Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൫൨

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 52 — Rukmiṇī Sends Her Letter in Malayalam)

Vyasa

Also known as ittham so nagrahito nga krsneneksvakunandana

Rukmiṇī Sends Her Letter. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 52 (The Life of Kṛṣṇa), 44 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്ഥം സോഽനഗ്രഹീതോഽങ്ഗ കൃഷ്ണേനേക്ഷ്വാകുനന്ദനഃ ।
തം പരിക്രമ്യ സന്നമ്യ നിശ്ചക്രാമ ഗുഹാമുഖാത് ॥ ൧ ॥
സംവീക്ഷ്യ ക്ഷുല്ലകാന് മര്ത്യാന് പശൂന്വീരുദ്വനസ്പതീന് ।
മത്വാ കലിയുഗം പ്രാപ്തം ജഗാമ ദിശമുത്തരാമ് ॥ ൨ ॥
തപഃശ്രദ്ധായുതോ ധീരോ നിഃസങ്ഗോ മുക്തസംശയഃ ।
സമാധായ മനഃ കൃഷ്ണേ പ്രാവിശദ് ഗന്ധമാദനമ് ॥ ൩ ॥
ബദര്യാശ്രമമാസാദ്യ നരനാരായണാലയമ് ।
സര്വദ്വന്ദ്വസഹഃ ശാന്തസ്തപസാരാധയദ്ധരിമ് ॥ ൪ ॥
ഭഗവാന് പുനരാവ്രജ്യ പുരീം യവനവേഷ്ടിതാമ് ।
ഹത്വാ മ്ലേച്ഛബലം നിന്യേ തദീയം ദ്വാരകാം ധനമ് ॥ ൫ ॥
നീയമാനേ ധനേ ഗോഭിര്നൃഭിശ്ചാച്യുതചോദിതൈഃ ।
ആജഗാമ ജരാസന്ധസ്ത്രയോവിംശത്യനീകപഃ ॥ ൬ ॥
വിലോക്യ വേഗരഭസം രിപുസൈന്യസ്യ മാധവൌ ।
മനുഷ്യചേഷ്ടാമാപന്നൌ രാജന് ദുദ്രുവതുര്ദ്രുതമ് ॥ ൭ ॥
വിഹായ വിത്തം പ്രചുരമഭീതൌ ഭീരുഭീതവത് ।
പദ്ഭ്യാം പദ്മപലാശാഭ്യാം ചേലതുര്ബഹുയോജനമ് ॥ ൮ ॥
പലായമാനൌ തൌ ദൃഷ്ട്വാ മാഗധഃ പ്രഹസന്ബലീ ।
അന്വധാവദ് രഥാനീകൈരീശയോരപ്രമാണവിത് ॥ ൯ ॥
പ്രദ്രുത്യ ദൂരം സംശ്രാന്തൌ തുങ്ഗമാരുഹതാം ഗിരിമ് ।
പ്രവര്ഷണാഖ്യം ഭഗവാന് നിത്യദാ യത്ര വര്ഷതി ॥ ൧൦ ॥
ഗിരൌ നിലീനാവാജ്ഞായ നാധിഗമ്യ പദം നൃപ ।
ദദാഹ ഗിരിമേധോഭിഃ സമന്താദഗ്നിമുത്സൃജന് ॥ ൧൧ ॥
തത ഉത്പത്യ തരസാ ദഹ്യമാനതടാദുഭൌ ।
ദശൈകയോജനാത്തുങ്ഗാന്നിപേതതുരധോ ഭുവി ॥ ൧൨ ॥
അലക്ഷ്യമാണൌ രിപുണാ സാനുഗേന യദൂത്തമൌ ।
സ്വപുരം പുനരായാതൌ സമുദ്രപരിഖാം നൃപ ॥ ൧൩ ॥
സോഽപി ദഗ്ധാവിതി മൃഷാ മന്വാനോ ബലകേശവൌ ।
ബലമാകൃഷ്യ സുമഹന്മഗധാന് മാഗധോ യയൌ ॥ ൧൪ ॥
ആനര്താധിപതിഃ ശ്രീമാന് രൈവതോ രൈവതീം സുതാമ് ।
ബ്രഹ്മണാ ചോദിതഃ പ്രാദാദ് ബലായേതി പുരോദിതമ് ॥ ൧൫ ॥
ഭഗവാനപി ഗോവിന്ദ ഉപയേമേ കുരൂദ്വഹ ।
വൈദര്ഭീം ഭീഷ്മകസുതാം ശ്രിയോ മാത്രാം സ്വയംവരേ ॥ ൧൬ ॥
പ്രമഥ്യ തരസാ രാജ്ഞഃ ശാല്വാദീംശ്ചൈദ്യപക്ഷഗാന് ।
പശ്യതാം സര്വലോകാനാം താര്ക്ഷ്യപുത്രഃ സുധാമിവ ॥ ൧൭ ॥
ശ്രീരാജോവാച
ഭഗവാന് ഭീഷ്മകസുതാം രുക്മിണീം രുചിരാനനാമ് ।
രാക്ഷസേന വിധാനേന ഉപയേമ ഇതി ശ്രുതമ് ॥ ൧൮ ॥
ഭഗവന് ശ്രോതുമിച്ഛാമി കൃഷ്ണസ്യാമിതതേജസഃ ।
യഥാ മാഗധശാല്വാദീന് ജിത്വാ കന്യാമുപാഹരത് ॥ ൧൯ ॥
ബ്രഹ്മന് കൃഷ്ണകഥാഃ പുണ്യാ മാധ്വീര്ലോകമലാപഹാഃ ।
കോ നു തൃപ്യേത ശൃണ്വാനഃ ശ്രുതജ്ഞോ നിത്യനൂതനാഃ ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീബാദരായണിരുവാച
രാജാസീദ് ഭീഷ്മകോ നാമ വിദര്ഭാധിപതിര്മഹാന് ।
തസ്യ പഞ്ചാഭവന് പുത്രാഃ കന്യൈകാ ച വരാനനാ ॥ ൨൧ ॥
രുക്മ്യഗ്രജോ രുക്മരഥോ രുക്മബാഹുരനന്തരഃ ।
രുക്മകേശോ രുക്മമാലീ രുക്മിണ്യേഷാ സ്വസാ സതീ ॥ ൨൨ ॥
സോപശ്രുത്യ മുകുന്ദസ്യ രൂപവീര്യഗുണശ്രിയഃ ।
ഗൃഹാഗതൈര്ഗീയമാനാസ്തം മേനേ സദൃശം പതിമ് ॥ ൨൩ ॥
താം ബുദ്ധിലക്ഷണൌദാര്യരൂപശീലഗുണാശ്രയാമ് ।
കൃഷ്ണശ്ച സദൃശീം ഭാര്യാം സമുദ്വോഢും മനോ ദധേ ॥ ൨൪ ॥
ബന്ധൂനാമിച്ഛതാം ദാതും കൃഷ്ണായ ഭഗിനീം നൃപ ।
തതോ നിവാര്യ കൃഷ്ണദ്വിഡ് രുക്മീ ചൈദ്യമമന്യത ॥ ൨൫ ॥
തദവേത്യാസിതാപാങ്ഗീ വൈദര്ഭീ ദുര്മനാ ഭൃശമ് ।
വിചിന്ത്യാപ്തം ദ്വിജം കഞ്ചിത് കൃഷ്ണായ പ്രാഹിണോദ്ദ്രുതമ് ॥ ൨൬ ॥
ദ്വാരകാം സ സമഭ്യേത്യ പ്രതീഹാരൈഃ പ്രവേശിതഃ ।
അപശ്യദാദ്യം പുരുഷമാസീനം കാഞ്ചനാസനേ ॥ ൨൭ ॥
ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മണ്യദേവസ്തമവരുഹ്യ നിജാസനാത് ।
ഉപവേശ്യാര്ഹയാം ചക്രേ യഥാത്മാനം ദിവൌകസഃ ॥ ൨൮ ॥
തം ഭുക്തവന്തം വിശ്രാന്തമുപഗമ്യ സതാം ഗതിഃ ।
പാണിനാഭിമൃശന് പാദാവവ്യഗ്രസ്തമപൃച്ഛത ॥ ൨൯ ॥
കച്ചിദ് ദ്വിജവരശ്രേഷ്ഠ ധര്മസ്തേ വൃദ്ധസമ്മതഃ ।
വര്തതേ നാതികൃച്ഛ്രേണ സന്തുഷ്ടമനസഃ സദാ ॥ ൩൦ ॥
സന്തുഷ്ടോ യര്ഹി വര്തേത ബ്രാഹ്മണോ യേന കേനചിത് ।
അഹീയമാനഃ സ്വദ്ധര്മാത് സ ഹ്യസ്യാഖിലകാമധുക് ॥ ൩൧ ॥
അസന്തുഷ്ടോഽസകൃല്ലോകാനാപ്നോത്യപി സുരേശ്വരഃ ।
അകിഞ്ചനോഽപി സന്തുഷ്ടഃ ശേതേ സര്വാങ്ഗവിജ്വരഃ ॥ ൩൨ ॥
വിപ്രാന് സ്വലാഭസന്തുഷ്ടാന് സാധൂന് ഭൂതസുഹൃത്തമാന് ।
നിരഹങ്കാരിണഃ ശാന്താന് നമസ്യേ ശിരസാസകൃത് ॥ ൩൩ ॥
കച്ചിദ് വഃ കുശലം ബ്രഹ്മന് രാജതോ യസ്യ ഹി പ്രജാഃ ।
സുഖം വസന്തി വിഷയേ പാല്യമാനാഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ ൩൪ ॥
യതസ്ത്വമാഗതോ ദുര്ഗം നിസ്തീര്യേഹ യദിച്ഛയാ ।
സര്വം നോ ബ്രൂഹ്യഗുഹ്യം ചേത് കിം കാര്യം കരവാമ തേ ॥ ൩൫ ॥
ഏവം സമ്പൃഷ്ടസമ്പ്രശ്നോ ബ്രാഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനാ ।
ലീലാഗൃഹീതദേഹേന തസ്മൈ സര്വമവര്ണയത് ॥ ൩൬ ॥
ശ്രീരുക്മിണ്യുവാച
ശ്രുത്വാ ഗുണാന് ഭുവനസുന്ദര ശൃണ്വതാം തേ
നിര്വിശ്യ കര്ണവിവരൈര്ഹരതോഽങ്ഗതാപമ് ।
രൂപം ദൃശാം ദൃശിമതാമഖിലാര്ഥലാഭം
ത്വയ്യച്യുതാവിശതി ചിത്തമപത്രപം മേ ॥ ൩൭ ॥
കാ ത്വാ മുകുന്ദ മഹതീ കുലശീലരൂപ-
വിദ്യാവയോദ്രവിണധാമഭിരാത്മതുല്യമ് ।
ധീരാ പതിം കുലവതീ ന വൃണീത കന്യാ
കാലേ നൃസിംഹ നരലോകമനോഽഭിരാമമ് ॥ ൩൮ ॥
തന്മേ ഭവാന് ഖലു വൃതഃ പതിരങ്ഗ ജായാ-
മാത്മാര്പിതശ്ച ഭവതോഽത്ര വിഭോ വിധേഹി ।
മാ വീരഭാഗമഭിമര്ശതു ചൈദ്യ ആരാദ്
ഗോമായുവന്മൃഗപതേര്ബലിമമ്ബുജാക്ഷ ॥ ൩൯ ॥
പൂര്തേഷ്ടദത്തനിയമവ്രതദേവവിപ്ര-
ഗുര്വര്ചനാദിഭിരലം ഭഗവാന് പരേശഃ ।
ആരാധിതോ യദി ഗദാഗ്രജ ഏത്യ പാണിം
ഗൃഹ്ണാതു മേ ന ദമഘോഷസുതാദയോഽന്യേ ॥ ൪൦ ॥
ശ്വോഭാവിനി ത്വമജിതോദ്വഹനേ വിദര്ഭാന്
ഗുപ്തഃ സമേത്യ പൃതനാപതിഭിഃ പരീതഃ ।
നിര്മഥ്യ ചൈദ്യമഗധേന്ദ്രബലം പ്രസഹ്യ
മാം രാക്ഷസേന വിധിനോദ്വഹ വീര്യശുല്കാമ് ॥ ൪൧ ॥
അന്തഃപുരാന്തരചരീമനിഹത്യ ബന്ധൂന്-
ത്വാമുദ്വഹേ കഥമിതി പ്രവദാമ്യുപായമ് ।
പൂര്വേദ്യുരസ്തി മഹതീ കുലദേവയാത്രാ
യസ്യാം ബഹിര്നവവധൂര്ഗിരിജാമുപേയാത് ॥ ൪൨ ॥
യസ്യാങ്ഘ്രിപങ്കജരജഃസ്നപനം മഹാന്തോ
വാഞ്ഛന്ത്യുമാപതിരിവാത്മതമോഽപഹത്യൈ ।
യര്ഹ്യമ്ബുജാക്ഷ ന ലഭേയ ഭവത്പ്രസാദം
ജഹ്യാമസൂന്വ്രതകൃശാന് ശതജന്മഭിഃ സ്യാത് ॥ ൪൩ ॥
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച
ഇത്യേതേ ഗുഹ്യസന്ദേശാ യദുദേവ മയാഹൃതാഃ ।
വിമൃശ്യ കര്തും യച്ചാത്ര ക്രിയതാം തദനന്തരമ് ॥ ൪൪ ॥

Explore More