śrīmadbhāgavatam 10.52

śrī-śuka uvāca
itthaṁ so ’nagrahīto ’nga
kṛṣṇenekṣvāku nandanaḥ
taṁ parikramya sannamya
niścakrāma guhā-mukhāt

saṁvīkṣya kṣullakān martyān
paśūn vīrud-vanaspatīn
matvā kali-yugaṁ prāptaṁ
jagāma diśam uttarām

tapaḥ-śraddhā-yuto dhīro
niḥsaṅgo mukta-saṁśayaḥ
samādhāya manaḥ kṛṣṇe
prāviśad gandhamādanam

badary-āśramam āsādya
nara-nārāyaṇālayam
sarva-dvandva-sahaḥ śāntas
tapasārādhayad dharim

bhagavān punar āvrajya
purīṁ yavana-veṣṭitām
hatvā mleccha-balaṁ ninye
tadīyaṁ dvārakāṁ dhanam

nīyamāne dhane gobhir
nṛbhiś cācyuta-coditaiḥ
ājagāma jarāsandhas
trayo-viṁśaty-anīka-paḥ

vilokya vega-rabhasaṁ
ripu-sainyasya mādhavau
manuṣya-ceṣṭām āpannau
rājan dudruvatur drutam

vihāya vittaṁ pracuram
abhītau bhīru-bhīta-vat
padbhyāṁ palāśābhyāṁ
celatur bahu-yojanam

palāyamānau tau dṛṣṭvā
māgadhaḥ prahasan balī
anvadhāvad rathānīkair
īśayor apramāṇa-vit

pradrutya dūraṁ saṁśrāntau
tuṅgam āruhatāṁ girim
pravarṣaṇākhyaṁ bhagavān
nityadā yatra varṣati

girau nilīnāv ājñāya
nādhigamya padaṁ nṛpa
dadāha girim edhobhiḥ
samantād agnim utsṛjan

tata utpatya tarasā
dahyamāna-taṭād ubhau
daśaika-yojanāt tuṅgān
nipetatur adho bhuvi

alakṣyamāṇau ripuṇā
sānugena yadūttamau
sva-puraṁ punar āyātau
samudra-parikhāṁ nṛpa

so ’pi dagdhāv iti mṛṣā
manvāno bala-keśavau
balam ākṛṣya su-mahan
magadhān māgadho yayau

ānartādhipatiḥ śrīmān
raivato raivatīṁ sutām
brahmaṇā coditaḥ prādād
balāyeti puroditam

bhagavān api govinda
upayeme kurūdvaha
vaidarbhīṁ bhīṣmaka-sutāṁ
śriyo mātrāṁ svayaṁvare

pramathya tarasā rājñaḥ
śālvādīṁś caidya-pakṣa-gān
paśyatāṁ sarva-lokānāṁ
tārkṣya-putraḥ sudhām iva

śrī-rājovāca
bhagavān bhīṣmaka-sutāṁ
rukmiṇīṁ rucirānanām
rākṣasena vidhānena
upayema iti śrutam

bhagavan śrotum icchāmi
kṛṣṇasyāmita-tejasaḥ
yathā māgadha-śālvādīn
jitvā kanyām upāharat

brahman kṛṣṇa-kathāḥ puṇyā
mādhvīr loka-malāpahāḥ
ko nu tṛpyeta śṛṇvānaḥ
śruta-jño nitya-nūtanāḥ

śrī-bādarāyaṇir uvāca
rājāsīd bhīṣmako nāma
vidarbhādhipatir mahān
tasya pancābhavan putrāḥ
kanyaikā ca varānanā

rukmy agrajo rukmaratho
rukmabāhur anantaraḥ
rukmakeśo rukmamālī
rukmiṇy eṣā svasā satī

sopaśrutya mukundasya
rūpa-vīrya-guṇa-śriyaḥ
gṛhāgatair gīyamānās
taṁ mene sadṛśaṁ patim

tāṁ buddhi-lakṣaṇaudārya-
rūpa-śīla-guṇāśrayām
kṛṣṇaś ca sadṛśīṁ bhāryāṁ
samudvoḍhuṁ mano dadhe

bandhūnām icchatāṁ dātuṁ
kṛṣṇāya bhaginīṁ nṛpa
tato nivārya kṛṣṇa-dviḍ
rukmī caidyam amanyata

tad avetyāsitāpāṅgī
vaidarbhī durmanā bhṛśam
vicintyāptaṁ dvijaṁ kañcit
kṛṣṇāya prāhiṇod drutam

dvārakāṁ sa samabhyetya
pratīhāraiḥ praveśitaḥ
apaśyad ādyaṁ puruṣam
āsīnaṁ kāñcanāsane

dṛṣṭvā brahmaṇya-devas tam
avaruhya nijāsanāt
upaveśyārhayāṁ cakre
yathātmānaṁ divaukasaḥ

taṁ bhuktavantaṁ viśrāntam
upagamya satāṁ gatiḥ
pāṇinābhimṛśan pādāv
avyagras tam apṛcchata

kaccid dvija-vara-śreṣṭha
dharmas te vṛddha-sammataḥ
vartate nāti-kṛcchreṇa
santuṣṭa-manasaḥ sadā

santuṣṭo yarhi varteta
brāhmaṇo yena kenacit
ahīyamānaḥ svad dharmāt
sa hy asyākhila-kāma-dhuk

asantuṣṭo ’sakṛl lokān
āpnoty api sureśvaraḥ
akiñcano ’pi santuṣṭaḥ
śete sarvāṅga-vijvaraḥ

viprān sva-lābha-santuṣṭān
sādhūn bhūta-suhṛttamān
nirahaṅkāriṇaḥ śāntān
namasye śirasāsakṛt

kaccid vaḥ kuśalaṁ brahman
rājato yasya hi prajāḥ
sukhaṁ vasanti viṣaye
pālyamānāḥ sa me priyaḥ

yatas tvam āgato durgaṁ
nistīryeha yad-icchayā
sarvaṁ no brūhy aguhyaṁ cet
kiṁ kāryaṁ karavāma te

evaṁ sampṛṣṭa-sampraśno
brāhmaṇaḥ parameṣṭhinā
līlā-gṛhīta-dehena
tasmai sarvam avarṇayat

śrī-rukmiṇy uvāca
śrutvā guṇān bhuvana-sundara śṛṇvatāṁ te
nirviśya karṇa-vivarair harato ’ṅga-tāpam
rūpaṁ dṛśāṁ dṛśimatām akhilārtha-lābhaṁ
tvayy acyutāviśati cittam apatrapaṁ me

kā tvā mukunda mahatī kula-śīla-rūpa-
vidyā-vayo-draviṇa-dhāmabhir ātma-tulyam
dhīrā patiṁ kulavatī na vṛṇīta kanyā
kāle nṛ-siṁha nara-loka-mano-’bhirāmam

tan me bhavān khalu vṛtaḥ patir aṅga jāyām
ātmārpitaś ca bhavato ’tra vibho vidhehi
mā vīra-bhāgam abhimarśatu caidya ārād
gomāyu-van mṛga-pater balim ambujākṣa

pūrteṣṭa-datta-niyama-vrata-deva-vipra
gurv-arcanādibhir alaṁ bhagavān pareśaḥ
ārādhito yadi gadāgraja etya pāṇiṁ
gṛhṇātu me na damaghoṣa-sutādayo ’nye

śvo bhāvini tvam ajitodvahane vidarbhān
guptaḥ sametya pṛtanā-patibhiḥ parītaḥ
nirmathya caidya-magadhendra-balaṁ prasahya
māṁ rākṣasena vidhinodvaha vīrya-śulkām

antaḥ-purāntara-carīm anihatya bandhūn
tvām udvahe katham iti pravadāmy upāyam
pūrve-dyur asti mahatī kula-deva-yātrā
yasyāṁ bahir nava-vadhūr girijām upeyāt

yasyāṅghri-paṅkaja-rajaḥ-snapanaṁ mahānto
vāñchanty umā-patir ivātma-tamo-’pahatyai
yarhy ambujākṣa na labheya bhavat-prasādaṁ
jahyām asūn vrata-kṛśān śata-janmabhiḥ syāt

brāhmaṇa uvāca
ity ete guhya-sandeśā
yadu-deva mayāhṛtāḥ
vimṛśya kartuṁ yac cātra
kriyatāṁ tad anantaram