Lord Krishna

śrīmadbhāgavatam 10.46

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 46 — Uddhava Is Sent to Vraja in English (IAST))

Vyasa

Also known as vrsninam pravaro mantri krsnasya dayita sakha

Uddhava Is Sent to Vraja. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 46 (The Life of Kṛṣṇa), 49 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

śrī-śuka uvāca
vṛṣṇīnāṁ pravaro mantrī
kṛṣṇasya dayitaḥ sakhā
śiṣyo bṛhaspateḥ sākṣād
uddhavo buddhi-sattamaḥ
tam āha bhagavān preṣṭhaṁ
bhaktam ekāntinaṁ kvacit
gṛhītvā pāṇinā pāṇiṁ
prapannārti-haro hariḥ
gacchoddhava vrajaṁ saumya
pitror nau prītim āvaha
gopīnāṁ mad-viyogādhiṁ
mat-sandeśair vimocaya
tā man-manaskā mat-prāṇā
mat-arthe tyakta-daihikāḥ
mām eva dayitaṁ preṣṭham
ātmānaṁ manasā gatāḥ
ye tyakta-loka-dharmāś ca
mad-arthe tān bibharmy aham
mayi tāḥ preyasāṁ preṣṭhe
dūra-sthe gokula-striyaḥ
smarantyo ’ṅga vimuhyanti
virahautkaṇṭhya-vihvalāḥ
dhārayanty ati-kṛcchreṇa
prāyaḥ prāṇān kathañcana
pratyāgamana-sandeśair
ballavyo me mad-ātmikāḥ
śrī-śuka uvāca
ity ukta uddhavo rājan
sandeśaṁ bhartur ādṛtaḥ
ādāya ratham āruhya
prayayau nanda-gokulam
prāpto nanda-vrajaṁ śrīmān
nimlocati vibhāvasau
channa-yānaḥ praviśatāṁ
paśūnāṁ khura-reṇubhiḥ
vāsitārthe ’bhiyudhyadbhir
nāditaṁ śuśmibhir vṛṣaiḥ
dhāvantībhiś ca vāsrābhir
udho-bhāraiḥ sva-vatsakān
itas tato vilaṅghadbhir
go-vatsair maṇḍitaṁ sitaiḥ
go-doha-śabdābhiravaṁ
veṇūnāṁ niḥsvanena ca
gāyantībhiś ca karmāṇi
śubhāni bala-kṛṣṇayoḥ
sv-alaṅkṛtābhir gopībhir
gopaiś ca su-virājitam
agny-arkātithi-go-vipra-
pitṛ-devārcanānvitaiḥ
dhūpa-dīpaiś ca mālyaiś ca
gopāvāsair mano-ramam
sarvataḥ puṣpita-vanaṁ
dvijāli-kula-nāditam
haṁsa-kāraṇḍavākīrṇaiḥ
padma-ṣaṇḍaiś ca maṇḍitam
tam āgataṁ samāgamya
kṛṣṇasyānucaraṁ priyam
nandaḥ prītaḥ pariṣvajya
vāsudeva-dhiyārcayat
bhojitaṁ paramānnena
saṁviṣṭaṁ kaśipau sukham
gata-śramaṁ paryapṛcchat
pāda-saṁvāhanādibhiḥ
kaccid aṅga mahā-bhāga
sakhā naḥ śūra-nandanaḥ
āste kuśaly apatyādyair
yukto muktaḥ suhṛd-vrataḥ
diṣṭyā kaṁso hataḥ pāpaḥ
sānugaḥ svena pāpmanā
sādhūnāṁ dharma-śīlānāṁ
yadūnāṁ dveṣṭi yaḥ sadā
api smarati naḥ kṛṣṇo
mātaraṁ suhṛdaḥ sakhīn
gopān vrajaṁ cātma-nāthaṁ
gāvo vṛndāvanaṁ girim
apy āyāsyati govindaḥ
sva-janān sakṛd īkṣitum
tarhi drakṣyāma tad-vaktraṁ
su-nasaṁ su-smitekṣaṇam
dāvāgner vāta-varṣāc ca
vṛṣa-sarpāc ca rakṣitāḥ
duratyayebhyo mṛtyubhyaḥ
kṛṣṇena su-mahātmanā
smaratāṁ kṛṣṇa-vīryāṇi
līlāpāṅga-nirīkṣitam
hasitaṁ bhāṣitaṁ cāṅga
sarvā naḥ śithilāḥ kriyāḥ
saric-chaila-vanoddeśān
mukunda-pada-bhūṣitān
ākrīḍān īkṣyamāṇānāṁ
mano yāti tad-ātmatām
manye kṛṣṇaṁ ca rāmaṁ ca
prāptāv iha surottamau
surāṇāṁ mahad-arthāya
gargasya vacanaṁ yathā
kaṁsaṁ nāgāyuta-prāṇaṁ
mallau gaja-patiṁ yathā
avadhiṣṭāṁ līlayaiva
paśūn iva mṛgādhipaḥ
tāla-trayaṁ mahā-sāraṁ
dhanur yaṣṭim ivebha-rāṭ
babhañjaikena hastena
saptāham adadhād girim
pralambo dhenuko ’riṣṭas
tṛṇāvarto bakādayaḥ
daityāḥ surāsura-jito
hatā yeneha līlayā
śrī-śuka uvāca
iti saṁsmṛtya saṁsmṛtya
nandaḥ kṛṣṇānurakta-dhīḥ
aty-utkaṇṭho ’bhavat tūṣṇīṁ
prema-prasara-vihvalaḥ
yaśodā varṇyamānāni
putrasya caritāni ca
śṛṇvanty aśrūṇy avāsrākṣīt
sneha-snuta-payodharā
tayor itthaṁ bhagavati
kṛṣṇe nanda-yaśodayoḥ
vīkṣyānurāgaṁ paramaṁ
nandam āhoddhavo mudā
śrī-uddhava uvāca
yuvāṁ ślāghyatamau nūnaṁ
dehinām iha māna-da
nārāyaṇe ’khila-gurau
yat kṛtā matir īdṛśī
etau hi viśvasya ca bīja-yonī
rāmo mukundaḥ puruṣaḥ pradhānam
anvīya bhūteṣu vilakṣaṇasya
jñānasya ceśāta imau purāṇau
yasmin janaḥ prāṇa-viyoga-kāle
kṣanaṁ samāveśya mano ’viśuddham
nirhṛtya karmāśayam āśu yāti
parāṁ gatiṁ brahma-mayo ’rka-varṇaḥ
tasmin bhavantāv akhilātma-hetau
nārāyaṇe kāraṇa-martya-mūrtau
bhāvaṁ vidhattāṁ nitarāṁ mahātman
kiṁ vāvaśiṣṭaṁ yuvayoḥ su-kṛtyam
āgamiṣyaty adīrgheṇa
kālena vrajam acyutaḥ
priyaṁ vidhāsyate pitror
bhagavān sātvatāṁ patiḥ
hatvā kaṁsaṁ raṅga-madhye
pratīpaṁ sarva-sātvatām
yad āha vaḥ samāgatya
kṛṣṇaḥ satyaṁ karoti tat
mā khidyataṁ mahā-bhāgau
drakṣyathaḥ kṛṣṇam antike
antar hṛdi sa bhūtānām
āste jyotir ivaidhasi
na hy asyāsti priyaḥ kaścin
nāpriyo vāsty amāninaḥ
nottamo nādhamo vāpi
sa-mānasyāsamo ’pi vā
na mātā na pitā tasya
na bhāryā na sutādayaḥ
nātmīyo na paraś cāpi
na deho janma eva ca
na cāsya karma vā loke
sad-asan-miśra-yoniṣu
krīḍārthaṁ so ’pi sādhūnāṁ
paritrāṇāya kalpate
sattvaṁ rajas tama iti
bhajate nirguṇo guṇān
krīḍann atīto ’pi guṇaiḥ
sṛjaty avan hanty ajaḥ
yathā bhramarikā-dṛṣṭyā
bhrāmyatīva mahīyate
citte kartari tatrātmā
kartevāhaṁ-dhiyā smṛtaḥ
yuvayor eva naivāyam
ātmajo bhagavān hariḥ
sarveṣām ātmajo hy ātmā
pitā mātā sa īśvaraḥ
dṛṣṭaṁ śrutaṁ bhūta-bhavad-bhaviṣyat
sthāsnuś cariṣṇur mahad alpakaṁ ca
vinācyutād vastu tarāṁ na vācyaṁ
sa eva sarvaṁ paramātma-bhūtaḥ
evaṁ niśā sā bruvator vyatītā
nandasya kṛṣṇānucarasya rājan
gopyaḥ samutthāya nirūpya dīpān
vāstūn samabhyarcya daudhīny amanthun
tā dīpa-dīptair maṇibhir virejū
rajjūr vikarṣad-bhuja-kaṅkaṇa-srajaḥ
calan-nitamba-stana-hāra-kuṇḍala-
tviṣat-kapolāruṇa-kuṅkumānanāḥ
udgāyatīnām aravinda-locanaṁ
vrajāṅganānāṁ divam aspṛśad dhvaniḥ
dadhnaś ca nirmanthana-śabda-miśrito
nirasyate yena diśām amaṅgalam
bhagavaty udite sūrye
nanda-dvāri vrajaukasaḥ
dṛṣṭvā rathaṁ śātakaumbhaṁ
kasyāyam iti cābruvan
akrūra āgataḥ kiṁ vā
yaḥ kaṁsasyārtha-sādhakaḥ
yena nīto madhu-purīṁ
kṛṣṇaḥ kamala-locanaḥ
kiṁ sādhayiṣyaty asmābhir
bhartuḥ prītasya niṣkṛtim
tataḥ strīṇāṁ vadantīnām
uddhavo ’gāt kṛtāhnikaḥ

Explore More