ശ്രീശുക ഉവാച
ഇന്ദ്രസ്തദാത്മനഃ പൂജാം വിജ്ഞായ വിഹതാം നൃപ । ഗോപേഭ്യഃ കൃഷ്ണനാഥേഭ്യോ നന്ദാദിഭ്യശ്ചുകോപ ഹ ॥ ൧ ॥
ഇന്ദ്രസ്തദാത്മനഃ പൂജാം വിജ്ഞായ വിഹതാം നൃപ । ഗോപേഭ്യഃ കൃഷ്ണനാഥേഭ്യോ നന്ദാദിഭ്യശ്ചുകോപ ഹ ॥ ൧ ॥
ഗണം സാംവര്തകം നാമ മേഘാനാം ചാന്തകാരീണാമ് । ഇന്ദ്രഃ പ്രചോദയത് ക്രുദ്ധോ വാക്യം ചാഹേശമാന്യുത ॥ ൨ ॥
അഹോ ശ്രീമദമാഹാത്മ്യം ഗോപാനാം കാനനൌകസാമ് । കൃഷ്ണം മര്ത്യമുപാശ്രിത്യ യേ ചക്രുര്ദേവഹേലനമ് ॥ ൩ ॥
യഥാദൃഢൈഃ കര്മമയൈഃ ക്രതുഭിര്നാമനൌനിഭൈഃ । വിദ്യാമാന്വീക്ഷികീം ഹിത്വാ തിതീര്ഷന്തി ഭവാര്ണവമ് ॥ ൪ ॥
വാചാലം ബാലിശം സ്തബ്ധമജ്ഞം പണ്ഡിതമാനിനമ് । കൃഷ്ണം മര്ത്യമുപാശ്രിത്യ ഗോപാ മേ ചക്രുരപ്രിയമ് ॥ ൫ ॥
ഏഷാം ശ്രിയാവലിപ്താനാം കൃഷ്ണേനാധ്മാപിതാത്മനാമ് । ധുനുത ശ്രീമദസ്തമ്ഭം പശൂന് നയത സങ്ക്ഷയമ് ॥ ൬ ॥
അഹം ചൈരാവതം നാഗമാരുഹ്യാനുവ്രജേ വ്രജമ് । മരുദ്ഗണൈര്മഹാവേഗൈര്നന്ദഗോഷ്ഠജിഘാംസയാ ॥ ൭ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്ഥം മഘവതാജ്ഞപ്താ മേഘാ നിര്മുക്തബന്ധനാഃ । നന്ദഗോകുലമാസാരൈഃ പീഡയാമാസുരോജസാ ॥ ൮ ॥
ഇത്ഥം മഘവതാജ്ഞപ്താ മേഘാ നിര്മുക്തബന്ധനാഃ । നന്ദഗോകുലമാസാരൈഃ പീഡയാമാസുരോജസാ ॥ ൮ ॥
വിദ്യോതമാനാ വിദ്യുദ്ഭിഃ സ്തനന്തഃ സ്തനയിത്നുഭിഃ । തീവ്രൈര്മരുദ്ഗണൈര്നുന്നാ വവൃഷുര്ജലശര്കരാഃ ॥ ൯ ॥
സ്ഥൂണാസ്ഥൂലാ വര്ഷധാരാ മുഞ്ചത്സ്വഭ്രേഷ്വഭീക്ഷ്ണശഃ । ജലൌഘൈഃ പ്ലാവ്യമാനാ ഭൂര്നാദൃശ്യത നതോന്നതമ് ॥ ൧൦ ॥
അത്യാസാരാതിവാതേന പശവോ ജാതവേപനാഃ । ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ശീതാര്താ ഗോവിന്ദം ശരണം യയുഃ ॥ ൧൧ ॥
ശിരഃ സുതാംശ്ച കായേന പ്രച്ഛാദ്യാസാരപീഡിതാഃ । വേപമാനാ ഭഗവതഃ പാദമൂലമുപായയുഃ ॥ ൧൨ ॥
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹാഭാഗ ത്വന്നാഥം ഗോകുലം പ്രഭോ । ത്രാതുമര്ഹസി ദേവാന്നഃ കുപിതാദ് ഭക്തവത്സല ॥ ൧൩ ॥
ശിലാവര്ഷാതിവാതേന ഹന്യമാനമചേതനമ് । നിരീക്ഷ്യ ഭഗവാന് മേനേ കുപിതേന്ദ്രകൃതം ഹരിഃ ॥ ൧൪ ॥
അപര്ത്വത്യുല്ബണം വര്ഷമതിവാതം ശിലാമയമ് । സ്വയാഗേ വിഹതേഽസ്മാഭിരിന്ദ്രോ നാശായ വര്ഷതി ॥ ൧൫ ॥
തത്ര പ്രതിവിധിം സമ്യഗാത്മയോഗേന സാധയേ । ലോകേശമാനിനാം മൌഢ്യാദ്ധനിഷ്യേ ശ്രീമദം തമഃ ॥ ൧൬ ॥
ന ഹി സദ്ഭാവയുക്താനാം സുരാണാമീശവിസ്മയഃ । മത്തോഽസതാം മാനഭങ്ഗഃ പ്രശമായോപകല്പതേ ॥ ൧൭ ॥
തസ്മാന്മച്ഛരണം ഗോഷ്ഠം മന്നാഥം മത്പരിഗ്രഹമ് । ഗോപായേ സ്വാത്മയോഗേന സോഽയം മേ വ്രത ആഹിതഃ ॥ ൧൮ ॥
ഇത്യുക്ത്വൈകേന ഹസ്തേന കൃത്വാ ഗോവര്ധനാചലമ് । ദധാര ലീലയാ വിഷ്ണുശ്ഛത്രാകമിവ ബാലകഃ ॥ ൧൯ ॥
അഥാഹ ഭഗവാന് ഗോപാന്ഹേഽമ്ബ താത വ്രജൌകസഃ । യഥോപജോഷം വിശത ഗിരിഗര്തം സഗോധനാഃ ॥ ൨൦ ॥
ന ത്രാസ ഇഹ വഃ കാര്യോ മദ്ധസ്താദ്രിനിപാതനാത് । വാതവര്ഷഭയേനാലം തത്ത്രാണം വിഹിതം ഹി വഃ ॥ ൨൧ ॥
തഥാ നിര്വിവിശുര്ഗര്തം കൃഷ്ണാശ്വാസിതമാനസഃ । യഥാവകാശം സധനാഃ സവ്രജാഃ സോപജീവിനഃ ॥ ൨൨ ॥
ക്ഷുത്തൃഡ്വ്യഥാം സുഖാപേക്ഷാം ഹിത്വാ തൈര്വ്രജവാസിഭിഃ । വീക്ഷ്യമാണോ ദധാരാദ്രിം സപ്താഹം നാചലത് പദാത് ॥ ൨൩ ॥
കൃഷ്ണയോഗാനുഭാവം തം നിശമ്യേന്ദ്രോഽതിവിസ്മിതഃ । നിസ്തമ്ഭോ ഭ്രഷ്ടസങ്കല്പഃ സ്വാന്മേഘാന് സന്ന്യവാരയത് ॥ ൨൪ ॥
ഖം വ്യഭ്രമുദിതാദിത്യം വാതവര്ഷം ച ദാരുണമ് । നിശമ്യോപരതം ഗോപാന് ഗോവര്ധനധരോഽബ്രവീത് ॥ ൨൫ ॥
നിര്യാത ത്യജത ത്രാസം ഗോപാഃ സസ്ത്രീധനാര്ഭകാഃ । ഉപാരതം വാതവര്ഷം വ്യുദപ്രായാശ്ച നിമ്നഗാഃ ॥ ൨൬ ॥
തതസ്തേ നിര്യയുര്ഗോപാഃ സ്വം സ്വമാദായ ഗോധനമ് । ശകടോഢോപകരണം സ്ത്രീബാലസ്ഥവിരാഃ ശനൈഃ ॥ ൨൭ ॥
ഭഗവാനപി തം ശൈലം സ്വസ്ഥാനേ പൂര്വവത് പ്രഭുഃ । പശ്യതാം സര്വഭൂതാനാം സ്ഥാപയാമാസ ലീലയാ ॥ ൨൮ ॥
തം പ്രേമവേഗാന്നിര്ഭൃതാ വ്രജൌകസോയഥാ സമീയുഃ പരിരമ്ഭണാദിഭിഃ । ഗോപ്യശ്ച സസ്നേഹമപൂജയന് മുദാദധ്യക്ഷതാദ്ഭിര്യുയുജുഃ സദാശിഷഃ ॥ ൨൯ ॥
യശോദാ രോഹിണീ നന്ദോ രാമശ്ച ബലിനാം വരഃ । കൃഷ്ണമാലിങ്ഗ്യ യുയുജുരാശിഷഃ സ്നേഹകാതരാഃ ॥ ൩൦ ॥
ദിവി ദേവഗണാഃ സിദ്ധാഃ സാധ്യാ ഗന്ധര്വചാരണാഃ । തുഷ്ടുവുര്മുമുചുസ്തുഷ്ടാഃ പുഷ്പവര്ഷാണി പാര്ഥിവ ॥ ൩൧ ॥
ശങ്ഖദുന്ദുഭയോ നേദുര്ദിവി ദേവപ്രചോദിതാഃ । ജഗുര്ഗന്ധര്വപതയസ്തുമ്ബുരുപ്രമുഖാ നൃപ ॥ ൩൨ ॥
തതോഽനുരക്തൈഃ പശുപൈഃ പരിശ്രിതോരാജന് സ്വഗോഷ്ഠം സബലോഽവ്രജദ്ധരിഃ । തഥാവിധാന്യസ്യ കൃതാനി ഗോപികാഗായന്ത്യ ഈയുര്മുദിതാ ഹൃദിസ്പൃശഃ ॥ ൩൩ ॥