Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൪൬

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 46 — Uddhava Is Sent to Vraja in Malayalam)

Vyasa

Also known as vrsninam pravaro mantri krsnasya dayita sakha

Uddhava Is Sent to Vraja. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 46 (The Life of Kṛṣṇa), 49 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
വൃഷ്ണീനാം പ്രവരോ മന്ത്രീ കൃഷ്ണസ്യ ദയിതഃ സഖാ ।
ശിഷ്യോ ബൃഹസ്പതേഃ
സാക്ഷാദുദ്ധവോ ബുദ്ധിസത്തമഃ ॥ ൧ ॥
തമാഹ ഭഗവാന്പ്രേഷ്ഠം ഭക്തമേകാന്തിനം ക്വചിത് ।
ഗൃഹീത്വാ പാണിനാ പാണിം പ്രപന്നാര്തിഹരോ ഹരിഃ ॥ ൨ ॥
ഗച്ഛോദ്ധവ വ്രജം സൌമ്യ പിത്രോര്നൌ പ്രീതിമാവഹ ।
ഗോപീനാം മദ്വിയോഗാധിം മത്സന്ദേശൈര്വിമോചയ ॥ ൩ ॥
താ മന്മനസ്കാ മത്പ്രാണാ മതര്ഥേ ത്യക്തദൈഹികാഃ ।
മാമേവ ദയിതം പ്രേഷ്ഠമാത്മാനം മനസാ ഗതാഃ ।
യേ ത്യക്തലോകധര്മാശ്ച മദര്ഥേ താന്ബിഭര്മ്യഹമ് ॥ ൪ ॥
മയി താഃ പ്രേയസാം പ്രേഷ്ഠേ ദൂരസ്ഥേ ഗോകുലസ്ത്രിയഃ ।
സ്മരന്ത്യോഽങ്ഗ വിമുഹ്യന്തി വിരഹൌത്കണ്ഠ്യവിഹ്വലാഃ ॥ ൫ ॥
ധാരയന്ത്യതികൃച്ഛ്രേണ പ്രായഃ പ്രാണാന് കഥഞ്ചന ।
പ്രത്യാഗമനസന്ദേശൈര്ബല്ലവ്യോ മേ മദാത്മികാഃ ॥ ൬ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യുക്ത ഉദ്ധവോ രാജന്സന്ദേശം ഭര്തുരാദൃതഃ ।
ആദായ രഥമാരുഹ്യ പ്രയയൌ നന്ദഗോകുലമ് ॥ ൭ ॥
പ്രാപ്തോ നന്ദവ്രജം ശ്രീമാന് നിമ്ലോചതി വിഭാവസൌ ।
ഛന്നയാനഃ പ്രവിശതാം പശൂനാം ഖുരരേണുഭിഃ ॥ ൮ ॥
വാസിതാര്ഥേഽഭിയുധ്യദ്ഭിര്നാദിതം ശുശ്മിഭിര്വൃഷൈഃ ।
ധാവന്തീഭിശ്ച വാസ്രാഭിരുധോഭാരൈഃ സ്വവത്സകാന് ॥ ൯ ॥
ഇതസ്തതോ വിലങ്ഘദ്ഭിര്ഗോവത്സൈര്മണ്ഡിതം സിതൈഃ ।
ഗോദോഹശബ്ദാഭിരവം വേണൂനാം നിഃസ്വനേന ച ॥ ൧൦ ॥
ഗായന്തീഭിശ്ച കര്മാണി ശുഭാനി ബലകൃഷ്ണയോഃ ।
സ്വലങ്കൃതാഭിര്ഗോപീഭിര്ഗോപൈശ്ച സുവിരാജിതമ് ॥ ൧൧ ॥
അഗ്ന്യര്കാതിഥിഗോവിപ്രപിതൃദേവാര്ചനാന്വിതൈഃ ।
ധൂപദീപൈശ്ച മാല്യൈശ്ച ഗോപാവാസൈര്മനോരമമ് ॥ ൧൨ ॥
സര്വതഃ പുഷ്പിതവനം ദ്വിജാലികുലനാദിതമ് ।
ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണൈഃ പദ്മഷണ്ഡൈശ്ച മണ്ഡിതമ് ॥ ൧൩ ॥
തമാഗതം സമാഗമ്യ കൃഷ്ണസ്യാനുചരം പ്രിയമ് ।
നന്ദഃ പ്രീതഃ പരിഷ്വജ്യ വാസുദേവധിയാര്ചയത് ॥ ൧൪ ॥
ഭോജിതം പരമാന്നേന സംവിഷ്ടം കശിപൌ സുഖമ് ।
ഗതശ്രമം പര്യപൃച്ഛത് പാദസംവാഹനാദിഭിഃ ॥ ൧൫ ॥
കച്ചിദങ്ഗ മഹാഭാഗ സഖാ നഃ ശൂരനന്ദനഃ ।
ആസ്തേ കുശല്യപത്യാദ്യൈര്യുക്തോ മുക്തഃ സുഹൃദ്വ്രതഃ ॥ ൧൬ ॥
ദിഷ്ട്യാ കംസോ ഹതഃ പാപഃ സാനുഗഃ സ്വേന പാപ്മനാ ।
സാധൂനാം ധര്മശീലാനാം യദൂനാം ദ്വേഷ്ടി യഃ സദാ ॥ ൧൭ ॥
അപി സ്മരതി നഃ കൃഷ്ണോ മാതരം സുഹൃദഃ സഖീന് ।
ഗോപാന് വ്രജം ചാത്മനാഥം ഗാവോ വൃന്ദാവനം ഗിരിമ് ॥ ൧൮ ॥
അപ്യായാസ്യതി ഗോവിന്ദഃ സ്വജനാന്സകൃദീക്ഷിതുമ് ।
തര്ഹി ദ്രക്ഷ്യാമ തദ്വക്ത്രം സുനസം സുസ്മിതേക്ഷണമ് ॥ ൧൯ ॥
ദാവാഗ്നേര്വാതവര്ഷാച്ച വൃഷസര്പാച്ച രക്ഷിതാഃ ।
ദുരത്യയേഭ്യോ മൃത്യുഭ്യഃ കൃഷ്ണേന സുമഹാത്മനാ ॥ ൨൦ ॥
സ്മരതാം കൃഷ്ണവീര്യാണി ലീലാപാങ്ഗനിരീക്ഷിതമ് ।
ഹസിതം ഭാഷിതം ചാങ്ഗ സര്വാ നഃ ശിഥിലാഃ ക്രിയാഃ ॥ ൨൧ ॥
സരിച്ഛൈലവനോദ്ദേശാന് മുകുന്ദപദഭൂഷിതാന് ।
ആക്രീഡാനീക്ഷ്യമാണാനാം മനോ യാതി തദാത്മതാമ് ॥ ൨൨ ॥
മന്യേ കൃഷ്ണം ച രാമം ച പ്രാപ്താവിഹ സുരോത്തമൌ ।
സുരാണാം മഹദര്ഥായ ഗര്ഗസ്യ വചനം യഥാ ॥ ൨൩ ॥
കംസം നാഗായുതപ്രാണം മല്ലൌ ഗജപതിം യഥാ ।
അവധിഷ്ടാം ലീലയൈവ പശൂനിവ മൃഗാധിപഃ ॥ ൨൪ ॥
താലത്രയം മഹാസാരം ധനുര്യഷ്ടിമിവേഭരാട് ।
ബഭഞ്ജൈകേന ഹസ്തേന സപ്താഹമദധാദ് ഗിരിമ് ॥ ൨൫ ॥
പ്രലമ്ബോ ധേനുകോഽരിഷ്ടസ്തൃണാവര്തോ ബകാദയഃ ।
ദൈത്യാഃ സുരാസുരജിതോ ഹതാ യേനേഹ ലീലയാ ॥ ൨൬ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി സംസ്മൃത്യ സംസ്മൃത്യ നന്ദഃ കൃഷ്ണാനുരക്തധീഃ ।
അത്യുത്കണ്ഠോഽഭവത്തൂഷ്ണീം പ്രേമപ്രസരവിഹ്വലഃ ॥ ൨൭ ॥
യശോദാ വര്ണ്യമാനാനി പുത്രസ്യ ചരിതാനി ച ।
ശൃണ്വന്ത്യശ്രൂണ്യവാസ്രാക്ഷീത് സ്നേഹസ്നുതപയോധരാ ॥ ൨൮ ॥
തയോരിത്ഥം ഭഗവതി കൃഷ്ണേ നന്ദയശോദയോഃ ।
വീക്ഷ്യാനുരാഗം പരമം നന്ദമാഹോദ്ധവോ മുദാ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീഉദ്ധവ ഉവാച
യുവാം ശ്ലാഘ്യതമൌ നൂനം ദേഹിനാമിഹ മാനദ ।
നാരായണേഽഖിലഗുരൌ യത്കൃതാ മതിരീദൃശീ ॥ ൩൦ ॥
ഏതൌ ഹി വിശ്വസ്യ ച ബീജയോനീ
രാമോ മുകുന്ദഃ പുരുഷഃ പ്രധാനമ് ।
അന്വീയ ഭൂതേഷു വിലക്ഷണസ്യ
ജ്ഞാനസ്യ ചേശാത ഇമൌ പുരാണൌ ॥ ൩൧ ॥
യസ്മിന് ജനഃ പ്രാണവിയോഗകാലേ
ക്ഷണം സമാവേശ്യ മനോഽവിശുദ്ധമ് ।
നിര്ഹൃത്യ കര്മാശയമാശു യാതി
പരാം ഗതിം ബ്രഹ്മമയോഽര്കവര്ണഃ ॥ ൩൨ ॥
തസ്മിന് ഭവന്താവഖിലാത്മഹേതൌ
നാരായണേ കാരണമര്ത്യമൂര്തൌ ।
ഭാവം വിധത്താം നിതരാം മഹാത്മന്
കിം വാവശിഷ്ടം യുവയോഃ സുകൃത്യമ് ॥ ൩൩ ॥
ആഗമിഷ്യത്യദീര്ഘേണ കാലേന വ്രജമച്യുതഃ ।
പ്രിയം വിധാസ്യതേ പിത്രോര്ഭഗവാന് സാത്വതാം പതിഃ ॥ ൩൪ ॥
ഹത്വാ കംസം രങ്ഗമധ്യേ പ്രതീപം സര്വസാത്വതാമ് ।
യദാഹ വഃ സമാഗത്യ കൃഷ്ണഃ സത്യം കരോതി തത് ॥ ൩൫ ॥
മാ ഖിദ്യതം മഹാഭാഗൌ ദ്രക്ഷ്യഥഃ കൃഷ്ണമന്തികേ ।
അന്തര്ഹൃദി സ ഭൂതാനാമാസ്തേ ജ്യോതിരിവൈധസി ॥ ൩൬ ॥
ന ഹ്യസ്യാസ്തി പ്രിയഃ കശ്ചിന്നാപ്രിയോ വാസ്ത്യമാനിനഃ ।
നോത്തമോ നാധമോ വാപി സമാനസ്യാസമോഽപി വാ ॥ ൩൭ ॥
ന മാതാ ന പിതാ തസ്യ ന ഭാര്യാ ന സുതാദയഃ ।
നാത്മീയോ ന പരശ്ചാപി ന ദേഹോ ജന്മ ഏവ ച ॥ ൩൮ ॥
ന ചാസ്യ കര്മ വാ ലോകേ സദസന്മിശ്രയോനിഷു ।
ക്രീഡാര്ഥം സോഽപി സാധൂനാം പരിത്രാണായ കല്പതേ ॥ ൩൯ ॥
സത്ത്വം രജസ്തമ ഇതി ഭജതേ നിര്ഗുണോ ഗുണാന് ।
ക്രീഡന്നതീതോഽപി ഗുണൈഃ സൃജത്യവതി ഹന്ത്യജഃ ॥ ൪൦ ॥
യഥാ ഭ്രമരികാദൃഷ്ട്യാ ഭ്രാമ്യതീവ മഹീയതേ ।
ചിത്തേ കര്തരി തത്രാത്മാ കര്തേവാഹംധിയാ സ്മൃതഃ ॥ ൪൧ ॥
യുവയോരേവ നൈവായമാത്മജോ ഭഗവാന് ഹരിഃ ।
സര്വേഷാമാത്മജോ ഹ്യാത്മാ പിതാ മാതാ സ ഈശ്വരഃ ॥ ൪൨ ॥
ദൃഷ്ടം ശ്രുതം ഭൂതഭവദ് ഭവിഷ്യത്
സ്ഥാസ്നുശ്ചരിഷ്ണുര്മഹദല്പകം ച ।
വിനാച്യുതാദ് വസ്തു തരാം ന വാച്യം
സ ഏവ സര്വം പരമാത്മഭൂതഃ ॥ ൪൩ ॥
ഏവം നിശാ സാ ബ്രുവതോര്വ്യതീതാ
നന്ദസ്യ കൃഷ്ണാനുചരസ്യ രാജന് ।
ഗോപ്യഃ സമുത്ഥായ നിരൂപ്യ ദീപാന്
വാസ്തൂന് സമഭ്യര്ച്യ ദധീന്യമന്ഥന് ॥ ൪൪ ॥
താ ദീപദീപ്തൈര്മണിഭിര്വിരേജൂ
രജ്ജൂര്വികര്ഷദ്ഭുജകങ്കണസ്രജഃ ।
ചലന്നിതമ്ബസ്തനഹാരകുണ്ഡല-
ത്വിഷത്കപോലാരുണകുങ്കുമാനനാഃ ॥ ൪൫ ॥
ഉദ്ഗായതീനാമരവിന്ദലോചനം
വ്രജാങ്ഗനാനാം ദിവമസ്പൃശദ് ധ്വനിഃ ।
ദധ്നശ്ച നിര്മന്ഥനശബ്ദമിശ്രിതോ
നിരസ്യതേ യേന ദിശാമമങ്ഗലമ് ॥ ൪൬ ॥
ഭഗവത്യുദിതേ സൂര്യേ നന്ദദ്വാരി വ്രജൌകസഃ ।
ദൃഷ്ട്വാ രഥം ശാതകൌമ്ഭം കസ്യായമിതി ചാബ്രുവന് ॥ ൪൭ ॥
അക്രൂര ആഗതഃ കിം വാ യഃ കംസസ്യാര്ഥസാധകഃ ।
യേന നീതോ മധുപുരീം കൃഷ്ണഃ കമലലോചനഃ ॥ ൪൮ ॥
കിം സാധയിഷ്യത്യസ്മാഭിര്ഭര്തുഃ പ്രീതസ്യ നിഷ്കൃതിമ് ।
തതഃ സ്ത്രീണാം വദന്തീനാമുദ്ധവോഽഗാത് കൃതാഹ്നികഃ ॥ ൪൯ ॥

Explore More