗാശ്ചാരയന്തൌ സഖിഭിഃ സമം പദൈ-
ര്വൃന്ദാവനം പുണ്യമതീവ ചക്രതുഃ ॥ ൧ ॥
തന്മാധവോ വേണുമുദീരയന് വൃതോ
ഗോപൈര്ഗൃണദ്ഭിഃ സ്വയശോ ബലാന്വിതഃ ।
പശൂന് പുരസ്കൃത്യ പശവ്യമാവിശദ്
വിഹര്തുകാമഃ കുസുമാകരം വനമ് ॥ ൨ ॥
തന്മഞ്ജുഘോഷാലിമൃഗദ്വിജാകുലം
മഹന്മനഃപ്രഖ്യപയഃസരസ്വതാ ।
വാതേന ജുഷ്ടം ശതപത്രഗന്ധിനാ
നിരീക്ഷ്യ രന്തും ഭഗവാന് മനോ ദധേ ॥ ൩ ॥
സ തത്ര തത്രാരുണപല്ലവശ്രിയാ
ഫലപ്രസൂനോരുഭരേണ പാദയോഃ ।
സ്പൃശച്ഛിഖാന് വീക്ഷ്യ വനസ്പതീന് മുദാ
സ്മയന്നിവാഹാഗ്രജമാദിപൂരുഷഃ ॥ ൪ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അഹോ അമീ ദേവവരാമരാര്ചിതം
പാദാമ്ബുജം തേ സുമനഃഫലാര്ഹണമ് ।
നമന്ത്യുപാദായ ശിഖാഭിരാത്മന-
സ്തമോഽപഹത്യൈ തരുജന്മ യത്കൃതമ് ॥ ൫ ॥
ഏതേഽലിനസ്തവ യശോഽഖിലലോകതീര്ഥം
ഗായന്ത ആദിപുരുഷാനുപഥം ഭജന്തേ ।
പ്രായോ അമീ മുനിഗണാ ഭവദീയമുഖ്യാ
ഗൂഢം വനേഽപി ന ജഹത്യനഘാത്മദൈവമ് ॥ ൬ ॥
നൃത്യന്ത്യമീ ശിഖിന ഈഡ്യ മുദാ ഹരിണ്യഃ
കുര്വന്തി ഗോപ്യ ഇവ തേ പ്രിയമീക്ഷണേന ।
സൂക്തൈശ്ച കോകിലഗണാ ഗൃഹമാഗതായ
ധന്യാ വനൌകസ ഇയാന് ഹി സതാം നിസര്ഗഃ ॥ ൭ ॥
ധന്യേയമദ്യ ധരണീ തൃണവീരുധസ്ത്വത്-
പാദസ്പൃശോ ദ്രുമലതാഃ കരജാഭിമൃഷ്ടാഃ ।
നദ്യോഽദ്രയഃ ഖഗമൃഗാഃ സദയാവലോകൈ-
ര്ഗോപ്യോഽന്തരേണ ഭുജയോരപി യത്സ്പൃഹാ ശ്രീഃ ॥ ൮ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം വൃന്ദാവനം ശ്രീമത് കൃഷ്ണഃ പ്രീതമനാഃ പശൂന് ।
രേമേ സഞ്ചാരയന്നദ്രേഃ സരിദ്രോധഃസു സാനുഗഃ ॥ ൯ ॥
ക്വചിദ് ഗായതി ഗായത്സു മദാന്ധാലിഷ്വനുവ്രതൈഃ ।
ഉപഗീയമാനചരിതഃ പഥി സങ്കര്ഷണാന്വിതഃ ॥ ൧൦ ॥
അനുജല്പതി ജല്പന്തം കലവാക്യൈഃ ശുകം ക്വചിത് ।
ക്വചിത്സവല്ഗു കൂജന്തമനുകൂജതി കോകിലമ് ।
ക്വചിച്ച കാലഹംസാനാമനുകൂജതി കൂജിതമ് ।
അഭിനൃത്യതി നൃത്യന്തം ബര്ഹിണം ഹാസയന് ക്വചിത് ॥ ൧൧ ॥
മേഘഗമ്ഭീരയാ വാചാ നാമഭിര്ദൂരഗാന് പശൂന് ।
ക്വചിദാഹ്വയതി പ്രീത്യാ ഗോഗോപാലമനോജ്ഞയാ ॥ ൧൨ ॥
ചകോരക്രൌഞ്ചചക്രാഹ്വഭാരദ്വാജാംശ്ച ബര്ഹിണഃ ।
അനുരൌതി സ്മ സത്ത്വാനാം ഭീതവദ് വ്യാഘ്രസിംഹയോഃ ॥ ൧൩ ॥
ക്വചിത് ക്രീഡാപരിശ്രാന്തം ഗോപോത്സങ്ഗോപബര്ഹണമ് ।
സ്വയം വിശ്രമയത്യാര്യം പാദസംവാഹനാദിഭിഃ ॥ ൧൪ ॥
നൃത്യതോ ഗായതഃ ക്വാപി വല്ഗതോ യുധ്യതോ മിഥഃ ।
ഗൃഹീതഹസ്തൌ ഗോപാലാന് ഹസന്തൌ പ്രശശംസതുഃ ॥ ൧൫ ॥
ക്വചിത് പല്ലവതല്പേഷു നിയുദ്ധശ്രമകര്ശിതഃ ।
വൃക്ഷമൂലാശ്രയഃ ശേതേ ഗോപോത്സങ്ഗോപബര്ഹണഃ ॥ ൧൬ ॥
പാദസംവാഹനം ചക്രുഃ കേചിത്തസ്യ മഹാത്മനഃ ।
അപരേ ഹതപാപ്മാനോ വ്യജനൈഃ സമവീജയന് ॥ ൧൭ ॥
അന്യേ തദനുരൂപാണി മനോജ്ഞാനി മഹാത്മനഃ ।
ഗായന്തി സ്മ മഹാരാജ സ്നേഹക്ലിന്നധിയഃ ശനൈഃ ॥ ൧൮ ॥
ഏവം നിഗൂഢാത്മഗതിഃ സ്വമായയാ
ഗോപാത്മജത്വം ചരിതൈര്വിഡമ്ബയന് ।
രേമേ രമാലാലിതപാദപല്ലവോ
ഗ്രാമ്യൈഃ സമം ഗ്രാമ്യവദീശചേഷ്ടിതഃ ॥ ൧൯ ॥
ശ്രീദാമാ നാമ ഗോപാലോ രാമകേശവയോഃ സഖാ ।
സുബലസ്തോകകൃഷ്ണാദ്യാ ഗോപാഃ പ്രേമ്ണേദമബ്രുവന് ॥ ൨൦ ॥
രാമ രാമ മഹാബാഹോ കൃഷ്ണ ദുഷ്ടനിബര്ഹണ ।
ഇതോഽവിദൂരേ സുമഹദ് വനം താലാലിസങ്കുലമ് ॥ ൨൧ ॥
ഫലാനി തത്ര ഭൂരീണി പതന്തി പതിതാനി ച ।
സന്തി കിന്ത്വവരുദ്ധാനി ധേനുകേന ദുരാത്മനാ ॥ ൨൨ ॥
സോഽതിവീര്യോഽസുരോ രാമ ഹേ കൃഷ്ണ ഖരരൂപധൃക് ।
ആത്മതുല്യബലൈരന്യൈര്ജ്ഞാതിഭിര്ബഹുഭിര്വൃതഃ ॥ ൨൩ ॥
തസ്മാത് കൃതനരാഹാരാദ് ഭീതൈര്നൃഭിരമിത്രഹന് ।
ന സേവ്യതേ പശുഗണൈഃ പക്ഷിസങ്ഘൈര്വിവര്ജിതമ് ॥ ൨൪ ॥
വിദ്യന്തേഽഭുക്തപൂര്വാണി ഫലാനി സുരഭീണി ച ।
ഏഷ വൈ സുരഭിര്ഗന്ധോ വിഷൂചീനോഽവഗൃഹ്യതേ ॥ ൨൫ ॥
പ്രയച്ഛ താനി നഃ കൃഷ്ണ ഗന്ധലോഭിതചേതസാമ് ।
വാഞ്ഛാസ്തി മഹതീ രാമ ഗമ്യതാം യദി രോചതേ ॥ ൨൬ ॥
ഏവം സുഹൃദ്വചഃ ശ്രുത്വാ സുഹൃത്പ്രിയചികീര്ഷയാ ।
പ്രഹസ്യ ജഗ്മതുര്ഗോപൈര്വൃതൌ താലവനം പ്രഭൂ ॥ ൨൭ ॥
ബലഃ പ്രവിശ്യ ബാഹുഭ്യാം താലാന് സമ്പരികമ്പയന് ।
ഫലാനി പാതയാമാസ മതങ്ഗജ ഇവൌജസാ ॥ ൨൮ ॥
ഫലാനാം പതതാം ശബ്ദം നിശമ്യാസുരരാസഭഃ ।
അഭ്യധാവത് ക്ഷിതിതലം സനഗം പരികമ്പയന് ॥ ൨൯ ॥
സമേത്യ തരസാ പ്രത്യഗ് ദ്വാഭ്യാം പദ്ഭ്യാം ബലം ബലീ ।
നിഹത്യോരസി കാശബ്ദം മുഞ്ചന് പര്യസരത് ഖലഃ ॥ ൩൦ ॥
പുനരാസാദ്യ സംരബ്ധ ഉപക്രോഷ്ടാ പരാക് സ്ഥിതഃ ।
ചരണാവപരൌ രാജന് ബലായ പ്രാക്ഷിപദ് രുഷാ ॥ ൩൧ ॥
സ തം ഗൃഹീത്വാ പ്രപദോര്ഭ്രാമയിത്വൈകപാണിനാ ।
ചിക്ഷേപ തൃണരാജാഗ്രേ ഭ്രാമണത്യക്തജീവിതമ് ॥ ൩൨ ॥
തേനാഹതോ മഹാതാലോ വേപമാനോ ബൃഹച്ഛിരാഃ ।
പാര്ശ്വസ്ഥം കമ്പയന് ഭഗ്നഃ സ ചാന്യം സോഽപി ചാപരമ് ॥ ൩൩ ॥
ബലസ്യ ലീലയോത്സൃഷ്ടഖരദേഹഹതാഹതാഃ ।
താലാശ്ചകമ്പിരേ സര്വേ മഹാവാതേരിതാ ഇവ ॥ ൩൪ ॥
നൈതച്ചിത്രം ഭഗവതി ഹ്യനന്തേ ജഗദീശ്വരേ ।
ഓതപ്രോതമിദം യസ്മിംസ്തന്തുഷ്വങ്ഗ യഥാ പടഃ ॥ ൩൫ ॥
തതഃ കൃഷ്ണം ച രാമം ച ജ്ഞാതയോ ധേനുകസ്യ യേ ।
ക്രോഷ്ടാരോഽഭ്യദ്രവന് സര്വേ സംരബ്ധാ ഹതബാന്ധവാഃ ॥ ൩൬ ॥
താംസ്താനാപതതഃ കൃഷ്ണോ രാമശ്ച നൃപ ലീലയാ ।
ഗൃഹീതപശ്ചാച്ചരണാന് പ്രാഹിണോത്തൃണരാജസു ॥ ൩൭ ॥
ഫലപ്രകരസങ്കീര്ണം ദൈത്യദേഹൈര്ഗതാസുഭിഃ ।
രരാജ ഭൂഃ സതാലാഗ്രൈര്ഘനൈരിവ നഭസ്തലമ് ॥ ൩൮ ॥
തയോസ്തത് സുമഹത് കര്മ നിശമ്യ വിബുധാദയഃ ।
മുമുചുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ചക്രുര്വാദ്യാനി തുഷ്ടുവുഃ ॥ ൩൯ ॥
അഥ താലഫലാന്യാദന്മനുഷ്യാ ഗതസാധ്വസാഃ ।
തൃണം ച പശവശ്ചേരുര്ഹതധേനുകകാനനേ ॥ ൪൦ ॥
കൃഷ്ണഃ കമലപത്രാക്ഷഃ പുണ്യശ്രവണകീര്തനഃ ।
സ്തൂയമാനോഽനുഗൈര്ഗോപൈഃ സാഗ്രജോ വ്രജമാവ്രജത് ॥ ൪൧ ॥
തം ഗോരജശ്ഛുരിതകുന്തലബദ്ധബര്ഹ-
വന്യപ്രസൂനരുചിരേക്ഷണചാരുഹാസമ് ।
വേണുമ്ക്വണന്തമനുഗൈരുപഗീതകീര്തിം
ഗോപ്യോ ദിദൃക്ഷിതദൃശോഽഭ്യഗമന് സമേതാഃ ॥ ൪൨ ॥
പീത്വാ മുകുന്ദമുഖസാരഘമക്ഷിഭൃങ്ഗൈ-
സ്താപം ജഹുര്വിരഹജം വ്രജയോഷിതോഽഹ്നി ।
തത്സത്കൃതിം സമധിഗമ്യ വിവേശ ഗോഷ്ഠം
സവ്രീഡഹാസവിനയം യദപാങ്ഗമോക്ഷമ് ॥ ൪൩ ॥
തയോര്യശോദാരോഹിണ്യൌ പുത്രയോഃ പുത്രവത്സലേ ।
യഥാകാമം യഥാകാലം വ്യധത്താം പരമാശിഷഃ ॥ ൪൪ ॥
ഗതാധ്വാനശ്രമൌ തത്ര മജ്ജനോന്മര്ദനാദിഭിഃ ।
നീവീം വസിത്വാ രുചിരാം ദിവ്യസ്രഗ്ഗന്ധമണ്ഡിതൌ ॥ ൪൫ ॥
ജനന്യുപഹൃതം പ്രാശ്യ സ്വാദ്വന്നമുപലാലിതൌ ।
സംവിശ്യ വരശയ്യായാം സുഖം സുഷുപതുര്വ്രജേ ॥ ൪൬ ॥
ഏവം സ ഭഗവാന് കൃഷ്ണോ വൃന്ദാവനചരഃ ക്വചിത് ।
യയൌ രാമമൃതേ രാജന് കാലിന്ദീം സഖിഭിര്വൃതഃ ॥ ൪൭ ॥
അഥ ഗാവശ്ച ഗോപാശ്ച നിദാഘാതപപീഡിതാഃ ।
ദുഷ്ടം ജലം പപുസ്തസ്യാസ്തൃഷ്ണാര്താ വിഷദൂഷിതമ് ॥ ൪൮ ॥
വിഷാമ്ഭസ്തദുപസ്പൃശ്യ ദൈവോപഹതചേതസഃ ।
നിപേതുര്വ്യസവഃ സര്വേ സലിലാന്തേ കുരൂദ്വഹ ॥ ൪൯ ॥
വീക്ഷ്യ താന് വൈ തഥാഭൂതാന് കൃഷ്ണോ യോഗേശ്വരേശ്വരഃ ।
ഈക്ഷയാമൃതവര്ഷിണ്യാ സ്വനാഥാന് സമജീവയത് ॥ ൫൦ ॥
തേ സമ്പ്രതീതസ്മൃതയഃ സമുത്ഥായ ജലാന്തികാത് ।
ആസന് സുവിസ്മിതാഃ സര്വേ വീക്ഷമാണാഃ പരസ്പരമ് ॥ ൫൧ ॥
അന്വമംസത തദ് രാജന് ഗോവിന്ദാനുഗ്രഹേക്ഷിതമ് ।
പീത്വാ വിഷം പരേതസ്യ പുനരുത്ഥാനമാത്മനഃ ॥ ൫൨ ॥

Explore More